
Ritwal na kapangyarihan para sa proteksyon at tagumpay: poot (Manyu) at apoy (Agni) na ginagamit upang wasakin ang kasamaan, ingatan ang tahanan, at panatilihin ang buhay. Pandigma na pagpapakabanal at poot na sumisira sa kaaway (Manyu bilang kapangyarihang tulad ni Indra). Si Agni bilang pāpa-nāśana at saksi na bumabaligtad sa masasamang ritwal. Ang Brahma-odana/odana bilang sakramento na nagbubuhat ng buhay at tumatawid sa kamatayan. Rakṣoghna na pagtatanggol sa hangganan laban sa mga nilalang na gumagala sa gabi. Gamot-mga halaman laban sa kṛmi at mga sanhi ng sakit. Mga panawag para sa kasaganaan at proteksyon ng kawan (baka, mga panalo, sagana). Ginagamit para sa paghahanda sa digmaan at tagumpay, pagpapatawad ng kasalanan/malas, pag-iingat ng sambahayan sa mga gabing pambalutan, paggagamot ng mga karamdamang dulot ng parasito, pag-iwas sa maagang kamatayan, at pagpaparami ng kasaganaan (lalo na ang mga baka at yaman).
Ang AV 4.31 ay isang mandirigmang Manyu-hymn na nagpapakabanal sa poot ng pakikidigma bilang isang kapanigang banal, na ginagawang isang hindi mapipigilang, sandata'y nagpuputing hukbo ang isang pangkat ng digmaan na sumusulong "sa anyo ni Agni." Ito ay nag-oorganisa ng mga angkan para sa pakikidigma, nagtataas ng mapagwaging sigaw ng digmaan, at humihingkap ng pagtataboy sa mga kaaway sa pamamagitan ng takot na buhat sa puso at ng pagkakamal ng yaman/samsam sa ilalim ni Manyu (at, sa pagtatapos, ni Varuṇa).
Ang trishtubh na himno sa pakikidigma ay pumukaw kay Manyu (Galit) bilang isang banal na puwersang katulad ni Indra, na sumisira sa mga kaaway, tumutuslob sa mga nakatagong banta, at nagtutupad ng tagumpay. Sa pagkakakilanlan kay Manyu sa maraming soberanya at ritwal na kapangyarihan (Indra, Varuna, Jatavedas, Hotr), ang sukta ay nagtitipon ng pangkalahatang proteksyon sa pakikidigma na nagtitiyak din ng mga samsam at kasaganaan para sa patron.
Ang awiting Atharvavediko na may walong taludtod na ito ay tumatawag kay Agni bilang pāpa-nāśana, ang nag-aalis ng agha (kasamaan, kasalanan, kapahamakan, karumihan sa ritwal). Sa pag-uulit ng isang pormulang pampalayas, hinihiling nito na ang apoy at sinag ni Agni ay maglinis sa katawan at kapaligiran ng nagsasakripisyo, na papalitan ang panganib ng rayi (kasaganaan) at svasti (kagalingan). Ang kapangyarihan ng awit ay inilalarawan bilang isang ganap na paglilinis, kung saan ang panloob na moral at ritwal na pagkukulang at panlabas na masasamang impluwensya ay sinusunog ng init at liwanag ni Agni.
Ang sukta na ito ay nagpapabanal ng lutong odana (brahmaudana/viṣṭāriṇ) sa pamamagitan ng pagkakakilanlan nito sa mismong katawan ng Yajña: ang mga sukat ay nagiging pakpak nito, ang katotohanan ay nagiging bibig nito, at ang tapas ay nagiging init na lumilikha nito. Sa pamamagitan ng paglalagay ng pinagpalang pagkain sa gitna ng mga Brahman, ang himno ay naglalayong gawing ang pagkain ay lumago tungo sa tagumpay ng ritwal, ang kasaganaan, ang karangalan na "nanalo sa mundo," at ang kakayahang humahantong sa langit, habang tahasang pinipigilan ang anumang nakakapinsalang epekto sa patron.
Ang AV 4.35 ay isang mṛtyu-santāraṇa (pagtawid sa kamatayan) na himil ng paggagaling na pinapaging sagrado ang brahma-odana (pinagpalang nilutong bigas) bilang isang kosmiko at buhay-na-taglay na sangkap kung saan ang bumibigkas ay 'nakalilampas' sa di-tamang panahong kamatayan. Ipinakikilala nito ang odana sa tapas-pinanganak na gawang-likha ni Prajāpati at sa isang maningning, sa-lahat-ng-direksyon-na-nagpoprotektang prinsipyo ng Brahman/Brāhmaṇaspati na nagpapanumbalik ng prāṇa at nagtatagal sa mga gulong ng panahon (mga buwan, taon, araw-gabi). Ang tulad-refrain na panalangin, "tena odanena ati tarāṇi mṛtyum", ay gumagana bilang ang himil na sagradong tatak ng bisa.
Ang AV 4.36 ay isang rakṣoghna, abhicārika na himno na nagpapatiboy sa hangganan ng sambahayan laban sa mga mandaragit na gumagala sa gabi, rakṣas, piśācas, at kravyāds, lalo na ang mga aktibo sa gabi ng bagong buwan. Pinagsasama nito ang mabanal na pagpapalayas sa pamamagitan ni Agni Vaiśvānara na may mapuwersang 'sahas' (puwersang mantriko) at, sa huli, pagtatali ng kasiraan sa pamamagitan ni Nirṛti, na naglalayong sunugin, mapaglabanan, at mapigilan ang bawat mapanghimok na paglapit.
Ang AV 4.37 ay isang bhaiṣajya-hymn na nagpapalakas sa isang gamot na halaman bilang isang nabubuhay, pinapatawan ng katauhan na manggagamot upang wasakin ang kṛmi (mga uod/parasito) at ang mga rākṣasa-tulad na ahente ng sakit. Ito ay nagtatayo ng kanyang bisa sa ninunong naibigay, mga Atharvan at kilalang manghuhula (Kaśyapa, Kaṇva, Agastya), at pagkatapos ay tumataas sa matibay na rakṣoghna na pananalita na nagpapalabas sa mga Gandharva, Apsaras na impluwensya, lalo na ang mga nauugnay sa erotiko na pagkakamkagat at pagkakagulo sa sambahayan.
Ang Atharvavedic na encantasyong ito ay nagtitiyak ng kasaganaan sa pagtatali ng mapangalaga at malawak na kapangyarihan sa mahinang yaman ng isang sambahayan, lalo na ang mga baka at mga panalo. Ito ay nananalangin sa isang mapalad na Apsaras na "nagmimistulog at nagkakalat" ng kapalaran at isang vājín-like na bantay na puwersa na gumagalaw kasama ang kalagitnaan ng hangin at sa mga sinag ng Araw, upang dalhin ang ninanais na pakinabang sa tahanan at panatilihin ang mga ito roon.
Ang AV 4.39 ay isang mantra para sa kasaganaan at lakas na iniisip ang Antariksha (kalawakan) bilang isang kosmikong baka, kung saan si Vayu (hangin/hininga) ang kanyang guya na humihila ng pagkain. Sa pamamagitan ng pagtutugma ng mga panlipunan at kosmikong puwersa sa pagkakasundo (sangati) at pagtatapos ng ritwal sa pamamagitan ni Agni Jatavedas, ang himno ay naghahangad na "umgata" ng buhay, lakas, pagtupad sa pagnanais, anak, pagunlad, at yaman para sa tagatanghal.
Ang AV 4.40 ay isang himno ng kontra-sorcerya na pampaliko na nakakatuklas ng mga pabuya na mapanghimagsik at ng pangkukulam na nagmumula sa anumang sangang-daan at sapilitang pinababaliktad ang mga ito. Sa pagtawag kay Agni Jātavedas bilang ang sawing lahat na saksi ng mga rito, ito ay itinatapon ang mga umaatake "palayo" (parāñcaḥ), inaalog sila ng isang bumabalik na puwersa (pratyag), at nagtatala ng proteksyon sa pamamagitan ng pratisara (pagtatali/agimat). Ang kapangyarihan ng himno ay nakasalalay sa pagmamapa ng banta sa espasyo (mga sangang-daan at mga pagitan ng sangang-daan) at sa pag-neutralize nito sa pamamagitan ng apoy, banal na kapangyarihan, at isang pisikal na protektibong tali.