Anuvaka 3
Seguridad at pag-unlad ng sambahayan: pagpapakalma sa mga panganib na panloob at panlabas habang iniinstala ang kasaganaan, pagkakabunga, pagkakaisa, at pagpoprotekta sa buhay sa pamamagitan ng mga ritwal na Atharvanic. Śānti ng mapanganib na init at ang pagbabago nito sa proteksyon (si Agni bilang apoy na nananahanan). Pagpapalaki ng Paustika: mga imbakan, mga bukid, mga baka, bhaga at varcas (soberanong kasaganaan at ningning sa publiko). Pagpapanumbalik ng pagkakabunga at pagtanggal o paglilipat ng kawalan ng anak. Proteksyon sa direksyon at hangganan (dik-rakṣā; mga Sulok at ang kanilang mga tagapangasiwa). Kāma o vaśīkaraṇa para sa mapagpilit na paglapit at tanging pagkakabigkis. Lojika ng pagtubos sa kamatayan (naibayad ang utang kay Yama at itinuro sa ibang direksyon). Panggagaling ng pagkakasundo: ibinabahaging isip at puso at pagtanggal ng faksiyon. Buhay domestiko at pangkomunidad, pagtitiyak sa perimeter ng ritual o sambahayan, pagbuo ng yaman at pagdagdag ng baka, pagpapanumbalik ng konsepsyon, paglutas ng hidwaan, pamamahala ng pagnanais o pagkakabigkis, at pag-iwas sa di-timelyong kamatayan sa pamamagitan ng tamang mga alay.
Suktas in Anuvaka 3
Sukta 21
Ang AV 3.21 ay isang śānti hymn na nanunumbang kay Agni sa kanyang maraming immanent na anyo, naroon sa tubig, bato, halaman, at sa katawan ng tao, upang ang lahat ng mapanganib na init ay mapatawad at maging mapagprotektang. Sa paulit-ulit na pag-aalay (havis) "sa mga Agni na iyon," pinapatawad nito lalo na ang kravyād (kumakain ng laman, mapanganib) na aspeto at muling itinataguyod si Agni bilang Vaiśvānara, ang unibersal na apoy na nagpapanatili ng buhay. Ang kapangyarihan nito ay nasa pagngangalan sa mga taguan at antas ni Agni, sa gayon ay ritwal na "sinasaklaw" ang bawat posibleong pinagmumulan ng nasusunog na pinsala at ginagawa itong kagalingan, karangalan, at ligtas na kaayusan.
Sukta 22
Ang paustika na himnong ito ay nagtitipon at naglilipat ng makapangyarihang kasaganaan (bhaga) at pangmadlangang ningning (varcas) sa nagpapraktis sa pamamagitan ng pagtawag sa mga tipo ng pagkahari, lalo na ang elepante bilang pinakatanyag sa mga hayop. Sa pamamagitan ni Agni bilang tagapagbagong ritwal at sa malawak na saklaw ng apat na direksyon, ang himnong ito ay naglalayong gawing varcasvin ang umawit: kapansin-pansing maliwanag, panlipunang naghahari, at matagumpay. Ang mga mantra nito ay gumagana bilang pormula ng pagpapahid sa sarili at pagpapalakas na nagtutulad ng pagkahari at malawakang pagiging panginoon (indriya).
Sukta 23
Ang AV 3.23 ay isang domestikong himno ng pagpapagaling ng pertilidad na tinatrato ang kawalan ng anak (vehát) bilang isang matatanggal at maililipat na depekto, at ibinabalik ang kakayahan ng babae na maglihi. Sa pamamagitan ng isang kilos ng pananalita ng pagpapalipat-lipat at paggamit ng mapalad na "binhi" at mga banal na halamang-gamot, ang sukta ay naglalayong muling itatag ang prajā/garbha (angkan at pagbubuntis), na tahasang pumapabor sa matagumpay na pagkakaroon at pagdadala ng isang anak na lalaki.
Sukta 24
Ang AV 3.24 ay isang paustika na himno na naglalagay ng kasaganaan sa mga bodega at bukirin ng isang sambahayan sa pamamagitan ng pagtawag sa walang hanggang daloy (akṣiti) sa anyo ng isang bukal na maraming batis. Tinatawag nito ang kasaganaan hindi bilang isang malabong kahilingan kundi bilang isang organisadong kapangyarihan, na nagtitipon, nag-iingat, at nagpapamahagi ng butil, habang dinudulasan din ang sakit/sumpa tulad ng mga ilog na pinapakain ng ulan. Ang layunin ng himno ay matatag, paulit-ulit na pagdagdag: ang sagana na hindi nauubos, nasisira, o nawawala.
Sukta 25
Ang AV 3.25 ay isang himnong vaśīkaraṇa na pinapaandar ng Kāma, na naglalayong pukawin ang hindi mapakaling paghahangad sa pinupukol, basagin ang pagtutol, at pilitin ang paglapit, tamis ng pananalita, at tanging pagkakakilanlan. Ito ay ginagawa ang pagnanais bilang isang sandata, ang nakakatakot na palaso ni Kāma, habang tinatawag din ang mapagbigkis na kapangyarihan nina Mitra, Varuṇa upang guluhin ang sariling pasya at ilagay ang tao sa ilalim ng kontrol.
Sukta 26
Ang AV 3.26 ay isang himno ng pansariling proteksyon sa direksyon (dik-rakṣā) na nagpapanatili ng kaligtasan ng ritwal na espasyo sa pamamagitan ng pagtutugon sa mga diyos na nakatayo sa mga sangang-daan at paghihingi ng kanilang pabor sa halip na ang kanilang pinsala. Ang bawat talata ay tumutukoy sa isang sangang-daan, pinangalananan ang grupo ng tagapangalaga nito, at itinuturing ang isang kosmikong puwersa (halimbawa, si Agni, si Vāta) bilang kanilang "mga palaso," na ginagawang protektibong pagtanod ang potensyal na mapanganib na kapangyarihan ng misayl. Ang paulit-ulit na refrain, "maging mabait, magsalita sa ibabaw namin, sa iyo ang paggalang, sa iyo ang svāhā," ay gumagana bilang parehong pagpapakalma at pagtatakip ng isang protektibong hangganan.
Sukta 27
Ang maikling rakṣā-sūkta na ito ay nagpapatibay sa hangganan ng ritwal sa pamamagitan ng pagtawag sa mga Personipikadong Direksyon (Diśaḥ) kasama ang kanilang mga tagapamahala (adhipati), tagapagbantay (rakṣitṛ), at mga pwersang sandata (iṣavaḥ). Ang bawat direksyon ay ginagawang "matibay" sa pamamagitan ng pagpaparangal at paglalathala, at ang pagkapoot ay ritwal na inililipat palabas, "inilalagay sa mga panga" ng mga kapangyarihang direksyonal, upang ang espasyo ng nagsasakripisyo ay maging hindi malalabhan.
Sukta 28
Ang AV 3.28 ay isang paustika na himno para sa pagpapatatag at pagpapalaki ng kasaganaan ng kawan sa pamamagitan ng pagdadala kay Puṣṭi (nagpapakain na pagdagdag) at Rasa (mahalagang katas) sa lugar ng nag-aalay. Kinikilala rin nito ang isang ahensiyang nagwawasak ng baka na tinatawag na Yaminī (kasama ang mga kaalyadong pangalan na Rifatī, Ruśatī) at pinapalitan ang mapanganib, di-tamang panahong puwersa na ito sa isang śivā (mabuti, masagana) na presensya para sa mga tao, bukirin, at hayop.
Sukta 29
Ang AV 3.29 ay naglalatag ng lohikang "tubos" na pang-libing at pang-legal: kinikilala ang utang kay Yama, pagkatapos ay itinatama at tinutugon sa pamamagitan ng isang tamang handog, lalo na ang isang babaing tupa na may puting paa, upang ang taong nagbabantang mamatay ay mapalaya sa pag-angkin ng kamatayan. Ang himno rin ay pinagpapala ang gawa ng pagbibigay at pagtanggap (pratigraha) sa pamamagitan ng pag-ugat sa palitan sa Kāma (may layuning pagnanais/kalooban), na nangangako ng walang hanggang merito at matatag na katayuan sa mundo ng mga Ama.
Sukta 30
Ang himnong ito ay isang klasikong anting-anting ng pagkakaisa mula sa Atharvaveda na naglalagay ng iisang puso at iisang isipan sa loob ng isang tahanan o kapulungan, na tahasang nag-aalis ng pagkapoot at pagkakabaha-bahagi. Ito ay ginagaya ang pagkakaisa ng tao sa kooperasyong diyos - "tulad ng hindi paghihiwalay ng mga diyos" - upang ang pagkakasundo ay maging matatag sa araw-araw na buhay (sa gabi at umaga) at sumuporta sa kasaganaan sa pamamagitan ng pagkakaisa ng lipunan.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.