Yama

Sa isang sandali, nagsalita si Yama sa sarili niyang lingkod—may buhok na nakatindig, matang mapulang naglalagablab, ngiping nangingitim, at anyong nakapanghihilakbot.

Kaya't, O anak na lalaki, sinumang gumaganap ng ikalawang araw na tinatawag na 'Yama' ay nagiging malaya sa di panahong kamatayan, pinalilibot ng mga anak, mga apo, at iba pa.

Sinabi ni Vyāsa: Mula rito’y isasalaysay ko ang mga gawa ni Dharmarāja; sa pagdinig nito, hindi sumisibol kailanman ang takot sa mga sugo ni Yama, saanmang kalagayan.

Pagkaraan, si Yama, sa lakas ng kanyang kapangyarihan, ay humugot mula sa katawan ni Satyavat ng isang nilalang—ang buhay na sarili—na kasinlaki ng hinlalaki, nakagapos sa pisi at napasailalim sa kanyang paghahari.

Sa pagsunod sa inyong utos, ako’y dagling umalis. Pagdating ko sa maringal at malawak na bulwagan ni Vaivasvata (Yama), na maningning ang anyo, nakita kong umaabot ito sa libu-libong yojana, at ang lupa’y ginto.

Si Yama, tumindig at naghandog ng nararapat na pagpupugay sa kanya, ay nagsalita nang may kapangyarihan: “Ihatid ang isang ito; magdala ng iba bilang kapalit.”

Kung ang isang tao ay gumawa ng mabubuting gawa o nagbigay lamang ng mabuting salita, si Citragupta—sa utos ni Yama—ay sumuri ng lahat mula sa mismong ugat, sapagkat siya ay mapanuri.

Pagkatapos, upang dalhin ang dalawang itong nagkasala sa lahat ng uri, si Dharmarāja ay nagpadala ng kanyang mga lingkod, na pinangungunahan ni Caṇḍa.

Sinabi ni Nārada: 'O pinakamainam sa mga diyos, sabihin mo sa akin ang tamang pagsamba kay Yama para sa aking kapakanan. O Panginoon, paano makakaiwas ang isang tao sa pagpunta sa mga kaharian ng impyerno?'

Wika ng hari: “O pantas na muni, isinagawa ko ang dharma nang buong pagsisikap ayon sa aking kakayahan. Ngunit nang marinig ko ang mga kautusan (at parusa) ni Yama, lubos ang takot na sumisidlan sa aking puso.”

O Rudra! Ako si Yama; ako rin ang Niyama (disiplina). Ako ang sari-saring banal na mga panata. Ako ang Araw at gayundin ang Buwan; ako rin ang Mars at ang iba pang mga planeta.

At si Añjaka (o Antaka), si Naraka, at si Kālanābha rin—ang mga daitya na Nivātakavaca na ito ay isinilang sa angkan ni Prahlāda.