Anuvaka 3
મુખ્ય વિષય: અથર્વણીય ગૃહવિધિઓ દ્વારા ઘરનું સુરક્ષણ અને સમૃદ્ધિ—આંતરિક/બાહ્ય જોખમોને શાંત કરીને સમૃદ્ધિ, સંતાનસિદ્ધિ, એકતા અને પ્રાણરક્ષણ સ્થાપિત કરવું. ઉપવિષયો: (1) જોખમી આંતરિક ઉષ્મા/દાહનું શમન કરીને તેને રક્ષણમાં રૂપાંતરિત કરવું (અગ્નિ—અંતર્નિહિત અગ્નિ). (2) પૌષ્ટિક વૃદ્ધિ: ભંડાર, ખેતરો, પશુધન, ભગ અને વર્ચસ્ (સર્વભૌમ સમૃદ્ધિ અને જાહેર તેજ/પ્રતિષ્ઠા). (3) વંધ્યત્વ-નિવારણ અને પ્રજનન-પુનઃસ્થાપન; વંધ્યત્વ દૂર કરવું/સ્થાનાંતરિત કરવું. (4) દિશાઓ અને સીમાઓનું રક્ષણ (દિક્-રક્ષા; પરિઘ-રક્ષા).
Suktas in Anuvaka 3
Sukta 21
AV 3.21 એક શાંતિસૂક્ત છે. તેમાં અગ્નિને તેના અનેક અંતર્નિહિત સ્વરૂપોમાં—જળમાં, પથ્થરોમાં, વનસ્પતિમાં અને માનવ દેહમાં—વિદ્યમાન તરીકે સંબોધીને, સર્વ જોખમી ઉષ્ણતા શમાવી રક્ષાત્મક શક્તિમાં ફેરવાય એવી પ્રાર્થના કરવામાં આવે છે. “તે તે અગ્નિઓને” કહી વારંવાર હવિષ અર્પણ કરીને, ખાસ કરીને ક્રવ્યાદ (માંસભક્ષક, ભયંકર) સ્વરૂપને શાંત કરવામાં આવે છે અને અગ્નિને વૈશ્વાનર—સર્વવ્યાપી, જીવનાધાર અગ્નિ—રૂપે ફરી સ્થાપિત કરવામાં આવે છે. અગ્નિના ગુપ્ત નિવાસસ્થાનો અને સ્તરોને નામે ઓળખાવવું એ જ તેની શક્તિ છે; આમ દહનજન્ય હાનિના દરેક સંભવિત સ્ત્રોતને વિધિપૂર્વક “આવરી” લઈને તેને કલ્યાણ, તેજ અને સુરક્ષિત વ્યવસ્થામાં રૂપાંતરિત કરવામાં આવે છે.
Sukta 22
આ પૌષ્ટિક સૂક્ત સર્વાધિક સમૃદ્ધિ (ભગ) અને જાહેર તેજ/કરિશ્મા (વર્ચસ્)ને સંકેન્દ્રિત કરીને સાધકમાં સ્થાનાંતરિત કરે છે; સર્વોચ્ચતાના આદર્શરૂપોને આહ્વાન કરે છે—ખાસ કરીને પશુઓમાં સર્વોત્તમ એવા હાથીને શક્તિના પ્રધાન અધિષ્ઠાન તરીકે સ્થાપિત કરીને. યજ્ઞરૂપાંતરક અગ્નિ દ્વારા અને ચારેય દિશાઓના વિસ્તૃત વ્યાપ દ્વારા, જપ કરનારને ‘વર્ચસ્વિન’—દૃશ્યમાન રીતે તેજસ્વી, સામાજિક રીતે પ્રભુત્વશાળી અને સફળ—બનાવવાનો તેનો ઉદ્દેશ છે. તેના મંત્રો સ્વ-અભિષેક અને સશક્તિકરણના સૂત્રરૂપે કાર્ય કરે છે અને રાજસદૃશ અગ્રતા તથા વ્યાપક ઇન્દ્રિયાધિપત્ય (ઇન્દ્રિય)નું પ્રતિમાન રજૂ કરે છે.
Sukta 23
AV 3.23 ઘરેલુ પ્રજનન-ચિકિત્સાનું સૂક્ત છે. તેમાં વંધ્યત્વ (vehát) ને દૂર કરી શકાય એવો અને અન્યત્ર સ્થાનાંતરિત કરી શકાય એવો દોષ માનીને, સ્ત્રીની ગર્ભધારણ-શક્તિ પુનઃસ્થાપિત કરવામાં આવે છે. દોષને દૂર હટાવતી વાક્-ક્રિયા દ્વારા, તેમજ શુભ “બીજ” અને દિવ્ય ઔષધિ/વનસ્પતિઓને આહ્વાન કરીને, પ્રજા/ગર્ભ (સંતાન અને ગર્ભાવસ્થા) ને ફરી સ્થાપિત કરવું આ સૂક્તનો હેતુ છે; ખાસ કરીને પુત્રનું સફળ જનન અને ગર્ભમાં ધારણ સ્પષ્ટ રીતે અનુકૂળ ગણાય છે.
Sukta 24
AV 3.24 એક પૌષ્ટિક સૂક્ત છે. અનેક ધારાઓવાળા ઝરણાની ઉપમા દ્વારા ‘અક્ષિતિ’—અખૂટ, ન ખૂટતો પ્રવાહ—ને આહ્વાન કરીને ઘરનાં ધાન્યભંડારમાં અને ખેતરોમાં સમૃદ્ધિ ‘સ્થાપિત’ કરે છે. અહીં સમૃદ્ધિ ધૂંધળી ઇચ્છા તરીકે નહીં, પરંતુ ધાન્યને એકત્ર કરનાર, સંભાળનાર અને વ્યવસ્થિત રીતે વહેંચનાર સંગઠિત શક્તિ તરીકે બોલાવવામાં આવે છે; તેમજ વરસાદથી પોષાયેલી નદીઓ જેમ શાપ/રોગ અને ક્ષય-દોષને ધોઈ નાખે તેમ દુર્ભિક્ષ, બગાડ અને શાપને દૂર કરે છે. સૂક્તનો કાર્યલક્ષ્ય સ્થિર અને પુનરાવર્તિત વૃદ્ધિ છે—એવી ભરપૂરતા જે ઘટે નહીં, બગડે નહીં, અને સરકી ન જાય.
Sukta 25
AV 3.25 કામપ્રેરિત વશીકરણ સૂક્ત છે. તે લક્ષ્ય વ્યક્તિમાં અશાંત તરસ/તડપ જગાવી, પ્રતિકાર તોડી, બળપૂર્વક નજીક લાવી, વાણીમાં મધુરતા લાવી, અને માત્ર એક જ વ્યક્તિ પ્રત્યે વિશિષ્ટ આસક્તિ બાંધવા ઇચ્છે છે. અહીં ઇચ્છાને શસ્ત્રરૂપે—કામના ભયંકર બાણ તરીકે—ચિતરે છે; તેમજ મિત્ર–વરુણના બંધનકારી અધિકારને આમંત્રિત કરીને સ્વતંત્ર સંકલ્પને ભંગ કરી તે વ્યક્તિને નિયંત્રણ હેઠળ મૂકવાનો પ્રયત્ન કરે છે.
Sukta 26
AV 3.26 દિક્-રક્ષા (દિશાત્મક સ્વ-સંરક્ષણ) સૂક્ત છે. તે દિશાઓમાં સ્થિત દેવતાઓને સંબોધીને, તેમની પાસેથી હાનિ નહિ પરંતુ કૃપા માગી, વિધિ/યજ્ઞનું ક્ષેત્ર સુરક્ષિત કરે છે. દરેક મંત્રમાં એક દિશા ઓળખાય છે, તેના રક્ષક-સમૂહનું નામ લેવાય છે, અને અગ્નિ, વાત વગેરે બ્રહ્માંડશક્તિઓને તેમના “બાણો” તરીકે ગણવામાં આવે છે; આમ સંભવિત જોખમી ક્ષેપણશક્તિ રક્ષણકારી પહેરામાં રૂપાંતરિત થાય છે. “પ્રસન્ન રહો, અમારા ઉપર શુભ વચન બોલો; તમને નમસ્કાર, તમને જ સ્વાહા” એવો પુનરાવર્તિત પ્રત્યય શમન/પ્રસાદન પણ છે અને રક્ષણ-સીમાને મજબૂત રીતે ‘સીલ’ કરતો વિધીય બંધ પણ છે.
Sukta 27
આ સંક્ષિપ્ત રક્ષા-સૂક્ત વ્યક્તિરૂપ દિશાઓ (દિશાઃ) ને તેમના અધિપતિ (વિષ્ણુ), રક્ષિતૃ (કલ્માષગ્રીવ) અને શસ્ત્ર-શક્તિરૂપ ઇષવઃ (ક્ષેપણો) સાથે આહ્વાન કરીને વિધિની સીમાને દૃઢ કરે છે. દરેક દિશાને નમસ્કાર અને સહાય-નિયોજન દ્વારા “સ્થિર/દૃઢ” બનાવવામાં આવે છે; અને શત્રુતા વિધિપૂર્વક બહાર તરફ સ્થાનાંતરિત કરીને દિશાશક્તિઓના “જડબાંમાં” મૂકવામાં આવે છે. આમ યજમાન/યજ્ઞકર્તાનું ક્ષેત્ર અખંડ, અભેદ્ય અને અવિઘ્ન રહે છે.
Sukta 28
AV 3.28 પશુસમૃદ્ધિને સ્થિર રાખવા અને વધારવા માટેનું પૌષ્ટિક સૂક્ત છે. યજમાનના સ્થાને પુષ્ટિ (પોષક વૃદ્ધિ) અને રસ (પ્રાણસાર)ને “લાવી” કળપની સમૃદ્ધિ દૃઢ થાય એવી પ્રાર્થના કરે છે. સાથે જ યામિની નામની (સહનામો રિફતી, રુશતી) પશુક્ષય કરાવતી શક્તિને ઓળખી, તે જોખમી અને અકાળ બળને લોકો, ખેતરો અને પશુઓ માટે શિવા (કલ્યાણકારી, સમૃદ્ધિકારક) ઉપસ્થિતિમાં ફેરવે છે.
Sukta 29
AV 3.29માં અંત્યેષ્ટિ–કાનૂની પ્રકારની “મુક્તિ/પરિહાર”ની તર્કરચના રજૂ થાય છે: યમનો હક સ્વીકારીને તેને યોગ્ય રીતે અર્પિત દાન દ્વારા—ખાસ કરીને સફેદ પગવાળી માદા ઘેટી (ઈવ) આપીને—બીજી દિશામાં વાળી સંતોષવામાં આવે છે, જેથી મૃત્યુના દાવાથી ધમકાવાયેલ વ્યક્તિને તે દાવામાંથી મુક્ત કરવામાં આવે છે. આ સૂક્ત આપવું અને સ્વીકારવું (પ્રતિગ્રહ) જેવી ક્રિયાને પણ પવિત્ર બનાવે છે; આ વિનિમયને ‘કામ’ (ઉદ્દેશ્યપૂર્ણ ઇચ્છા/સંકલ્પ)માં આધારિત કરીને, અક્ષય પુણ્ય અને પિતૃલોકમાં સુરક્ષિત, દૃઢ સ્થાનનું વચન આપે છે.
Sukta 30
આ સૂક્ત અથર્વવેદનું પ્રખ્યાત સમ્મનસ્ય (સામાજિક સુમેળ) મંત્રરૂપ છે. તે ઘર અથવા સભામાં સૌમાં એક જ હૃદય અને એક જ મન ‘સ્થાપિત’ કરીને દ્વેષ અને પક્ષપાત/ગૂટબાજી દૂર કરવા માટે રચાયેલ છે. ‘દેવો જેમ અલગ પડતા નથી’ તેવી દૈવી સહકારભાવનાને માનવીય એકતાનો આદર્શ બનાવી, સાંજ–સવાર જેવી દૈનિક જીવનધારામાં સ્થિર સંમતિ ટકાવે છે અને સામાજિક એકતાથી સમૃદ્ધિને પોષે છે.
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.