Sukta 111

Mantra 1

अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति स्वयुग्वभिः सूरो न स्वयुग्वभिः । धारा सुतस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः । विश्वा यद्रूपा परियात्यृक्वभिः सप्तास्येभिॠक्वभिः ॥

ด้วยรัศมีทองนี้ เขาผู้ชำระตนย่อมข้ามพ้นความชิงชังทั้งปวง ด้วยม้าศึกที่เทียมด้วยตนเอง—ดุจสุริยะด้วยรัศมีที่เทียมด้วยตนเอง. กระแสแห่งโสมะที่คั้นแล้วส่องประกาย—เมื่อชำระอยู่ ผู้มีสีแดงเรื่อทองย่อมส่องประกาย. เมื่อเขาเวียนไปทั่วรูปทั้งปวง พร้อมเหล่าฤษี พร้อมพลังแห่งวาจาผู้มีเจ็ดปาก พร้อมเหล่านักสวดสรรเสริญ.

Mantra 2

त्वं त्यत्पणीनां विदो वसु सं मातृभिर्मर्जयसि स्व आ दम ऋतस्य धीतिभिर्दमे । परावतो न साम तद्यत्रा रणन्ति धीतयः । त्रिधातुभिररुषीभिर्वयो दधे रोचमानो वयो दधे ॥

ท่านค้นพบขุมทรัพย์นั้นที่พวกปณิ (Paṇi) ซ่อนไว้; พร้อมเหล่าแม่ทั้งหลาย ท่านขัดเกลาชำระมันในเรือนของตนเอง—ในเรือนแห่ง ṛta ด้วยกิจแห่งญาณหยั่งรู้. ดุจบทสวดสามัน (sāman) ที่มาจากแดนไกล ที่นั่นความคิดทั้งหลายก้องกังวาน. ด้วยพลังสีแดงสามชั้น ท่านสถาปนาลมปราณแห่งชีวิต (vayaḥ); ส่องประกายอยู่ ท่านสถาปนาลมปราณแห่งชีวิต.

Mantra 3

पूर्वामनु प्रदिशं याति चेकितत्सं रश्मिभिर्यतते दर्शतो रथो दैव्यो दर्शतो रथः । अग्मन्नुक्थानि पौंस्येन्द्रं जैत्राय हर्षयन् । वज्रश्च यद्भवथो अनपच्युता समत्स्वनपच्युता ॥

ท่านเคลื่อนไปตามทิศเบื้องหน้า รู้ชัดแจ้ง; ด้วยรัศมีของท่านจึงถูกรวบรัดเข้าด้วยกัน—รถศึกอันปรากฏให้เห็น รถศึกอันปรากฏให้เห็นของเทพ. บทสรรเสริญอันองอาจมาถึงอินทรา ทำให้พระองค์ยินดีเพื่อชัยชนะ; และสายฟ้า-วัชระก็เช่นกัน—เมื่อท่านทั้งหลายมั่นคงไม่หวั่นไหวในท่ามกลางศึก มั่นคงไม่หวั่นไหว.