Sukta 16

Mantra 1

एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे । प्रियं चेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम् ॥

ด้วยความนอบน้อมนี้ ข้าพเจ้าขอเชื้อเชิญอัคนี (Agni) เพื่อท่านทั้งหลาย—บุตรแห่งความอุดมสมบูรณ์ ผู้เป็นที่รัก ผู้รู้จำแนกในจิตสำนึกยิ่ง ผู้ชี้นำพิธีบูชาอย่างมั่นคง ผู้เป็นทูตแห่งสรรพสิ่ง ผู้เป็นอมตะ ขอท่านทรงนำเครื่องบูชาและการเดินทางภายในของเราให้เป็นไปโดยลำดับอันถูกต้อง

Mantra 2

स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः । सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम् ॥

ท่านผู้ผูกเทียมพลังสีแดงเรื่อซึ่งเสวยสรรพสิ่งทั้งปวง—ท่านผู้ได้รับการบูชาอย่างดี—ย่อมแล่นไปข้างหน้า ยัญญะกลายเป็นพลังที่ร้อยเรียงด้วยพรหมัน (brahman) อย่างงาม เป็นความสงบกลมกลืนเพื่อทรัพย์แห่งภาวะ และเป็นความอุดมศักดิ์สิทธิ์ (rādhas) แก่หมู่ชนทั้งหลาย

Mantra 3

उदस्य शोचिरस्थादाजुह्वानस्य मीळ्हुषः । उद्धूमासो अरुषासो दिविस्पृशः समग्निमिन्धते नरः ॥

เปลวของท่านลุกขึ้น—เปลวของผู้ถูกเชื้อเชิญ ผู้ประทานอย่างอุดม ควันของท่านก็ลุกขึ้น แดงเรื่อและแตะต้องฟ้า ดังนี้พลังของมนุษย์ทั้งหลายจึงร่วมกันจุดอัคนี (Agni) ให้ลุกโพลง เพื่อก่อร่างการไต่ขึ้นแห่งจิตสำนึก

Mantra 4

तं त्वा दूतं कृण्महे यशस्तमं देवाँ आ वीतये वह । विश्वा सूनो सहसो मर्तभोजना रास्व तद्यत्त्वेमहे ॥

เราตั้งท่านเป็นทูตของเรา ผู้รุ่งโรจน์ยิ่งนัก: จงนำเหล่าเทพมาสู่ที่นี้ เพื่อให้เราได้ชื่นชมส่วนแห่งเครื่องบูชา โอ บุตรแห่งพลัง (อัคนี) โปรดประทานโภชนะแก่มนุษย์ทั้งปวงแก่เรา—บรรดาเครื่องหล่อเลี้ยงสำหรับผู้เป็นมรรตยะ—สิ่งที่เราวอนขอจากท่านนั้นเอง

Mantra 5

त्वमग्ने गृहपतिस्त्वं होता नो अध्वरे । त्वं पोता विश्ववार प्रचेता यक्षि वेषि च वार्यम् ॥

โอ อัคนี ท่านเป็นเจ้าเรือน; ในพิธีบูชาตามทางแห่งยัญญะ ท่านเป็นปุโรหิตของเรา (hotṛ) ท่านเป็นผู้ชำระให้บริสุทธิ์ (potṛ) ผู้เป็นที่ปรารถนาทั้งปวง ผู้รู้กว้างไกล: จงประกอบยัญญะ (yaj) และจงนำทรัพย์อันประเสริฐยิ่งมาด้วย

Mantra 6

कृधि रत्नं यजमानाय सुक्रतो त्वं हि रत्नधा असि । आ न ऋते शिशीहि विश्वमृत्विजं सुशंसो यश्च दक्षते ॥

โอ ผู้มีเจตจำนงอันมั่นคง โปรดก่อรูปทรัพย์รัตนะให้แก่ผู้ประกอบยัญญะ เพราะท่านแลเป็นผู้ทรงรัตนะโดยแท้ หากไร้ท่านแล้ว สิ่งใดก็ไม่อาจจัดเตรียมให้พร้อมได้: โปรดลับคมให้แก่เรา งานพิธีของฤตวิชทั้งมวล—ผู้กล่าวสรรเสริญอย่างงาม และผู้ชำนาญในการกระทำ

Mantra 7

त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान्दयन्त गोनाम् ॥

ในท่านเอง โออัคนี ผู้รับเครื่องบูชาที่ถวายอย่างถูกต้อง (svāhuta) ขอให้เหล่าฤษีผู้เป็นที่รัก (sūri) ได้มีที่พำนัก—บรรดาผู้นำ ผู้เอื้อเฟื้อมั่งคั่งท่ามกลางชนทั้งหลาย (maghavān) ผู้เกื้อหนุนทุ่งกว้างแห่งโค: ทุ่งหญ้าเปิดโล่งแห่งแสงสว่างและญาณรู้.

Mantra 8

येषामिळा घृतहस्ता दुरोण आँ अपि प्राता निषीदति । ताँस्त्रायस्व सहस्य द्रुहो निदो यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत् ॥

ผู้ใดมีเรือนที่อิฬา (Iḷā) ผู้มีมือเป็นเนยใสอันสว่าง (ghṛta) มานั่งลงในยามอรุณแรก—ขอท่านจงคุ้มครองเขา โอผู้เป็นบุตรแห่งพลัง (sahasyá) ให้พ้นจากศัตรูคดเคี้ยวและเสียงกล่าวโทษ; และโปรดประทานที่พึ่งพิงแก่เรา โอผู้ได้ยินไกล (dīrghaśrut).

Mantra 9

स मन्द्रया च जिह्वया वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने रयिं मघवद्भ्यो न आ वह हव्यदातिं च सूदय ॥

ด้วยลิ้นอันชื่นบานและด้วยปาก ผู้หอบหิ้วเครื่องบูชา ผู้รู้ยิ่ง—โออัคนี จงนำความมั่งคั่งมาสู่เราเพื่อเหล่าผู้เอื้อเฟื้อ (maghavat); และจงเร่งให้การมอบเครื่องบูชา (havyadāti) ดำเนินไปสำเร็จ.

Mantra 10

ये राधांसि ददत्यश्व्या मघा कामेन श्रवसो महः । ताँ अंहसः पिपृहि पर्तृभिष्ट्वं शतं पूर्भिर्यविष्ठ्य ॥

ชนเหล่าใดมอบ “พระหรรษทานแห่งความสำเร็จ” (rādhāṃsi) และพลังอันรวดเร็วแห่งความอุดม (aśvyā maghā) ด้วยความปรารถนาในเกียรติยศอันไพศาล (śravas) และความยิ่งใหญ่ (mahas)—ขอท่านปกป้องเขาให้พ้นจากความคับแค้น (aṃhas) เถิด; โอผู้เยาว์ที่สุด (yaviṣṭhya) อัคนี (Agni) จงคุ้มครองเขาด้วยผู้พิทักษ์ ด้วยป้อมปราการแห่งแสงหนึ่งร้อยประการ.

Mantra 11

देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्यासिचम् । उद्वा सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते ॥

เทพผู้ประทานทรัพย์ (draviṇodāḥ) ได้เปิดภาชนะที่เต็มเปี่ยมให้แก่ท่านทั้งหลายแล้ว จงเทขึ้นไปเบื้องบน หรือจงเติมให้เต็มยิ่งขึ้น; แล้วแท้จริงเทพย่อมพาท่านก้าวไปข้างหน้า—ทรงอุ้มชูความเป็นไปของท่านให้มุ่งสู่ความบริบูรณ์.

Mantra 12

तं होतारमध्वरस्य प्रचेतसं वह्निं देवा अकृण्वत । दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे ॥

เหล่าเทพได้สรรค์สร้างท่านผู้นั้น—โหตฤ (Hotar) ผู้รู้แจ้งแห่งพิธีบูชาอันลึกใน (adhvara) ผู้แบกหามเครื่องบูชา (vahni) อัคนี (Agni) ทรงวาง “รัตนะ” คือขุมทรัพย์ไว้แก่ผู้จัดระเบียบพิธี—คือความกล้าหาญอันอุดม (suvīrya)—และแก่หมู่ชนผู้มอบตนเป็นเครื่องบูชา (dāśuṣ) ด้วย.