Sukta 16

Mantra 1

एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे । प्रियं चेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम् ॥

এই নমস্কাৰে মই তোমালোকৰ বাবে অগ্নিক আহ্বান কৰোঁ—ঊৰ্জাৰ নপাত, প্ৰিয়, চেতনাত সৰ্বাধিক বিচক্ষণ, সু-অধ্বৰ (সু-যজ্ঞ)-ৰ নিশ্চিত পথপ্ৰদৰ্শক, বিশ্বৰ দূত, অমৃত। তেওঁ যেন আমাৰ আহুতি আৰু অন্তৰ্যাত্ৰাক ঋত-অনুসাৰে সঠিক ক্ৰমে আগুৱাই নিয়ে।

Mantra 2

स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः । सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम् ॥

যি সৰ্বভোজসা ৰঙা (অৰুষা) শক্তিসমূহক যুঁজে, সি—সু-আহুত—আগলৈ দৌৰি যায়। যজ্ঞ সু-ব্ৰহ্মা হয়; বসুসকলৰ বাবে সু-শমী (শান্তিদায়ক সামঞ্জস্য) হয়; জনসমূহৰ বাবে দেৱ ৰাধঃ—দিব্য পূৰ্ণতা—হয়।

Mantra 3

उदस्य शोचिरस्थादाजुह्वानस्य मीळ्हुषः । उद्धूमासो अरुषासो दिविस्पृशः समग्निमिन्धते नरः ॥

আহ্বান কৰা সেই মীঢ়ুষ (উদাৰ দাতা)-ৰ শোচিঃ ওপৰলৈ উঠি দাঁড়ায়। ওপৰলৈ উঠে তাৰ ধোঁৱাসমূহ—অৰুষ, দিৱিস্পৃশ (স্বৰ্গ-স্পৰ্শী)। এইদৰে নৰশক্তিসমূহ একেলগে অগ্নিক জ্বলাই তোলে, চেতনাৰ আৰোহণ গঢ়ি তুলিবলৈ।

Mantra 4

तं त्वा दूतं कृण्महे यशस्तमं देवाँ आ वीतये वह । विश्वा सूनो सहसो मर्तभोजना रास्व तद्यत्त्वेमहे ॥

তোমাকেই আমি দূত কৰি লওঁ—সৰ্বাধিক যশস্বী; আমাৰ হৱিৰ ভোগৰ বাবে দেবতাসকলক আহ্বান কৰি আন। হে সহসৰ পুত্ৰ, মৰ্ত্যৰ ভোজন-সামগ্ৰীসমূহ, সকলো মানৱ-পোষণ দান কৰা—যি জীৱনধাৰণৰ উপায় আমি তোমাৰ পৰা বিচাৰোঁ, সেইবোৰ দিয়া।

Mantra 5

त्वमग्ने गृहपतिस्त्वं होता नो अध्वरे । त्वं पोता विश्ववार प्रचेता यक्षि वेषि च वार्यम् ॥

হে অগ্নি, তুমি গৃহপতি; অধ্বৰৰ যাত্ৰাত তুমি আমাৰ হোতা। তুমি পুতা, হে বিশ্ববাৰ, প্ৰচেতা—যজ্ঞ কৰ আৰু উত্তম ধন-সম্পদ (শ্ৰেষ্ঠ অন্তৰ-সম্পদ)ো আন।

Mantra 6

कृधि रत्नं यजमानाय सुक्रतो त्वं हि रत्नधा असि । आ न ऋते शिशीहि विश्वमृत्विजं सुशंसो यश्च दक्षते ॥

হে সুক্রতু, যজমানৰ বাবে ৰত্ন গঢ়ি দিয়া; কিয়নো তুমিই ৰত্নধা। তোমাৰ অবিহনে একোৱেই সুসজ্জিত নহয়; আমাৰ বাবে সমগ্ৰ ঋত্বিজ-কর্মক তীক্ষ্ণ কৰি দিয়া—যি সুশংস আৰু কৰ্মত দক্ষ।

Mantra 7

त्वे अग्ने स्वाहुत प्रियासः सन्तु सूरयः । यन्तारो ये मघवानो जनानामूर्वान्दयन्त गोनाम् ॥

হে অগ্নি, স্বাহুত—যথাবিধি আহুতি-গ্ৰহণকাৰী—তোমাতেই প্ৰিয় সূৰ্য্যসদৃশ ঋষিসকল নিবাস লাভ কৰক। যিসকল জনসমূহৰ মাজত মঘবান, দানশীল নেতা, তেওঁলোকে গোৱঁৰ বিস্তৃত উৰ্বৰা ক্ষেত্ৰ—আলোক আৰু জ্ঞানৰ মুক্ত চৰণভূমি—বঢ়াই তোলে।

Mantra 8

येषामिळा घृतहस्ता दुरोण आँ अपि प्राता निषीदति । ताँस्त्रायस्व सहस्य द्रुहो निदो यच्छा नः शर्म दीर्घश्रुत् ॥

যিসকলৰ গৃহত ইলা—ঘৃতহস্তা, দীপ্ত ঘৃত-সম জ্যোতি হাতে—প্ৰভাতত আহি বহে, তেওঁলোকক হে সহস্য-পুত্ৰ, দ্ৰুহ (কুটিল বৈৰী) আৰু নিন্দাৰ বাক্যৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। হে দীৰ্ঘশ্ৰুত, আমাক আশ্ৰয় দিয়া।

Mantra 9

स मन्द्रया च जिह्वया वह्निरासा विदुष्टरः । अग्ने रयिं मघवद्भ्यो न आ वह हव्यदातिं च सूदय ॥

আনন্দদায়িনী জিহ্বা আৰু মুখেৰে—হব্য বহনকাৰী, সৰ্বাধিক বিদ্বান—হে অগ্নি, মঘৱদ্ভ্যঃ দানশীলসকলৰ বাবে ধন-সমৃদ্ধি আমালৈ আন; আৰু হব্যদাতি—আহুতি-দানৰ সঠিক প্ৰবাহ—জাগ্ৰত কৰি দিয়া।

Mantra 10

ये राधांसि ददत्यश्व्या मघा कामेन श्रवसो महः । ताँ अंहसः पिपृहि पर्तृभिष्ट्वं शतं पूर्भिर्यविष्ठ्य ॥

যিসকলে সিদ্ধিদায়িনী অনুগ্ৰহসমূহ আৰু অশ্বসম দ্ৰুত সমৃদ্ধিৰ শক্তি দান কৰে, মহৎ যশৰ কামনাৰে প্ৰেৰিত—তেওঁলোকক দুঃখ-সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰা। হে যৱিষ্ঠ (সৰ্বকনিষ্ঠ) অগ্নি, ৰক্ষকসকলৰ সৈতে, জ্যোতিৰ শত দুৰ্গেৰে তেওঁলোকক আৱৰি ৰক্ষা কৰা।

Mantra 11

देवो वो द्रविणोदाः पूर्णां विवष्ट्यासिचम् । उद्वा सिञ्चध्वमुप वा पृणध्वमादिद्वो देव ओहते ॥

দেৱ, দ্ৰৱিণোদা (ধনৰ দাতা), তোমালোকৰ বাবে পূৰ্ণ পাত্ৰ মুকলি কৰিছে। ওপৰলৈ ঢালি দিয়া, বা আৰু ভৰাই তোলা; তেতিয়াই দেৱে তোমালোকক আগুৱাই বহন কৰে—তোমালোকৰ হোৱাক পূৰ্ণতাৰ দিশে লৈ যায়।

Mantra 12

तं होतारमध्वरस्य प्रचेतसं वह्निं देवा अकृण्वत । दधाति रत्नं विधते सुवीर्यमग्निर्जनाय दाशुषे ॥

দেৱসকলে তেওঁক অন্তৰ্যজ্ঞৰ প্ৰজ্ঞাবান হোতা, অৰ্ঘ্য বহনকাৰী ‘ৱহ্নি’ ৰূপে গঢ়ি তুলিলে। অগ্নিয়ে বিধাতা (যজ্ঞ-ব্যৱস্থাপক) জনৰ বাবে, আৰু দাশুষ (অৰ্পণকাৰী) জনসমূহৰ বাবে, বীৰ্যসমৃদ্ধ ৰত্ন-ধন স্থাপন কৰে।