Sukta 2

Mantra 1

पिप्रीहि देवाँ उशतो यविष्ठ विद्वाँ ऋतूँॠतुपते यजेह । ये दैव्या ऋत्विजस्तेभिरग्ने त्वं होतॄणामस्यायजिष्ठः ॥

โอ้ผู้เยาว์ที่สุด จงทำให้เหล่าเทพผู้ปรารถนาพึงอิ่มและได้รับการหล่อเลี้ยงเถิด; โอ้ผู้รู้ฤดูกาลทั้งหลาย เจ้าแห่งกาลอันถูกต้องตามṛta จงบูชาที่นี่. ด้วยเหล่าฤตวิชผู้เป็นทิพย์เหล่านั้น โอ้อัคนี ในการถวายนี้ ท่านเป็นโหตฤ (Hotṛ ผู้สวดบูชา) ผู้เหมาะสมยิ่งและบูชาได้ยอดเยี่ยมที่สุด.

Mantra 2

वेषि होत्रमुत पोत्रं जनानां मन्धातासि द्रविणोदा ऋतावा । स्वाहा वयं कृणवामा हवींषि देवो देवान्यजत्वग्निरर्हन् ॥

ท่านทรงแบกรับหน้าที่โหตฤ และหน้าที่โปตฤ ของหมู่ชน; ท่านเป็นผู้คิดด้วยแรงดลใจ เป็นผู้ประทานทรัพย์อุดม เป็นผู้ดำรงรักษาṛta. ด้วยคำว่า svāhā เราจัดทำเครื่องบูชา; ขอให้อัคนีผู้เป็นเทพ ผู้ควรค่า จงบูชาแด่เหล่าเทพทั้งหลาย.

Mantra 3

आ देवानामपि पन्थामगन्म यच्छक्नवाम तदनु प्रवोळ्हुम् । अग्निर्विद्वान्त्स यजात्सेदु होता सो अध्वरान्त्स ऋतून्कल्पयाति ॥

เรามาถึงหนทางของเหล่าเทพแล้ว—เท่าที่เราจะตามได้ และจะนำพาให้ก้าวต่อไป. อัคนีผู้รู้พึงบูชา; เขานั่นแลคือโหตฤ ผู้จัดระเบียบพิธีกรรมทั้งหลาย และกำหนดฤดูกาลอันถูกต้องตามṛta.

Mantra 4

यद्वो वयं प्रमिनाम व्रतानि विदुषां देवा अविदुष्टरासः । अग्निष्टद्विश्वमा पृणाति विद्वान्येभिर्देवाँ ऋतुभिः कल्पयाति ॥

หากพวกเราทำให้กฎแห่งสัตย์ปฏิญาณ (vratá) ของท่านทั้งหลายพร่องลง โอ้เทพทั้งหลาย—เราผู้เขลาเหนือผู้รู้—อัคนี (Agni) ผู้รู้ย่อมเติมเต็มสิ่งนั้นทั้งหมด ด้วยฤดูกาลอันชอบธรรมตามฤตะ (ṛta) เหล่านี้ เขาจัดวางเทพทั้งหลายให้เข้าที่เข้าทางตามลำดับอันควร.

Mantra 5

यत्पाकत्रा मनसा दीनदक्षा न यज्ञस्य मन्वते मर्त्यासः । अग्निष्टद्धोता क्रतुविद्विजानन्यजिष्ठो देवाँ ऋतुशो यजाति ॥

เมื่อมนุษย์ผู้ตายได้มีใจดุจเด็กและกำลังปัญญาอ่อนแรง ไม่อาจหยั่งรู้ยัญญะ (yajña) อย่างแท้จริง อัคนีในฐานะโหตฤ (Hotṛ)—ผู้รู้เจตนา (kratu)—ย่อมเข้าใจแจ่มชัด เป็นผู้ถวายบูชาสูงสุด และบูชาแด่เทพทั้งหลายตามลำดับแห่งฤดูกาล (ṛtu) อันถูกต้อง.

Mantra 6

विश्वेषां ह्यध्वराणामनीकं चित्रं केतुं जनिता त्वा जजान । स आ यजस्व नृवतीरनु क्षा स्पार्हा इषः क्षुमतीर्विश्वजन्याः ॥

เพราะในบรรดาพิธีบูชาทั้งปวง (adhvara) ผู้ให้กำเนิดได้ให้กำเนิดท่าน—เป็นพักตร์อันสว่างไสว เป็นธงชัยและนิมิตอันพิสดาร (ketu). ฉะนั้นจงบูชาเถิด ตามรอยแผ่นดินทั้งหลายที่มั่งคั่งด้วยผู้คน; จงได้มาซึ่งแรงดลใจอันพึงปรารถนา (iṣ) และความอุดมอันหล่อเลี้ยง—สิ่งที่เกิดมาเพื่อสรรพชนทั้งปวง.

Mantra 7

यं त्वा द्यावापृथिवी यं त्वापस्त्वष्टा यं त्वा सुजनिमा जजान । पन्थामनु प्रविद्वान्पितृयाणं द्युमदग्ने समिधानो वि भाहि ॥

โอ อัคนี ผู้ซึ่งฟ้าและแผ่นดินให้กำเนิด ผู้ซึ่งสายน้ำทั้งหลายและทวัสฏฤ (Tvaṣṭṛ) ผู้ช่างสรรพสิ่งได้ปั้นแต่ง ผู้ซึ่งพลังแห่งการเกิดอันเป็นมงคลได้ก่อเกิด—ผู้รู้หนทางที่ดำเนินตามวิถีแห่งบรรพชน (pitṛyāṇa) เมื่อถูกจุดด้วยฟืนแล้ว ขอจงลุกโพลงส่องประกายรุ่งเรืองภายในพวกเราเถิด