Sukta 1

Mantra 1

मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत ॥

హే సఖులారా! మరేదీ ప్రశంసించకండి; హానిలో పడకండి. పిండిన సోమముతో కలిసి, వృషభసముడైన ఇంద్రునినే స్తుతించండి; మళ్లీ మళ్లీ ఉక్థములను, స్తోత్రములను ఉచ్చరించండి.

Mantra 2

अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम् ॥

ఇంద్రుడు శత్రు-పీడనాన్ని కిందికి నెట్టివేసే వృషభుడు; యజ్ఞోద్ధమంలో అలసటలేని వాడు, జనుల మధ్య బలవంతమైన మృగంలా జయించేవాడు. అతడు వైరం కరిగిస్తాడు, ఏకత్వాన్ని బలపరుస్తాడు; రెండు పక్షాలకూ భయాన్ని కలిగించగలడు; అయినా అతడే అత్యంత దాత—శరణాగతులలో ఉభయశక్తులను ధరించి, రెండింటి ఫలితాన్ని నెరవేర్చేవాడు.

Mantra 3

यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम् ॥

ఈ జనులు సహాయార్థం నానావిధాలుగా నిన్ను పిలిచినా, ఓ ఇంద్రా, మా ఈ బ్రహ్మ-వాక్యం నీదే కావాలి—ఈ రోజూ, ఎల్లప్పుడూ—సర్వసత్త్వ వృద్ధికి కారణమగునట్లు.

Mantra 4

वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये ॥

హే మఘవన్, ఆ విపశ్చిత్ ఋషులు—మనుష్యులలో ఆర్యులు, ప్రేరిత వాక్కు గలవారు—తమ ప్రయత్నంలో ముందుకు దూసుకుపోతున్నారు. నీవు బహురూపుడై సమీపించు; మా ఉద్ధరణకూ రక్షణకూ, అతి సమీపమైన ‘వాజ’—బలసమృద్ధి—మాకు తీసుకురా.

Mantra 5

महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ ॥

హే అద్రివన్ (శిలా-ధారి) ఇంద్రా! మహా విలువ ఇచ్చినా నేను నిన్ను ఇవ్వను—సహస్రానికి కాదు, అయుతం (పది సహస్రం) కు కాదు, హే వజ్రివన్; శతానికి కూడా కాదు, హే శతామఘ (శత-ధనాధిపతి)।

Mantra 6

वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे ॥

హే ఇంద్రా! తండ్రికన్నా, భోగాన్ని పంచుకునే సోదరుడికన్నా నీవు నాకు మరింత ప్రియుడవు; నీవు నాకు తల్లిలా కూడా—కప్పి, కాపాడి, ఆశ్రయం ఇస్తావు. హే వసూ! వసుత్వం—సత్య సంపద—సాధనకై, సమృద్ధి మరియు రాధస్ (అనుగ్రహ-దానం) కొరకు నాతో ఉండు.

Mantra 7

क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः ॥

నీవు ఎక్కడ నీ గమనాన్ని స్థాపిస్తావు, ఎక్కడ నిజంగా నివసిస్తావు? ఎందుకంటే నీ మనస్సు (చైతన్యం) అనేక దిశలలో విహరిస్తుంది. హే యుధ్మ (యుద్ధప్రవణ), ఖజకృత్, పురందర (దుర్గభేదక)! గాయత్రీ-శక్తులు గానంగా నీ వైపు ఉప్పొంగి వచ్చాయి—మాలో నీ బలం మేల్కొనుటకు.

Mantra 8

प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः ॥

ఆయనకై గాయత్రీ-స్తుతిని అర్చించండి—ఆయన వేగంగా దూసుకెళ్లే, పురాలు/ఆవరణాలను ఛేదించే పురందరుడు. ఏ శక్తులచేత ఆయన కాణ్వుని బర్హి (పవిత్ర కుశాసనం) సమీపానికి వచ్చి ఆసీనుడవుతాడో—వజ్రధారి వచ్చి మూసిన దుర్గాలను చీల్చివేస్తాడు.

Mantra 9

ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि ॥

నీ శక్తుల్లో దశగుణమైనవి, శతగుణమైనవి, సహస్రగుణమైనవి ఉన్నాయి; అలాగే నీ వృషభసమానమైన, వేగమైన, దృఢంగా నడిపబడే అశ్వాలు—వాటితో కలిసి మా వద్దకు త్వరగా రా, మా ఉద్ధరణార్థం.

Mantra 10

आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम् ॥

ఈ రోజు నేను నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాను—సమృద్ధిగా పాలు దోయించే, గాయత్రీ-ప్రేరిత శక్తీ. ఇంద్రుని నేను సంపూర్ణత యొక్క ధేనువుగా, సుదుగ్ధమైన పోషణగా; అలాగే మన కొరకు సిద్ధపరచబడిన, మరొక—ఇంకా విస్తారమైన—ధారాసమృద్ధి బలంగా ఆహ్వానిస్తున్నాను.

Mantra 11

यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम् ॥

సూర్యుని అంకుశం ఏతశ (అశ్వం)ను ప్రేరేపించి, వాయువు రెక్క అతనిని ముందుకు మోసుకుపోతే—అప్పుడు శతక్రతు (ఇంద్రుడు), కుత్స ఆర్జునేయుని వెంట తీసుకొని, విస్తరించని గంధర్వుని సరిహద్దు దాటి, ప్రయాణాన్ని బంధించే సూక్ష్మ పరిమితినీ లంఘించి పోతాడు.

Mantra 12

य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥

సాధారణ ఆధారాలు లేకున్నా, పూర్వకాలంలో భుజాలపై మోపబడిన దమనభారాలను దెబ్బకొట్టి కూల్చినవాడు—ఆ మఘవాన్, బహుధనసంపన్నుడు, సంధాత: విరిగిన సంధిని మళ్లీ కలుపుతాడు; మనలో చెల్లాచెదురైనదాన్ని తిరిగి యథాస్థానంలో నిలుపుతాడు.

Mantra 13

मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि ॥

హే ఇంద్రా, మేము వెలివేయబడినవారిలా కాకూడదు—నీ నుండి విడిపోయి దారి తప్పి పోయినవారిలా కూడా కాదు; వదిలిపెట్టబడిన అడవుల్లా కూడా కాదు. హే అద్రివో (వజ్రధారి), మేము మమ్మల్ని నీ శరణం కోరువారిగా భావించాము—మార్గాన్ని విడిచిపెట్టనివారిగా.

Mantra 14

अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि ॥

హే వృత్రహన్! పందెంలో అలసిపోని వారమై, అనుసరించగలవారమై, వేగవంతులమై మేము నిలిచాము. హే శూరా! నీ మహత్తర రాధస్ (దానం) వలన—ఒక్కసారి అయినా—స్తోమంతో కలిసి మేము ఆనందిస్తాము.

Mantra 15

यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः ॥

నా స్తోమాన్ని—మన ఇంద్రుడు—వింటే, పవిత్రం (వడపోత) గుండా ప్రవహించే వేగవంతమైన సోమధారలు ఆయనను హర్షింపజేయుగాక. తూగ్ర్య-వర్ధక మద (ఉత్సాహం) పెరిగి, అంతరంగ యోధుణ్ని ఉద్ధరించుగాక.

Mantra 16

आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि । उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम् ॥

ఈ రోజు మా స్థిర స్తుతికి రా, హే వేగవంతుడా! స్నేహితుడిగా రా. దాతల ఉపస్తుతి నిన్ను ముందుకు నడిపించుగాక; అప్పుడు నీకోసం నేను సుష్టుతి—సువ్యవస్థిత స్తుతి—అర్పిస్తాను; యథోచిత వాక్యంతో నీ బలం మాలో స్థాపితమగుగాక.

Mantra 17

सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः ॥

సోమాన్ని పిండే సోతా నిజంగా, అద్రి—పిండే రాళ్లతో, ఈ సోమాన్ని జలాలలో కడుగుతాడు. ఆపై నరులు దానిని గో-జన్య వస్త్రమువలె ఆవరిచి, తొట్టెలు/పాత్రాల నుండి పిండివేసి బయటకు ప్రవహింపజేస్తారు.

Mantra 18

अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण ॥

అప్పుడు—ఇక్కడి భూమి నుండైనా, లేదా దివ్యంలోని విశాల ప్రకాశ లోకం నుండైనా—ఇదివలన వర్ధిల్లుము: నా గిరా (వాక్కు) చేత, నీ తన్వా (నీ దేహం/స్వయం) చేత. మాలో జన్మించిన సుక్రతు (సత్సంకల్ప-శక్తీ), నీ పరిపూర్ణతతో మమ్మల్ని నింపు.

Mantra 19

इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम् ॥

ఇంద్రునికై సోతా అత్యంత మదిన్తమమైన, వరేణ్య సోమాన్ని పిండుగాక. శక్రుడు దానిని విశ్వయా ధియా (సర్వవ్యాపి ధీ/ధ్యానం)తో, వాజయు—బల-సమృద్ధిని కోరువాని వలె నడిపిస్తూ, మాలో ఉబ్బెత్తున పెంచుగాక.

Mantra 20

मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा । भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत् ॥

హే ప్రభూ! సోమపు స్వల్ప భాగంతో, నా వాక్స్తుతితో, నేను నిత్యం నిన్ను యాచించకుండునట్లు కావాలి; లేదంటే సవనాలలో చంచల మృగంలా నిన్ను కోపపెట్టివేయుదునేమో—ఎందుకంటే అధిపత్యాధీశ్వరుని ఎవరు యాచించరు?

Mantra 21

मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः ॥

మదంతో ప్రేరితమైన ఉగ్ర మదం, ఉగ్ర బలశక్తితో—అతడు సమస్తులనూ జయించే తారకుడు; అతని ఆనందం ఎప్పుడూ చ్యుతమవదు; ఆ మదోన్మాదంలోనే అతడు నిశ్చయంగా మాకు దానమిచ్చును.

Mantra 22

शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः ॥

అనేక వాంఛనీయ వరాలు—శుభకరమైనవి, రక్షకమైనవి—దేవుడు దాశుష్ మర్త్యునికి ఇస్తాడు. సున్వత్ (సోమం పిండువాడు) మరియు స్తువత్ (స్తుతిచేయువాడు)కూ అతడు ప్రసాదిస్తాడు—సర్వత్రా కీర్తింపబడువాడు, అక్షతుడు, అనాహతుడు.

Mantra 23

एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम् ॥

హే ఇంద్రా, రా; నీ చిత్ర (దీప్త) దేవ-రాధసా (దివ్య దానం) తో ఇక్కడ మత్స్వ—ఆనందించు. సరస్సు తన ఉదరాన్ని నింపుకొనునట్లు, సపీతీ (సహచర్యం) తో కలిసి పానమైన ఈ సోమములతో నీ విస్తారం—ఉరు—మరియు స్థైర్యం—స్ఫిరం—నింపుకొనుము.

Mantra 24

आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये ॥

హిరణ్య రథంపై యుక్తమైన—సహస్రం మరియు శతం—అవి నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకురావుగాక. బ్రహ్మ-యుజ (బ్రహ్మతో జతచేయబడిన) కేశిన (శక్తిమంత కేశములు గల) హరి అశ్వాలు, హే ఇంద్రా, నిన్ను సోమపానార్థం వహించుగాక.

Mantra 25

आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये ॥

హిరణ్య రథంపై ఆ రెండు హరి నిన్ను తీసుకురావుగాక—మయూర-శేప్య (నెమలివంటి శోభ) తో. శితి-పృష్ట (చిత్తరువైన వెన్నెముక గల) వారు మధురసం, అంధస్—సోమసారం—అనే వివక్షణ (విస్తృత ఉచ్చారణ గల) ఆనందపు పానార్థం నిన్ను వహించుగాక.

Mantra 26

पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते ॥

హే గిర్వణ (స్తుతుల అధిపతి) ఇంద్రా! ఈ పిండిన సోమాన్ని పానంచేయి—మునుపే పానించినవాడివలె. సువ్యవస్థితంగా పరిశుద్ధమైన, రససంపన్న సారమైన—ఈ మనోహర సుతి (అర్పిత సోమధారా) మద (ఆనంద-ఉన్మాద) కొరకు సిద్ధమై ముందుకు సాగుతుంది.

Mantra 27

य एको अस्ति दंसना महाँ उग्रो अभि व्रतैः । गमत्स शिप्री न स योषदा गमद्धवं न परि वर्जति ॥

ఏకైకుడైనవాడు—దంసనా (కార్యసిద్ధి-శక్తి) లో మహానూ, వ్రతైః (నియమ-బలం) వల్ల ఉగ్రుడూ—అతడు రాగాక. శిప్రీ (దీప్త-ఓష్ఠుడు) వలె అతడు సమ్మతిస్తాడు; పిలుపుకు వచ్చి, ధృఢ ఆధారంలా, మా ఆహ్వానాన్ని విడిచి ఎటూ తొలగడు.

Mantra 28

त्वं पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सं पिणक् । त्वं भा अनु चरो अध द्विता यदिन्द्र हव्यो भुवः ॥

నీ నీ దెబ్బలతో శుష్ణుని చలించే పురం (కోట) ను చూర్ణం చేశావు. నీవు భా (ప్రకాశం) ను అనుసరించి నడిచావు; ఆపై మళ్లీ, హే ఇంద్రా, నీవు ద్వితీయంగా కూడా ‘హవ్య’—ఆహ్వానయోగ్యుడు—అవుతావు; పిలుపు వచ్చినప్పుడు హవి-యజ్ఞార్థం తిరిగి వస్తావు.

Mantra 29

मम त्वा सूर उदिते मम मध्यंदिने दिवः । मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसवा स्तोमासो अवृत्सत ॥

సూర్యుడు ఉదయించునప్పుడు—నా స్తోత్రాలే నిన్ను ఎన్నుకొనుచున్నవి; దివ్యాకాశ మధ్యాహ్నమున కూడా—నావే; సంధ్య సమీపమున, రాత్రి ఆవరణమున కూడా—నావే. హే వసూ! ఈ స్తోమములు నిన్నే తమ ధామముగా చేసుకొని నీ వైపే తిరిగినవి.

Mantra 30

स्तुहि स्तुहीदेते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् । निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे ॥

స్తుతించు, స్తుతించు—ఇవే దాతలలో నీ అత్యంత ఉదార శక్తులు. హే మేధ్యాతిథి! మార్గమున ముందుకు సాగు; ‘నిందిత’ అశ్వములైనవీ, దానబలము (మఘ) మనలో యథావిధిగా ప్రజ్వలించినప్పుడు, పరమ యోగములుగా మారుతాయి.

Mantra 31

आ यदश्वान्वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् । उत वामस्य वसुनश्चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः ॥

విజయమిచ్చే అశ్వములు సమీపమునకు తెచ్చబడినప్పుడు, శ్రద్ధతో నేను రథమున అధిరోహిస్తాను. అలాగే నేను వాంఛనీయ వసువును గ్రహిస్తాను—మనదైన ఆ జీవంత ధనం, ఆ పశు-సంపద; అది అంతరంగ స్వాస్థ్యముగా తన మార్గమును తెలిసినది.

Mantra 32

य ऋज्रा मह्यं मामहे सह त्वचा हिरण्यया । एष विश्वान्यभ्यस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः ॥

ఋజువూ తేజస్సూ గల వానిని—నా మంగళార్థం నేను మహిమపరుస్తున్నాను; అతని స్వర్ణమయ ఆవరణంతో కూడి—ఆయనే సమస్తములపై ప్రబలుగాక. సౌభాగ్య-ఆసఙ్గాన్ని ధరించి, నినదించే రథం (స్వనద్రథ) విజయం పొందుగాక.

Mantra 33

अध प्लायोगिरति दासदन्यानासङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः । अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निरतिष्ठन् ॥

అప్పుడు ప్లాయోగి ముందుకు సాగి—హే అగ్నీ—ఆసఙ్గకు పదివేల దానమిచ్చెను. ఆపై నా కొరకు పది ప్రకాశించే వృషభాలు ముందుకు నిలిపబడినవి—సరస్సు నుండి నళ్లు పైకి లేచినట్లు; లోతు నుండి విస్తారంలోకి ఉద్భవించే శక్తులు.

Mantra 34

अन्वस्य स्थूरं ददृशे पुरस्तादनस्थ ऊरुरवरम्बमाणः । शश्वती नार्यभिचक्ष्याह सुभद्रमर्य भोजनं बिभर्षि ॥

అతని స్థూలమైన, మహత్తర రూపాన్ని నేను ముందర చూచితిని—దృఢమైన ఊరుతో వాలుతూ, అచలంగా ఉన్నాడు. అతనిని చూచి శాశ్వత నారీ పలికెను: ‘హే ఆర్యా, హే శ్రేష్ఠా, నీవు సుభద్రమైన పోషణను ధరించుచున్నావు’—యాత్రను నిలబెట్టే ధారణ-పూర్ణత.