Sukta 1
Sukta 8.1
Kaṇva (Kāṇva tradition predominates in Maṇḍala 8; exact ṛṣi for 8.1 varies by Anukramaṇī—flagged as likely Kāṇva)
Indra (with Soma as accompaniment)
Gāyatrī (common in Indra hymns of Maṇḍala 8; flagged as probable)
এই সূক্তটো চেপা সোমৰ সহচৰ্যত ইন্দ্ৰক একেলগে—বাৰে বাৰে—স্তৱ কৰিবলৈ সংক্ষিপ্ত নিমন্ত্ৰণ। ইয়াৰ লক্ষ্য গায়কসকলৰ ভিতৰত বল, সাহস আৰু বিজয়ী শক্তি বৃদ্ধি কৰা। পৃথিৱী আৰু বিস্তৃত দীপ্তিমান স্বৰ্গৰ মাজত গতি কৰা ইন্দ্ৰৰ স্পৰ্শযোগ্য মহিমা ইয়াত অংকিত, আৰু তেওঁৰ উপস্থিতিয়ে উপাসকক কেনেকৈ পূৰ্ণতা, পোষণ আৰু আগবঢ়া বলত “ভৰাই” তোলে সেয়াও দেখুৱায়। সেয়ে এই সূক্ত সোম-পেষণৰ সময়ত এক যজ্ঞীয় আহ্বান, আৰু অটল, একত্ৰিত স্তৱ-প্ৰশংসাৰ বাবে মনোবল জগোৱা এক ৰেলি-ডাক—দুয়ো ৰূপে কাৰ্য কৰে।
Mantras
Mantra 1
मा चिदन्यद्वि शंसत सखायो मा रिषण्यत । इन्द्रमित्स्तोता वृषणं सचा सुते मुहुरुक्था च शंसत ॥
হে সখাসকল, আন একো কথা নক’ব; ক্ষতিত নপৰিবা। চেপা সোমৰ সৈতে একেলগে, বৃষভ-সদৃশ ইন্দ্ৰকেই বাৰে বাৰে স্তৱ কৰা; পুনঃপুনঃ উক্থসমূহ উচ্চাৰণ কৰা।
Mantra 2
अवक्रक्षिणं वृषभं यथाजुरं गां न चर्षणीसहम् । विद्वेषणं संवननोभयंकरं मंहिष्ठमुभयाविनम् ॥
ইন্দ্ৰ সেই বৃষভ—যি শত্রুৰ দমনকাৰী চাপ তললৈ নমাই দিয়ে; যুঁজত অক্লান্ত, বেগত অদম্য; জনসমূহৰ মাজত বলবান পশুৰ দৰে জয়ী। তেওঁ বৈৰ ভাঙে, মিলন বাধ্য কৰে; দুয়ো পক্ষলৈ ভয় আনিব পাৰে; তথাপি তেওঁ সৰ্বাধিক দানশীল—আমাৰ ভিতৰত দুয়ো শক্তি ধৰি ৰাখি পূৰ্ণ কৰে, যেতিয়া আমি তেওঁৰ শৰণ লওঁ।
Mantra 3
यच्चिद्धि त्वा जना इमे नाना हवन्त ऊतये । अस्माकं ब्रह्मेदमिन्द्र भूतु तेऽहा विश्वा च वर्धनम् ॥
যদিও এই জনসমূহ সহায়ৰ বাবে নানা ৰূপে তোমাক আহ্বান কৰে, হে ইন্দ্ৰ, আমাৰ এই ব্ৰহ্ম—সত্যবাণী—তোমাৰেই হওক; আজি আৰু সদায়, সমগ্ৰ সত্তাৰ বৃদ্ধি হোৱাকৈ।
Mantra 4
वि तर्तूर्यन्ते मघवन्विपश्चितोऽर्यो विपो जनानाम् । उप क्रमस्व पुरुरूपमा भर वाजं नेदिष्ठमूतये ॥
হে মঘৱন, প্ৰজ্ঞাসম্পন্ন ঋষিসকল—মানৱৰ মাজত আৰ্য, প্ৰেৰিত কবিসকল—তেওঁলোকে সাধনাত আগবাঢ়ি ধাৱিত হয়। তুমি তোমাৰ বহু ৰূপে ওচৰলৈ আগবাঢ়া; আমাৰ উত্তৰণ আৰু ৰক্ষাৰ বাবে সৰ্বাধিক নিকটত থকা ‘বাজ’—বল-সমৃদ্ধি—আমালৈ আন।
Mantra 5
महे चन त्वामद्रिवः परा शुल्काय देयाम् । न सहस्राय नायुताय वज्रिवो न शताय शतामघ ॥
হে অদ্ৰিৱঃ (পাথৰধাৰী) ইন্দ্ৰ, মহা মূল্য দিলেও মই তোমাক কেতিয়াও বিক্ৰী কৰি দিব নোৱাৰোঁ। হে বজ্ৰিৱঃ, সহস্ৰৰ বিনিময়েও নহয়, নায়ুতাৰ বিনিময়েও নহয়; হে শতামঘ, শতৰ বিনিময়েও নহয়। তুমি আত্মাৰ বিজয়ৰ অনিবাৰ্য শক্তি।
Mantra 6
वस्याँ इन्द्रासि मे पितुरुत भ्रातुरभुञ्जतः । माता च मे छदयथः समा वसो वसुत्वनाय राधसे ॥
হে ইন্দ্ৰ, পিতাৰো অধিক তুমি মোৰ প্ৰিয়, আৰু ভোগ ভাগ কৰা ভ্ৰাতাৰো অধিক। তুমি মোৰ বাবে মাতৃৰ দৰে—আৱৰণ দি আশ্ৰয় দিয়া। হে বসু, সত্য ধন লাভৰ বাবে—সত্তাৰ পূৰ্ণতা আৰু সিদ্ধ সৌভাগ্যৰ বাবে—মোৰ সৈতে থাক।
Mantra 7
क्वेयथ क्वेदसि पुरुत्रा चिद्धि ते मनः । अलर्षि युध्म खजकृत्पुरंदर प्र गायत्रा अगासिषुः ॥
তুমি ক’ত গতি স্থাপন কৰা, আৰু ক’ত সত্যই বাস কৰা? কিয়নো তোমাৰ মন বহু দিশে বিচৰণ কৰে। হে যুধ্ম, খজকৃত্, পুরন্দর—আবৰণ ভাঙোতা বীৰ—গায়ত্ৰী-শক্তিসমূহ গীতৰূপে তোমাৰ দিশে প্ৰবাহিত হৈছে, আমাৰ ভিতৰত তোমাৰ বল জাগ্ৰত কৰিবলৈ।
Mantra 8
प्रास्मै गायत्रमर्चत वावातुर्यः पुरंदरः । याभिः काण्वस्योप बर्हिरासदं यासद्वज्री भिनत्पुरः ॥
তাঁক গায়ত্ৰী-স্তোত্ৰেৰে অৰ্চনা কৰা—দ্ৰুতবেগী, দুৰ্গ-ভাঙোতা পুরন্দর। যাৰ শক্তিসমূহে তেওঁ কাণ্বৰ পবিত্ৰ বৰ্হিত ওচৰলৈ আহি বহে; বজ্ৰধাৰী আহি বন্ধ দুৰ্গসমূহ চিৰি পেলায়।
Mantra 9
ये ते सन्ति दशग्विनः शतिनो ये सहस्रिणः । अश्वासो ये ते वृषणो रघुद्रुवस्तेभिर्नस्तूयमा गहि ॥
তোমাৰ যি শক্তিসমূহ দশগুণ, যি শতগুণ, যি সহস্ৰগুণ; তোমাৰ যি দ্ৰুত বৃষভ-অশ্বসমূহ, বলৱান আৰু দৃঢ়-চালিত—সেইবোৰসহ আমাৰ স্তূতি-উন্নতিৰ বাবে শীঘ্ৰে আমাৰ ওচৰলৈ আহা।
Mantra 10
आ त्वद्य सबर्दुघां हुवे गायत्रवेपसम् । इन्द्रं धेनुं सुदुघामन्यामिषमुरुधारामरंकृतम् ॥
আজি মই তোমাক—প্ৰচুৰ-দুগ্ধদায়িনী শক্তিক—গায়ত্ৰী-প্ৰেৰিত ৰূপে আহ্বান কৰোঁ। ইন্দ্ৰক আহ্বান কৰোঁ—সমৃদ্ধিৰ ধেনু, সুদুগ্ধা পোষণ; আন এক, অধিক বিস্তৃত ধাৰা-সম শক্তি, আমাৰ অস্তিত্বৰ বাবে সুসজ্জিত।
Mantra 11
यत्तुदत्सूर एतशं वङ्कू वातस्य पर्णिना । वहत्कुत्समार्जुनेयं शतक्रतुः त्सरद्गन्धर्वमस्तृतम् ॥
যেতিয়া সূৰ্যৰ অংকুশে এতাś (এতশ) অশ্বক তাড়িত কৰে, আৰু বায়ুৰ পাখিৰ দৰে বেগে তাক আগুৱাই লৈ যায়—তেতিয়া শতক্ৰতু ইন্দ্ৰে অৰ্জুনেয় কুৎসক বহন কৰি, অ-প্ৰসাৰিত গন্ধৰ্বৰ সীমা অতিক্ৰম কৰে; যাত্ৰাক বাঁধিব খোজা সূক্ষ্ম সীমাৰ ওপৰেদি পাৰ হৈ যায়।
Mantra 12
य ऋते चिदभिश्रिषः पुरा जत्रुभ्य आतृदः । संधाता संधिं मघवा पुरूवसुरिष्कर्ता विह्रुतं पुनः ॥
যি, আশ্ৰয়-সম্বল নথকাৰো সত্ত্বেও, বহু আগতেই কাঁধত চেপি ধৰা দমন-অত্যাচাৰবোৰ আঘাত কৰি ভাঙি পেলাইছিল—সেই বহু-ধনসম্পদশালী মঘৱান ইন্দ্ৰেই সংযোগকাৰী; ভাঙি যোৱা সন্ধি পুনৰ গাঁথে, বিচ্যুত হোৱা বস্তু পুনৰ স্থাপন কৰে।
Mantra 13
मा भूम निष्ट्या इवेन्द्र त्वदरणा इव । वनानि न प्रजहितान्यद्रिवो दुरोषासो अमन्महि ॥
হে ইন্দ্ৰ, আমি যেন বহিষ্কৃত লোকৰ দৰে নহওঁ; তোমাৰ পৰা বিচ্ছিন্ন হৈ হেৰাই যোৱা লোকৰ দৰে নহওঁ। পৰিত্যক্ত বনানীৰ দৰে আমাক নকৰিবা। হে অদ্ৰিবো (শিলাবল-ধাৰী), আমি নিজকে তোমাৰ আশ্ৰয়-অন্বেষী বুলি গণিছোঁ; পথ ত্যাগ নকৰোঁ।
Mantra 14
अमन्महीदनाशवोऽनुग्रासश्च वृत्रहन् । सकृत्सु ते महता शूर राधसा अनु स्तोमं मुदीमहि ॥
হে বৃত্ৰহন্, দৌৰত আমি অচ্যুত নোহোৱাকৈ স্থিৰে থাকিলোঁ, অনুসৰণ কৰিবলৈও সক্ষম হ’লোঁ। হে বীৰ, তোমাৰ মহৎ ৰাধসা—উদাৰ দানৰ দ্বাৰা—এবাৰেই হ’লেও, তোমাৰ স্তোতৰ সৈতে একেলগে আমি আনন্দিত হওঁ; তোমাৰ মহিমাই আমাক হৰ্ষলৈ বহন কৰে।
Mantra 15
यदि स्तोमं मम श्रवदस्माकमिन्द्रमिन्दवः । तिरः पवित्रं ससृवांस आशवो मन्दन्तु तुग्र्यावृधः ॥
যদি মোৰ স্তোত্ৰ তেওঁ শুনে—আমাৰ ইন্দ্ৰ—তেন্তে পৱিত্ৰৰ মাজেদি বৈ যোৱা, দ্ৰুতগামী সোমধাৰাসমূহে তেওঁক আনন্দিত কৰক। তুগ্ৰ্য-বৃদ্ধিকৰ উন্মাদ-আনন্দসমূহো বৃদ্ধি পাওক, অন্তৰৰ যোদ্ধাক উত্থাপন কৰি।
Mantra 16
आ त्वद्य सधस्तुतिं वावातुः सख्युरा गहि । उपस्तुतिर्मघोनां प्र त्वावत्वधा ते वश्मि सुष्टुतिम् ॥
হে দ্ৰুতগামী, আজি আমাৰ স্থিৰ সধস্তুতি—অটল প্ৰশংসালৈ—সখাৰ দৰে আহা। দাতাসকলৰ নিকট-স্তুতি তোমাক আগবঢ়াওক; তেতিয়া সঠিক উচ্চাৰণে আমাৰ ভিতৰত তোমাৰ বল স্থাপন কৰি, তোমাৰ বাবে মই সু-গঠিত স্তোতি অৰ্জন কৰিম।
Mantra 17
सोता हि सोममद्रिभिरेमेनमप्सु धावत । गव्या वस्त्रेव वासयन्त इन्नरो निर्धुक्षन्वक्षणाभ्यः ॥
সোতা—সোম-নিষ্পেষক—অদ্ৰি (পেষণ-পাথৰ)দ্বাৰা এই সোমক জলে ধুই শুদ্ধ কৰে। আৰু নৰসকল গৱ্য বস্ত্ৰ যেন গৰু-জাত বস্ত্ৰেৰে তাক আৱৃত কৰি, দ্ৰোণী/পাত্ৰসমূহৰ পৰা তাক টানি উলিয়াই ধাৰা কৰি বোৱাই দিয়ে—এনেদৰে আনন্দদায়ক সোম শুদ্ধ হৈ দেৱ-যোগ্য ৰূপ পায়।
Mantra 18
अध ज्मो अध वा दिवो बृहतो रोचनादधि । अया वर्धस्व तन्वा गिरा ममा जाता सुक्रतो पृण ॥
তেতিয়া—ইয়াত ভূমিৰ পৰা হওক বা দিৱৰ বিস্তৃত দীপ্ত ৰোচনাৰ পৰা—এইদ্বাৰা বৃদ্ধি হওক: মোৰ গিৰা (বাণী) আৰু তোমাৰ তনু (দেহ)দ্বাৰা। হে সুকৃত (সু-ইচ্ছাশক্তি), আমাৰ ভিতৰত জন্ম লোৱা তুমি, তোমাৰ পূৰ্ণতাৰে আমাক পূৰ্ণ কৰ।
Mantra 19
इन्द्राय सु मदिन्तमं सोमं सोता वरेण्यम् । शक्र एणं पीपयद्विश्वया धिया हिन्वानं न वाजयुम् ॥
ইন্দ্ৰৰ বাবে সোতা সৰ্বাধিক উদ্দীপক, বাছনি-যোগ্য সোম পিষি উলিয়াওক। শক্র (বলৱান) ইন্দ্ৰে সৰ্বব্যাপী ধিয়াৰে তাক আমাৰ ভিতৰত ফুলাই তোলক, আৰু তাক আগবঢ়াওক—যেন বাজিক/বাজয়ু, বল-সমৃদ্ধিৰ সন্ধানী।
Mantra 20
मा त्वा सोमस्य गल्दया सदा याचन्नहं गिरा । भूर्णिं मृगं न सवनेषु चुक्रुधं क ईशानं न याचिषत् ॥
সোমৰ অলপ মাপেৰে, মোৰ গিৰা-বাণীৰে, যেন মই সদায় তোমাক ভিক্ষা নকৰোঁ; নহ’লে সৱনসমূহত অস্থিৰ বনমৃগৰ দৰে তোমাক ক্ৰুদ্ধ কৰিম—কাৰণ অধিপতি-ঈশানক কোনে অনুনয় নকৰিব?
Mantra 21
मदेनेषितं मदमुग्रमुग्रेण शवसा । विश्वेषां तरुतारं मदच्युतं मदे हि ष्मा ददाति नः ॥
মদেৰে প্ৰেৰিত মদ, উগ্ৰ শক্তিৰে উগ্ৰ বল—সকলোকে জয় কৰা সেই বীৰ, যাৰ আনন্দ কেতিয়াও নসৰে; মদৰ উল্লাসতেই তেওঁ নিশ্চয় আমাক দান কৰে।
Mantra 22
शेवारे वार्या पुरु देवो मर्ताय दाशुषे । स सुन्वते च स्तुवते च रासते विश्वगूर्तो अरिष्टुतः ॥
শুভ-ৰক্ষাকাৰী বহু কাম্য বৰ, দেৱে দান কৰে দানশীল মৰ্ত্যক; স সুন্বতেও স্তৱতেও দান কৰে—সৰ্বে যাক প্ৰশংসা কৰে, অক্ষত, নিন্দাৰ আঘাতত অক্ষুণ্ণ।
Mantra 23
एन्द्र याहि मत्स्व चित्रेण देव राधसा । सरो न प्रास्युदरं सपीतिभिरा सोमेभिरुरु स्फिरम् ॥
হে ইন্দ্ৰ, আহা—চিত্ৰ, দীপ্ত ৰাধসা (দান-ঐশ্বৰ্য) লৈ আহি আনন্দ কৰ। সৰোৱৰৰ দৰে উদৰ ভৰি উঠে যিদৰে, তেনেদৰে সখাসকলৰ সৈতে একেলগে গ্ৰহণ কৰা সোম-পানীয়ে তোমাক উৰু আৰু স্থিৰভাৱে পূৰ্ণ কৰক।
Mantra 24
आ त्वा सहस्रमा शतं युक्ता रथे हिरण्यये । ब्रह्मयुजो हरय इन्द्र केशिनो वहन्तु सोमपीतये ॥
সহস্ৰ আৰু শত—যুগ্মিত হৈ—সোনালী ৰথত তোমাক আনক। ব্ৰহ্মযুজ হৰিসকল, কেশিন (শক্তিমন্ত কেশযুক্ত) হোৱাঁতে, হে ইন্দ্ৰ, সোমপানৰ বাবে তোমাক বহন কৰক।
Mantra 25
आ त्वा रथे हिरण्यये हरी मयूरशेप्या । शितिपृष्ठा वहतां मध्वो अन्धसो विवक्षणस्य पीतये ॥
সোনালী ৰথত ময়ূৰ-শেপ্য (ময়ূৰৰ দৰে শোভাময়) দুই হৰিয়ে তোমাক আনক। শিতিপৃষ্ঠ (চিত্ৰ-বৰ্ণ পিঠযুক্ত) হৈ, মধুৰ অন্ধস—সোম-ৰসৰ—বিৱক্ষণ (প্ৰসাৰিত-উচ্চাৰিত) আনন্দৰ পানৰ বাবে তোমাক বহন কৰক।
Mantra 26
पिबा त्वस्य गिर्वणः सुतस्य पूर्वपा इव । परिष्कृतस्य रसिन इयमासुतिश्चारुर्मदाय पत्यते ॥
হে গিৰ্বণ (স্তোত্ৰ-প্ৰিয়) ইন্দ্ৰ, পূৰ্বতে পান কৰা জনাৰ দৰে এই চেপা সোম ৰস পান কৰা। সুপৰিষ্কৃত, ৰসাল সাৰৰ—এই মনোহৰ সুতী (সোম-অৰ্ঘ্য) মদ/আনন্দৰ বাবে সাজু হৈ আগবাঢ়িছে।
Mantra 27
य एको अस्ति दंसना महाँ उग्रो अभि व्रतैः । गमत्स शिप्री न स योषदा गमद्धवं न परि वर्जति ॥
যি একমাত্ৰ, দংসনা (কাৰ্যক্ষম শক্তি)ত মহান, আৰু বিধি-ব্ৰতসমূহৰ বলত উগ্ৰ—সেইজন আহক। শিপ্ৰী (উজ্জ্বল-ওঁঠ) জনাৰ দৰে সন্মতি দিয়ে; আহ্বানত তেওঁ আহে, আৰু আমাৰ হৱন/আহ্বানক ধৰি কেতিয়াও আঁতৰি নাযায়।
Mantra 28
त्वं पुरं चरिष्ण्वं वधैः शुष्णस्य सं पिणक् । त्वं भा अनु चरो अध द्विता यदिन्द्र हव्यो भुवः ॥
তুমি তোমাৰ আঘাতসমূহে শুষ্ণৰ চলমান দুৰ্গ ভাঙি চূৰ্ণ কৰিলা। তুমি জ্যোতিৰ পিছে পিছে গ’লা; আৰু পুনৰ, হে ইন্দ্ৰ, আহ্বানযোগ্য হৈ উঠিলা—আহ্বান হ’লে অৰ্ঘ্য/হৱনৰ বাবে পুনৰ উভতি আহা।
Mantra 29
मम त्वा सूर उदिते मम मध्यंदिने दिवः । मम प्रपित्वे अपिशर्वरे वसवा स्तोमासो अवृत्सत ॥
মোৰ স্তোত্ৰসমূহে তোমাক সূৰ্য উদিত হ’তেই বাছি লয়; দ্যৌৰ মধ্যাহ্নতো মোৰেই; সান্ধ্য-সমীপত আৰু আৱৰণময় ৰাত্ৰিতো মোৰেই। হে বসু, এই স্তোমসমূহে তোমালৈ ঘূৰি আহি তোমাকেই নিজৰ নিবাস কৰি ল’লে।
Mantra 30
स्तुहि स्तुहीदेते घा ते मंहिष्ठासो मघोनाम् । निन्दिताश्वः प्रपथी परमज्या मघस्य मेध्यातिथे ॥
স্তৱ, স্তৱ—নিশ্চয় স্তৱ; এইবোৰ দানশীল মঘৱনৰ সৰ্বাধিক উদাৰ শক্তি। হে মেধ্যাতিথি, পথত আগবাঢ়া; নিন্দিত ‘অশ্ব’সমূহো, যেতিয়া দানৰ বল আমাৰ ভিতৰত যথাযথভাৱে জ্বলে, তেতিয়া সৰ্বোচ্চ যোজনাত পৰিণত হয়।
Mantra 31
आ यदश्वान्वनन्वतः श्रद्धयाहं रथे रुहम् । उत वामस्य वसुनश्चिकेतति यो अस्ति याद्वः पशुः ॥
যেতিয়া বিজয়ী অশ্বসমূহ ওচৰলৈ আনা হয়, শ্ৰদ্ধাৰে মই ৰথত উঠোঁ। আৰু মই কাম্য ধন চিনাক্ত কৰোঁ—আমাৰ জীৱন্ত সম্পদ, আমাৰেই পশু-ধন, যি অন্তৰত পথ চিনি লয়।
Mantra 32
य ऋज्रा मह्यं मामहे सह त्वचा हिरण्यया । एष विश्वान्यभ्यस्तु सौभगासङ्गस्य स्वनद्रथः ॥
যি ঋজু আৰু দীপ্তিমান, যাক মই মোৰ মঙ্গলৰ বাবে মহিমা কৰোঁ—সোনালী আৱৰণসহ—সেইজনেই সকলো বস্তুৰ ওপৰত বিজয়ী হওক। সৌভাগ্য-সংগৰ বাহক, স্বনদ্-ৰথ—গুঞ্জৰিত ৰথ—এয়াই।
Mantra 33
अध प्लायोगिरति दासदन्यानासङ्गो अग्ने दशभिः सहस्रैः । अधोक्षणो दश मह्यं रुशन्तो नळा इव सरसो निरतिष्ठन् ॥
তাৰ পাছত প্লায়োগি অতিক্ৰম কৰি—হে অগ্নি—আসঙ্গক দহ হাজাৰ দান কৰিলে। তাৰ পাছত মোৰ বাবে দহটা উজ্জ্বল ষাঁড় আগবঢ়াই থোৱা হ’ল, যেন সৰোবৰৰ পৰা নল-খাগৰি উঠি আহে—গভীৰতাৰ পৰা উন্মুক্তলৈ উদ্ভাসিত শক্তিসমূহ।
Mantra 34
अन्वस्य स्थूरं ददृशे पुरस्तादनस्थ ऊरुरवरम्बमाणः । शश्वती नार्यभिचक्ष्याह सुभद्रमर्य भोजनं बिभर्षि ॥
মই তেওঁৰ স্থূল, বৃহৎ ৰূপ আগফালে দেখিলোঁ; অচলভাৱে দৃঢ় উৰু লৈ তেওঁ তললৈ হেলান দিছিল। চিৰস্থায়ী নাৰী, তেওঁক দেখি, ক’লে—‘হে আৰ্য, তুমি শুভদ্ৰ ভোজন বহন কৰিছা’—যাত্ৰাক ধৰি ৰখা পোষণ-সম্পূৰ্ণতা।
Frequently Asked Questions
Indra is the main deity, invoked as the mighty Soma-drinking hero; Soma is present as the empowering accompaniment through the pressed offering.
Keep a single focus: praise Indra repeatedly with the pressed Soma, so that strength, protection from harm, victory, and fullness of life-force increase in the community.
It fits the Soma-pressing context: Soma is prepared and offered while Indra is invited through repeated hymns (uktha/stotra), followed by prayers for increase and sustaining abundance.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.