Sukta 19

Mantra 1

एवा त्वामिन्द्र वज्रिन्नत्र विश्वे देवासः सुहवास ऊमाः । महामुभे रोदसी वृद्धमृष्वं निरेकमिद्वृणते वृत्रहत्ये ॥

இவ்வாறே, வஜ்ரதாரி இந்திரா, இங்கே எல்லாத் தேவரும்—நன்றாக அழைப்போர், ஆவலுடையோர்—உம்மையே ஒருவராகத் தேர்கின்றனர். நீர் மகான்; த்யாவா-பிருதிவி இரண்டையும் விரிவாக்குபவர், உயர்ந்த வளர்ச்சியுடையவர்; வ்ருத்ர-வதத்திற்காக அவர்கள் உம்மையே தனித்தெடுத்து நிறுத்துகின்றனர்.

Mantra 2

अवासृजन्त जिव्रयो न देवा भुवः सम्राळिन्द्र सत्ययोनिः । अहन्नहिं परिशयानमर्णः प्र वर्तनीररदो विश्वधेनाः ॥

உற்சாக வீரரைப் போல தேவர்கள் உலகங்களை விடுவித்ததுபோல், ஹே ஸத்ய-யோனி, விச்வ-சம்ராட் இந்திரா, நீர் வெள்ளத்தைச் சுற்றி சுருண்டு கிடந்த அஹியைத் தாக்கி வீழ்த்தினீர். நீர் எல்லாம்-போஷிக்கும் பாதைகளைத் திறந்தீர்—நீரோட்டங்களும் சக்திகளும் விரிந்தோடச் செல்லும்படியாக.

Mantra 3

अतृप्णुवन्तं वियतमबुध्यमबुध्यमानं सुषुपाणमिन्द्र । सप्त प्रति प्रवत आशयानमहिं वज्रेण वि रिणा अपर्वन् ॥

ஓ இந்திரா! ஒருபோதும் திருப்தியடையாத, பரந்து கிடந்த, விழிப்பில்லாத, மந்த நித்திரையில் மூழ்கிய அந்த அஹி (பாம்பு)—ஏழு சரிவுகள்/பாய்ச்சல்களைத் தடுத்து குறுக்கே படுத்திருந்தவனை—நீ வஜ்ரத்தால், மூட்டில்லாதவன் (அபர்வன்) ஆக்கி, பிளந்து சிதறடித்தாய்.

Mantra 4

अक्षोदयच्छवसा क्षाम बुध्नं वार्ण वातस्तविषीभिरिन्द्रः । दृळ्हान्यौभ्नादुशमान ओजोऽवाभिनत्ककुभः पर्वतानाम् ॥

இந்திரன் தன் வீரிய-பலத்தால் பூமியின் அடித்தளத்தை (புத்ந) அசைத்தான்; காற்று தன் சக்திகளால் இயக்குவது போல. வலிமையை நாடி, உறுதியான பிடிப்புகளைச் சிதைத்தான்; மலைகளின் தடுக்கும் ககுபங்கள் (சிகர-விளிம்புகள்) கூட அவனால் உடைக்கப்பட்டன.

Mantra 5

अभि प्र दद्रुर्जनयो न गर्भं रथा इव प्र ययुः साकमद्रयः । अतर्पयो विसृत उब्ज ऊर्मीन्त्वं वृताँ अरिणा इन्द्र सिन्धून् ॥

தாய்மார்கள் குழந்தை/கருவை நோக்கி ஓடுவது போல அவை (நீரோட்டங்கள்) பாய்ந்தன; ரதங்களைப் போல கற்கள் ஒன்றாக நகர்ந்தன. நீ உயர்ந்து கொந்தளிக்கும் அலைகளை—பரந்து, மேலெழுந்தவையாக—விடுவித்தாய்; ஓ இந்திரா, தடுக்கப்பட்ட சிந்து (நதிகள்) அனைத்தையும் நீ விடுதலை செய்தாய்.

Mantra 6

त्वं महीमवनिं विश्वधेनां तुर्वीतये वय्याय क्षरन्तीम् । अरमयो नमसैजदर्णः सुतरणाँ अकृणोरिन्द्र सिन्धून् ॥

இந்திரனே! எல்லாப் பரிபூரணங்களும் நிறைந்த அந்த மாபெரும் பூமியை, விரைவு செல்லவும் விரிந்த இயக்கத்திற்கும் ஏற்றவாறு ஓடச்செய்தாய். வணக்கத்துடன் நீ எழுச்சியுற்ற வெள்ளத்தை அடக்கினாய்; மேலும், இந்திரனே, நதிகளை எளிதில் கடக்கத்தக்கவையாக ஆக்கினாய்.

Mantra 7

प्राग्रुवो नभन्वो न वक्वा ध्वस्रा अपिन्वद्युवतीॠतज्ञाः । धन्वान्यज्राँ अपृणक्तृषाणाँ अधोगिन्द्रः स्तर्यो दंसुपत्नीः ॥

மேகத்தைத் தாங்குவோர் முன்னே சென்றனர்—தடுமாறாது; கருமை-மங்கலானவர்கள், ‘ருத’த்தை அறியும் இளமையான சக்திகளைப் பரிபூரணமாக்கினர். தாகமுற்ற வெறிச்சோலைப் பரப்புகளையும் வறண்ட விரிவுகளையும் அவன் நிரப்பினான்; திறமையுடைய செயல்வீரன் இந்திரன், கைத்திறன்-இல்லத்தின் துணைச் சக்திகளான ஓடைகளைக் கறந்து வெளிப்படுத்தினான்.

Mantra 8

पूर्वीरुषसः शरदश्च गूर्ता वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् । परिष्ठिता अतृणद्बद्बधानाः सीरा इन्द्रः स्रवितवे पृथिव्या ॥

பல விடியல்களும் பல சரத்-காலங்களும் தடுக்கப்பட்டிருந்தன; ஆனால் இந்திரன் வ்ருத்ரனை வதைத்தபோது, நதிகளை விடுவித்தான். சுற்றிலும் நின்று அடைக்கப்பட்டிருந்தவை தளர்ந்து, கட்டுகள் அவிழ்ந்து ஓடத் தொடங்கின; இந்திரன் பூமியின்மேல் ஓடைகளைப் பாயச் செய்தான்.

Mantra 9

वम्रीभिः पुत्रमग्रुवो अदानं निवेशनाद्धरिव आ जभर्थ । व्यन्धो अख्यदहिमाददानो निर्भूदुखच्छित्समरन्त पर्व ॥

ஹே ஹரிவா! எறும்புகள் (வம்ரீ) துணையால், தடுக்கப்பட்டு அளிக்கப்படாத அந்தப் புதல்வனை அவன் வாசஸ்தலத்திலிருந்து நீ மேலே கொண்டு வந்தாய். குருடனும் தெளிவாகக் கண்டான்; அஹி (பாம்பு)யைப் பற்றிக் கொண்டு அவன் வெளியே வந்தான்—அப்போது பாறையின் பிளவுகளும், வெட்டித் திறந்ததுபோல், தடையை உடைக்கும் செயலில் ஒன்றோடொன்று சேர்ந்தன.

Mantra 10

प्र ते पूर्वाणि करणानि विप्राविद्वाँ आह विदुषे करांसि । यथायथा वृष्ण्यानि स्वगूर्तापांसि राजन्नर्याविवेषीः ॥

நான் உன் பழம்பெரும் செயல்களை உனக்கு முன்வைக்கிறேன்; ஊக்கமுற்ற அறிஞன், அறிந்தவனுக்கே நீ செய்த கர்மங்களை அறிவிக்கிறான்—ஹே அரசே! உன் வृष்ண்ய (வீரியம்) கொண்டு, சுகூர்த (நல்ல வழி நடத்தும்) ஆண்மைக் கடமைகளில் நீ மீண்டும் மீண்டும் புகுந்து அவற்றை முழுதும் வியாபித்தாய்.

Mantra 11

नू ष्टुत इन्द्र नू गृणान इषं जरित्रे नद्यो न पीपेः । अकारि ते हरिवो ब्रह्म नव्यं धिया स्याम रथ्यः सदासाः ॥

இப்போது போற்றப்பட்டவனாய், ஹே இந்திரா! இப்போது பாடப்பட்டவனாய், பாடுபவர்க்கு உந்துதலின் ஓட்டத்தை நீ நதிகள் தங்கள் பாதைகளை நிரப்புவது போல நிரப்புகிறாய். ஹே ஹரிவா! உனக்காக புதிய பிரஹ்ம (மந்திரவாக்கு) உருவாக்கப்பட்டது; விழித்தெழுந்த தியா (தியான-சிந்தனை) மூலம், உன் வெற்றியின் ரத-நடையும் ரத-பாதையும் எப்போதும் எங்களுக்கு உரியதாக இருக்கட்டும்.