Sukta 18

Mantra 1

अयं पन्था अनुवित्तः पुराणो यतो देवा उदजायन्त विश्वे । अतश्चिदा जनिषीष्ट प्रवृद्धो मा मातरममुया पत्तवे कः ॥

இதுவே மீண்டும் கண்டறியப்பட்ட பழம்பெரும் பாதை; இதிலிருந்தே எல்லாத் தேவர்களும் மேல்நோக்கி பிறந்தனர். இதிலிருந்தே, உன் வலிமையில் வளர்ந்து, நீயும் வெளிப்பிறப்பதற்கு முனைகிறாய்; ஆனால் அந்தத் தூண்டுதலால், ஓ குழந்தையே, உன் தாயைத் தாக்கச் செல்லாதே—அப்படிச் செய்வார் யார்?

Mantra 2

नाहमतो निरया दुर्गहैतत्तिरश्चता पार्श्वान्निर्गमाणि । बहूनि मे अकृता कर्त्वानि युध्यै त्वेन सं त्वेन पृच्छै ॥

நான் இங்கிருந்து—இந்தக் கடக்க அரிய அடைப்பிலிருந்து—நேர்வழியாக வெளியேறேன்; பக்கவாட்டாக, விலாப் பக்கமாகச் சாய்ந்து வெளியேற வேண்டும். எனக்கு இன்னும் பல செயல்கள் நிறைவேறாதவையாக உள்ளன; அவற்றோடு போரிட நான் உன்னோடு இணைவை நாடுகிறேன், அந்த ஒருமையிலேயே உன்னை வினவுகிறேன்.

Mantra 3

परायतीं मातरमन्वचष्ट न नानु गान्यनु नू गमानि । त्वष्टुर्गृहे अपिबत्सोममिन्द्रः शतधन्यं चम्वोः सुतस्य ॥

அவன் ஓடிச் செல்லும் தாயை நோக்கிக் கவனித்தான், (என்று)—‘இல்லை; பொதுவான தடங்களைப் பின்தொடர மாட்டேன்; இனி வழக்கமான வழிகளில் செல்ல மாட்டேன்.’ த்வஷ்ட்ரின் இல்லத்தில் இந்திரன் சோமத்தை அருந்தினான்—சமூ (சம்வோ) பாத்திரத்தில் பிழிந்தெடுக்கப்பட்ட, நூறுமடங்கு வளம் தரும் செழுமையான பானம்.

Mantra 4

किं स ऋधक्कृणवद्यं सहस्रं मासो जभार शरदश्च पूर्वीः । नही न्वस्य प्रतिमानमस्त्यन्तर्जातेषूत ये जनित्वाः ॥

ஆயிரம் மாதங்களையும் பல முன்னைய சரத்-காலங்களையும் தாங்கிய அவனுக்கு ஒப்பான தனித்த செயல் எது இருக்க முடியும்? பிறந்தவர்களிடையே அவனுக்கு அளவோ ஒப்புமையோ இல்லை; பிறப்பின் மூலமாயிருப்பவர்களிடையிலும் இல்லை.

Mantra 5

अवद्यमिव मन्यमाना गुहाकरिन्द्रं माता वीर्येणा न्यृष्टम् । अथोदस्थात्स्वयमत्कं वसान आ रोदसी अपृणाज्जायमानः ॥

அவனைத் தகாதவன் போல எண்ணி, தாய் இந்திரனை குகைபோல் மறைவிடமாக்கினாள்—அவனுடைய வீர்யத்தாலேயே தள்ளப்பட்டவனாய். பின்னர் அவன் தானே எழுந்தான், தன் கவசத்தை அணிந்து; பிறந்தவுடன் இரு ரோதஸீ (வானும் பூமியும்) நிறையச் செய்தான்.

Mantra 6

एता अर्षन्त्यललाभवन्तीॠतावरीरिव संक्रोशमानाः । एता वि पृच्छ किमिदं भनन्ति कमापो अद्रिं परिधिं रुजन्ति ॥

இவை (நீர்த் தாரைகள்) தடையின்றி பாய்ந்து செல்கின்றன; ருதாவரிகள் போல, சத்தியத்தின் காவலர்கள் எனக் கூவி முழங்குகின்றன. இவற்றிடம் தெளிவாகக் கேளுங்கள்—இவை என்ன அறிவிக்கின்றன? யாருக்காக ஆபः (நீர்கள்) அத்ரி-பரிதி, கல்லின் வேலி-எல்லை, உடைக்கின்றன?

Mantra 7

किमु ष्विदस्मै निविदो भनन्तेन्द्रस्यावद्यं दिधिषन्त आपः । ममैतान्पुत्रो महता वधेन वृत्रं जघन्वाँ असृजद्वि सिन्धून् ॥

ஏன் உண்மையில் அவனுக்காக இவ்வறிவிப்புகள் ஒலிக்கின்றன—ஆபः (நீர்த் தேவதைகள்) இந்திரன் மீது பழியைச் சுமத்த முயல்கிறார்களா? என் மகன் மகத்தான வத-ஆயுதத்தால் வ்ருத்ரனை வதைத்து, பரந்த ஓட்டத்தில் சிந்துக்கள் (நதிகள்) அனைத்தையும் விடுவித்தான்.

Mantra 8

ममच्चन त्वा युवतिः परास ममच्चन त्वा कुषवा जगार । ममच्चिदापः शिशवे ममृड्युर्ममच्चिदिन्द्रः सहसोदतिष्ठत् ॥

என் இளமை வலிமையும் உன்னை அப்புறப்படுத்த இயலவில்லை; தாய்ப்பெண்களும் (குஷவாஃ) உன்னை அடக்க இயலவில்லை. குழந்தைக்காக ஆபः (நீர்) கூட இணங்கி மென்மையாயின; இந்திரனும் தன் சொந்த ஸஹஸ் (வீரம்) கொண்டு எழுந்து நின்றான்.

Mantra 9

ममच्चन ते मघवन्व्यंसो निविविध्वाँ अप हनू जघान । अधा निविद्ध उत्तरो बभूवाञ्छिरो दासस्य सं पिणग्वधेन ॥

மகவன், உனக்கு எதிராகத் தாக்கியவனும் வெல்ல இயலவில்லை; அவன் நெருங்கி அழுத்தியபோது நீ அவன் தாடைகளைத் துண்டித்தாய். பின்னர் துளைத்துக் கடந்து நீ மேலெழுந்து மேலானவனானாய்; தீர்மானமான வதத்தால் தாசனின் தலையை நொறுக்கினாய்.

Mantra 10

गृष्टिः ससूव स्थविरं तवागामनाधृष्यं वृषभं तुम्रमिन्द्रम् । अरीळ्हं वत्सं चरथाय माता स्वयं गातुं तन्व इच्छमानम् ॥

வலிமைமிக்க பசு உனக்காக நிலைத்தும் எப்போதும் முன்னேறும் இந்திரனைப் பெற்றாள்—அடக்கமுடியாதவன், வृषபன், வல்லமையில் தும்ரன். தாய், அலைந்து செல்லும் பொருட்டு அరీள்ஹ (அக்ஷத) கன்றைப் பெற்றாள்; அவன் தன் தனு (உடல்)க்காகத் தானே ஒரு நடைப்பாதையை நாடினான்.

Mantra 11

उत माता महिषमन्ववेनदमी त्वा जहति पुत्र देवाः । अथाब्रवीद्वृत्रमिन्द्रो हनिष्यन्त्सखे विष्णो वितरं वि क्रमस्व ॥

மேலும் தாய் அந்த மஹிஷன் (மகான்) பின்னே தொடர்ந்து, ‘மகனே, இத்தேவர்கள் உன்னை விட்டு விடுகின்றனர்’ என்று சொன்னாள். அப்போது வ்ருத்ரனை வதைக்கத் தயாரான இந்திரன் கூறினான்—‘நண்பா விஷ்ணுவே, இன்னும் விரிவாக அடியெடுத்து வை; வழியைப் பெரிதாக்கு.’

Mantra 12

कस्ते मातरं विधवामचक्रच्छयुं कस्त्वामजिघांसच्चरन्तम् । कस्ते देवो अधि मार्डीक आसीद्यत्प्राक्षिणाः पितरं पादगृह्य ॥

யார் உன் தாயை விதவையாக்கினார், யார் உன்னைத் தள்ளப்பட்டவனாக ஆக்கினார்? நீ வழியில் நடந்து செல்லும்போது யார் உன்னை கொல்ல முயன்றார்? நீ தந்தையைப் பாதம் பிடித்து அடித்தபோது, எந்த தேவன் மார்டீக (சிகிச்சை-கருணை) உடன் உன் மேல் நின்றான்?

Mantra 13

अवर्त्या शुन आन्त्राणि पेचे न देवेषु विविदे मर्डितारम् । अपश्यं जायाममहीयमानामधा मे श्येनो मध्वा जभार ॥

இக்கட்டில் நான் நாயின் குடல்களைச் சமைத்தேன்; தேவர்களிடையே எனைச் சீர்செய்து குணப்படுத்துவோர் ஒருவரையும் காணவில்லை. என் ஜாயைச் சிறுமைப்படுத்தி அவளது மகிமையை மறுப்பதை நான் கண்டேன்; அப்போது எனக்காக ஷ்யேனன் தேன்-ரசத்தின் இனிமையை கொண்டு வந்தான்.