Adhyaya 187
Ekādaśī-vrata (Observance of Ekādaśī)
தசமி விரதத்திற்குப் பின்பே அக்னிதேவர் ஏகாதசி விரதத்தை உபதேசித்து, இந்த உபவாசம் புக்க்தி–முக்தி இரண்டையும் தரும் ஒழுங்கமைந்த ஆன்மிக சாதனமென விளக்குகிறார். தசமியன்று கட்டுப்பட்ட உணவு, மாமிசத் தவிர்ப்பு, பிரம்மச்சரியம் ஆகியவற்றால் உடல்–மனம் ஏகாதசிக்குத் தயாராகிறது. சுக்லம், கிருஷ்ணம் இரு பக்ஷங்களிலும் ஏகாதசியன்று உணவு முற்றிலும் தடை; ஏகாதசி த்வாதசியுடன் சேர்ந்தால் ஹரியின் சன்னிதி அதிகரிக்கும் என்றும், பாரணம் (விரத முடிவு) செய்யும் நேரம் தீர்மானகரமானது என்றும் கூறப்படுகிறது. குறிப்பிட்ட திதி-பகுதி நிபந்தனைகளில் திரயோதசியிலும் பாரணம் செய்யலாம்; அதன் புண்ணியம் நூறு வைதிக யாகங்களுக்கு சமம். ஆனால் தசமி கலந்த ஏகாதசியை அனுஷ்டிக்கக் கூடாது; அது தீய பலன் தரும் என எச்சரிக்கிறது. தாமரைக்கண் அச்யுதனின் சரணத்தை நாடி பக்தியுடன் சங்கல்பம் செய்ய வேண்டும். சுக்ல ஏகாதசியில் புஷ்ய நக்ஷத்திரம், மேலும் ஸ்ரவண நக்ஷத்திரத்துடன் கூடிய ஏகாதசி/த்வாதசி (விஜயா திதி) மிகச் சிறப்பு; பால்குண–புஷ்ய–விஜயாவில் தேன், மாமிசம் தவிர்த்தால் கோடிகுண புண்ணியம் என்கிறது. இறுதியில் விஷ்ணு பூஜை முழுமையான உபகாரமாக செல்வம், சந்ததி, மரியாதை மற்றும் விஷ்ணுலோகப் பேறு அளிக்கிறது.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
One should eat in a regulated manner and abstain from meat and sexual intercourse, establishing bodily restraint as the precondition for a valid Ekādaśī fast.
By combining ethical restraint, precise calendrical discipline (tithi/nakṣatra rules), and Viṣṇu-bhakti through pūjā and śaraṇāgati, the vrata is taught as karma-purification that yields prosperity and social stability while directing the devotee toward liberation and Viṣṇu-loka.