Sukta 33

Mantra 1

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते ॥

మేము, సోమాన్ని పిండినవారు, శుద్ధ జలాల వలె—విస్తరించిన బర్హిస్ (ఆసనం) తో—హే వృత్రహన్, పవిత్ర (వడపోత) యొక్క ప్రస్రవణస్థలాలలో నీ చుట్టూ స్తోతారులమై కూర్చున్నాము.

Mantra 2

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥

హే వసు (ధనదాత) ఇంద్రా! పిండిన సోమంలో ఉక్థం పాడే నరులు విస్తృతమైన వెలిలో నీకై నినదిస్తారు. పిండిన సోమరసానికి తృష్ణతో—హే ఇంద్రా, స్వబ్దీవ (వేగ-స్వర) గాయకుడు తన ఆసనానికి చేరినట్లు—నీవెప్పుడు మా గృహానికి వస్తావు, మా అంతర్గృహం నీ బలంతో పరిపూర్ణమగునట్లు?

Mantra 3

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥

కణ్వులతో కలిసి, హే ధృష్ణు (ధైర్యవంత) ఇంద్రా! నీవు సహస్రిణ్ (వెయ్యిరెట్లు సమృద్ధి) ధృషద్వాజం (అజేయ బల-సంపద) ప్రసాదిస్తావు—పిశంగరూపం (తామ్ర-దీప్తి)గా ప్రకాశించేది. హే మఘవన్, విచర్షణే (విస్తృతదర్శి) ప్రభూ! మేము త్వరగా నీ నుండి గోమంత్ (గోవుల సంపదతో నిండిన) ప్రకాశ-సంపదను యాచిస్తున్నాము.

Mantra 4

पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः ॥

హే మేధ్యాతిథి! ఇంద్రునికై అంధస్ (సోమరసం) యొక్క మదాన్ని కాపాడి, దానిని గానంచేయి. ఎందుకంటే ఆయనకే హర్యోః (రెండు హరి/తామ్ర-హరిత అశ్వ-శక్తులు) యొక్క సమ్మిశ్ల (యుగ్మ) యోగం; ఆయనకే పిండిన సోమంతో సచా (సహచరంగా) వజ్రీ యొక్క హిరణ్యయ (సువర్ణ) రథం—విజయశక్తి మా లో నిలకడగా నిలవునట్లు.

Mantra 5

यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे । य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः ॥

మేము స్తోత్రగానంలో కీర్తించేది—ఆ ఇంద్రుడు; అతడు సు-షవ్య (అత్యంత సమర్థుడు), సు-దక్షిణ (సరైన క్రమం, వివేకం ప్రసాదించేవాడు), సు-క్రతు (దీప్త సంకల్పశక్తి గలవాడు); అతడు సహస్ర శక్తుల ఆకరము (నిధి), శతమఘ (శత శత దానాలు/సంపదలు ఇచ్చేవాడు); అదే ఇంద్రుడు పురాలు/దుర్గాలను భేదించేవాడు.

Mantra 6

यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः । विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः ॥

అతడు ధృష్టుడు (ధైర్యవంతుడు); మా పిలుపుతో ఆవరించబడని/ఆపబడని వాడు; ‘శ్మశ్రు’ అనే కఠిన-రూక్షమైన దిగువ స్వభావంలోనూ స్థిరంగా నిలిచినవాడు; అతని తేజస్సు విస్తృతంగా ప్రకాశిస్తుంది—అచ్యుత ప్రేరకుడు (చ్యవన), పురుష్టుత (బహు స్తుతింపబడినవాడు); క్రతు-శక్తితో వృషభంలా శకిన్ (సమర్థ కర్త).

Mantra 7

क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥

పిండిన సోమంతో కలిసి పానము చేసే వానిని ఎవరు నిజంగా ఎరుగగలరు—అతడు ఏ విస్తారాన్ని ధరించాడు? ఇతడే బలంతో పురాలను ఛేదించువాడు—సోమ-ద్రవ్యంతో మత్తుడైన శిప్రీ.

Mantra 8

दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा ॥

ఓ దాతా! మృగంలాగా, ఏనుగులాగా, నీవు అనేక చోట్ల సంచారాన్ని స్థాపించుకుంటావు. నిన్నెవ్వరూ నియమించలేరు; పిండిన సోమం వద్దకు రా—మహానుడవై నీవు నీ ఓజస్సుతో సంచరిస్తావు.

Mantra 9

य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥

ఉగ్రుడై, అడ్డుకోలేనివాడై, స్థిరుడై—యుద్ధానికి సిద్ధపరచబడినవాడు; స్తోత్రకర్త పిలుపును ఆ మఘవా వినితే, ఇంద్రుడు ఆగడు—సంతోషభరితమైన ఇష్టంతో వచ్చేస్తాడు.

Mantra 10

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः ॥

నిజంగా, అట్లానే నీవు బలానికి వృషభుడవు; వృష-ప్రేరణ మాకు అడ్డుపడలేదు. ఎందుకంటే, ఓ ఉగ్రా! నీవే వినే వృషభుడు—దూరంలోనూ శ్రుతుడు, సమీపంలోనూ శ్రుతుడు.

Mantra 11

वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी । वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो ॥

మఘవన్ ఇంద్రా! నీ ప్రేరణలు వృషభసమంగా బలవంతమైనవి; నీ హిరణ్యమయ కశా (అంకుశం/చాబుక) కూడా వృషభసమంగా ప్రబలమైనది. ధనదా! నీ రథం వృషభసమంగా బలమైనది; నీ రెండు హరి (అశ్వాలు) కూడా వృషభసమంగా ఉగ్రమైనవి. శతక్రతో—శతకార్యసామర్థ్యుడా! నీవే వృషభసమంగా పరాక్రమవంతుడు.

Mantra 12

वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर । वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम् ॥

వృషన్, ఋజీపిన్! బలవంతుడైన సోమ-పీడకుడు నీకోసం వృషభసమంగా బలమైన సోమాన్ని పిండుగాక. బలవంతుడా, సూటిగా నడిపేవాడా! రా—దానిని తీసుకురా. ఎందుకంటే వృషభసమంగా బలమైన సోమం ప్రవాహంలోకి దింపబడుతోంది—నదుల్లో వృషభసమంగా బలమైన ధారగా—నీ కోసం రెండు హరి (తామ్రవర్ణ శక్తులు/అశ్వాలు) తమ స్థానాన్ని అధిష్ఠించునట్లు.

Mantra 13

एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः ॥

హే ఇంద్రా, మధురమైన సోమపానార్థం రా—హే అత్యంత శక్తిమంతుడా. హే మఘవన్, మా వాక్కు—మా బ్రహ్మ (మంత్ర-చింతన) మరియు ఉక్థ (స్తుతి-గానం)—వినకుండా పోకుము; హే సుక్రతు (సత్కల్పంతో కార్యసాధకుడా).

Mantra 14

वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो ॥

రథేష్ఠామా (రథంలో శ్రేష్ఠుడా), రథయుజమైన హరయః (తామ్రవర్ణ అశ్వాలు) నిన్ను ఇక్కడికి తీసుకురావాలి. హే వృత్రహన్, ప్రత్యర్థినీ దాటి సవనాలకు (సోమయాగ పీడనాలకు) రా; హే శతక్రతో, ఇతరులందరినీ మించు.

Mantra 15

अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः ॥

హే మహామహ ఇంద్రా! ఈ రోజు మా అత్యంత అంతరంగ స్తోమాన్ని (స్తుతిని) స్వీకరించుము. మా సోమ-ప్రసవనాలు నీకు అత్యంత శాంతిదాయకములుగా ఉండుగాక; హే సోమపాః, నీవు దీప్త మదంలో (ఆనందోన్మాదంలో) ప్రవేశించునట్లు.

Mantra 16

नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत् ॥

నిజంగా—నీదైనా, మాదైనా కాదు—ఇతరుల శాస్త్రం (ఆజ్ఞ/ఉపదేశం) రమ్యంగా ఉండదు; మమ్మల్ని ముందుకు నడిపించిన వీర-నాయకత్వమే రమ్యమైంది. ఆ అంతఃస్థ వీర-మార్గదర్శకత్వమే ఆనందం, దిశను ఇస్తుంది.

Mantra 17

इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम् ॥

ఇంద్రుడుకూడా ఇదే అన్నాడు: స్త్రీ-స్వభావంలోని మనస్సు ఆజ్ఞతో వశమయ్యేది కాదు; అయినా అందులో వేగమైన, సిద్ధమైన క్రతు (సంకల్ప-శక్తి) కూడా ఉంది. అలాగే మనలోని గ్రాహ్య చైతన్యాన్ని బలవంతంగా కాదు—గెలిచి—ప్రవర్తింపజేస్తారు; అప్పుడు అది త్వరగా కదులుతుంది.

Mantra 18

सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा ॥

సప్తీ కూడా—మదం నుండి చ్యుతమైనా—యుగ్మంగా రథాన్ని మోస్తాయి. హే ధూర్వృష్ణ, ఇదే ఆ ఉన్నత యుగ్మనం. శక్తి యథావిధిగా జతకట్టబడితే, అది గమనాన్ని పైకి మోస్తుంది.

Mantra 19

अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्त्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ ॥

కిందకు చూడు, పైకి కాదు; హరి, రెండు పాదాలను స్థిరంగా ముడుచుకో. నీ తడబడే అడుగులు స్త్రీకి కనిపించనివ్వకు—ఎందుకంటే అంతర్ముఖంగా, గ్రహణశీలంగా అయినప్పుడే బ్రహ్మజ్ఞానం జాగృతమవుతుంది; వినయంతో బ్రహ్మవాక్కు శక్తి జన్మిస్తుంది.