Sukta 33

Mantra 1

वयं घ त्वा सुतावन्त आपो न वृक्तबर्हिषः । पवित्रस्य प्रस्रवणेषु वृत्रहन्परि स्तोतार आसते ॥

ഞങ്ങൾ, സോമം പിഴിഞ്ഞവർ, ശുദ്ധജലങ്ങളെപ്പോലെ ഒരുക്കിയ വൃക്തബർഹിഷ് (വിരിച്ച ഇരിപ്പിടം) സഹിതം, ഹേ വൃത്രഹൻ (ആവരണം വധിക്കുന്നവൻ), പവിത്രത്തിന്റെ പ്രസ്രവണങ്ങളിൽ—ചാലകത്തിന്റെ ഒഴുക്കുകളിൽ—നിന്റെ ചുറ്റും സ്തോതാക്കളായി ഇരുന്നു, നിന്റെ ശക്തി നമ്മുടെ തെളിഞ്ഞ ധാരകളിലേക്കു ഇറങ്ങിവരുന്നതിനെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

Mantra 2

स्वरन्ति त्वा सुते नरो वसो निरेक उक्थिनः । कदा सुतं तृषाण ओक आ गम इन्द्र स्वब्दीव वंसगः ॥

സുത സോമത്തിൽ ഉക്ഥം പാടുന്ന നരർ, ഹേ വസുദാതാ, വിശാലമായ തുറന്ന വിസ്താരത്തിൽ നിന്നെ മുഴക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദ്ര, സുതത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിന് തൃഷ്ണയോടെ, നീ എപ്പോൾ ഓക (ഗൃഹം)ത്തിലേക്ക് വരും—സ്വരവേഗമുള്ള ഗായകൻ തന്റെ ഇരിപ്പിടത്തിലേക്ക് വരുന്നതുപോലെ—അന്തര്ഗൃഹം നിന്റെ ശക്തിയാൽ നിറയുവാൻ?

Mantra 3

कण्वेभिर्धृष्णवा धृषद्वाजं दर्षि सहस्रिणम् । पिशङ्गरूपं मघवन्विचर्षणे मक्षू गोमन्तमीमहे ॥

കണ്വന്മാരോടൊപ്പം, ഹേ ധൃഷ്ണു, നീ ധൃഷദ്വാജം—ബലത്തിന്റെ പരിപൂർണ്ണത—സഹസ്രരൂപസമ്പന്നമായി, പിശംഗ (താമ്ര-കാന്തി) രൂപത്തിൽ ദീപ്തമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ മഘവൻ, വിശാലദർശി, ക്ഷണത്തിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്ന് ഗോമന്ത—പ്രകാശധനവും ഗോസമ്പത്തും നിറഞ്ഞ—ദാനം അപേക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 4

पाहि गायान्धसो मद इन्द्राय मेध्यातिथे । यः सम्मिश्लो हर्योर्यः सुते सचा वज्री रथो हिरण्ययः ॥

ഹേ മേധ്യാതിഥി, ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി അന്ധസ് (സോമരസം) എന്ന സാരത്തിന്റെ മദം കാത്തു പാടുക. കാരണം ഹര്യോഃ (രണ്ടു താമ്ര അശ്വ-ശക്തികൾ)യുടെ ചേർന്ന ബന്ധനം അവന്റേതു; സുതത്തോടൊപ്പം സഹചാരിയായി നീങ്ങുന്ന വജ്രീയുടെ ഹിരണ്യയ (സ്വർണ്ണ) രഥവും അവന്റേതു—അതുകൊണ്ട് വിജയശക്തി ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഉറപ്പാകട്ടെ.

Mantra 5

यः सुषव्यः सुदक्षिण इनो यः सुक्रतुर्गृणे । य आकरः सहस्रा यः शतामघ इन्द्रो यः पूर्भिदारितः ॥

ഞങ്ങൾ സ്തുതിഗാനത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചു പാടുന്നവൻ—ഇന്ദ്രൻ; സകല ഗതികളിലും പൂർണ്ണമായി പ്രാപ്തനായ (സുഷവ്യ), ശരിയായ ക്രമവും വിവേചനവും നൽകുന്ന (സുദക്ഷിണ), ബലത്തിൽ അധിപതിയും പ്രകാശമുള്ള ഇച്ഛാശക്തിയുള്ളവൻ (സുക്രതു); സഹസ്ര ശക്തികളുടെ ആകരം/ഖനിയാകുന്നവൻ, ശത സമൃദ്ധികളുടെ ദാതാവ്; പുരങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്ന (പൂർഭിദ)യും മുന്നിൽ നയിക്കുന്ന (ആരിത)യും ആയ ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 6

यो धृषितो योऽवृतो यो अस्ति श्मश्रुषु श्रितः । विभूतद्युम्नश्च्यवनः पुरुष्टुतः क्रत्वा गौरिव शाकिनः ॥

ധൈര്യശാലിയായ (ധൃഷിത)വൻ, നമ്മുടെ ആഹ്വാനത്തിന് അടഞ്ഞുപോകാത്ത (അവൃത)വൻ, താഴ്ന്ന പ്രകൃതിയുടെ കഠിനതകളിലും സ്ഥാപിതനായി നിൽക്കുന്നവൻ; വ്യാപകമായി ദീപ്തമായ ദ്യുമ്നമുള്ളവൻ, നീക്കിക്കളയാൻ കഴിയാത്ത ചലനശക്തിയുള്ള (ച്യവന)വൻ; ഏറെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടവൻ, ക്രതു (സങ്കൽപ-ശക്തി)കൊണ്ട് വൃഷഭംപോലെ പ്രഭാവശാലിയായ—സമർത്ഥ പ്രവർത്തകൻ ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 7

क ईं वेद सुते सचा पिबन्तं कद्वयो दधे । अयं यः पुरो विभिनत्त्योजसा मन्दानः शिप्र्यन्धसः ॥

സുത സോമത്തോടൊപ്പം പാനം ചെയ്യുന്ന അവനെ ആരാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ അറിയുക? അവൻ ഏതു വിശാലതയാണ് ധരിച്ചത്? ഇതാ അവൻ—ബലത്തോടെ പുരങ്ങളെ ഭേദിക്കുന്നവൻ; സോമ-അന്ധസാൽ മദിച്ച ശിപ്രി.

Mantra 8

दाना मृगो न वारणः पुरुत्रा चरथं दधे । नकिष्ट्वा नि यमदा सुते गमो महाँश्चरस्योजसा ॥

ഹേ ദാതാവേ! മൃഗംപോലെ, ആനപോലെ, നീ പല സ്ഥലങ്ങളിലായി സഞ്ചാരം സ്ഥാപിക്കുന്നു. നിന്നെ ആരും നിയന്ത്രിക്കുകയില്ല; പിഴിഞ്ഞെടുത്ത സോമത്തിനരികേ വരിക—മഹാനായ നീ നിന്റെ തന്നെ ബലത്താൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു.

Mantra 9

य उग्रः सन्ननिष्टृतः स्थिरो रणाय संस्कृतः । यदि स्तोतुर्मघवा शृणवद्धवं नेन्द्रो योषत्या गमत् ॥

ഉഗ്രനും തടയപ്പെടാത്തവനും സ്ഥിരനും—യുദ്ധത്തിനായി സജ്ജീകരിക്കപ്പെട്ടവനും ആയവൻ: ദാനശീലനായ മഘവൻ സ്തോതാവിന്റെ വിളി കേട്ടാൽ, ഇന്ദ്രൻ മടിക്കുകയില്ല—സ്വമനസ്സിന്റെ ആനന്ദത്തോടെ അവൻ വരും.

Mantra 10

सत्यमित्था वृषेदसि वृषजूतिर्नोऽवृतः । वृषा ह्युग्र शृण्विषे परावति वृषो अर्वावति श्रुतः ॥

സത്യമായും അങ്ങനെ തന്നേ: നീ ശക്തിയുടെ വൃഷഭൻ; വൃഷ-പ്രേരണം ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് തടയപ്പെട്ടിട്ടില്ല. ഹേ ഉഗ്രനേ! നീ തന്നേ കേൾക്കുന്ന വൃഷഭൻ—ദൂരത്തും ശ്രുതൻ, സമീപത്തും ശ്രുതൻ.

Mantra 11

वृषणस्ते अभीशवो वृषा कशा हिरण्ययी । वृषा रथो मघवन्वृषणा हरी वृषा त्वं शतक्रतो ॥

ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്രാ! നിന്റെ അഭീശവങ്ങൾ (പ്രേരക വേഗങ്ങൾ) വൃഷണ—ബലവാന്മാർ; നിന്റെ ഹിരണ്യമയ കശാ (ചാട്ടി/അങ്കുശം)യും വൃഷാ. ഹേ ധനദാതാ! നിന്റെ രഥം വൃഷാ; നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (അശ്വങ്ങൾ) വൃഷണ. ഹേ ശതക്രതു—നൂറു ക്രതുക്കളുള്ളവനേ! നീ തന്നെയും വൃഷാ.

Mantra 12

वृषा सोता सुनोतु ते वृषन्नृजीपिन्ना भर । वृषा दधन्वे वृषणं नदीष्वा तुभ्यं स्थातर्हरीणाम् ॥

വൃഷാ സോതൃ (സോമം പിഴിയുന്നവൻ) നിനക്കായി വൃഷണ സോമത്തെ പിഴിഞ്ഞൊഴുക്കട്ടെ; ഹേ വൃഷണ, ഹേ ഋജീപിൻ (നേരെ ഓടുന്നവനേ), വാ—അത് കൊണ്ടുവരിക. കാരണം വൃഷാ സോമം പ്രചോദിതമായി ഒഴുകുന്നു—നദികളിൽ വൃഷണമായ പ്രവാഹമായി—നിനക്കായി ഹരി-ദ്വയം (രണ്ട് താമ്രവർണ്ണ ശക്തികൾ/അശ്വങ്ങൾ) തങ്ങളുടെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുവാൻ.

Mantra 13

एन्द्र याहि पीतये मधु शविष्ठ सोम्यम् । नायमच्छा मघवा शृणवद्गिरो ब्रह्मोक्था च सुक्रतुः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, മധുരസോമപാനത്തിനായി വരിക, ഹേ അതിശക്തനേ! ഹേ മഘവൻ, ഞങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ—ഞങ്ങളുടെ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രചിന്ത)യും ഉക്ഥ (സ്തുതിഗാനം)യും—കേൾക്കാതെ വിട്ടുകളയരുത്; ഹേ സുക്രതു (സത്കാര്യസങ്കൽപവാൻ)!

Mantra 14

वहन्तु त्वा रथेष्ठामा हरयो रथयुजः । तिरश्चिदर्यं सवनानि वृत्रहन्नन्येषां या शतक्रतो ॥

രഥത്തിൽ യോജിപ്പിച്ച ഹരി (മഞ്ഞ-തവിട്ട) അശ്വങ്ങൾ നിന്നെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരട്ടെ, ഹേ രഥേഷ്ഠാമാ (ശ്രേഷ്ഠ രഥസാരഥിയേ)! ഹേ വൃത്രഹൻ, എതിരാളിയെയെങ്കിലും കടന്ന് സവനങ്ങളിലേക്കു (സോമയാഗത്തിലെ പാനാവസരങ്ങളിലേക്കു) വരിക; ഹേ ശതക്രതു, മറ്റുള്ളവരെല്ലാം അതിക്രമിക്ക!

Mantra 15

अस्माकमद्यान्तमं स्तोमं धिष्व महामह । अस्माकं ते सवना सन्तु शंतमा मदाय द्युक्ष सोमपाः ॥

ഹേ മഹാമഹനായ ഇന്ദ്രാ, ഇന്ന് ഞങ്ങളുടെ അത്യന്തം അന്തർഗ്ഗതമായ സ്തോമ-സ്തുതിയെ സ്വീകരിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ സോമ-സവനങ്ങൾ നിനക്കു ഏറ്റവും ശാന്തിദായകങ്ങളാകട്ടെ; ഹേ സോമപാ, നീ പ്രകാശമുള്ള മദ (ആനന്ദോന്മാദ)ത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുവാൻ.

Mantra 16

नहि षस्तव नो मम शास्त्रे अन्यस्य रण्यति । यो अस्मान्वीर आनयत् ॥

ന ഹി—നിങ്ങളുടേതായാലും ഞങ്ങളുടേതായാലും—ശാസ്ത്രത്തിൽ മറ്റൊരു ഉപദേശവും രമിപ്പിക്കുന്നില്ല; ഞങ്ങളെ മുന്നോട്ട് നയിച്ച ആ വീര-നേതൃത്വം തന്നെയാണ് രണ്യതി (ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നത്). ദിശയും ആനന്ദവും നൽകുന്നത് ആ അന്തർവീര-മാർഗ്ഗദർശനമേ.

Mantra 17

इन्द्रश्चिद्घा तदब्रवीत्स्त्रिया अशास्यं मनः । उतो अह क्रतुं रघुम् ॥

ഇന്ദ്രനും ഇതു പറഞ്ഞു: സ്ത്രീ-സ്വഭാവത്തിലെ മനസ് ആജ്ഞകൊണ്ട് ശാസിക്കപ്പെടുന്നതല്ല; എങ്കിലും അതിൽ രഘു ക്രതു—വേഗവും സന്നദ്ധവുമായ ഇച്ഛാശക്തി—ഉണ്ട്. അതുപോലെ നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ഗ്രാഹ്യചേതനയെ ബലപ്രയോഗത്തോടെ അല്ല, സ്നേഹത്തോടെ നേടണം; നേടിയാൽ അത് വേഗത്തിൽ നീങ്ങും.

Mantra 18

सप्ती चिद्घा मदच्युता मिथुना वहतो रथम् । एवेद्धूर्वृष्ण उत्तरा ॥

സപ്തീ പോലും—മദച്യുതാ, ഉന്മാദാനന്ദത്തിൽ നിന്ന് വഴുതിപ്പോകുന്നവയായാലും—മിഥുനമായി (ജോഡിയായി) രഥം വഹിക്കുന്നു. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് ധൂർവൃഷ്ണന്റെ ഉത്തരാ—മഹാബലവാന്റെ ഉന്നത യോജനം. ശക്തി ശരിയായി ജോഡിക്കപ്പെട്ടാൽ അത് ഗതിയെ മേലോട്ടു വഹിക്കും.

Mantra 19

अधः पश्यस्व मोपरि संतरां पादकौ हर । मा ते कशप्लकौ दृशन्त्स्त्री हि ब्रह्मा बभूविथ ॥

താഴോട്ടു നോക്കുക, മുകളിലോട്ടല്ല; ഹേ ഹരി, രണ്ടു പാദങ്ങളും സ്ഥിരതയോടെ അകത്തേക്ക് വലിച്ചുകൂട്ടുക. നിന്റെ ചാഞ്ചാട്ടമുള്ള ചുവടുകൾ സ്ത്രീക്ക് ദൃശ്യമാകരുത്—ആദ്യം ഗ്രഹണശീലനായാൽ മാത്രമേ ആത്മാവ് ബ്രഹ്മ-ജ്ഞാനിയായി മാറൂ; സത്ത അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞ് വിനീതമാകുമ്പോൾ സത്യവാക്കിന്റെ ശക്തി ജനിക്കുന്നു.