
Sukta 1.47
Kaṇva
Aśvinau
Jagati (probable for RV 1.47.1 due to longer line; requires metrical verification)
अयं कण्वस्य सूक्तः अश्विनौ आह्वयति—युवां शीघ्रं स्वदीप्तेन रथेन आगच्छतं, युवाभ्यां सुस्वादु सोमोऽभिषुतः पिबतम्; ऋतं वर्धयन्तौ कल्याणं पुनः स्थापयतम्। पुनःपुनः युगलौ भिषजौ उदारयजमानाय रत्नानि रयिं च दातुम् प्रार्थ्येते—भूमेर्गर्भात् दिवो विस्तारेभ्यश्च सर्वेभ्यः लोकेभ्यः आहृत्य। अन्ते सूक्तं कण्वानां यज्ञसत्रैः सह अश्विनोः चिरपरिचयम् पुनः प्रतिपादयति, तेनाह्वानं व्यक्तिगतं परम्परागतं च भवति।
Mantra 1
अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोम ऋतावृधा । तमश्विना पिबतं तिरोअह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे ॥
अयं वां मधुमत्तमः सुतः सोम ऋतावृधा । तमश्विना पिबतं तिरोअह्न्यं धत्तं रत्नानि दाशुषे ॥
Mantra 2
त्रिवन्धुरेण त्रिवृता सुपेशसा रथेना यातमश्विना । कण्वासो वां ब्रह्म कृण्वन्त्यध्वरे तेषां सु शृणुतं हवम् ॥
त्रिवन्धुरेण त्रिवृता सुपेशसा रथेन यातमश्विनौ । कण्वासो वां ब्रह्म कृण्वन्त्यध्वरे तेषां सु शृणुतं हवम् ॥
Mantra 3
अश्विना मधुमत्तमं पातं सोममृतावृधा । अथाद्य दस्रा वसु बिभ्रता रथे दाश्वांसमुप गच्छतम् ॥
अश्विनौ मधुमत्तमं सोमं पातम्, ऋतावृधा। अथाद्य दस्रा वसु बिभ्रता रथे दाश्वांसम् उप गच्छतम्॥
Mantra 4
त्रिषधस्थे बर्हिषि विश्ववेदसा मध्वा यज्ञं मिमिक्षतम् । कण्वासो वां सुतसोमा अभिद्यवो युवां हवन्ते अश्विना ॥
त्रिषधस्थे बर्हिषि विश्ववेदसा मध्वा यज्ञं मिमिक्षतम्। कण्वासो वां सुतसोमा अभिद्यवो युवां हवन्ते अश्विना॥
Mantra 5
याभिः कण्वमभिष्टिभिः प्रावतं युवमश्विना । ताभिः ष्वस्माँ अवतं शुभस्पती पातं सोममृतावृधा ॥
याभिः कण्वम् अभिष्टिभिः प्रावतं युवम् अश्विना। ताभिः ष्वस्मान् अवतं शुभस्पती पातं सोमम् ऋतावृधा॥
Mantra 6
सुदासे दस्रा वसु बिभ्रता रथे पृक्षो वहतमश्विना । रयिं समुद्रादुत वा दिवस्पर्यस्मे धत्तं पुरुस्पृहम् ॥
हे दस्रौ अश्विनौ, रथे वसु बिभ्रतौ पृक्षैरश्वैः सह इह वहतम्। अस्मे समुद्रादुत वा दिवः पर्य् आनीतां रयिं धत्तं—पुरुस्पृहां, बहुकाम्यां, प्रचुराम्।
Mantra 7
यन्नासत्या परावति यद्वा स्थो अधि तुर्वशे । अतो रथेन सुवृता न आ गतं साकं सूर्यस्य रश्मिभिः ॥
हे नासत्यौ, यद् वा परावति स्थः, यद् वा तुर्वशे अधि स्थितौ, ततः सुवृता रथेन नः आ गतम्—साकं सूर्यस्य रश्मिभिः।
Mantra 8
अर्वाञ्चा वां सप्तयोऽध्वरश्रियो वहन्तु सवनेदुप । इषं पृञ्चन्ता सुकृते सुदानव आ बर्हिः सीदतं नरा ॥
अध्वरश्रियः सप्तयः वाम् अर्वाञ्चः सवनेद् उप वहन्तु। सुकृते सुदानवे च इषं पृञ्चन्तौ, हे नरौ, आ बर्हिः सीदतम्।
Mantra 9
तेन नासत्या गतं रथेन सूर्यत्वचा । येन शश्वदूहथुर्दाशुषे वसु मध्वः सोमस्य पीतये ॥
तेन सूर्यत्वचा रथेन, हे नासत्यौ, आगच्छतम्; येन युवां शश्वद् दाशुषे वसु मध्वः च ऊहथुः—सोमस्य पीतये।
Mantra 10
उक्थेभिरर्वागवसे पुरूवसू अर्कैश्च नि ह्वयामहे । शश्वत्कण्वानां सदसि प्रिये हि कं सोमं पपथुरश्विना ॥
उक्थेभिर् अर्वाग् अवसे पुरूवसू अर्कैश्च वयं युवां नि ह्वयामहे। शश्वत् कण्वानां सदसि प्रिये हि कं सोमं पपथुर् अश्विना; तस्माद् अस्माकम् अन्तःसदसि पुनर् आगच्छतम्।
The Aśvinau are the twin Vedic gods who arrive swiftly in a chariot, heal and rescue beings in distress, and bring prosperity. In this sukta they are invited to drink Soma and to grant gifts to the worshipper.
The poet asks the Aśvins to accept the sweet Soma, strengthen ṛta (right order), and place ‘ratna’ (jewels/powers) and ‘rayi’ (prosperity, plenitude) in the giver—abundance coming from every realm.
It emphasizes an ongoing relationship: the Aśvins have ‘always’ drunk Soma in the Kaṇva ritual sessions. This makes the invitation credible and intimate—calling them to return as trusted allies of the lineage.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.