Sukta 38

Mantra 1

अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् । पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः ॥

અહીંથી ઊર્ધ્વ ઉઠીને, અતિ-ચિત્રતમ (અત્યંત અદ્ભુત) તે મહાન, દ્યુમતી (પ્રકાશમય) ઇન્દ્રહૂતિ—ઇન્દ્રને કરાતી તેજસ્વી આહ્વાન-ધ્વનિ—અમારા માટે ધારણ કરે. મનોહર ધી (દિવ્ય દૃષ્ટિ-વિચાર) અને દૈવ્ય યામ (દિવ્ય ગતિ/માર્ગ)માં જન માટે રાતિ (દાન/ભેટ) જીતે. સુદાનુ (સુદાતા) તે દાનધારા વહાવે છે.

Mantra 2

दूराच्चिदा वसतो अस्य कर्णा घोषादिन्द्रस्य तन्यति ब्रुवाणः । एयमेनं देवहूतिर्ववृत्यान्मद्र्यगिन्द्रमियमृच्यमाना ॥

દૂરથી પણ, જ્યાં તે વસે છે, ઇન્દ્રનો ઘોષ (આહ્વાન-ધ્વનિ) બોલાતા વચન સાથે ગર્જે છે; અને તેની કાનોએ તે પ્રતિધ્વનિત થાય છે. આ દેવહૂતિ (દેવને બોલાવતી સ્તુતિ) તેને અહીં અમારી તરફ વાળે; ગવાતી આ ઋચા યોગ્ય દિશામાં ઇન્દ્રને નજીક ખેંચે છે.

Mantra 3

तं वो धिया परमया पुराजामजरमिन्द्रमभ्यनूष्यर्कैः । ब्रह्मा च गिरो दधिरे समस्मिन्महाँश्च स्तोमो अधि वर्धदिन्द्रे ॥

તેને—પુરાજા (પ્રાચીનજન્મા), અજર (અજરા) ઇન્દ્રને—પરમ ધી (સર્વોચ્ચ દૃષ્ટિ-વિચાર)થી, અમારા અર્ક (સ્તુતિગીત)ોથી અમે અનુસરીએ છીએ, તેની તરફ અભિમુખ થઈ દબાવીએ છીએ. તેમાં બ્રહ્મા (પવિત્ર મંત્ર-રચના) અને ગિરઃ (પ્રેરિત વાણી) એકસાથે સ્થાપિત છે; અને ઇન્દ્ર પર મહાન સ્તોમ (મહાસ્તુતિ) વધતો જાય છે.

Mantra 4

वर्धाद्यं यज्ञ उत सोम इन्द्रं वर्धाद्ब्रह्म गिर उक्था च मन्म । वर्धाहैनमुषसो यामन्नक्तोर्वर्धान्मासाः शरदो द्याव इन्द्रम् ॥

જેને યજ્ઞ વધારેછે અને સોમ પણ વધારેછે—એ ઇન્દ્રને; જેને બ્રહ્મ (પવિત્ર સ્તુતિ-રચના), ગિરઃ (પ્રેરિત વાણી), ઉક્થા (ઉચ્ચારિત સ્તોત્રો) અને મનન (વિચાર) વધારેછે. ઉષાઓ પોતાના ગમનમાં અને રાત્રિઓ પણ તેને વધારેછે; માસો, શરદો (ઋતુઓ) અને દ્યાવઃ (આકાશો) ઇન્દ્રને વધારેછે.

Mantra 5

एवा जज्ञानं सहसे असामि वावृधानं राधसे च श्रुताय । महामुग्रमवसे विप्र नूनमा विवासेम वृत्रतूर्येषु ॥

આ રીતે હું બળ માટે જન્મેલા તેને—સહસવંતને—નમ્રતાથી સમીપ આવું છું; જે સમૃદ્ધિ માટે સદા વધતો રહે છે અને અમારી પુકાર સાંભળે છે. મહાન, ઉગ્ર—રક્ષણ માટે—હે વિપ્ર (ઋષિ), હવે અમે તેને નજીક ખેંચીએ, વૃત્ર-તૂર્યેષુ (વૃત્ર સામેના યુદ્ધોમાં) અમારી સહાય માટે.