Sukta 38

Mantra 1

अपादित उदु नश्चित्रतमो महीं भर्षद्द्युमतीमिन्द्रहूतिम् । पन्यसीं धीतिं दैव्यस्य यामञ्जनस्य रातिं वनते सुदानुः ॥

ఇక్కడి నుండి పైకి లేచి, అత్యద్భుతుడైన ఆయన మా కొరకు ఇంద్రహూతి—మహత్తైన, దీప్తిమంతమైన ఇంద్ర-ఆహ్వానాన్ని—ధరించుగాక; మనోహరమైన ‘ధీతి’ (దైవప్రేరిత భావన)ను ప్రసాదించుగాక. దైవగతిలో ఆయన జనుల కొరకు ‘రాతి’ (ప్రదత్త దానం/వరము)ను గెలుచుకొంటాడు; ‘సుదాను’—ఉదార దాత—సంపదను పొంగిపొర్లజేస్తాడు.

Mantra 2

दूराच्चिदा वसतो अस्य कर्णा घोषादिन्द्रस्य तन्यति ब्रुवाणः । एयमेनं देवहूतिर्ववृत्यान्मद्र्यगिन्द्रमियमृच्यमाना ॥

దూరం నుండికూడా, ఆయన అక్కడ నివసించినా, ఇంద్రుని ఘోషతో ఆయన కర్ణాలు మ్రోగుతాయి—వాక్యం పలుకుతూ (ఆయనను) ప్రతిధ్వనింపజేస్తుంది. ఈ ‘దేవహూతి’ (దేవ-ఆహ్వానం) ఆయనను మా వైపు తిప్పుగాక; పాడబడుతున్న ఈ ఋచా ఇంద్రుని సరైన దిశలో ఇక్కడికి సమీపంగా లాక్కొస్తుంది.

Mantra 3

तं वो धिया परमया पुराजामजरमिन्द्रमभ्यनूष्यर्कैः । ब्रह्मा च गिरो दधिरे समस्मिन्महाँश्च स्तोमो अधि वर्धदिन्द्रे ॥

ఆయననే—ప్రాచీనజన్ముడు, అజరుడైన ఇంద్రుని—మేము పరమ ‘ధియా’ (ఉన్నత దర్శన-చింతన)తో, మా ‘అర్క’/స్తోత్రగీతాలతో అనుసరిస్తూ సమీపంగా నెట్టుకుంటూ చేరుతాము. ఆయనలోనే ‘బ్రహ్మ’ (పవిత్ర వచనం/సూత్రం) మరియు ‘గిరః’ (ప్రేరిత వాణులు) ఏకంగా స్థాపితమై ఉన్నాయి; ఇంద్రునిపై మహత్తర ‘స్తోమ’ (ప్రశంసా-హిమ్నం) పెరిగి విస్తరిస్తుంది.

Mantra 4

वर्धाद्यं यज्ञ उत सोम इन्द्रं वर्धाद्ब्रह्म गिर उक्था च मन्म । वर्धाहैनमुषसो यामन्नक्तोर्वर्धान्मासाः शरदो द्याव इन्द्रम् ॥

యెవనిని యజ్ఞమూ, సోమమూ వృద్ధి చేస్తాయో—ఆ ఇంద్రుడు; యెవనిని బ్రహ్మం (పవిత్ర స్తుతి), గిరః (ప్రేరిత వాక్కులు), ఉక్థాలు (పాఠ్య-స్తుతులు) మరియు మనస్సు (చింతన) వృద్ధి చేస్తాయో. ఉషస్సులు తమ గమనంలో, రాత్రులు అతనిని వృద్ధి చేస్తాయి; మాసాలు, శరదః (ఋతువులు) మరియు ద్యౌః (దివ్యలోకం/ఆకాశం) ఇంద్రుని వృద్ధి చేస్తాయి.

Mantra 5

एवा जज्ञानं सहसे असामि वावृधानं राधसे च श्रुताय । महामुग्रमवसे विप्र नूनमा विवासेम वृत्रतूर्येषु ॥

ఇలానే నేను బలార్థం జన్మించినవానిని—సహస-శక్తిమంతునిని—వినయంగా సమీపిస్తాను; సమృద్ధి కోసం నిత్యం వృద్ధిచెందువానిని, మా పిలుపును వినుటకై. ఓ విప్రా, రక్షణార్థం ఆ మహా, ఉగ్రునిని—ఇప్పుడు వృత్ర-తూర్యేషు (ఆవరించువాడు వృత్రునికి వ్యతిరేక యుద్ధాలలో) సహాయార్థం సమీపంగా ఆహ్వానిద్దాం.