Sukta 45

Mantra 1

विदा दिवो विष्यन्नद्रिमुक्थैरायत्या उषसो अर्चिनो गुः । अपावृत व्रजिनीरुत्स्वर्गाद्वि दुरो मानुषीर्देव आवः ॥

Znając niebiosa, przełamując kamień przez hymny, płomienne Jutrzenki nadeszły, posuwając się naprzód. Otworzyły zagrodę i wzniosły się ku luminous światu; bóg szeroko otworzył ludzkie drzwi.

Mantra 2

वि सूर्यो अमतिं न श्रियं सादोर्वाद्गवां माता जानती गात् । धन्वर्णसो नद्यः खादोअर्णाः स्थूणेव सुमिता दृंहत द्यौः ॥

Słoce rozpościera blask, jak ktoś rozprasza zamęt; z mieszkania rusza naprzód znająca Matka krów. Jak rzeki o szerokich wodach, jak kanały o rwących strumieniach, Niebo zostaje utwierdzone, jak dobrze ustawiony filar.

Mantra 3

अस्मा उक्थाय पर्वतस्य गर्भो महीनां जनुषे पूर्व्याय । वि पर्वतो जिहीत साधत द्यौराविवासन्तो दसयन्त भूम ॥

Dla tego hymnu uwielbienia, ukryte łono góry, pradawne w narodzinach wśród wielkich, otwiera się. Góra rozstępuje się szeroko; Niebo jest ustawione ku swemu właściwemu spełnieniu; czcząc, sprawiają, że rozległa podstawa ulega.

Mantra 4

सूक्तेभिर्वो वचोभिर्देवजुष्टैरिन्द्रा न्वग्नी अवसे हुवध्यै । उक्थेभिर्हि ष्मा कवयः सुयज्ञा आविवासन्तो मरुतो यजन्ति ॥

Dobrze wypowiedzianymi słowami, przyjętymi przez bogów, wzywamy teraz Indrę i Agniego o pomoc i o przyniesienie ich mocy. Albowiem hymnami uwielbienia wieszcze, dobrzy w ofierze, czczą i wielbią Marutów.

Mantra 5

एतो न्वद्य सुध्यो भवाम प्र दुच्छुना मिनवामा वरीयः । आरे द्वेषांसि सनुतर्दधामायाम प्राञ्चो यजमानमच्छ ॥

Więc wtedy, dziś, stańmy się jasnego i prawego rozeznania; wypędźmy złe nieszczęście i poszerzmy większą drogę. Daleko odsuwamy nienawiści, odrzucając je; posuńmy się naprzód, zwracając się ku ofiarującemu i przybywając do niego.

Mantra 6

एता धियं कृणवामा सखायोऽप या माताँ ऋणुत व्रजं गोः । यया मनुर्विशिशिप्रं जिगाय यया वणिग्वङ्कुरापा पुरीषम् ॥

Ukształtujmy, towarzysze, to natchnione zrozumienie, przez które Matka otwiera zagrodę Światła. Przez nie Manu zdobywa jasnowidzącą moc; przez nie szukający kupiec Vaṅku osiąga bogatą pełnię.

Mantra 7

अनूनोदत्र हस्तयतो अद्रिरार्चन्येन दश मासो नवग्वाः । ऋतं यती सरमा गा अविन्दद्विश्वानि सत्याङ्गिराश्चकार ॥

Tu kamień tłoczący został wprawiony w ruch rękami; dzięki temu Navagvowie śpiewali przez dziesięć miesięcy. Poruszając się w Prawdzie, Saramā odnalazła Promienie; Aṅgirasowie uczynili wszystkie rzeczy prawdziwymi i spełnionymi.

Mantra 8

विश्वे अस्या व्युषि माहिनायाः सं यद्गोभिरङ्गिरसो नवन्त । उत्स आसां परमे सधस्थ ऋतस्य पथा सरमा विदद्गाः ॥

Wszystkie te moce jej rozległego rozbłysku, gdy Aṅgirasowie tłoczą i działają z Promieniami, wchodzą w zjednoczenie. Ich źródło znajduje się w najwyższym siedzeniu; drogą Ṛty Saramā odkrywa Promienie.

Mantra 9

आ सूर्यो यातु सप्ताश्वः क्षेत्रं यदस्योर्विया दीर्घयाथे । रघुः श्येनः पतयदन्धो अच्छा युवा कविर्दीदयद्गोषु गच्छन् ॥

Niech przybędzie Sūrya, siedmiokonny, na pole, które jest jego szerokim królestwem i długą ścieżką. Szybki sokół leci do somowego uniesienia; młody wieszcz lśni, idąc wśród Promieni.

Mantra 10

आ सूर्यो अरुहच्छुक्रमर्णोऽयुक्त यद्धरितो वीतपृष्ठाः । उद्ना न नावमनयन्त धीरा आशृण्वतीरापो अर्वागतिष्ठन् ॥

Sūrya wstąpił na jasną powódź; gdy zaprzęgł płowe rumaki o lśniących grzbietach. Jak mędrcy prowadzą łódź po wodzie, tak słuchające Wody stanęły blisko, przesuwając się ku nam, wspierając przejście szukającego.

Mantra 11

धियं वो अप्सु दधिषे स्वर्षां ययातरन्दश मासो नवग्वाः । अया धिया स्याम देवगोपा अया धिया तुतुर्यामात्यंहः ॥

To natchnione widzenie umieszczam dla was w Wodach, światło-zdobywczą dhī, dzięki której Navagvowie przeszli przez dziesięć miesięcy. Dzięki tej dhī bądźmy strzeżeni przez Bogów; dzięki tej dhī przekroczmy wszelki ucisk i krzywiznę.