Sukta 32

Mantra 1

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥

O Indro, panie Somie, pij ten Somę, to południowe wyciskanie, rozkoszne dla ciebie. Napełniwszy swoje policzki, o szczodry, bogaty w święty napój, rozprzęgając swoje dwie moce, raduj się tu w ekstazie.

Mantra 2

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥

Pij, o Indro, jasny Somę zmieszany z głową krowy, wstrząśnięty dla ciebie dla ekstazy. Przygotowany mocą Słowa, z zastępem Marutów, wraz z Rudrami, bądź zadowolony i wzrastaj w swojej zachwycającej mocy.

Mantra 3

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥

Ci, którzy zwiększyli twoją siłę, ci, którzy zwiększyli twoją potęgę, chwaliąc cię, o Indro, Marutowie, oni są twoją mocą. Przy południowym wyciskaniu, o dzierżycielu pioruna, pij z Rudrami, ze swoim zastępem, o o pięknych policzkach.

Mantra 4

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥

Zaprawdę ci Marutowie, miodni natchniiciele, byli zastępem Indry. Z nimi odkrył wrażliwy punkt, tajemnicę życiową, Vṛtry, gdy był pędzony, choć uważał się za nieprzeniknionego.

Mantra 5

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥

O Indro, raduj się w wyciskaniu jak w sposób ludzki; pij Somę dla trwałej mocy bohaterskiej. Zwróć się tu, o panie płowych rumaków, przez nasze ofiary; z szybko poruszającymi się mocami uwolnij wody, wezbrany potok, by płynęły.

Mantra 6

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥

Gdy zabiłeś Vṛtrę, wypędziłeś wody, jak wyścigowce puszczone do biegu w zawodach. Indro, uderzyłeś swoim poruszającym ciosem tego, który tam leżał, okrywającego, ogarniającego boskie strumienie, nieboską moc.

Mantra 7

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥

Czcimy z pokłonem Indrę, rozrośniętego, potężnego i wzniosłego, bezwieku i wiecznie młodego. W rozkoszy tej miłej, godnej ofiary mocy, ani Niebo, ani Ziemia nie mogą zmierzyć jego wielkości.

Mantra 8

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥

Wiele jest dobrze wykonanych dzieł Indry; wszyscy bogowie nie umniejszają jego praw działania. On podtrzymuje Ziemię i to Niebo, i daje narodzin Słońcu i Jutrzence, o doskonałej i świetlistej umiejętności.

Mantra 9

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥

O bezbłędny, prawdziwa jest ta twoja wielkość: że jak tylko się urodziłeś, piłeś Somę. Ani niebiosa, o Indro, nie mogą powstrzymać twojej potężnej mocy, ani dni, ani miesiące, ani lata jej nie krępują.

Mantra 10

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥

Ty, jak tylko się urodziłeś, piłeś Somę dla ekstazy w najwyższym niebie. Gdy wszedłeś w Niebo i Ziemię, wtedy stałeś się pradawnym, pierwszą podstawą dzieła natchnionego śpiewaka.

Mantra 11

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥

Uderzyłeś Węża, który leżał opasując powódź, wzrastając w mocy, O potężnie zrodzony, jeszcze potężniejszy. Wtedy nawet Niebiosa nie mogły podołać Twojej wielkości, gdy przy innym podparciu ustawiłeś ziemię na jej miejscu.

Mantra 12

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥

Dla Ciebie, o Indro, ofiara staje się pomnażaczem, a miły jest wyciśnięty Soma, słodka ofiara. Przez ofiarę chroń ofiarę, Ty, który jesteś godzien ofiary; jadźna wzmocniła Twój piorun do zabicia mocy węża.

Mantra 13

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥

Przez ofiarę, z pomocą, sprawiłem, że Indra zwrócił się ku nam; dla nowszej łaski chciałbym go przyciągnąć. On, który wzrasta przez hymny, przez te dawne, przez te ze średnich czasów, a także przez nowe.

Mantra 14

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥

Weszło we mnie, to, co zrodziła natchniona inteligencja: abym chwalił Indrę, by nas przeniósł przez udrękę dnia. Tam, gdzie pozwala nam przekroczyć ciasnotę, jak łodzią przeprawiając, oba brzegi wzywają tego, który idzie.

Mantra 15

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥

Pełne jest jego naczynie; z okrzykiem ofiary wylewa się jako libacja, jak napełnia się skarbiec, by mógł być wypity. Umiłowane moce Somy gromadzą się i zwracają ku ekstazie; poruszając się w prawym kierunku, napierają na Indrę, by obudzić jego boskie upojenie.

Mantra 16

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥

Ani głęboka rzeka, o często wzywany, ani otaczające kamienie nie mogą Cię powstrzymać. Tak popychany dla dobra Twoich towarzyszy, o Indro, przełamujesz nawet mocne ogrodzenie, gdzie trzymane są promienie światła.

Mantra 17

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

Módlmy się do naszego dobra, do Indry hojnego, najbardziej bohaterskiego w tym niesieniu bitwy, w zdobywaniu obfitości. Słysząc nas, groźny w naszej pomocy w zmaganiach, on uderza na przeszkody i staje się zwycięzcą, który gromadzi prawdziwe bogactwa istnienia.