Sukta 32

Mantra 1

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥

హే సోమపతే ఇంద్రా, ఈ సోమాన్ని పానము చేయి—ఇది మధ్యాహ్న-సవనం; నీకు ప్రియమైన, మనోహరమైనది. హే మఘవన్, నృజీషిన్, నీ శిప్ర (చెంపలు) నిండునట్లు పూరించి; నీ రెండు హరి (అశ్వ/శక్తి)లను విప్పి—ఇక్కడే ఈ మదంలో ఆనందించు.

Mantra 2

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥

హే ఇంద్రా, గో-శీర్ష (గవాశిర) మిశ్రమమైన, మంథితమైన, ప్రకాశవంతమైన సోమాన్ని పానము చేయి—నీ మదార్థం అది నీకే అర్పించబడింది. బ్రహ్మ (వాక్శక్తి) చేత కృతమైనది, మరుత్-గణంతో; రుద్రులతో సజోషా—తృప్తి పొందు, వృషభ-బలంలో వృద్ధి చెందు.

Mantra 3

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥

నీ శుష్మం (ప్రచండ బలం) పెంచినవారు, నీ తవిషీ (పరాక్రమం) వృద్ధి చేసినవారు—హే ఇంద్రా—నిన్ను స్తుతిస్తూ పాడే మరుతులే నీ ఓజః (తేజోమయ శక్తి). హే వజ్రహస్తా, మధ్యాహ్న-సవనంలో, హే సుశిప్రా (సుందర గండములు గలవాడా), నీ గణంతో కలిసి రుద్రులతో సోమపానం చేయి.

Mantra 4

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥

వారే—మధుమత్ (మధుర ప్రేరక) విప్రులైన మరుతులు—ఇంద్రుని శర్ధః (దళం/సమూహం) అయ్యారు. వారితో కలిసి, ప్రేరేపింపబడి నడిపింపబడుతున్నప్పటికీ తన్ను అఘాత్యుడనని భావించిన వృత్రుని మర్మం—అతని ప్రాణస్థలమైన రహస్య బలహీన బిందువు—అని ఆయన కనుగొన్నాడు.

Mantra 5

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥

హే ఇంద్రా, మనుష్యులవలె సవనాన్ని ఆనందంగా స్వీకరించు; చిరస్థాయి వీర్యార్థం సోమాన్ని పానంచేయి. హే హర్యశ్వా (హరిత/తామ్రవర్ణ అశ్వాల అధిపతీ), మా యజ్ఞాలచే ఇటు తిరుగు; వేగవంతమైన శక్తులతో జలాలను—ఉప్పొంగే అర్ణం (ప్రవాహం/వెళ్ళం)ను—ప్రవహించేందుకు విముక్తం చేయి.

Mantra 6

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥

నీవు వృత్రుణ్ని వధించినప్పుడు, అపః (జలధారలను) పోటీలో పరుగెత్తేందుకు విడిచిన పందెం గుర్రాల్లా ప్రవహింపజేశావు. హే ఇంద్రా, అక్కడ శయనించి ఉన్నవాడిని—దేవీ ప్రవాహాలను చుట్టుముట్టి కప్పివేసే అदेవ (అధర్మ) ఆవరణకర్తను—నీ చలించే ప్రహారంతో నీవు కూలదోశావు.

Mantra 7

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥

మేము నమస్కారంతో ఆ విస్తరించిన (వృద్ధ) ఇంద్రుణ్ని యజిస్తున్నాము—అతడు మహానుడు, ఉన్నతుడు, అజరుడు, నిత్యయువుడు. ఆ ప్రియమైన, యజ్ఞియ (యజ్ఞార్హ) ప్రభువు ఆనందంలో ద్యౌస్సు గానీ పృథివీ గానీ ఆయన మహిమను కొలవలేవు.

Mantra 8

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥

ఇంద్రుని సుకృత (సువ్యవస్థిత) కర్మలు అనేకం; సమస్త దేవతలూ ఆయన వ్రతాలను (నియత కార్యధర్మాలను) తగ్గించలేరు. ఆయనే పృథివీని, ఈ ద్యౌస్సును ధరిస్తాడు; ఆయనే సూర్యుణ్ని, ఉషస్సును జన్మింపజేస్తాడు—సుదంసా (పరిపూర్ణ, ప్రకాశమయ నైపుణ్యం) గలవాడు.

Mantra 9

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥

హే అద్రోఘ (నిర్దోష) ఇంద్రా! నీ ఆ మహిమ నిజమేం నిజం—పుట్టిన వెంటనే నీవు సోమాన్ని పానంచేశావు. హే ఇంద్రా! నీ ఆ ప్రబలమైన ఓజస్సును ద్యౌః (స్వర్గం) కూడా ఆపలేడు; దినాలు, నెలలు, సంవత్సరాలు (శరద్) కూడా దాన్ని నియంత్రించలేవు.

Mantra 10

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥

హే ఇంద్రా! పుట్టిన వెంటనే పరమ వ్యోమంలో మద (ఆనందోన్మాదం) కొరకు నీవు సోమాన్ని పానంచేశావు. నీవు ద్యావా-పృథివీ (ఆకాశం మరియు భూమి) లోనికి ప్రవేశించినప్పుడు, నీవు ప్రాచీనుడవై—ప్రేరిత గాయక-కవి (కారు) కర్మకు తొలి ఆధారం (కారుధాయాః) అయ్యావు.

Mantra 11

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥

హే తువిజాత (మహాబలంతో జన్మించిన), మరింత తవ్య (అతిప్రబల) ఇంద్రా! జలప్రవాహాన్ని చుట్టుముట్టి పడి ఉన్న, బలంలో పెరుగుతున్న ఆ అహి (వృత్ర-సర్పం) ను నీవు సంహరించావు. అప్పుడు నీ మహిమను ద్యౌః (ఆకాశం) కూడా అనుసరించలేకపోయింది—నీవు మరొక ఆధారంతో భూమిని తన స్థానంలో స్థిరపరిచినప్పుడు.

Mantra 12

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥

ఓ ఇంద్రా! యజ్ఞమే నీకు వర్ధకమగును; పిండిపొందిన సోమము—మధుర హవిస్సు—నీకు ప్రియము. యజ్ఞముచేత యజ్ఞమును రక్షించుము, యజ్ఞార్హుడా; అహి-వధకు, ఆ సర్ప-శక్తి సంహారార్థం, యజ్ఞము నీ వజ్రమును బలపరిచింది.

Mantra 13

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥

యజ్ఞముచేత, సహాయంతో కూడి, ఇంద్రుని ఈ వైపుకు తిప్పితిని; నూతన అనుగ్రహార్థం ఆయనను సమీపమునకు ఆకర్షించుదును. ఆయన స్తోత్రములచేత వృద్ధి పొందువాడు—పూర్వకాల స్తోత్రములచేత, మధ్యకాల స్తోత్రములచేత, నూతన స్తోత్రములచేత కూడాను.

Mantra 14

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥

ధిషణా—ప్రేరిత బుద్ధి—జన్మింపజేసినది ఏదో, అది నాలో ప్రవేశించింది: దినదుఃఖసంకటమునుండి మమ్మల్ని అవతలికి చేర్చుటకు నేను ఇంద్రుని స్తుతించవలెనని. ఆయన మమ్మల్ని సంకుచితత దాటి పోనిచ్చే చోట—నావలో దాటిపోవువానివలె—ఇరు తీరం లు గమించువానిని పిలుచుచున్నవి.

Mantra 15

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥

అతని కలశం పరిపూర్ణం; ‘స్వాహా’ అనే అర్పణధ్వనితో అది ఆహుతి-రూపంగా పోయబడుతుంది—ఎవరైనా కోశం/భాండారాన్ని నింపినట్లుగా—అది పానార్థం కావడానికి. ప్రియమైన సోమ-రసం/సోమ-శక్తులు మదం (ఆనందోన్మాదం) కోసం సమీకృతమై ప్రవర్తిస్తాయి; ప్రదక్షిణ (దక్షిణావర్త) మార్గంలో సాగుతూ, ఇంద్రుని వైపు నొక్కి చేరి, అతని దివ్య మదాన్ని జాగృతం చేస్తాయి.

Mantra 16

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥

హే పురుహూత! లోతైన సింధు (గంభీర నది) నిన్ను ఆపలేడు; చుట్టుముట్టిన రాళ్లూ నిన్ను నిరోధించలేవు. ఇలా సఖుల హితార్థం ప్రేరితుడై, హే ఇంద్రా, గవ్య (కిరణ-గోవులు) బంధింపబడిన దృఢమైన ఆ ‘గవ్య-ఊర్వ’ (ఆవరణ/వేడి)నూ నీవు పగులగొడతావు.

Mantra 17

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ఈ యుద్ధభారంలో, ‘వాజసాతి’ (విజయ-సమృద్ధి) సాధనలో, మా మంగళార్థం దానవంతుడైన ఇంద్రుని—అత్యంత వీరుని—మేము ఆహ్వానిద్దాం. అతడు మా విన్నపాన్ని విని, సమరసంఘర్షాల్లో సహాయార్థం ఉగ్రుడై, వృత్రాలను (అవరోధాలను) సంహరించి, ధనసంపదల ‘సంజిత్’—సత్య ఐశ్వర్యాన్ని జయించి సమీకరించువాడు—అవుతాడు.