Sukta 32

Mantra 1

इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮಪತೇ, ಈ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ—ಇದು ಮಧ್ಯಂದಿನ ಸವನ, ನಿನಗೆ ಮನೋಹರವಾದುದು. ಹೇ ಮಘವನ್, ನೃಜೀಷಿನ್ (ಪವಿತ್ರ ಪಾನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ), ಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ರಥದ ಅಶ್ವ/ಶಕ್ತಿಗಳು)ಗಳನ್ನು ವಿಮುಚ್ಯ (ಅನ್ಯೋಕ್) ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಈ ಮದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು.

Mantra 2

गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಗವಾಶಿರ (ಗೋವಿನ ಶಿರ/ಸಾರ)ದಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ, ಮಂಥಿತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ—ಇದು ನಿನ್ನ ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಕೃತ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪಿತ) ಮಾರುತ ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸಜೋಷಾ (ಒಟ್ಟಾಗಿ), ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವೃಷ (ಉಲ್ಲಾಸಬಲದಲ್ಲಿ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗು.

Mantra 3

ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥

ನಿನ್ನ ಶುಷ್ಮವನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ತವಿಷಿಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದವರು—ಹೇ ಇಂದ್ರ—ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಮರುತರು; ಅವರೇ ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ಸು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸವನದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಜ್ರಹಸ್ತ, ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಸುಶಿಪ್ರ, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡು.

Mantra 4

त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥

ಅದೇ ಮರುತರು—ಮಧುಮಯ ಪ್ರೇರಕ ವಿಪ್ರರು—ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂದ್ರನ ಶರ್ಧ (ದಳ) ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ, ತಾನು ಅಪ್ರತಿಹತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೃತ್ರನ ಮರ್ಮ—ದುರ್ಬಲ ಬಿಂದು, ಪ್ರಾಣರಹಸ್ಯ—ಅವನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.

Mantra 5

मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥

ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಮಾನವವಿಧಿಯಂತೆ ಸವನವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಶಾಶ್ವತ ವೀರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡು. ಹೇ ಹರ್ಯಶ್ವ, ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಬಾ; ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು—ಉಕ್ಕುವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು—ಹರಿಯಲು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು.

Mantra 6

त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥

ನೀನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಅಪಃ—ಜಲಗಳನ್ನು—ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಲು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಧಾವಕರಂತೆ ಹರಿಯಲು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದವನನ್ನು ನೀನು ಚಲಿಸುವ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ವಧಿಸಿದೆ—ದೇವೀ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ, ದೇವವಿರೋಧಿ (ಅದೇವ) ಆವರಣರೂಪ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು.

Mantra 7

यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥

ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ವೃದ್ಧನಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡ, ಮಹಾನ್, ಉನ್ನತ, ಅಜರ ಮತ್ತು ಸದಾ ಯುವನ. ಆ ಪ್ರಿಯ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ ಎಂಬ ಎರಡು ರೋದಸೀಗಳೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅಳೆಯಲಾರವು.

Mantra 8

इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥

ಇಂದ್ರನ ಸುಕೃತ—ಸುಸಂಸ್ಕೃತ—ಕರ್ಮಗಳು ಅನೇಕ; ವಿಶ್ವದೇವರೂ ಅವನ ವ್ರತಗಳನ್ನು—ಕ್ರಿಯಾನಿಯಮಗಳನ್ನು—ಕುಗ್ಗಿಸಲಾರರು. ಅವನೇ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ಈ ದ್ಯೌವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸುದಂಸ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕುಶಲತೆಯ—ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಉಷಸ್ಸನ್ನೂ ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.

Mantra 9

अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥

ಹೇ ಅದ್ರೋಘ (ದೋಷರಹಿತನೇ), ನಿನ್ನ ಆ ಮಹಿಮೆ ಸತ್ಯವೇ—ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನೀನು ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಚಂಡ ಬಲದ ಓಜಸ್ಸನ್ನು ಆಕಾಶಗಳೂ ತಡೆಯಲಾರವು; ದಿನಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ತಿಂಗಳುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ವರ್ಷಗಳೂ ಅದನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾರವು.

Mantra 10

त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥

ನೀನು ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದೆ. ನೀನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಪ್ರಾಚೀನನಾದೆ—ಪ್ರೇರಿತ ಗಾಯಕನ ಕೃತಿಗೆ ಮೊದಲ ಆಧಾರ, ಮೊದಲ ಸ್ಥಾಪನೆ.

Mantra 11

अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥

ನೀನು ಅಹಿಯನ್ನು (ವೃತ್ರವನ್ನು) ಸಂಹರಿಸಿದೆ—ಪ್ರವಾಹದ ಜಲವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದ, ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು; ಹೇ ಬಹುಜನ್ಮನೇ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬಲನಾದವನೇ! ಆಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಆಧಾರದಿಂದ ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶವೂ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.

Mantra 12

यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥

ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವು ವೃದ್ಧಿಕಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದು ಪಿಷಿತ ಸೋಮ—ಮಧುರ ಹವಿಸ್ಸು. ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಯಜ್ಞಿಯನೇ (ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನೇ); ಯಜ್ಞವೇ ನಿನ್ನ ವಜ್ರವನ್ನು ಅಹಿ-ಹತ್ಯಾರ್ಥ—ಸರ್ಪಬಲದ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ—ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ.

Mantra 13

यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥

ಯಜ್ಞದಿಂದ, ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದೆನು; ನವೀನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ—ಪುರಾತನಗಳಿಂದ, ಮಧ್ಯಕಾಲದವುಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಹೊಸದರಿಂದಲೂ.

Mantra 14

विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥

ಧಿಷಣಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ) ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ: ದಿನದ ಸಂಕಟದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಲು ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕೆಂದು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಪಾರಮಾಡುವಾಗ, ದೋಣಿಯಿಂದ ದಾಟುವವನಂತೆ, ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಎರಡೂ ತೀರಗಳು ಕರೆಯುತ್ತವೆ.

Mantra 15

आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥

ಅವನ ಕಲಶವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಎಂಬ ಅರ್ಪಣಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಹವಿರ್ಲೇಪದಂತೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಕುಶ (ಧನಕೋಶ) ತುಂಬುವಂತೆ—ಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ. ಪ್ರಿಯ ಸೋಮರಸಗಳು ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸೇರಿ ಆನಂದಾವೇಶದ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣ (ಸೂರ್ಯವೃತ್ತ) ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಬಂದು ಅವನ ದಿವ್ಯ ಮದವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 16

न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥

ಹೇ ಪುರುಹೂತ! ಆಳವಾದ ಸಿಂಧುವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದು; ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ತಡೆಯಲಾರವು. ಹೀಗೆ ಸಖರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ದೃಢವಾದ ಬಂಧನವನ್ನೂ ಒಡೆದುಬಿಡುತ್ತೀ—ಅಲ್ಲಿ ಗವ್ಯ ಊರ್ವ (ಗೋವುಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು) ಬಂಧಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು.

Mantra 17

शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥

ಈ ಯುದ್ಧಭಾರದ ಹೊರುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ವಾಜಸಾತಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ-ವಿಜಯ)ದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದಾನಶೂರ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಇಲ್ಲಿ ಅತಿವೀರನನ್ನು—ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ. ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಉಗ್ರನಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ವೃತ್ರಗಳನ್ನು (ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು) ಸಂಹರಿಸಿ, ಧನಗಳ ಸಂಜಿತ—ಸತ್ಯ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಜಯಶಾಲಿ—ಆಗುತ್ತಾನೆ.