
Sukta 3.32
Viśvāmitra Gāthina (traditional attribution for RV 3.32)
Triṣṭubh
ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸೋಮಪತಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿ, ಅವನು ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿಯಲಿ, ಉಲ್ಲಾಸಿತನಾಗಲಿ, ಮತ್ತು ತನ್ನ ವಿಜಯಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಜಮಾನರು/ಸ್ತೋತ್ರಕರ್ತರ ಕಡೆಗೆ ತಿರುಗಿಸಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತದೆ. ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಪ್ರಕಟವಾದೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುವ ಅವನ ಸಹಜ, ಅಸೀಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ಇದು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕರೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು (ವೃತ್ರಾಣಿ) ಚೂರುಮೂರುಮಾಡಿ, ಸತ್ಯವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಜಯವನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಲಿ ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತದೆ.
Mantra 1
इन्द्र सोमं सोमपते पिबेमं माध्यंदिनं सवनं चारु यत्ते । प्रप्रुथ्या शिप्रे मघवन्नृजीषिन्विमुच्या हरी इह मादयस्व ॥
ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಸೋಮಪತೇ, ಈ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ—ಇದು ಮಧ್ಯಂದಿನ ಸವನ, ನಿನಗೆ ಮನೋಹರವಾದುದು. ಹೇ ಮಘವನ್, ನೃಜೀಷಿನ್ (ಪವಿತ್ರ ಪಾನದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ), ಗಲ್ಲುಗಳನ್ನು ತುಂಬಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಎರಡು ಹರಿ (ರಥದ ಅಶ್ವ/ಶಕ್ತಿಗಳು)ಗಳನ್ನು ವಿಮುಚ್ಯ (ಅನ್ಯೋಕ್) ಮಾಡಿ, ಇಲ್ಲಿ ಈ ಮದದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸು.
Mantra 2
गवाशिरं मन्थिनमिन्द्र शुक्रं पिबा सोमं ररिमा ते मदाय । ब्रह्मकृता मारुतेना गणेन सजोषा रुद्रैस्तृपदा वृषस्व ॥
ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಗವಾಶಿರ (ಗೋವಿನ ಶಿರ/ಸಾರ)ದಿಂದ ಮಿಶ್ರಿತ, ಮಂಥಿತ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿ—ಇದು ನಿನ್ನ ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಬ್ರಹ್ಮಕೃತ (ಮಂತ್ರಶಕ್ತಿಯಿಂದ ರೂಪಿತ) ಮಾರುತ ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ ಸಜೋಷಾ (ಒಟ್ಟಾಗಿ), ತೃಪ್ತನಾಗಿ ವೃಷ (ಉಲ್ಲಾಸಬಲದಲ್ಲಿ) ವೃದ್ಧಿಯಾಗು.
Mantra 3
ये ते शुष्मं ये तविषीमवर्धन्नर्चन्त इन्द्र मरुतस्त ओजः । माध्यंदिने सवने वज्रहस्त पिबा रुद्रेभिः सगणः सुशिप्र ॥
ನಿನ್ನ ಶುಷ್ಮವನ್ನೂ, ನಿನ್ನ ತವಿಷಿಯನ್ನೂ ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದವರು—ಹೇ ಇಂದ್ರ—ನಿನ್ನನ್ನು ಅರ್ಚಿಸುವ ಮರುತರು; ಅವರೇ ನಿನ್ನ ಓಜಸ್ಸು. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸವನದಲ್ಲಿ, ಹೇ ವಜ್ರಹಸ್ತ, ರುದ್ರರೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಗಣದೊಂದಿಗೆ, ಹೇ ಸುಶಿಪ್ರ, ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡು.
Mantra 4
त इन्न्वस्य मधुमद्विविप्र इन्द्रस्य शर्धो मरुतो य आसन् । येभिर्वृत्रस्येषितो विवेदामर्मणो मन्यमानस्य मर्म ॥
ಅದೇ ಮರುತರು—ಮಧುಮಯ ಪ್ರೇರಕ ವಿಪ್ರರು—ನಿಜಕ್ಕೂ ಇಂದ್ರನ ಶರ್ಧ (ದಳ) ಆಗಿದ್ದರು. ಅವರೊಂದಿಗೆ, ತಾನು ಅಪ್ರತಿಹತನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ ನುಗ್ಗಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವೃತ್ರನ ಮರ್ಮ—ದುರ್ಬಲ ಬಿಂದು, ಪ್ರಾಣರಹಸ್ಯ—ಅವನು ಕಂಡುಹಿಡಿದನು.
Mantra 5
मनुष्वदिन्द्र सवनं जुषाणः पिबा सोमं शश्वते वीर्याय । स आ ववृत्स्व हर्यश्व यज्ञैः सरण्युभिरपो अर्णा सिसर्षि ॥
ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಮಾನವವಿಧಿಯಂತೆ ಸವನವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ, ಶಾಶ್ವತ ವೀರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡು. ಹೇ ಹರ್ಯಶ್ವ, ನಮ್ಮ ಯಜ್ಞಗಳಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ತಿರುಗಿ ಬಾ; ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ನೀರನ್ನು—ಉಕ್ಕುವ ಪ್ರವಾಹವನ್ನು—ಹರಿಯಲು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸು.
Mantra 6
त्वमपो यद्ध वृत्रं जघन्वाँ अत्याँ इव प्रासृजः सर्तवाजौ । शयानमिन्द्र चरता वधेन वव्रिवांसं परि देवीरदेवम् ॥
ನೀನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದಾಗ, ಅಪಃ—ಜಲಗಳನ್ನು—ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಓಡಲು ಬಿಡಲ್ಪಟ್ಟ ಧಾವಕರಂತೆ ಹರಿಯಲು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಅಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದವನನ್ನು ನೀನು ಚಲಿಸುವ ಪ್ರಹಾರದಿಂದ ವಧಿಸಿದೆ—ದೇವೀ ಧಾರೆಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದ, ದೇವವಿರೋಧಿ (ಅದೇವ) ಆವರಣರೂಪ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು.
Mantra 7
यजाम इन्नमसा वृद्धमिन्द्रं बृहन्तमृष्वमजरं युवानम् । यस्य प्रिये ममतुर्यज्ञियस्य न रोदसी महिमानं ममाते ॥
ನಾವು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಇಂದ್ರನನ್ನು ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ—ವೃದ್ಧನಾಗಿ ವಿಸ್ತಾರಗೊಂಡ, ಮಹಾನ್, ಉನ್ನತ, ಅಜರ ಮತ್ತು ಸದಾ ಯುವನ. ಆ ಪ್ರಿಯ, ಯಜ್ಞಾರ್ಹ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಆನಂದದಲ್ಲಿ ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ ಎಂಬ ಎರಡು ರೋದಸೀಗಳೂ ಅವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅಳೆಯಲಾರವು.
Mantra 8
इन्द्रस्य कर्म सुकृता पुरूणि व्रतानि देवा न मिनन्ति विश्वे । दाधार यः पृथिवीं द्यामुतेमां जजान सूर्यमुषसं सुदंसाः ॥
ಇಂದ್ರನ ಸುಕೃತ—ಸುಸಂಸ್ಕೃತ—ಕರ್ಮಗಳು ಅನೇಕ; ವಿಶ್ವದೇವರೂ ಅವನ ವ್ರತಗಳನ್ನು—ಕ್ರಿಯಾನಿಯಮಗಳನ್ನು—ಕುಗ್ಗಿಸಲಾರರು. ಅವನೇ ಪೃಥಿವಿಯನ್ನೂ ಈ ದ್ಯೌವನ್ನೂ ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಸುದಂಸ—ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕುಶಲತೆಯ—ಸೂರ್ಯನನ್ನೂ ಉಷಸ್ಸನ್ನೂ ಜನ್ಮಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
Mantra 9
अद्रोघ सत्यं तव तन्महित्वं सद्यो यज्जातो अपिबो ह सोमम् । न द्याव इन्द्र तवसस्त ओजो नाहा न मासाः शरदो वरन्त ॥
ಹೇ ಅದ್ರೋಘ (ದೋಷರಹಿತನೇ), ನಿನ್ನ ಆ ಮಹಿಮೆ ಸತ್ಯವೇ—ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನೀನು ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದೆ. ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಚಂಡ ಬಲದ ಓಜಸ್ಸನ್ನು ಆಕಾಶಗಳೂ ತಡೆಯಲಾರವು; ದಿನಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ತಿಂಗಳುಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ವರ್ಷಗಳೂ ಅದನ್ನು ಬಂಧಿಸಲಾರವು.
Mantra 10
त्वं सद्यो अपिबो जात इन्द्र मदाय सोमं परमे व्योमन् । यद्ध द्यावापृथिवी आविवेशीरथाभवः पूर्व्यः कारुधायाः ॥
ನೀನು ಜನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ಪರಮ ವ್ಯೋಮದಲ್ಲಿ ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸೋಮವನ್ನು ಕುಡಿದೆ. ನೀನು ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವಿಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ, ನೀನು ಪ್ರಾಚೀನನಾದೆ—ಪ್ರೇರಿತ ಗಾಯಕನ ಕೃತಿಗೆ ಮೊದಲ ಆಧಾರ, ಮೊದಲ ಸ್ಥಾಪನೆ.
Mantra 11
अहन्नहिं परिशयानमर्ण ओजायमानं तुविजात तव्यान् । न ते महित्वमनु भूदध द्यौर्यदन्यया स्फिग्या क्षामवस्थाः ॥
ನೀನು ಅಹಿಯನ್ನು (ವೃತ್ರವನ್ನು) ಸಂಹರಿಸಿದೆ—ಪ್ರವಾಹದ ಜಲವನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದ, ಬಲದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದವನನ್ನು; ಹೇ ಬಹುಜನ್ಮನೇ, ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬಲನಾದವನೇ! ಆಗ, ಇನ್ನೊಂದು ಆಧಾರದಿಂದ ನೀನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅದರ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದಾಗ, ಆಕಾಶವೂ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲಾರದೆ ಹೋಯಿತು.
Mantra 12
यज्ञो हि त इन्द्र वर्धनो भूदुत प्रियः सुतसोमो मियेधः । यज्ञेन यज्ञमव यज्ञियः सन्यज्ञस्ते वज्रमहिहत्य आवत् ॥
ಓ ಇಂದ್ರ, ನಿನಗಾಗಿ ಯಜ್ಞವು ವೃದ್ಧಿಕಾರಕವಾಗುತ್ತದೆ; ಮತ್ತು ಪ್ರಿಯವಾಗಿರುವುದು ಪಿಷಿತ ಸೋಮ—ಮಧುರ ಹವಿಸ್ಸು. ಯಜ್ಞದಿಂದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು, ಯಜ್ಞಿಯನೇ (ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನೇ); ಯಜ್ಞವೇ ನಿನ್ನ ವಜ್ರವನ್ನು ಅಹಿ-ಹತ್ಯಾರ್ಥ—ಸರ್ಪಬಲದ ಸಂಹಾರಕ್ಕಾಗಿ—ದೃಢಪಡಿಸಿದೆ.
Mantra 13
यज्ञेनेन्द्रमवसा चक्रे अर्वागैनं सुम्नाय नव्यसे ववृत्याम् । यः स्तोमेभिर्वावृधे पूर्व्येभिर्यो मध्यमेभिरुत नूतनेभिः ॥
ಯಜ್ಞದಿಂದ, ಸಹಾಯದೊಂದಿಗೆ, ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದೆನು; ನವೀನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾರು ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ವೃದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ—ಪುರಾತನಗಳಿಂದ, ಮಧ್ಯಕಾಲದವುಗಳಿಂದ, ಮತ್ತು ಹೊಸದರಿಂದಲೂ.
Mantra 14
विवेष यन्मा धिषणा जजान स्तवै पुरा पार्यादिन्द्रमह्नः । अंहसो यत्र पीपरद्यथा नो नावेव यान्तमुभये हवन्ते ॥
ಧಿಷಣಾ (ಪ್ರೇರಿತ ಬುದ್ಧಿ) ಜನ್ಮಕೊಟ್ಟದ್ದು ನನ್ನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದೆ: ದಿನದ ಸಂಕಟದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಪಾರುಮಾಡಲು ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಬೇಕೆಂದು. ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ಸಂಕೋಚದಿಂದ ಪಾರಮಾಡುವಾಗ, ದೋಣಿಯಿಂದ ದಾಟುವವನಂತೆ, ಹೋಗುತ್ತಿರುವವನನ್ನು ಎರಡೂ ತೀರಗಳು ಕರೆಯುತ್ತವೆ.
Mantra 15
आपूर्णो अस्य कलशः स्वाहा सेक्तेव कोशं सिसिचे पिबध्यै । समु प्रिया आववृत्रन्मदाय प्रदक्षिणिदभि सोमास इन्द्रम् ॥
ಅವನ ಕಲಶವು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾಗಿದೆ; ‘ಸ್ವಾಹಾ’ ಎಂಬ ಅರ್ಪಣಘೋಷದೊಂದಿಗೆ ಅದು ಹವಿರ್ಲೇಪದಂತೆ ಸುರಿಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ—ಕುಶ (ಧನಕೋಶ) ತುಂಬುವಂತೆ—ಪಾನಾರ್ಥವಾಗಿ. ಪ್ರಿಯ ಸೋಮರಸಗಳು ಮದಕ್ಕಾಗಿ ಸೇರಿ ಆನಂದಾವೇಶದ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ; ಪ್ರದಕ್ಷಿಣ (ಸೂರ್ಯವೃತ್ತ) ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತಾ ಇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಒತ್ತಿ ಬಂದು ಅವನ ದಿವ್ಯ ಮದವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
Mantra 16
न त्वा गभीरः पुरुहूत सिन्धुर्नाद्रयः परि षन्तो वरन्त । इत्था सखिभ्य इषितो यदिन्द्रा दृळ्हं चिदरुजो गव्यमूर्वम् ॥
ಹೇ ಪುರುಹೂತ! ಆಳವಾದ ಸಿಂಧುವೂ ನಿನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಲಾರದು; ಸುತ್ತುವರಿದ ಕಲ್ಲುಗಳೂ ತಡೆಯಲಾರವು. ಹೀಗೆ ಸಖರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ಹೇ ಇಂದ್ರ, ನೀನು ದೃಢವಾದ ಬಂಧನವನ್ನೂ ಒಡೆದುಬಿಡುತ್ತೀ—ಅಲ್ಲಿ ಗವ್ಯ ಊರ್ವ (ಗೋವುಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಕಿರಣಗಳು) ಬಂಧಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು.
Mantra 17
शुनं हुवेम मघवानमिन्द्रमस्मिन्भरे नृतमं वाजसातौ । शृण्वन्तमुग्रमूतये समत्सु घ्नन्तं वृत्राणि संजितं धनानाम् ॥
ಈ ಯುದ್ಧಭಾರದ ಹೊರುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ವಾಜಸಾತಿ (ಸಮೃದ್ಧಿ-ವಿಜಯ)ದಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ದಾನಶೂರ ಇಂದ್ರನನ್ನು—ಇಲ್ಲಿ ಅತಿವೀರನನ್ನು—ನಾವು ಆಹ್ವಾನಿಸೋಣ. ಸಮರಗಳಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೆರವಿಗಾಗಿ ಉಗ್ರನಾಗಿ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ, ಅವನು ವೃತ್ರಗಳನ್ನು (ಅಡ್ಡಿಗಳನ್ನು) ಸಂಹರಿಸಿ, ಧನಗಳ ಸಂಜಿತ—ಸತ್ಯ ಐಶ್ವರ್ಯದ ಜಯಶಾಲಿ—ಆಗುತ್ತಾನೆ.
A direct invitation to Indra, the Soma-lord, to drink the delightful midday Soma and rejoice in its exhilaration.
The hymn expands into praise of Indra’s immense, immediate-born power and his irresistible force, linking Soma-intoxication with unstoppable might.
A strong assertion of Indra’s greatness: from birth he drank Soma, and neither heaven nor time can restrain his energy.
The poets end by calling Indra for their good in battle—asking him to hear, strike down obstructions, and become the gatherer of true riches.
indra somaṃ somapate piba
sadyo yaj jāto apibo ha somam
śunaṃ huvema maghavānam indram
It invites Indra to drink the midday Soma and praises his irresistible strength, asking him to remove obstacles and grant victory and wealth.
Because he is addressed as the lord and foremost drinker of Soma, whose power is intensified by the Soma offering, especially at the midday pressing.
It means “obstructions” or “blockers”—both outer hurdles (enemies, dangers) and inner hindrances—things Indra is asked to smash so success can flow.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.