Sukta 33

Mantra 1

एतायामोप गव्यन्त इन्द्रमस्माकं सु प्रमतिं वावृधाति । अनामृणः कुविदादस्य रायो गवां केतं परमावर्जते नः ॥

W tym ruchu szukamy Indry jako poszukiwacze świetlistych stad; on pomnaża nasze właściwe rozeznanie. Niech Bez długów, ze swej pełni, zwróci nam najwyższy znak Promieni Światła, przywracając najwyższy kierunek wewnętrznego bogactwa.

Mantra 2

उपेदहं धनदामप्रतीतं जुष्टां न श्येनो वसतिं पतामि । इन्द्रं नमस्यन्नुपमेभिरर्कैर्यः स्तोतृभ्यो हव्यो अस्ति यामन् ॥

Do tego nieprzeciwstawnego dawcy pełni lecę, jak jastrząb do umiłowanego domu. Z odpowiednimi hymnami kłaniam się Indrze, który w podróży jest prawdziwą ofiarą dla śpiewaków, on staje się odpowiedzią i pokarmem wezwania.

Mantra 3

नि सर्वसेन इषुधीँरसक्त समर्यो गा अजति यस्य वष्टि । चोष्कूयमाण इन्द्र भूरि वामं मा पणिर्भूरस्मदधि प्रवृद्ध ॥

Przymocowałeś kołczany całego wojska; szlachetna moc kieruje Promieniami według twojej woli. Wołając w walce, o Indro obfitej radości, nie bądź nam Panim, o wzrośnięty w potędze, nie wstrzymuj dobra, które ma być uwolnione.

Mantra 4

वधीर्हि दस्युं धनिनं घनेनँ एकश्चरन्नुपशाकेभिरिन्द्र । धनोरधि विषुणक्ते व्यायन्नयज्वानः सनकाः प्रेतिमीयुः ॥

Albo uderzyłeś Dasyu, bogatego skąpca, miażdżącą bronią, idąc samotnie ze swymi wspierającymi mocami. Z łuku rozproszyłeś ich, posuwając się naprzód; nieskładający ofiar, od dawna, poszli ku swemu rozpadowi, gdy fałszywy odrzucił obrzęd, nie zdołali znieść prawdziwej siły.

Mantra 5

परा चिच्छीर्षा ववृजुस्त इन्द्रायज्वानो यज्वभिः स्पर्धमानाः । प्र यद्दिवो हरिवः स्थातरुग्र निरव्रताँ अधमो रोदस्योः ॥

Nawet ich głowy odrzuciłeś daleko, o Indro, gdy nieskonsekrowani współzawodniczyli z konsekrowanymi. Gdy, o potężny z płowymi rumakami, stanąłeś z nieba, strąciłeś bezprawnych na dół, najniższych między dwoma światami, aby droga Porządku mogła przeważać.

Mantra 6

अयुयुत्सन्ननवद्यस्य सेनामयातयन्त क्षितयो नवग्वाः । वृषायुधो न वध्रयो निरष्टाः प्रवद्भिरिन्द्राच्चितयन्त आयन् ॥

Nie zdołali oprzeć się wojsku Nieskalanej; osiadłe ludy, Navagvowie, przepędzili ich z ich miejsca. Jak wojownicy o ramionach byka, jak wykastrowani wypędzeni, odeszli, spływając po zboczach, bojąc się nawet obecności i mocy Indry.

Mantra 7

त्वमेतान्रुदतो जक्षतश्चायोधयो रजस इन्द्र पारे । अवादहो दिव आ दस्युमुच्चा प्र सुन्वतः स्तुवतः शंसमावः ॥

Przepędziłeś tych płaczących i krzyczących na drugi brzeg środkowej przestrzeni, o Indro. Spaliłeś Dasyu z nieba, uderzając go z wysoka; i wyprowadziłeś naprzód natchnione słowo tłoczącego i wychwalającego, czyniąc ich wyznanie skutecznym.

Mantra 8

चक्राणासः परीणहं पृथिव्या हिरण्येन मणिना शुम्भमानाः । न हिन्वानासस्तितिरुस्त इन्द्रं परि स्पशो अदधात्सूर्येण ॥

Oni, przyjmując opasujący pas Ziemi, lśniąc złotym klejnotem, nie zdołali swymi popędami przekroczyć Indry; dokoła niego strażnicy ustawili pierścień ze Słońcem, aby światło strzegło Pana siły.

Mantra 9

परि यदिन्द्र रोदसी उभे अबुभोजीर्महिना विश्वतः सीम् । अमन्यमानाँ अभि मन्यमानैर्निर्ब्रह्मभिरधमो दस्युमिन्द्र ॥

Gdy, o Indro, swą wielkością ogarnąłeś oba światy zewsząd, wtedy mocami Słowa strąciłeś Dasyu, tego niższego, gdy aroganckie siły wywierały swą samowolę przeciwko nieprzypisującej sobie duszy.

Mantra 10

न ये दिवः पृथिव्या अन्तमापुर्न मायाभिर्धनदां पर्यभूवन् । युजं वज्रं वृषभश्चक्र इन्द्रो निर्ज्योतिषा तमसो गा अदुक्षत् ॥

Ci nie zdołali osiągnąć kresu Nieba i Ziemi, ani swymi ułudami otoczyć dawcy obfitości. Indra Byk zaprzęgł swą piorunową moc; światłem wydoił krowy z ciemności, promienie wiedzy wydobyte z podświadomej nocy.

Mantra 11

अनु स्वधामक्षरन्नापो अस्यावर्धत मध्य आ नाव्यानाम् । सध्रीचीनेन मनसा तमिन्द्र ओजिष्ठेन हन्मनाहन्नभि द्यून् ॥

Wtedy wody popłynęły według własnego prawa, a pośrodku rosły świeże prądy. Prawym umysłem Indra uderzył go najpotężniejszą szczęką, przebił aż do lśniących dni, przełamując uścisk, który trzymał światło od objawienia.

Mantra 12

न्याविध्यदिलीबिशस्य दृळ्हा वि शृङ्गिणमभिनच्छुष्णमिन्द्रः । यावत्तरो मघवन्यावदोजो वज्रेण शत्रुमवधीः पृतन्युम् ॥

Indra przebił na wskroś mocne umocnienia Ilībiśy; złamał rogatego Śuṣṇę. Jak daleko sięga twoje zwycięstwo, o hojny, jak daleko twoja siła, tak daleko piorunową mocą zabiłeś walczącego wroga w nas.

Mantra 13

अभि सिध्मो अजिगादस्य शत्रून्वि तिग्मेन वृषभेणा पुरोऽभेत् । सं वज्रेणासृजद्वृत्रमिन्द्रः प्र स्वां मतिमतिरच्छाशदानः ॥

Siła napędowa ruszyła na jego wrogów; ostrą mocą byka rozbił ich fronty. Indra piorunową mocą strącił Vṛtrę; posuwając się naprzód, uniósł swoją myśl poza siebie, wiecznie zwyciężając, ku większemu tryumfującemu widzeniu.

Mantra 14

आवः कुत्समिन्द्र यस्मिञ्चाकन्प्रावो युध्यन्तं वृषभं दशद्युम् । शफच्युतो रेणुर्नक्षत द्यामुच्छ्वैत्रेयो नृषाह्याय तस्थौ ॥

Pomogłeś Kutsie, o Indro, w którym miałeś upodobanie; wspierałeś walczącego byka o dziesięciokrotnej świetności. Pył wyrzucony z kopyta sięgnął nieba, a Śvaitreya stanął dla mocy zwyciężającej ludzi, tak ludzki sojusznik zostaje wywyższony przez boską zwycięską potęgę.

Mantra 15

आवः शमं वृषभं तुग्र्यासु क्षेत्रजेषे मघवञ्छ्वित्र्यं गाम् । ज्योक्चिदत्र तस्थिवांसो अक्रञ्छत्रूयतामधरा वेदनाकः ॥

Pomogłeś Śamie, bykowi wśród Tugrów, o szczodry, dla zdobycia pola; pomogłeś jasnej krowie. Nawet długo potem ci, którzy tam stali, sprawili, że wrogi odczuły niższą wiedzę, tak twoja pomoc ustanawia trwałe panowanie na spornym polu życia.