Sukta 32

Mantra 1

इन्द्रस्य नु वीर्याणि प्र वोचं यानि चकार प्रथमानि वज्री । अहन्नहिमन्वपस्ततर्द प्र वक्षणा अभिनत्पर्वतानाम् ॥

Teraz głoszę bohaterskie moce Indry, Niosącego Piorun, te pierwsze czyny, które dokonał. Uderzył Węża i uwolnił wody; rozłupał twierdze gór.

Mantra 2

अहन्नहिं पर्वते शिश्रियाणं त्वष्टास्मै वज्रं स्वर्यं ततक्ष । वाश्रा इव धेनवः स्यन्दमाना अञ्जः समुद्रमव जग्मुरापः ॥

Uderzył Węża, który schronił się na górze; Twaśtr wykonał dla niego niebozdobytną moc piorunu. Wtedy wody, płynąc jak ryczące krowy, spłynęły szybko do oceanu.

Mantra 3

वृषायमाणोऽवृणीत सोमं त्रिकद्रुकेष्वपिबत्सुतस्य । आ सायकं मघवादत्त वज्रमहन्नेनं प्रथमजामहीनाम् ॥

Wzrastając w siłę Byka, wybrał Somę; w potrójnych prasowiskach pił wyciśniętą rozkosz. Wtedy Hojny chwycił pocisk, ujął piorun; i uderzył onego pierworodnego wężowych mocy przeszkody.

Mantra 4

यदिन्द्राहन्प्रथमजामहीनामान्मायिनाममिनाः प्रोत मायाः । आत्सूर्यं जनयन्द्यामुषासं तादीत्ना शत्रुं न किला विवित्से ॥

Gdy Indra uderzył pierworodnego węży, wtedy złamał moce czarowników i ich czary. Z tego zrodził Słońce, i Niebo, i Jutrzenkę; tak zaprawdę nie szukał już potem wroga.

Mantra 5

अहन्वृत्रं वृत्रतरं व्यंसमिन्द्रो वज्रेण महता वधेन । स्कन्धांसीव कुलिशेना विवृक्णाहिः शयत उपपृक्पृथिव्याः ॥

Indra uderzył Vṛtrę, bardziej vṛtropodobnego, rozprzestrzeniacza zapory, piorunem, wielkim czynem zabicia. Jak ramiona rąbane toporem, wąż leżał rozszarpany, przylegając nisko do Ziemi, moc przeszkody doprowadzona do upadku.

Mantra 6

अयोद्धेव दुर्मद आ हि जुह्वे महावीरं तुविबाधमृजीषम् । नातारीदस्य समृतिं वधानां सं रुजानाः पिपिष इन्द्रशत्रुः ॥

Jak walczący w pijanej pysze rzucał wyzwanie, wzywał wielkiego bohatera, potężnego uderzacza, prostą siłę pędzącą. Nie mógł przekroczyć naporu tych ciosów; rozbity, wróg Indry został starty na proch.

Mantra 7

अपादहस्तो अपृतन्यदिन्द्रमास्य वज्रमधि सानौ जघान । वृष्णो वध्रिः प्रतिमानं बुभूषन्पुरुत्रा वृत्रो अशयद्व्यस्तः ॥

Beznożny i bezręczny, walczył jednak z Indrą; uderzył jego piorun na szczycie. Pragnąc dorównać miarze Byka, bezsilny, Vṛtra, leżał powalony w wielu miejscach, rozproszony.

Mantra 8

नदं न भिन्नममुया शयानं मनो रुहाणा अति यन्त्यापः । याश्चिद्वृत्रो महिना पर्यतिष्ठत्तासामहिः पत्सुतःशीर्बभूव ॥

Jak rzeka, której tama została przełamana, wody przepływają poza niego, gdy tam leży; wznoszą się, jakby w umyśle, i przepływają. Nawet te wody, które Vṛtra swą potęgą powstrzymywał dokoła, z nich wąż stał się stosem prochu u stóp.

Mantra 9

नीचावया अभवद्वृत्रपुत्रेन्द्रो अस्या अव वधर्जभार । उत्तरा सूरधरः पुत्र आसीद्दानुः शये सहवत्सा न धेनुः ॥

Niska stała się matka potomstwa Vṛtry; Indra zesłał na nią śmiertelny cios. Górna była matką, niższy stał się syn; Dānu leżała jak krowa ze swym cielęciem, potęga pogrążona w bezwładnej zależności.

Mantra 10

अतिष्ठन्तीनामनिवेशनानां काष्ठानां मध्ये निहितं शरीरम् । वृत्रस्य निण्यं वि चरन्त्यापो दीर्घं तम आशयदिन्द्रशत्रुः ॥

Pośród stojących słupów, które nie mają miejsca odpoczynku, w środku belkowania, ciało leżało ukryte. Wody swobodnie przepływają przez tajną kryjówkę Vṛtry; nieprzyjaciel Indry leżał rozciągnięty w długiej ciemności, siła przeszkody zamieniona w martwą noc.

Mantra 11

दासपत्नीरहिगोपा अतिष्ठन्निरुद्धा आपः पणिनेव गावः । अपां बिलमपिहितं यदासीद्वृत्रं जघन्वाँ अप तद्ववार ॥

Wody, mając Dāsę za męża i węża za strażnika, stały zatrzymane, jak kowy zamknięte przez Paṇiego. Gdy jaskinia wód była zamknięta, Indra, zabijając Vṛtrę, odsłonił i otworzył tamę na stronę.

Mantra 12

अश्व्यो वारो अभवस्तदिन्द्र सृके यत्त्वा प्रत्यहन्देव एकः । अजयो गा अजयः शूर सोममवासृजः सर्तवे सप्त सिन्धून् ॥

Koniem otoczony stał się dla ciebie, o Indro, w walce, gdy jeden bóg stanął naprzeciw ciebie. Wygrałeś krowy; wygrałeś, o bohaterze, Somę; wypuściłeś swobodnie płynąć siedem rzek, siedem prądów obfitości uwolnionych na podróż.

Mantra 13

नास्मै विद्युन्न तन्यतुः सिषेध न यां मिहमकिरद्ध्रादुनिं च । इन्द्रश्च यद्युयुधाते अहिश्चोतापरीभ्यो मघवा वि जिग्ये ॥

Ani błyskawica, ani grzmot nie powstrzymały go, ani mgła chmur, która wylewała swój ryczący potop. Gdy Indra i Wąż zwarły się w boju, Hojny zwyciężył, ponad wszystkie ograniczające moce, które chciałyby powstrzymać postęp duszy.

Mantra 14

अहेर्यातारं कमपश्य इन्द्र हृदि यत्ते जघ्नुषो भीरगच्छत् । नव च यन्नवतिं च स्रवन्तीः श्येनो न भीतो अतरो रजांसि ॥

O Indro, jaką ścieżkę Węża dostrzegłeś, gdy po zabiciu lęk wszedł w twoje serce? A jednak przekroczyłeś dziewięćdziesiąt dziewięć płynących strumieni, jak jastrząb bez strachu, przechodząc poza światy podziału.

Mantra 15

इन्द्रो यातोऽवसितस्य राजा शमस्य च शृङ्गिणो वज्रबाहुः । सेदु राजा क्षयति चर्षणीनामरान्न नेमिः परि ता बभूव ॥

Indra przybył jako król ugruntowanego fundamentu i pokoju; rogaty w mocy, z piorunową bronią w ramieniu. On zaprawdę panuje jako król nad ludami, ogarniając ich jak obręcz obejmuje szprychy, utrzymując porządek ruchu w całości.