Sukta 147

Mantra 1

कथा ते अग्ने शुचयन्त आयोर्ददाशुर्वाजेभिराशुषाणाः । उभे यत्तोके तनये दधाना ऋतस्य सामन्रणयन्त देवाः ॥

Jak oni - oczyszczając się - dają tobie, o Agni, i parają naprzód z obfitością siły? Gdy ustanawiają zarówno dziecko, jak i potomstwo, bogowie sprawiają, że pieśń rty rozbrzmiewa.

Mantra 2

बोधा मे अस्य वचसो यविष्ठ मंहिष्ठस्य प्रभृतस्य स्वधावः । पीयति त्वो अनु त्वो गृणाति वन्दारुस्ते तन्वं वन्दे अग्ने ॥

Przebudź się na to moje słowo, o najmłodszy, o samowładny, przyniesiony z największej obfitości. Czciciel pije cię, podąża za tobą, śpiewa za tobą; kłaniam się twemu własnemu ciału, o Agni.

Mantra 3

ये पायवो मामतेयं ते अग्ने पश्यन्तो अन्धं दुरितादरक्षन् । ररक्ष तान्त्सुकृतो विश्ववेदा दिप्सन्त इद्रिपवो नाह देभुः ॥

Ci opiekunowie, twoi Māmateya, o Agni, widząc ślepą ciemność, strzegli go przed złem. Chroń ich, o wszechwiedzący, bo są czyniącymi dobro; choć nieprzyjaciele tego pragną, nie wyrządzają szkody wcale.

Mantra 4

यो नो अग्ने अररिवाँ अघायुररातीवा मर्चयति द्वयेन । मन्त्रो गुरुः पुनरस्तु सो अस्मा अनु मृक्षीष्ट तन्वं दुरुक्तैः ॥

O Agni, ktoś spośród nas, wrogi i poruszający się w woli szkodzenia, napada duszę w dwojaki sposób - czynem i mową - niech ta ciężka klątwa powróci na niego; i oczyść nasze ucieleśnione istnienie ze skazy przewrotnych wypowiedzi.

Mantra 5

उत वा यः सहस्य प्रविद्वान्मर्तो मर्तं मर्चयति द्वयेन । अतः पाहि स्तवमान स्तुवन्तमग्ने माकिर्नो दुरिताय धायीः ॥

I znowu, ktoś - choć twierdząc, że ma wiedzę i siłę - będąc śmiertelnikiem napada śmiertelnika dwojakim sposobem, przed tym chroń nas, o Agni, gdy wyznajemy i wysławiamy; niech nikt nie umieści nas na ścieżce nieszczęścia i błądzenia.