Adhyaya 66

Verse 1

सूत उवाच । ततस्त्रयोदशे वर्षे व्यतीते समये तदा । उपप्लवे संगतेषु सर्वराजसु पांडवाः

သုတက ပြော၏။ ဆယ့်သုံးနှစ် ပြည့်လွန်သွား၍ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ရောက်လာသော်၊ အုပပလဝ၌ မင်းတို့အားလုံး စုဝေးကြသည့်အခါ ပाण्डဝတို့လည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေကြ၏။

Verse 2

योद्धुमागत्य संतस्थुः कुरुक्षेत्रं महारथाः । कौरवाश्चापि संतस्धुर्दुर्योधनपुरोगमाः

မဟာရထသူရဲများသည် စစ်တိုက်ရန် လာရောက်၍ ကုရုက္ခေတ္တ၌ တည်နေရာယူကြ၏။ ကౌရဝတို့လည်း ဒုရျോധနကို ဦးဆောင်ကာ တည်နေရာယူကြ၏။

Verse 3

ततो भीष्मेण प्रोक्तां च नरैः श्रुत्वा युधिष्ठिरः । रथातिरथसंख्यां तु राज्ञां मध्ये वचोऽब्रवीत्

ထို့နောက် ယုဓိဋ္ဌိရသည် လူတို့ထံမှ ဘီရှ္မက ကြေညာခဲ့သည့် ရထနှင့် အတိရထ အမျိုးအစားအလိုက် စစ်သူရဲအရေအတွက်ကို ကြားသိပြီး၊ မင်းတို့အလယ်၌ စကားတစ်ခွန်း ပြောကြား၏။

Verse 4

भीष्मेण विहिता कृष्ण रथातिरथवर्णना । ततो दुर्योधनोऽपृच्छदिदं स्वीयान्महारथान्

အို ကృష్ణ၊ ဘီရှ္မက ရထနှင့် အတိရထတို့၏ ဖော်ပြချက်ကို ထိုသို့ စီစဉ်ပြောကြားခဲ့၏။ ထို့နောက် ဒုရျോധနသည် မိမိဘက် မဟာရထသူရဲများအား ဤမေးခွန်းကို မေးမြန်း၏။

Verse 5

ससैन्यान्पांडवानेतान्हन्यात्कालेन केन कः । मासेन तु प्रतिज्ञातं भीष्मेण च कृपेण च

“ဤပाण्डဝတို့ကို သူတို့၏ စစ်တပ်နှင့်တကွ မည်သူက သတ်နိုင်မည်နည်း၊ အချိန်ဘယ်လောက်လိုမည်နည်း” ဟု မေး၏။ အကြောင်းမူ ဘီရှ္မနှင့် ကೃပတို့က “တစ်လအတွင်း” ဟု ကတိပြုထားကြသဖြင့် ဖြစ်၏။

Verse 6

पक्षं द्रोणेन चाह्नां च दशभिर्द्रौणिना रणे । षड्भिः कर्णेन च तथा सदा ममभयंकृता

ဒ్రోဏာကြောင့် လတစ်ဝက်အတွင်း၊ ဒ్రౌဏိ (အရှွတ္ထာမန်) ကြောင့် စစ်မြေပြင်တွင် ဆယ်ရက်အတွင်း၊ ထို့အတူ ကර්ဏ ကြောင့် ခြောက်ရက်အတွင်း—သူတို့သည် အစဉ်အမြဲ ငါ့အတွက် ကြောက်ရွံ့စရာ အကြောင်းဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 7

तदहं स्वांश्च पृच्छामि केन कालेन हंति कः । एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः फाल्गुनो वाक्यमब्रवीत्

ထို့ကြောင့် ငါသည် ငါ့လူတို့ကို မေးမြန်း၏—ဘယ်သူက သူတို့ကို သတ်မည်နည်း၊ ဘယ်အချိန်အတွင်းနည်း။ မင်း၏စကားကို ကြားသော် ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) က ပြန်လည်ဆို၏။

Verse 8

अयुक्तमेतद्भीष्माद्यैः प्रतिज्ञातं युधिष्ठिर । ततो जये च विजये निश्चयो हि मृषैव तत्

ယုဓိဋ္ဌိရာ၊ ဗီṣ္မတို့က ပြုထားသော ကတိသည် မသင့်လျော်ပါ။ ထို့ကြောင့် အောင်မြင်မည်၊ ရှုံးနိမ့်မည်ဟူသော သေချာချက်သည် အမှန်တကယ် မဟုတ်ပါ။

Verse 9

तवापि ये संति नृपाः सन्नद्धा रणसंस्थिताः । पश्यैतान्पुरुषव्याघ्रान्कालकल्पान्दुरासदान्

သင်ဘက်တွင်လည်း စစ်ဝတ်စုံပြည့်စုံ၍ စစ်တန်းစီနေသော မင်းများ ရှိသည်။ ဤလူကျားတို့ကို ကြည့်လော့—ကာလ (အချိန်) ကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်၊ တိုက်ခိုက်ရန် မလွယ်ကူသူများ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 10

द्रुपदं च विराटं च धृष्टकेतुं च कैकयम् । सहदेवं सात्यकिं च चेकितानं च दुर्जयम्

(ငါမြင်သည်) ဒြုပဒနှင့် ဗိရာဋ၊ ဓೃဋ္ကေတုနှင့် ကૈကယ မင်း၊ သဟဒေဝနှင့် စာတျကိ၊ ထို့ပြင် စေကိတာနနှင့် မအနိုင်ယူနိုင်သော ဒုရ္ဇယ ကိုလည်း။

Verse 11

धृष्टद्युम्नं सपुत्रं च महावीर्यं घटोत्कचम् । भीमादींश्च महेष्वासान्केशवं चापराजितम्

«ဓೃṣṭဒျုမ္နကို သူ၏သားနှင့်အတူ၊ အင်အားကြီး ဃဋောတ္ကချကိုလည်း မြင်၏။ ထို့ပြင် ဘီမနှင့် အခြား မဟာဓနုဓာရီတို့၊ ကေရှဝလည်း—မရှုံးနိုင်သူ—ကို မြင်၏»။

Verse 12

मन्येहमेकस्त्वेतेषां हन्यात्कौरववाहिनीम् । सन्नद्धाः प्रतिदृश्यंते भीष्माद्या बहवो रथाः

«ဤသူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ကောရဝစစ်တပ်ကို ချေမှုန်းနိုင်မည်ဟု ငါထင်၏။ သို့သော် လက်နက်စုံဖြင့် တပ်ဆင်ထားသော ရထားများ များစွာကို မြင်ရ၏—ဘီရှ္မနှင့် အခြားသူတို့»။

Verse 13

तेभ्यो भयं न कार्यं ते फल्गवोऽमी मृगा इव

«သူတို့ကို မကြောက်ပါနှင့်။ ဤသူတို့သည် သမင်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ကြ၏၊ အို ဖာလ္ဂဝ»။

Verse 14

अस्माकं धनुषां घोषैरिदानीमेव भारत । कौरवा विद्रविष्यंति सिंहत्रस्ता मृगा इव

«ငါတို့၏ လေးသံမိုးကြိုးကြောင့်—ယခုတင်ပင်၊ အို ဘာရတ—ကောရဝတို့သည် ခြင်္သေ့ကြောက်သမင်ကဲ့သို့ ပြေးလွှားကွဲပြားသွားကြလိမ့်မည်»။

Verse 15

वृद्धाद्भीष्माद्द्विजाद्वृद्धाद्द्रोणादपि कृपादपि । बालिशात्किं भयं द्रौणेः सूतपुत्राच्च दुर्मतेः

«အိုမင်းသော ဘီရှ္မမှလည်းကောင်း၊ အိုမင်းသော ဗြာဟ္မဏ ဒ్రోဏမှလည်းကောင်း၊ ကೃပမှလည်းကောင်း ဘာကိုကြောက်ရမည်နည်း။ ထို့ပြင် မိုက်မဲသော ဒ్రోဏ၏သားနှင့် မကောင်းစိတ်ရှိသော ရထားမောင်းသားမှလည်း ဘာကိုကြောက်ရမည်နည်း»။

Verse 16

अथवा चित्तनिर्वृत्यै ज्ञातुमिच्छसि भारत । शत्रूणां प्रत्यनीकेषु संधावच्छृणु मे वचः

သို့မဟုတ် စိတ်နှလုံးငြိမ်းချမ်းစေရန် သိလိုပါက၊ အို ဘာရတ—ရန်သူတို့၏ စစ်တန်းစီများအတွင်းသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားသွားရင်း ငါ၏စကားကို နားထောင်လော့။

Verse 17

एकोऽहमेव संग्रामे सर्वे तिष्ठंतु ते रथाः । एकाह्ना क्षपये सर्वान्कौरवान्सैन्यसंयुतान्

စစ်ပွဲ၌ ငါတစ်ယောက်တည်း တိုက်မည်; သင်တို့၏ ရထားများအားလုံး နောက်သို့ ရပ်နေကြစေ။ တစ်နေ့တည်းအတွင်း ကော်ရဝတို့အား စစ်တပ်နှင့်တကွ အကုန်လုံး ဖျက်ဆီးမည်။

Verse 18

इत्यर्जुनवचः श्रुत्वा स्मयन्दामोदरोऽब्रवीत् । एवमेतद्यथा प्राह फाल्गुनोऽयं मृषा न तत्

အာర్జုန၏စကားကို ကြားသော် ဒာမောဒရသည် ပြုံးလျက် ပြော၏—“ဖာလ္ဂုနာက ပြောသကဲ့သို့ အမှန်ပင်ဖြစ်၏၊ မုသာမဟုတ်”။

Verse 19

ततश्च शंखान्भेरीश्च शतशश्चैव पुष्करान् । निवार्य राजमध्यस्थो बर्बरीको वचोऽब्रवीत्

ထို့နောက် မင်းများအလယ်၌ ရပ်နေသော ဘာဗရီကသည် သံခေါင်းများ၊ ဘေရီတီးများနှင့် တံပိုးများ ရာချီကို တားဆီးပြီး ဤစကားကို ပြော၏။

Verse 20

येन तप्तं गुप्तक्षेत्रे येन देव्यः सुतोषिताः । यस्यातुलं बाहुबलं तेन चोक्तं निशम्यताम्

ဂုပ္တက္ခေတ္တ၌ တပဿာကျင့်ခဲ့သူ၊ ဒေဝီတို့ကို အပြည့်အဝ ပျော်ရွှင်စေခဲ့သူ၊ လက်မောင်းအင်အား မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သူ—ထိုသူရဲကောင်းက ကြေညာသောစကားကို နားထောင်ကြလော့။

Verse 21

यद्ब्रवीमि वचः सत्यं शृणुध्वं तन्नराधिपाः । आत्मनो वीर्यसदृशं केवलं न तु दर्पतः

အို မင်းတို့၊ နားထောင်ကြလော့—ငါပြောသောစကားသည် သစ္စာတရားပင်။ ငါသည် မိမိ၏ သတ္တိဗလနှင့် ကိုက်ညီသမျှကိုသာ ပြောသည်၊ အဟံကာရအလွတ်ကြောင့် မဟုတ်။

Verse 22

यदार्येण प्रतिज्ञातमर्जुनेन महात्मना । न मर्षयामि तद्वाक्यं कालक्षेपो महानयम्

အာရျ အာర్జုန မဟာတ္မာက ကတိပြုထားသော ထိုစကားကို ငါမခံနိုင်။ ဤသို့ အချိန်ဆွဲခြင်းသည် အလွန်ကြီးမားသော အချိန်ပျက်စီးမှု ဖြစ်သည်။

Verse 23

सर्वे भवंतस्तिष्ठंतु सार्जुनाः सहकेशवाः । एको मुहूर्ताद्भीष्मादीन्सर्वान्नेष्ये यमक्षयम्

အားလုံးတို့သည် အာర్జုနနှင့် ကေသဝတို့နှင့်အတူ ဒီမှာပဲ ရပ်နေကြလော့။ ငါတစ်ယောက်တည်း မုဟူရ္တတစ်ခုအတွင်း ဘီရှ္မမှစ၍ သူတို့အားလုံးကို ယမ၏ နေရာသို့ ပို့မည်။

Verse 24

मयि तिष्ठति केनापि शस्त्रग्राह्यं न क्षत्रियैः । स्वधर्मशपथो वोऽस्तु मृते ग्राह्यं ततो मयि

ငါဒီမှာ ရပ်တည်နေသရွေ့ က္ଷတ္ရိယတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ လက်နက်မကိုင်ရ။ သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မအပေါ် ကျိန်ဆိုချက်မှာ—ငါသေပြီးမှသာ ငါ့ကို ဆန့်ကျင်၍ လက်နက်ကိုင်ကြလော့။

Verse 25

पश्यध्वं मे बलं बाह्वोर्देव्याराधनसंभवम् । माहात्म्यं गुप्तक्षेत्रस्य तथा भक्तिं च पांडुषु

ဒေဝီကို အာရాధနာပြုခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ငါ့လက်မောင်းဗလကို ကြည့်ကြလော့။ ထို့ပြင် ဂုပ္တက္ရှေတရ၏ မဟာတန်ခိုးနှင့် ပाण्डု၏ သားတော်များအပေါ် ငါ၏ ဘက္တိကိုလည်း ကြည့်ရှုကြလော့။

Verse 26

पश्यध्वं मे धनुर्घोरं तूणीरावक्षयौ तथा । खड्गं च देव्या यद्दत्तं ततो वच्मि वचस्त्विदम्

ငါ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လေးကို ကြည့်ကြလော့၊ မကုန်ခန်းသော မြားအုံနှစ်လုံးကိုလည်း ကြည့်ကြလော့။ ထို့ပြင် ဒေဝီမယ်တော်က ပေးအပ်သော ဓားတော်ကိုလည်း။ ထို့ကြောင့် ယခု ငါသည် ဤစကားကို ပြောမည်။

Verse 27

इति तस्य वचः श्रुत्वा क्षत्रिया विस्मयं ययुः । अर्जुनश्च कटाक्षेपे लज्जितः कृष्णमैक्षत

သူ၏စကားကို ကြားသော် က္ෂတ္တရိယတို့ အံ့ဩသွားကြ၏။ အာర్జုနသည် မျက်စောင်းကြည့်မှုကြောင့် ရှက်ကွဲကာ ကృష్ణကို လှည့်ကြည့်လေ၏။

Verse 28

तमाह ललितं कृष्णः फाल्गुनं परमं वचः । आत्मौपयिकमेवेदं भैमि पुत्रोऽभ्यभाषत

ထို့နောက် ကృష్ణသည် ဖာလ္ဂုန (အာర్జုန) ထံသို့ နူးညံ့စွာ အလွန်ကောင်းမြတ်သော စကားကို ပြော၏။ “ဤစကားသည် သူ့အကျိုးအတွက်သာ ဖြစ်သည်” ဟု ဘိမီ၏သား (ဒြೌပဒီ၏သား) က ဆိုလေ၏။

Verse 29

नवकोटियुतोऽनेन पलाशी निहतः पुरा । क्षणादेव च पाताले श्रूयते महदद्भुतम्

ယခင်က သူသည် ကိုဋိကိုးပါးနှင့်အတူရှိသော ပလာသီကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ခဏတစ်ခဏအတွင်းပင် ပာတာလသို့ ချလိုက်သည်ဟု ကြားရသည်။ အလွန်အံ့ဖွယ်ကြီးဟူ၍ ထင်ရှား၏။

Verse 30

पुनः प्रक्ष्यामदे त्वेनं क्वेनोपायेन कौरवान् । मुहूर्ताद्धंसि ब्रूहीति पृच्छयतां चाह तं जयः

ထို့နောက် သူတို့သည် ထပ်မံမေးကြ၏—“ဘယ်နည်းလမ်းဖြင့် ကౌရဝတို့ကို မုဟုတ်တစ်ခဏအတွင်း ဖျက်ဆီးမည်နည်း။ ပြောပါ” ဟု။ ထိုသို့ မေးမြန်းနေစဉ် ဂျယ (Jaya) သည် သူ့အား ပြောကြားလေ၏။

Verse 31

ततः स्मरन्यादवेंद्रो भैमिपुत्रमभाषत

ထို့နောက် ယာဒဝေန္ဒြ (ကృష్ణ) သည် အကြောင်းအရာကို ပြန်လည်သတိရကာ ဘီမ၏သားအား မိန့်ကြား하였다။

Verse 32

भीप्मद्रोणकृपद्रौणिकर्णदुर्योधनादिभिः । गुप्तां त्र्यंबकदुर्जेयां सेनां हंसि कथं क्षणात्

ဘီရှ္မ၊ ဒ್ರೋဏ၊ ကೃပ၊ ဒ್ರೌဏိ၊ ကರ್ಣ၊ ဒုရ്യೋಧန စသည်တို့က ကာကွယ်ထားပြီး၊ တြျမ္ဗက (ရှီဝ) တောင် မအနိုင်ယူနိုင်ဟု ဆိုသော စစ်တပ်ကို သင် မည်သို့ ခဏတစ်ခဏအတွင်း ဖျက်ဆီးမည်နည်း။

Verse 33

अयं महान्विस्मयस्ते वचसो भैमिनंदन । संभूतः सर्वराज्ञां च फाल्गुनस्य च धीमतः

အို ဘီမ၏သားရေ၊ သင်၏စကားကြောင့် အံ့ဩမှုကြီးမားစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်—ဘုရင်အပေါင်းတို့အတွင်း၌လည်းကောင်း၊ ဉာဏ်ပညာရှိ ဖာလ္ဂုန (အర్జုန) ထံ၌လည်းကောင်း။

Verse 34

तद्ब्रूहि केनोपायेन मुहूर्ताद्धंसि कौरवान् । उपायवीर्यं ते ज्ञात्वा मंस्यामो वयमप्युत

ထို့ကြောင့် ပြောပါ—မည်သည့်နည်းလမ်းဖြင့် ကౌရဝတို့ကို ခဏတစ်ခဏအတွင်း ဖျက်ဆီးမည်နည်း။ သင်၏နည်းလမ်း၏ အင်အားကို သိပြီးနောက် ကျွန်ုပ်တို့လည်း ဆုံးဖြတ်မည်။

Verse 35

सूत उवाच । इत्युक्तो वासुदेवेन सर्वभूतेश्वरेण च । सिंहवक्षाः पर्वताभो नानाभूषणभूषितः

စူတက ပြောသည်—သတ္တဝါအပေါင်းတို့၏ အရှင် ဝါစုဒေဝ (ကృష్ణ) က ထိုသို့ မိန့်ကြားသဖြင့်၊ သူသည် ခြင်္သေ့ရင်ဘတ်ရှိ၍ တောင်တန်းကဲ့သို့ ထုထည်ကြီးကာ အလှဆင်ပစ္စည်း မျိုးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသူ (ရှေ့သို့ ထွက်ရပ်) လေ၏။

Verse 36

घटास्यो घटहासश्च ऊर्ध्वकेशोऽतिदीप्ति मान् । विद्युदक्षो वायुजवो यश्चेच्छेन्नाशयेज्जगत्

အိုးကဲ့သို့ မျက်နှာ၊ အိုးကဲ့သို့ ရယ်သံ၊ ဆံပင်ထောင်လျက် တောက်ပရောင်ခြည်ကြီး; မိုးကြိုးမျက်စိ၊ လေကဲ့သို့ မြန်—လိုလျှင် ကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူ။

Verse 37

देवीदत्तातुलबलो बर्बरीकोऽभ्यभाषत । यदि वो मानसं वीरा उपायस्य प्रदर्शने

ဒေဝီက ပေးအပ်သော မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သည့် အင်အားရှိသူ ဘာဘရီကာက ပြောဆိုသည်—“အို သူရဲကောင်းတို့၊ သင်တို့၏ စိတ်သည် နည်းလမ်းကို မြင်လိုလျှင်…”

Verse 38

तदहं दर्शयाम्येष पश्यध्वं सहकेशवाः । इत्युक्त्वा धनुरारोप्य संदधे विशिखं त्वरन् । निःशल्यं चापि संपूर्णं सिंदूराभेण भस्मना

“ဒါဆို ငါပြမည်—ကေသဝနှင့်အတူ ကြည့်ကြလော့!” ဟုဆိုပြီး လျင်မြန်စွာ လေးကိုတင်ကာ မြားကိုတပ်하였다။ ထိုမြားသည် အနှောင့်အယှက်မရှိ ပြည့်စုံ၍ စင်ဒူးရအရောင်ရှိသော ပြာဖြင့် အားဖြည့်ထားသည်။

Verse 39

आकर्णमाकृप्य च तं मुमोच मुखादथोद्भूतमभूच्च भस्म

မြားကို နားတိုင်အောင် ဆွဲတင်ပြီး လွှတ်လိုက်သည်; ထို့နောက် သူ၏ ပါးစပ်မှ ပြာသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာ하였다။

Verse 40

सेनाद्वये तच्च पपात शीघ्रं यस्यैव यत्रास्ति च मृत्युमर्म । सर्वरोमसु भीष्मस्य कंठे राधेयद्रोणयोः

ထိုတောက်လောင်သော အမှတ်သည် စစ်တပ်နှစ်ဖက်ပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကျရောက်၍၊ တစ်ဦးချင်း၏ သေမင်းအရေးကြီးနေရာရှိရာ တိတိကျကျ ထိမှန်하였다—ဘီရှ္မအပေါ်မှာ ကိုယ်တစ်လျှောက် အမွှေးအမျှင်အားလုံးပေါ်သို့၊ ရာဓေယ (ကာဏ္ဏ) နှင့် ဒ్రోဏ အပေါ်မှာ လည်ချောင်းပေါ်သို့။

Verse 41

ऊरौ दुर्योधनस्यापि शल्यस्यापि च वक्षसि । कंठे च शकुनेर्दीप्तं भगदत्तस्य चापतत्

၎င်းသည် ဒုယောဓန၏ ပေါင်ပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သလျ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ သကုနိ၏ လည်ချောင်းပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်ခဲ့ပြီး တောက်လောင်နေသော အမှတ်အသားသည် ဘဂဒတ္တအပေါ်သို့လည်း ကျရောက်ခဲ့သည်။

Verse 42

कृष्णस्य पादतल लके कंठे द्रुपदमत्स्ययोः । शिखंडिनस्तथा कट्यां कंठे सेनापतेस्तथा

ကရစ်ရှနားအတွက်မူ ခြေဖဝါးပေါ်၌ ကျရောက်၏။ ဒရုပဒနှင့် မစ္ဆဘုရင်တို့အတွက်မူ လည်ချောင်းပေါ်၌ ကျရောက်၏။ သိခဏ္ဍီအတွက်မူ ခါးပေါ်၌ ကျရောက်ပြီး စစ်သေနာပတိချုပ်အတွက်လည်း လည်ချောင်းပေါ်၌ပင် ကျရောက်လေသည်။

Verse 43

पपात रक्तं तद्भस्म यत्र येषां च मर्म च । केवलं चैव पांडूनां कृपद्रोण्योश्च नास्पृशत

ထိုသွေးကဲ့သို့သော ပြာမှုန့်သည် ၎င်းတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများပေါ်သို့ အတိအကျ ကျရောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းသည် ပါဏ္ဍဝမင်းသားများ၊ ကရိပနှင့် ဒေါနဆရာတို့ကို လုံးဝ မထိခိုက်ခဲ့ပေ။

Verse 44

इति कृत्वा ततो भूयो बर्बरीकोऽभ्यभाषत । दृष्टं भवद्भिरेवं यन्मया मर्म निरीक्षितम्

ထိုသို့ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဗာဗရိကသည် ထပ်မံပြောကြားခဲ့သည်– "ကျွန်ုပ်သည် အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို မည်သို့ ခွဲခြားသိမြင်ကြောင်း သင်တို့ ယခု မြင်တွေ့ကြရပြီဖြစ်သည်။"

Verse 45

अधुना पातयिष्यामि मर्मस्वेषां शिताञ्छरान् । देवीदत्तानमोघाख्यान्यैर्मरिष्यंत्यमी क्षणात्

"ယခုအခါ ကျွန်ုပ်သည် ၎င်းတို့၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများပေါ်သို့ ထက်မြက်သော မြှားများကို ပစ်လွှတ်ပါမည်။ နတ်ဘုရားမ ပေးသနားတော်မူသော၊ မလွဲမသွေ ထိမှန်သည်ဟု ကျော်ကြားသော ထိုမြှားများကြောင့် ဤလူတို့သည် ချက်ချင်း သေဆုံးကြလိမ့်မည်။"

Verse 46

शपथा वः स्वधर्मस्य शस्त्रं ग्राह्यं न वः क्वचित् । मुहूर्तात्पातयिष्यामि शत्रूनेताञ्छितैः शरैः

သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဓမ္မသစ္စာဖြင့် - မည်သည့်နေရာတွင်မျှ လက်နက်မကိုင်စွဲကြပါနှင့်။ မုဟုတ္တ တစ်ခုအတွင်း ဤရန်သူများကို ထက်မြက်သော မြားများဖြင့် ငါနှိမ်နင်းမည်။

Verse 47

ततो विस्मितचित्तानां युधिष्ठिरपुरोगिणाम् । आसीन्निनादः सुमहान्साधुसाध्विति शंस ताम्

ထို့နောက် စိတ်နှလုံး အံ့သြနေကြသူများ ဖြစ်သော ယုဓိဋ္ဌိရ နှင့် အခြားသူများအကြားတွင် - 'ကောင်းလေစွ၊ ကောင်းလေစွ' ဟု ချီးမွမ်းသံ အုန်းအုန်းကျွက်ကျွက် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

Verse 48

वासुदेवश्च संक्रुद्धश्चक्रेण निशितेन च । एवं ब्रुवत एवास्य शिरश्छित्त्वा न्यपातयत्

သို့သော် ဝါသုဒေဝ သည် အမျက်ထွက်လျက် ထက်မြက်သော စကြာလက်နက်ဖြင့် ထိုသူ စကားပြောနေစဉ်ပင် ခေါင်းကို ဖြတ်၍ အောက်သို့ ပစ်ချလိုက်လေသည်။

Verse 49

ततः क्षणात्सर्वमासीदाविग्रं राजमं डलम् । व्यलोकयन्केशवं ते विस्मिताश्चाभवन्भृशम्

ထို့နောက် ခဏချင်းပင် မင်းပရိသတ် အပေါင်းသည် ငြိမ်သက်သွားပြီး ဆူညံမှု ကင်းမဲ့သွားလေသည်။ ကေသဝ ကို စိုက်ကြည့်လျက် သူတို့သည် အလွန်အမင်း အံ့သြသွားကြသည်။

Verse 50

किमेतदिति प्राहुश्च बर्बरीकः कुतो हतः । पांडवाश्चापि मुमुचुरश्रूणि सहपार्थिवाः

“ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ” ဟု သူတို့ အော်ဟစ်ကြသည်၊ “ဘာဘာရီက သည် အဘယ်ကြောင့် အသတ်ခံရသနည်း။” ပဏ္ဍဝ မင်းသားတို့သည်လည်း စုဝေးရောက်ရှိနေသော မင်းများနှင့်အတူ မျက်ရည်ကျကြလေသည်။

Verse 51

हाहा पुत्रेति च गृणन्प्रस्खलंश्च पदेपदे । घटोत्कचोऽपतद्दीनः पुत्रोपरि विमूर्छितः

«အို… သားရေ!» ဟု ငိုကြွေးကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လဲလျားတုန်ယိမ်း၍ ဝမ်းနည်းသော ဃဋောတ္ကချ သည် သား၏အပေါ်သို့ လဲကျကာ မူးမေ့သွား၏။

Verse 52

एतस्मिन्नंतरे देव्यश्चतुर्दश समाययुः

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဒေဝီ ဆယ့်လေးပါးသည် တပြိုင်နက်တည်း ရောက်လာကြ၏။

Verse 53

सिद्धांबिका क्रोडमाता कपाली तारा सुवर्णा च त्रिलोकजेत्री । भाणेश्वरी चर्चिका चैकवीरा योगेश्वरी चंडिका त्रैपुरा च

ထိုဒေဝီတို့မှာ စိဒ္ဓာမ္ဗိကာ၊ က္ရိုဍမాతာ၊ ကပာလီ၊ တာရာ၊ သုဝဏ္ဏာ၊ တြိလောကဇေတ္ရီ၊ ဘာဏေရှွရီ၊ စရ္စိကာ၊ ဧကဝီရာ၊ ယောဂေရှွရီ၊ စဏ္ဍိကာ နှင့် တြైပုရာ တို့ဖြစ်ကြ၏။

Verse 54

भूतांबिका हरसिद्धिस्तथामूः संप्राप्य तस्थुर्नृपविस्मयंकराः । श्रीचंडिकाऽश्वास्य ततौ घटोत्कचं प्रोवाच वाक्यं महता स्वरेण

ဘူတာမ္ဗိကာ၊ ဟရစိဒ္ဓိ နှင့် အခြားဒေဝီတို့ ရောက်လာကာ မင်းတို့ကို အံ့ဩစေသဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်ကြ၏။ ထို့နောက် သရီ စဏ္ဍိကာ သည် ဃဋောတ္ကချ ကို သက်သာစေကာ အားကြီးသောအသံဖြင့် စကားတော်ကို မိန့်ကြား၏။

Verse 55

शृणुध्वं पार्थिवाः सर्वे कृष्णेन विदितात्मना । हेतुना येन निहतो बर्बरीको महाबलः

«မင်းတို့အားလုံး နားထောင်ကြလော့။ အတ္တကို သိမြင်တတ်သော ကృష్ణ သည် အကြောင်းတရားတစ်ရပ်ကြောင့် အင်အားကြီးမားသော ဘရ္ဗရီက ကို သတ်ခဲ့သည်» ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 56

मेरुमूर्ध्नि पुरा पृथ्वी समवेतान्दिवौकसः । भाराक्रांता जगादैतान्भारोऽप ह्रियतां हि मे

ရှေးကာလ၌ မေရုတောင်ထိပ်ပေါ်တွင်၊ ဝန်ထုပ်ကြောင့် ဖိနှိပ်ခံရသော မြေမိခင်သည် စုဝေးလာသော ဒေဝတော်များအား မိန့်ကြားသည်—«ကျွန်မ၏ ဝန်ထုပ်ကို အမှန်တကယ် ဖယ်ရှားပေးပါ»။

Verse 57

ततो ब्रह्मा प्राह विष्णुं भगवंस्त्वमिदं शृणु । देवास्त्वानुगमिष्यंति भारं हर भुवः प्रभो

ထို့နောက် ဘြဟ္မာသည် ဗိෂ္ဏုအား မိန့်တော်မူသည်—«အရှင်ဘုရား၊ ဤအရာကို နားထောင်ပါ။ ဒေဝတော်များသည် သင့်နောက်လိုက်မည်၊ အို မြေ၏အရှင်၊ မြေ၏ဝန်ထုပ်ကို ဖယ်ရှားပါ»။

Verse 58

ततस्तथेति तन्मेने वचनं विष्णुरव्ययः । एतस्मिन्नंतरे बाहुमुद्धृत्योच्चैरभाषत

ထို့နောက် မပြောင်းလဲသော အမတ ဗိෂ္ဏုသည် «အဲဒီလိုပဲ» ဟု စိတ်တွင်ခံယူကာ အမိန့်ကို လက်ခံ하였다။ ထိုခဏ၌ လက်မောင်းကို မြှောက်၍ အသံမြင့်စွာ မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 59

सूर्यवर्चेति यक्षेंद्रश्चतुराशीतिकोटिपः । किमर्थं मानुषे लोके भवद्भिर्जन्म कार्यते

ယက္ခတို့၏ အရှင်၊ ကုတ်တစ်ဆယ်ရှစ်လေးဆယ် (၈၄ ကုဋိ) ကို ဦးဆောင်သူက «စူရျဝရ္စာ» ဟု ခေါ်ကာ မေးသည်—«သင်တို့သည် လူ့လောက၌ မွေးဖွားရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်သည် အဘယ်နည်း»။

Verse 60

मयि तिष्ठति दोषाणामनेकानां महास्पदे । सर्वे भवंतो मोदंतु स्वर्गेषु सह विष्णुना

အပြစ်အနာဂတ်များစွာ၏ အကြီးမားဆုံး အိမ်ရာအဖြစ် ငါသည် ဤနေရာ၌ ရှိနေသဖြင့်၊ သင်တို့အားလုံးသည် ဗိෂ္ဏုနှင့်အတူ ကောင်းကင်ဘုံများ၌ ပျော်ရွှင်ကြပါစေ။

Verse 61

अहमेकोऽवतीर्यैतान्हनिष्यामि भुवो भरान् । स्वधर्मशपथा वो वै संति चेज्जन्म प्राप्स्यथ

ငါတစ်ယောက်တည်း ဆင်းသက်လာ၍ မြေကြီးပေါ်ရှိ အလေးအနက်သော ဘာရများကို သတ်ဖြတ်ဖယ်ရှားမည်။ သင်တို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မဖြင့် ကျိန်ဆိုထားသော သစ္စာကတိများ မပျက်မကွက်ရှိသေးလျှင် သင်တို့သည် အမှန်တကယ် လူ့လောက၌ မွေးဖွားခြင်းကို ရရှိမည်။

Verse 62

इत्युक्तवचने ब्रह्मा क्रुद्धस्तं समभाषत । दुर्मते सर्वदेवानामविषह्यं महाभरम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဘြဟ္မာသည် ဒေါသထွက်၍ သူ့အား ပြောကြားလေသည်—“အကြံဆိုးသူရေ၊ ဤမဟာဘာရသည် နတ်အားလုံးအတွက်တောင် မခံနိုင်လောက်အောင် ခက်ခဲလှ၏။”

Verse 63

स्वसाध्यं ब्रूषे मोहात्त्वं शापयोग्योऽसि बालिश । देशकालोचितं स्वीयं परस्य च बलं हृदा

မောဟကြောင့် သင်သည် “ငါ့အတွက် လွယ်ကူသည်” ဟု ပြောနေ၏။ အို မိုက်သူ၊ သင်သည် ကျိန်စာခံထိုက်သူဖြစ်၏။ နေရာနှင့် အချိန်အလိုက် သင့်တော်ရာကို စိတ်ထဲတွင် ချိန်ဆ—ကိုယ့်အင်အားနှင့် အခြားသူတို့၏ အင်အားကိုပါ။

Verse 64

अविचार्यैव प्रभुषु वक्ति सोऽर्हति दंडनम् । तस्माद्भूभारहरणे युद्धस्योपक्रमे सति

မစဉ်းစားဘဲ မိမိထက်မြင့်သူတို့အား ပြောဆိုသူသည် အပြစ်ဒဏ်ခံထိုက်၏။ ထို့ကြောင့် မြေကြီး၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားရန် စစ်ပွဲကို စတင်မည့်အခါ—

Verse 65

शरीरनाशं कृष्णात्त्वमवाप्स्यसि न संशयः । एवं शप्तो ब्रह्मणाऽसौ विष्णुमेतदयाचत

“ကృష్ణ၏ လက်ဖြင့် သင်သည် ကိုယ်ခန္ဓာပျက်စီးခြင်းကို ခံရမည်၊ သံသယမရှိ။” ထို့သို့ ဘြဟ္မာ၏ ကျိန်စာကို ခံရပြီးနောက် သူသည် ဗိෂ္ဏုထံမှ ဤအပေးအယူကို တောင်းလေ၏။

Verse 66

यद्येवं भविता नाशस्तदेकं देव प्रार्थये । जन्मप्रभृति मे देहि मतिं सर्वार्थसाधनीम्

ဤသို့ပျက်စီးခြင်းသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်ရမည်ဆိုလျှင်၊ အရှင်ဘုရား၊ အရာတစ်ခုကိုသာ တောင်းပန်ပါ၏။ မွေးဖွားချိန်မှစ၍ တရားမျှတသော အကျိုးရည်ရွယ်ချက်အားလုံးကို ပြည့်စုံစေသော ဉာဏ်ပညာကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါ။

Verse 67

ततस्तथेति तं प्राह केशवो देवसंसदि । शिरस्ते पूजयिष्यंति देव्याः पूज्यो भविष्यसि

ထို့နောက် ကေသဝက နတ်ဘုရားတို့၏ အစည်းအဝေးတွင် သူ့အား “အဲဒီအတိုင်း ဖြစ်စေ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။ “သင်၏ ဦးခေါင်းကို ပူဇော်ကြမည်၊ သင်သည်လည်း ဒေဝီ၏ ပူဇော်ထိုက်သူ ဖြစ်လာမည်” ဟု ဆို၏။

Verse 68

इत्युक्त्वा चावतीर्णोऽसौ सह देवैर्हरिस्तदा । हरिर्नाम स कृष्णोऽसौ भवंतस्ते तथा सुराः

ဤသို့ မိန့်ပြီးနောက် ဟရိသည် နတ်ဘုရားတို့နှင့်အတူ ထိုအခါ ဆင်းသက်လာ၏။ သူ—ကృష్ణ—ကို “ဟရိ” ဟု အမည်ပေးခဲ့ကြပြီး၊ သင်တို့လည်း ထိုနည်းတူ ဆင်းသက်လာကာ နတ်ဘုရားများ ဖြစ်လာကြ၏။

Verse 69

सूर्यवर्चाः स चायं हि निहतो भैमिपुत्रकः । प्राक्छापं ब्रह्मणः स्मृत्वा हतोनेन महात्मना । तस्माद्दोषो न कृष्णेऽस्मिन्द्रष्टव्यः सर्वभू मिपैः

နေကဲ့သို့ တောက်ပသောသူ—ဘီမ၏သား—သည် အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်ခံရပြီ။ ဗြဟ္မာ၏ အဟောင်းကျိန်စာကို သတိရကာ ဤမဟာစိတ်ရှိသော ကృష్ణက သူ့ကို သတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ရှိ မင်းများအားလုံးသည် ဤကృష్ణ၌ အပြစ်တစ်စုံတစ်ရာ မမြင်သင့်ကြ။

Verse 70

श्रीकृष्ण उवाच । यदुक्तं भूमिपा देव्या तत्तथैव न संशयः

သီရိကൃഷ്ണ မိန့်တော်မူသည်—“အို မင်းကြီး၊ ဒေဝီက မိန့်တော်မူခဲ့သမျှသည် အတိအကျ ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။ သံသယ မရှိပါ။”

Verse 71

यद्येनमधुना नैव हन्यां ब्रह्मवचोऽन्यथा । ततो भवेदिति स्मृत्वा मयासौ विनिपातितः

«ယခု မသတ်မချေမိလျှင် ဗြဟ္မာ၏ အမိန့်တော်သည် မပြည့်စုံသွားမည်။ ထိုအကျိုးဆက်ကို သတိရ၍ ငါသည် သူ့ကို လဲကျစေခဲ့သည်»။

Verse 72

गुप्तक्षेत्रे मयैवाऽसौ नियुक्तो देव्यनुस्मृतौ । पूर्वं दत्तं वरं स्वीयं स्मरता देवसंसदि

«လျှို့ဝှက်သန့်ရှင်းရာဒေသ ဂုပ္တက்ஷೇತ್ರ၌ ငါကိုယ်တိုင် သူ့ကို မယ်တော်နတ်သမီးကို အောက်မေ့ပူဇော်ရန် တာဝန်ပေးခဲ့သည်။ နတ်တို့၏ အစည်းအဝေး၌ ယခင်က မိမိရရှိခဲ့သော အပေးအကူ(ဗရ)ကို သတိရကာ ထိုအတိုင်း ပြုမူ하였다»။

Verse 73

इत्युक्ते चंडिका देवी तदा भक्तशिरस्त्विदम् । अभ्युक्ष्य सुधया शीघ्रमजरं चामरं व्यधात्

ထိုသို့ဆိုလျှင် နတ်မယ်တော် ချဏ္ဍိကာ (Caṇḍikā) သည် ထိုဘ भक्त၏ ခေါင်းကို အမృతရည်ဖြင့် လျင်မြန်စွာ ပက်ဖျန်းကာ အိုမင်းခြင်းမရှိ၊ သေခြင်းမရှိအောင် ပြုတော်မူ하였다။

Verse 74

यथा राहुशिरस्तद्वत्तच्छिरः प्रणनाम तान् । उवाच च दिदृक्षामि युद्धं तदनुमन्यताम्

ရာဟု (Rāhu) ၏ ခေါင်းကဲ့သို့ ထိုခေါင်းသည် သူတို့အား ဦးညွှတ်ကာ «စစ်ပွဲကို မြင်လိုပါသည်၊ ခွင့်ပြုတော်မူပါ» ဟု ဆို하였다။

Verse 75

ततः कृष्णो वचः प्राह मेघगंभीरवाक्प्रभुः । यावन्मही सनक्षत्रा यावच्चंद्रदिवाकरौ

ထို့နောက် မိုးတိမ်မိုးကြိုးကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံတော်ရှိသည့် အရှင် ကృష్ణ (Kṛṣṇa) က မိန့်တော်မူသည်— «ကြယ်တို့နှင့်အတူ မြေကြီးတည်ရှိသမျှ၊ လနှင့် နေ တည်ရှိသမျှ…»။

Verse 76

तावत्त्वं सर्वलोकानां वत्स पूज्यो भविष्यसि । देवीलोकेषु सर्वेषु देवीवद्विचरिष्यसि

ချစ်သားရေ၊ ထိုကာလတလျှောက်လုံး သင်သည် လောကအားလုံးတွင် ပူဇော်အလေးပြုခံရမည်။ ဒေဝီ၏ လောကအပေါင်းတို့၌လည်း ဒေဝီတော်ကဲ့သို့ လှည့်လည်သွားလာမည်။

Verse 77

स्वभक्तानां च लोकेषु देवीनां दास्यसे स्थितिम् । बालानां ये भविष्यंति वातपित्तकफोद्भवाः । पिटकास्ताः सुखेनैव शामयिष्यसि पूजनात्

ထို့ပြင် ဒေဝီ၏ လောကများနှင့် သူမ၏ သစ္စာရှိ ပူဇော်သူများ၏ လောကများတွင် သင်သည် ကောင်းကျိုးချမ်းသာကို ပေးတော်မူမည်။ ကလေးများတွင် ဝါတ၊ ပိတ္တ၊ ကဖ တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖုအနာများကိုလည်း သင့်အား ပူဇော်ခြင်းဖြင့် လွယ်ကူစွာ သက်သာစေမည်။

Verse 78

इदं च शृंगमारुह्य पश्य युद्धं यथा भवेत्

ထို့ပြင် ဤတောင်ထိပ်ပေါ်သို့ တက်ရောက်၍ စစ်ပွဲ ဖြစ်ပွားသွားပုံကို ကြည့်ရှုလော့။

Verse 79

धावंतः कौरवास्त्वस्मान्वयं यामस्त्वमूनिति । इत्युक्ते वासुदेवेन देव्योऽथांबरमाविशन्

«ကောရဝတို့က ငါတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေကြသည်။ ငါတို့က သူတို့ကို တိုက်မည်—သင်ကတော့ ဤသို့လုပ်လော့» ဟု ဝါစုဒေဝ ပြောသော်၊ ထိုအခါ ဒေဝီတို့သည် ကောင်းကင်သို့ ဝင်ရောက်သွားကြ၏။

Verse 80

बर्बरीकशिरश्चैव गिरिशृंगमवाप्य तत् । देहस्य भूमिसंस्काराश्चाभवच्छिरसो नहि । ततो युद्धं महदभूत्कुरुपांडवसेनयोः

ဘရ္ဘရီက၏ ခေါင်းသည် တောင်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွက် မြေမြှုပ်သင်္ဂြိုဟ် အခမ်းအနားများကို ပြုလုပ်ခဲ့သော်လည်း ခေါင်းအတွက် မပြုလုပ်ခဲ့ကြ။ ထို့နောက် ကုရုနှင့် ပाण्डဝ စစ်တပ်တို့အကြား မဟာစစ်ပွဲကြီး ပေါ်ပေါက်လာ၏။

Verse 81

अष्टादशाहेन हता ये च द्रोणवृषादयः । दुर्योधने हते क्रूरे अष्टादशदिनात्यये

တစ်ဆယ့်ရှစ်ရက်အတွင်း ဒ್ರೋဏနှင့် ဝೃṣa စသည့်သူတို့သည် သတ်ဖြတ်ခံရကြ၏။ ရက်တစ်ဆယ့်ရှစ်ရက် ပြည့်စုံသည့်အခါ ရက်စက်သော ဒုရ്യೋಧနလည်း သေဆုံးသဖြင့် စစ်ပွဲသည် အဆုံးသတ်သွား၏။

Verse 82

युधिष्ठिरो ज्ञातिमध्ये गोविंदं समभाषत । पुरुषोत्तम संग्रामममुं संतारिता वयम्

ယုဓိဋ္ဌိရသည် မိမိဆွေမျိုးများအလယ်၌ ဂోవိန္ဒကို ပြောကြားလျက်—“အို ပုရုရှိုတ္တမ၊ သင်၏ကရုဏာဖြင့် ဤစစ်ပွဲကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ပါပြီ” ဟု ဆို၏။

Verse 83

त्वयैव नाथेन हरे नमस्ते पुरुषोत्तम । श्रुत्वा तस्यापि सासूयमिदं भीमो वचोऽब्रवीत्

“အို နာထ ဟရေ၊ သင်တစ်ပါးတည်းသာ ကျွန်ုပ်တို့၏ အရှင်ဖြစ်၏—သင်အား နမස්ကာရ၊ အို ပုရုရှိုတ္တမ!” ဟု ဆို၏။ ထိုစကားကိုပင် ကြားသော်လည်း မနာလိုစိတ်ရောနှောသော ဘီမသည် ဤစကားများကို ပြောလေ၏။

Verse 84

येन ध्वस्ता धार्तराष्ट्रास्तं निराकृत्य मां नृप । पुरुषोत्तमं कृष्णमिति ब्रवीषि किमु मूढवत्

“အို မင်းကြီး၊ ဓာရ္တရာଷ္ဋရတို့ကို ချေမှုန်းခဲ့သူမှာ ကျွန်ုပ်ဖြစ်သော်လည်း ကျွန်ုပ်ကို ဖယ်ထားပြီး၊ ကృష్ణကို ‘ပုရုရှိုတ္တမ’ ဟု မိုက်မဲသကဲ့သို့ အဘယ်ကြောင့် ခေါ်ဆိုသနည်း?”

Verse 85

धृष्टद्युम्नं फाल्गुनं च सात्यकिं मां च पांडव । निराकृत्य ब्रवीष्येव सूतं धिक्त्वा युधिष्ठिर

“အို ပाण्डဝ၊ ဓೃಷ್ಟദ്യုမ್ನ၊ ဖာလ္ဂုန၊ စာတျကိ နှင့် ကျွန်ုပ်ကို လျစ်လျူရှုပြီး၊ ရထားမောင်းသူတစ်ယောက်တည်းက အရေးကြီးသကဲ့သို့ ပြောနေသလား—ယုဓိဋ္ဌိရ၊ သင်ကို အရှက်ရစေ!”

Verse 86

अर्जुन उवाच । मैवं मैवं ब्रूहि भीम न त्वं वेत्सि जनार्दनम् । न मया न त्वया पार्थ नान्येनाप्यरयो हताः

အာရ္ဇုနက ပြောသည်။ «ဘီမ၊ ဒီလို မပြောပါနှင့်—ဒီလို မပြောပါနှင့်။ သင်သည် ဇနာရ္ဒနကို အမှန်တကယ် မသိသေး။ ရန်သူတို့ကို သတ်ခဲ့သူမှာ ငါမဟုတ်၊ သင်မဟုတ်၊ အို ပါရ္ထ၊ အခြားသူတစ်ဦးဦးလည်း မဟုတ်»။

Verse 87

अहं हि सर्वदाग्रस्थं नरं पश्यामि संयुगे । निघ्नंतं शात्रवांस्तत्र न जाने कोऽप्यसाविति

«အကြောင်းမူကား စစ်ပွဲအတွင်း၌ ငါသည် အမြဲတမ်း ရှေ့တန်း၌ ရပ်နေသော လူတစ်ဦးကို မြင်ရသည်။ ထိုသူသည် ရန်သူတို့ကို ထိုနေရာ၌ ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်နေသော်လည်း၊ ငါမသိနိုင်—ထိုသူသည် မည်သူနည်း»။

Verse 88

भीम उवाच । विभ्रांतोऽसि ध्रुवं पार्थ नात्र हंता नरोऽपरः । अथ चेदस्ति त्वत्पौत्रमुच्चस्थं वच्मि हंत कः

ဘီမက ပြောသည်။ «အို ပါရ္ထ၊ သင်သည် သေချာပေါက် မောဟဖြစ်နေသည်။ ဒီမှာ သတ်သူအဖြစ် ‘လူ’ အခြားတစ်ဦး မရှိ။ သို့သော် တကယ်ရှိလျှင် ငါပြောမည်—အဲဒီ မြင့်မြတ်သောသူက မည်သူနည်း။ သင်၏ မြေးလား»။

Verse 89

उपसृत्य ततो भीमो बर्बरीकमपृच्छत । ब्रूह्येते केन निहता धार्तराष्ट्रा हि शत्रवः

ထို့နောက် ဘီမသည် ဘာဗရီကာထံ ချဉ်းကပ်၍ မေးလေ၏။ «ပြောပါ—ဒီရန်သူတွေ၊ ဓာရ္တရာရှ္ဋရတို့ကို မည်သူက သတ်ခဲ့သနည်း»။

Verse 90

बर्बरीक उवाच । एको मया पुमान्दृष्टो युध्यमानः परैः सह । सव्यतः पंचवक्त्रः स दक्षिणे चैकवक्त्रतः

ဘာဗရီကာက ပြောသည်။ «ငါသည် လူတစ်ဦးတည်းကို မြင်ခဲ့သည်။ သူသည် များစွာသော ရန်သူများနှင့် တိုက်ခိုက်နေ၏။ သူ၏ ဘယ်ဘက်တွင် မျက်နှာငါးခုရှိသကဲ့သို့၊ ညာဘက်တွင် မျက်နှာတစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်»။

Verse 91

सव्यतो दशहस्तश्च धृतशूलाद्युदायुधः । दक्षिणे च चतुर्हस्तो धृतचक्राद्युदायुधः

ဘယ်ဘက်၌ လက်ဆယ်ပါးဖြစ်၍ တြိရှူလ်နှင့် အခြားမြှောက်ထားသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။ ညာဘက်၌ လက်လေးပါးဖြစ်၍ စက္ကရနှင့် အခြားမြှောက်ထားသော လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 92

सव्यतश्च जटाधारी दक्षिणे मुकुटोच्चयः । सव्यतो भस्मधारी च दक्षिणे धृतचंदनः

ဘယ်ဘက်၌ ဇဋာဆံပင်ကို ဆောင်တော်မူ၍၊ ညာဘက်၌ မြင့်မြတ်သော မကူဋ်ကို ဆောင်းတော်မူ၏။ ဘယ်ဘက်၌ သန့်ရှင်းသော ဘသ္မကို လိမ်းတော်မူ၍၊ ညာဘက်၌ စန္ဒနကပ်ကို တင်တော်မူ၏။

Verse 93

सव्यतश्चंद्रधारी च दक्षिणे कौस्तुभद्युतिः । ममापि तद्दर्शनतो महद्भयमजायत

ဘယ်ဘက်၌ လကို ဆောင်တော်မူ၍၊ ညာဘက်၌ ကೌස්တုဘ မဏိ၏ တောက်ပမှုဖြင့် ထွန်းလင်းတော်မူ၏။ ထိုရုပ်သဏ္ဌာန်ကို မြင်သော် ငါတောင် ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

Verse 94

ईदृशो मे नरो दृष्टो न चान्यो यो जघान तान् । इत्युक्ते पुष्पवर्षं तु खादासीत्सुमहाप्रभम्

ဤသို့သော လူကို ငါမမြင်ဖူး၊ ထိုသူတို့ကို သတ်နှိမ်နိုင်သော အခြားသူလည်း မရှိ။ ဟူ၍ ပြောပြီးနောက် ကောင်းကင်မှ အလွန်တောက်ပသော ပန်းမိုးကြီး တစ်ခါတည်း ကျလာ၏။

Verse 95

सस्वनुर्देववाद्यानि साधुसाध्विति वै जगुः । विस्मिताः पांडवाश्चासन्प्रणेमुः पुरुषोत्तमम्

ဒေဝဝါဒျာတူရိယများ မြည်ဟည်းလာ၍ «သာဓု၊ သာဓု» ဟု သီဆိုကြ၏။ ပဏ္ဍဝတို့လည်း အံ့ဩကာ ပုရုရှောတ္တမကို ဦးချတော်မူကြ၏။

Verse 96

विलक्षश्चाभवद्भीमो निश्वासांश्चाप्यमुंचत । तं ततः केशवः स्वामी समादाय करे दृढे

ဘီမသည် စိတ်လှုပ်ရှား၍ မသိမသာဖြစ်ကာ အသက်ရှူသံကြီးများ ထုတ်လွှတ်하였다။ ထို့နောက် သခင်ကေသဝသည် သူ၏လက်ကို ခိုင်မာစွာ ဆုပ်ကိုင်ယူ하였다။

Verse 97

कुरुशार्दूल एहीति प्रोच्य सस्मार काश्यपिम् । आरुह्य गरुडं पश्चात्स्मृतमात्रमुपस्थितम्

“ကူရုတို့အနက် ကျားသတ္တဝါရေ၊ လာပါ” ဟု မိန့်တော်မူပြီး ကာရှျယပီကို သတိရ하였다။ ထို့နောက် သတိရသမျှနှင့်တပြိုင်နက် ပေါ်လာသော ဂရုဍကို စီးနင်း하였다။

Verse 98

भीमेन सहितो व्योम्नि प्रयातो दक्षिणां दिशम् । ततोऽर्णवमतीत्यैव सुवेलं च महागिरिम्

ဘီမနှင့်အတူ မိုးကောင်းကင်ထဲမှ တောင်ဘက်သို့ ခရီးထွက်하였다။ ထို့နောက် သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကျော်ကာ မဟာတောင် စုဝေလကို ကျော်လွန်하였다။

Verse 99

लंकासमीपे दृष्ट्वैव सरः कृष्णोऽब्रवीद्वचः । कुरुशार्दूल पश्येदं सरो द्वादशयोजनम्

လင်္ကာအနီးတွင် ရေကန်တစ်ကန်ကို မြင်သည်နှင့် ကృష్ణသည် မိန့်တော်မူ하였다—“ကူရုတို့အနက် ကျားရေ၊ ဤရေကန်ကို ကြည့်လော့၊ အကျယ်သည် ယောဇနာ တစ်ဆယ့်နှစ် ဖြစ်၏။”

Verse 100

यदि शूरोऽसि तच्छीघ्रमानयास्यतलान्मृदम् । इत्युक्तो गरुडाच्छीघ्रं न्यपतत्तज्जले बली

“သင်သည် အမှန်တကယ် သူရဲကောင်းဖြစ်လျှင် ဤရေကန်အောက်ခြေမှ မြေကို အမြန်ယူတင်လာလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။ ထိုသို့ဆိုသဖြင့် အင်အားကြီးသူသည် ဂရုဍပေါ်မှ လျင်မြန်စွာ ခုန်ချ၍ ထိုရေထဲသို့ ဝင်သွား하였다။

Verse 101

योजनं वायुजवाद्गच्छन्नधो नांतमपश्यत । ततो भीमो विनिःसृत्य भग्नवीर्योऽभ्यभाषत

လေကဲ့သို့ အလျင်မြန်စွာ ယောဇနတစ်ခုအထိ အောက်သို့ဆင်းသော်လည်း အဆုံးကို မမြင်ရ။ ထို့နောက် ဘီမသည် ထွက်ပေါ်လာ၍ အင်အားမာန်တက်မှု ပျက်ယွင်းကာ စကားဆို၏။

Verse 102

अगाधमेतत्सुमहत्सरः कैश्चिन्महाबलैः । अहं खादितुमारब्धः कथंचिच्चापि निर्गतः

“ဤအိုင်ကြီးသည် အလွန်နက်ရှိုင်း၍ တိုင်းတာမရ၊ အင်အားကြီးသော သတ္တဝါအချို့က စောင့်ကာကွယ်နေသည်။ ငါကို ဖမ်းဆီး၍ စားမလို့နီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း၊ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ထွက်လွတ်လာနိုင်ခဲ့သည်” ဟုဆို၏။

Verse 103

एवमुक्तो हसन्कृष्ण उच्चिक्षेप महत्सरः । स्वेनांगुष्ठेन तेजस्वी तदर्धार्धमजायत

ထိုသို့ ပြောဆိုခံရသော် ကృష్ణသည် ပြုံး၍ တေဇောဓာတ်တောက်ပလျက် မိမိလက်မဖြင့် အိုင်ကြီးကို မြှောက်တင်ရာ၊ ၎င်းသည် ယခင်အရွယ်၏ အနည်းငယ်သာ ကျန်သွား၏။

Verse 104

तदृष्ट्वा विस्मितः प्राह किमिदं कृष्ण ब्रूहि मे

ထိုကို မြင်သော် အံ့ဩ၍ “ဤသည်ကား အဘယ်နည်း၊ အို ကృష్ణ၊ ငါ့အား ပြောပြပါ” ဟုဆို၏။

Verse 105

श्रीकृष्ण उवाच । कुम्भकर्ण इति ख्यातः पूर्वमासीन्निशाचरः । रामबाणहतस्याभूच्छिरश्छिन्नं सुदुर्मतेः

သီရိကృష్ణ မိန့်တော်မူသည်—“ယခင်က ကုမ္ဘကර්ဏ ဟုခေါ်သော ညအတွင်းလှည့်လည်သည့် ရက္ခသ (နိသာချရ) တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ ထိုမကောင်းသူကို ရာမ၏ မြားများဖြင့် သတ်သော် ခေါင်းသည် ဖြတ်တောက်ခံရ၏။”

Verse 106

शिरसस्तस्य तालुक्यखंडमेतद्वृकोदर । योजनद्वादशायामं मृदु क्षिप्तं विचूर्णितम्

အို ဝရီကောဒရ၊ ဤသည်ကား သူ၏ဦးခေါင်းမှ အာခေါင်အစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပြီး ယူဇနာတစ်ဆယ်နှစ်ပါးကျယ်ဝန်းကာ ပျော့ပျောင်း၍ ပစ်ချခံရပြီး ခြေမွခံရပြီဖြစ်သည်။

Verse 107

विधृतस्त्वं च यैस्ते तु सरोगेयाभिधाः सुराः । त्रिकूटस्य शिला भिश्च चूर्णिता ये च कोटिशः

ထို့ပြင် သင့်ကို သရောဂေယဟုခေါ်သော နတ်ဘုရားများက တားဆီးခဲ့ကြပြီး တြိကူဋတောင်မှ ကျောက်တုံးပေါင်းများစွာလည်း ခြေမွခံခဲ့ရသည်။

Verse 108

एते हि विश्वरिपवो निहताः स्युरुपायतः । गच्छामः पांडवान्भीम द्रौणिर्हि त्वरते दृढम्

အမှန်စင်စစ် ဤလောကရန်သူတို့သည် ထိုနည်းလမ်းဖြင့် အသတ်ခံရလိမ့်မည်။ လာလော့ ဘီမ၊ ငါတို့သည် ပါဏ္ဍဝမင်းသားတို့ထံ သွားကြစို့၊ အကြောင်းမူကား ဒေါဏိသည် ပြင်းပြသောစိတ်ဖြင့် ရှေ့သို့တိုးဝင်နေ၏။

Verse 109

ततो भीमः प्रणम्याह मनोवाक्कायवृद्धिभिः । कृतमाजन्मतः सव कुकृतं क्षम केशव

ထို့နောက် ဘီမသည် ဦးညွှတ်၍ လျှောက်ဆို၏ - “အို ကေသဝ၊ အကျွန်ုပ် မွေးဖွားသည်မှစ၍ စိတ်၊ နှုတ်၊ ကိုယ်တို့ဖြင့် ပြုမိသမျှသော အပြစ်ဟူသမျှကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။”

Verse 110

पुरुषोत्तम भवान्नाथ बालिशस्य प्रसीद मे । ततः क्षांतमिति प्रोच्य भीमेन सहितो हरिः

“အို ပုရုသောတ္တမ၊ အို အရှင်၊ အကျွန်ုပ်သည် ကလေးဆန်၍ မသိနားမလည်သောကြောင့် သနားတော်မူပါ။” ထိုအခါ ဟရိသည် ဘီမနှင့်အတူ “ခွင့်လွှတ်စေသတည်း” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 111

रणाजिरं भूय एत्य बर्बरीकं वचोऽब्रवीत् । चरन्नेवं सुहृदय सर्वलोकेषु नित्यशः

စစ်မြေပြင်သို့ ထပ်မံပြန်ရောက်လာပြီးနောက်၊ ဘာဘာရီကာအား ဤစကားကို ပြော၏။ «နှလုံးသားကောင်းသူရေ၊ ဤသို့ပင် လောကအပေါင်းတို့၌ အမြဲတမ်း လှည့်လည်သွားလာလော့»။

Verse 112

पूजितः सर्वलोकैस्त्वं यच्छंस्तेषां वरान्वृतान् । गुप्तक्षेत्रं च न त्याज्यं सर्वक्षेत्रोत्तमोत्तमम्

«လောကအပေါင်းတို့က ပူဇော်ကန်တော့ကြသဖြင့်၊ သူတို့တောင်းသော အလိုတော်ပြည့်စုံသည့် ကောင်းချီးများကို သင်ပေးရမည်။ ထို့ပြင် သာသနာမြေ ဂုပ္တက္ရှేత్రကို မစွန့်ပစ်ရ—သန့်ရှင်းသော က్షేత్రတို့အနက် အမြတ်ဆုံးအမြတ်»။

Verse 113

देहिस्थल्यां तथा वासी क्षमस्व दुष्कृतं च यत् । इत्युक्तस्तान्नमत्कृत्य भैमिः स्वैरं ययौ मुदा

«ထို့ပြင် ဒေဟိသ္ထလီ၌လည်း နေထိုင်ပါလော့၊ ဖြစ်ခဲ့သမျှ အပြစ်အနာအဆာကို ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ» ဟုဆိုသော်၊ ဘီမသည် ထိုသူတို့အား ဦးညွှတ်ကန်တော့ပြီး စိတ်လွတ်လပ်စွာ ဝမ်းမြောက်လျက် ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 114

वासुदेवोऽपि कार्याणि सर्वाण्यूर्ध्वमकारयत् । इति वो वर्णितोत्पत्तिर्बर्बरीकस्य वाडवाः । स्तवं चास्य प्रवक्ष्यामि येन तुष्यति यक्षराट्

ဝါစုဒေဝသည်လည်း ထို့နောက် လိုအပ်သော အမှုအရာအားလုံးကို စီမံဆောင်ရွက်စေ၏။ ထို့ကြောင့်၊ ဝဍဝါ၏ မျိုးဆက်တို့ရေ၊ ဘာဘာရီကာ၏ မွေးဖွားလာပုံကို သင်တို့အား ငါဖော်ပြပြီးပြီ။ ယခုမူ ယက္ခရာဇာ ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေသော သူ၏ စတုတိ (ချီးမွမ်းသီချင်း) ကို ငါကြေညာမည်။

Verse 115

जयजय चतुरशीतिकोटिपरिवार सूर्यवर्चाभिधान यक्षराज जय भूभारहरणप्रवृत्त लघुशापप्राप्तनैरृतियोनिसंभव जय कामकटंकटाकुक्षिराजहंस जय घटोत्कचानंदवर्धन बर्बरीकाभिधान जय कृष्णोपदिष्टश्रीगुप्तक्षेत्रदे वीसमाराधनप्राप्तातुलवीर्य जय विजयसिद्धिदायक जय पिंगलारेपलेन्द्रदुहद्रुहानवकोटीश्वर पलाशनदावानल जय भूपातालांतराले नागकन्यापरि हारक जय भीममानमर्दन जय सकलकौरवसेनावधमुहूर्तप्रवृत्त जय श्रीकृष्णवरलब्धसर्ववरप्रदानसामर्थ्य जयजय कलिकालवंदितनमोनमस्ते पा हिपाहीति

အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ—ယက္ခရာဇာ စူရိယဝရ္စာ၊ အဖော်အပါး ရှစ်ဆယ့်လေးကုဋေဖြင့် ဝန်းရံတော်မူသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—အသေးစားကျိန်စာကြောင့် နိုင်ရတီမျိုးရိုး၌ မွေးဖွားလာကာ ကမ္ဘာမြေ၏ ဘာရကို ဖယ်ရှားရန် လှုပ်ရှားသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ကာမကဋံကဋာ၏ ဝမ်းမှ ပေါက်ဖွားသော ရာဇဟံသာရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ဃဋောတ္ကချာ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသူ ဘာဘာရီကာရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ကృష్ణ၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း သန့်ရှင်းသော ဂုပ္တက္ရှేత్ర၏ ဒေဝီကို ပူဇော်ခြင်းကြောင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ဗီရိယကို ရရှိသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—အောင်ပွဲနှင့် စိဒ္ဓိကို ပေးသနားသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ပလားရှနဒါ၌ တောမီးကဲ့သို့ တောက်လောင်သူ၊ ပင်္ဂလာရေးနှင့် ရေပလိန္ဒြတို့နှင့် ဆက်စပ်သော မရေတွက်နိုင်သော ကုဋေတို့၏ အရှင်၊ ဒြုဟာဏကို သတ်ဖြတ်သူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—မြေပြင်နှင့် ပာတားလအကြားရှိ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားကာ နာဂကညာတို့ကို ကယ်တင်သူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ဘီမ၏ မာနကို ချိုးဖျက်သူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—ကော်ရဝစစ်တပ်တစ်ရပ်လုံးကို ခဏချင်း ဖျက်ဆီးရန် လှုပ်ရှားသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ—သရီကృష్ణ၏ ပရသာဒကြောင့် အလိုရှိသမျှ ကောင်းချီးအားလုံးကို ပေးနိုင်သော အစွမ်းရှိသူရေ! အောင်မြင်ပါစေ၊ အောင်မြင်ပါစေ—ကလိကာလ၌ ချီးမြှောက်ကန်တော့ခံရသူ၊ နမောနမஸ္တေ—ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ။

Verse 116

अनेन यः सुहृदयं श्रावणेऽभ्यर्च्य दर्शके । वैशाखे च त्रयोदश्यां कृष्णपक्षे द्विजोत्तमाः । शतदीपैः पूरिकाभिः संस्तवेत्तस्य तुष्यति

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ မည်သူမဆို စရဝဏလတွင် အမဝါသျာနေ့၌ ဤကရုဏာရှိသော ဒေဝတাকে ဤသီချင်းဖြင့် ပူဇော်ကာ၊ ထို့ပြင် ဝိုင်သာခလတွင် ကృష్ణပက္ခ တရိုဒသီ (၁၃) ရက်၌လည်း မီးအလင်းတစ်ရာနှင့် ပူရိကာ ပူဇော်သက္ကာများဖြင့် ချီးမွမ်းလျှင် ထိုဘုရားသည် ပီတိဖြစ်၍ ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 117

ततो विप्रा नारदश्च समाराध्य महेश्वरम् । महीनगरके पुण्ये स्थापयामास शंकरम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့သည် နာရဒနှင့်အတူ မဟေရှ్వరကို သင့်လျော်စွာ ပူဇော်သက်ဝင်စေပြီး၊ ပုဏ్యမြေ မဟီနဂရက ဟုခေါ်သော သန့်ရှင်းရာဌာန၌ ရှင်ကရ (သင်္ကရ) ကို တည်ထောင်လေ၏။

Verse 118

लोकानां च हितार्थाय केदारं लिङ्गमुत्तमम् । अत्रीशादुत्तरे भागे महापापप्रणाशनम्

လောကတို့၏ အကျိုးအတွက် ကေဒါရ ဟုအမည်ရသော အထွတ်အမြတ် လင်္ဂကို အတြီဣရှ၏ မြောက်ဘက်၌ တည်ထောင်ခဲ့ကြပြီး၊ ထိုသည် မဟာအပြစ်တို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသော အရာဖြစ်၏။

Verse 119

अत्र कुण्डे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा यथाविधि । अत्रीशं च नमस्कृत्य केदारं च प्रपश्यति

ဤနေရာ၌ လူတစ်ဦးသည် ကုဏ္ဍသန့်ရှင်း၌ ရေချိုးပြီး နည်းလမ်းအတိုင်း ရှရဒ္ဓ (śrāddha) ကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထို့နောက် အတြီဣရှကို ဦးချပြီး ကေဒါရကိုလည်း ဖူးမြင်ရမည်။

Verse 120

मातुः स्तन्यं पुनर्नैव स पिबेन्मुक्तिभाग्भवेत् । ततो रुद्रो नीलकण्ठो नारदाय महात्मने

ထိုသူသည် မိခင်၏ နို့ကို ထပ်မံမသောက်တော့ဘဲ မုတ်တိ (mokṣa) ၏ အစိတ်အပိုင်းကို ရရှိသူ ဖြစ်လာမည်။ ထို့နောက် လည်ပင်းပြာရှင် နီလကဏ္ဍ (Nīlakaṇṭha) ရုဒ္ရသည် မဟာအတ္တမ နာရဒအား မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 121

वरं दत्त्वा स्वयं तस्थौ महीनगरके शुभे । कोटितीर्थे नरः स्नात्वा नीलकण्ठं प्रपश्यति

ဗရံကို ပေးသနားပြီးနောက်၊ အရှင်သည် မင်္ဂလာရှိသော မဟီနဂရက၌ ကိုယ်တိုင် တည်နေတော်မူ၏။ ကိုဋိတီရ္ထ၌ ရေချိုးသူသည် နီလကဏ္ဌ (ရှီဝ) ကို ဖူးမြင်ရ၏။

Verse 123

न तेषां वंशनाशोऽस्ति जयादित्यप्रसादतः । तेषां कुले न रोगः स्यान्न दारिद्र्यं न लाञ्छनम्

ဇယာဒိတျ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့၏ မျိုးရိုးမပျက်စီး။ သူတို့၏ မိသားစု၌ ရောဂါမရှိ၊ ဆင်းရဲခြင်းမရှိ၊ အရှက်အကြောက်လည်း မရှိ။

Verse 124

पुत्रपौत्रसमायुक्ता धनधान्यसमायुताः । भुक्त्वा भोगानिह बहून्सूर्यलोके वसन्ति ते

သားသမီးမြေးမြစ်တို့နှင့် ပြည့်စုံ၍ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံတို့လည်း စုံလင်ကြသည်။ ဤလောက၌ အပျော်အပါးများစွာ ခံစားပြီးနောက် နေမင်း၏ လောက၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 125

इति प्रोक्तं मया विप्रा गुप्तक्षेत्रं समासतः । सप्तक्रोशप्रमाणं च क्षेत्रस्यास्य पुरा द्विजाः । स्वयंभुवा प्रोक्तमिदं सर्वकामार्थसिद्धिदम्

ဤသို့ပင်၊ ဗိပရာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့၊ ဂုပ္တက္ရှေတ္ရကို အကျဉ်းချုပ်၍ ငါဆိုပြီ။ ရှေးကာလ၌၊ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့၊ ဤသန့်ရှင်းဒေသ၏ အတိုင်းအတာကို ခုနှစ် ကရိုးရှဟု ကြေညာခဲ့သည်။ ဤသင်ကြားချက်ကို စွဝယံဘူ (ဗြဟ္မာ) က မိန့်ကြားတော်မူ၍ အလိုဆန္ဒနှင့် ရည်မှန်းချက်အားလုံး ပြည့်စုံစေသည်။

Verse 126

इति वो वर्णितः पुण्यो महीसागरसम्भवः । शृण्वन्संकीर्तयंश्चैव सर्वपापैः प्रमुच्यते

ဤသို့ပင် သန့်ရှင်းသော မဟီသာဂရသမ္ဘဝကို သင်တို့အား ဖော်ပြပြီးပြီ။ ၎င်းကို နားထောင်သူနှင့် အသံထွက်၍ ရွတ်ဆိုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 127

य इदं श्रावयेद्विद्वान्महामाहात्म्यमुत्तमम् । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकं स गच्छति

ဤအမြတ်မဟာမဟာတ္မိယကို ပညာရှိက အခြားသူတို့အား ကြားနာစေသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ ရုဒ္ရ၏ လောကသို့ သွားရောက်သည်။

Verse 128

गुप्तक्षेत्रस्य माहात्म्यं सकलं श्रावयेद्यदि । सर्वैश्वर्यमवाप्नोति ब्रह्महत्यां व्यपोहति

ဂုပ္တက္ရှေတရ၏ မဟာတ္မိယကို အပြည့်အစုံ အခြားသူတို့အား ကြားနာစေပါက စည်းစိမ်အာဏာအလုံးစုံကို ရရှိပြီး ဘြဟ္မဟတ္ယာ (ဗြာဟ္မဏကို သတ်ခြင်း) အပြစ်တောင် ပယ်ဖျက်နိုင်သည်။

Verse 129

कोटितीर्थस्य माहात्म्यं महीनगरकस्य च । शृणोति श्रावयेद्यस्तु ब्रह्मभूयाय कल्पते

ကိုဋိတီရ္ထနှင့် မဟီနဂရက၏ မဟာတ္မိယကို ကြားနာသူ သို့မဟုတ် အခြားသူတို့အား ကြားနာစေသူသည် ဘြဟ္မဘူယ (ဗြဟ္မန်အခြေအနေသို့ ရောက်ခြင်း) အတွက် သင့်လျော်သူ ဖြစ်လာသည်။

Verse 130

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा श्राद्धं कृत्वा प्रयत्नतः । दानं दद्याद्यथाशक्त्या शृणुध्वं तत्फलं हि मे

ကိုဋိတီရ္ထတွင် ရေချိုးပြီးနောက် အားထုတ်၍ သြရဒ္ဓ (śrāddha) ကို သေချာစွာ ပြုလုပ်ကာ ကိုယ်တတ်နိုင်သမျှ ဒါနပေးလှူရမည်။ ထို၏ အကျိုးကို ငါ့ထံမှ ကြားနာကြလော့။

Verse 131

स्वर्गपातालमर्त्येषु यानि तीर्थानि सन्ति वै । तेषु दानेषु यत्पुण्यं तत्फलं प्राप्यते नरैः

ကောင်းကင်၊ ပာတာလ၊ လူ့လောကတို့တွင် ရှိသမျှ တီရ္ထများ၌ ဒါနပြုခြင်းမှ ရသော ပုဏ္ဏာအကျိုးကို လူတို့သည် ဤနေရာ၌ပင် ထိုတူညီသော အကျိုးအဖြစ် ရရှိကြသည်။

Verse 132

अश्वमेधादिभिर्यज्ञैरिष्टैश्चैवाप्तदक्षिणैः । सर्वव्रततपोभिश्च कृतैर्यत्पुण्यमाप्यते

အရှွမေဓာ စသည့် ယဇ္ဉများကို ပြုလုပ်ခြင်း၊ ထုံးတမ်းအခမ်းအနားများကို မှန်ကန်စွာ ဆောင်ရွက်၍ ပူဇော်ခ (ဒက္ခိဏာ) ကိုလည်း သင့်တော်စွာ ပေးအပ်ခြင်း၊ ထို့ပြင် ဝရတနှင့် တပဿာ အမျိုးမျိုးကို ဆောင်ရွက်ခြင်းတို့ကြောင့် ရရှိသည့် ကုသိုလ်တရားဟူသမျှ—

Verse 133

तत्पुण्यं प्राप्यते विप्राः कोटितीर्थे न संशयः

ထိုကုသိုလ်တရားတည်းဟူသမျှကိုပင် ကိုဋိတီရ္ထ၌ ရရှိနိုင်ကြသည်၊ ဗိပ္ပရာ (ဗြာဟ္မဏ) တို့ရေ—သံသယမရှိ။

Verse 134

इदं पवित्रं खलु पुण्यदं सदा यशस्करं पापहरं परात्परम् । शृणोति भक्त्या पुरुषः स पुण्यभागसुक्षये रुद्रसलोकतां व्रजेत्

ဤဝတ္ထုသည် အမှန်တကယ် သန့်စင်ပေးသောအရာဖြစ်၍ အစဉ်ကုသိုလ်ပေးကာ ဂုဏ်သတင်းတိုးစေပြီး အပြစ်ကိုဖယ်ရှားကာ အထက်တန်းအလွန်မြင့်မြတ်သည်။ ယုံကြည်ကိုးကွယ်စိတ်ဖြင့် နားထောင်သူသည် မိမိကုသိုလ်သိုလှောင်မှု ကုန်ခမ်းသည့်အခါ ရုဒ္ဒရ၏ လောကသို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 135

धन्यं यशस्यं नियतं सुपुण्यं स्वर्मोक्षदं पापहरं नराणाम् । शृणोति नित्यं नियतः शुचिः पुमान्भित्त्वा रविं विष्णु पदं प्रयाति

ဤအရာသည် ကံကောင်းမြတ်နိုးဖွယ်၊ ဂုဏ်သတင်းပေးသော၊ မပျက်မကွက် အကျိုးရှိသော၊ အလွန်ကုသိုလ်ကြီးမားသောအရာဖြစ်၍ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခကိုပေးကာ လူတို့၏အပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်။ စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းသောသူသည် နေ့စဉ် နားထောင်လျှင် နေကိုကျော်လွန်၍ ဗိṣ္ဏု၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး နေရာသို့ ရောက်သည်။