Sukta 136

Mantra 1

प्र सु ज्येष्ठं निचिराभ्यां बृहन्नमो हव्यं मतिं भरता मृळयद्भ्यां स्वादिष्ठं मृळयद्भ्याम् । ता सम्राजा घृतासुती यज्ञेयज्ञ उपस्तुता । अथैनोः क्षत्रं न कुतश्चनाधृषे देवत्वं नू चिदाधृषे ॥

दीर्घकाळ टिकणारे, दयाळू, अतिशय मधुर कृपा करणारे त्या दोघांसाठी—सर्वात ज्येष्ठ, विशाल नमस्कार; हविरूप मनोमय अर्पण व स्तुती—अर्पण करा. ते दोघे सम्राट; घृतसमृद्ध सोमसुतियुक्त; प्रत्येक यज्ञात उपस्तुत—मग त्यांचे क्षत्र (राजबल) कुठूनही अभेद्य; आणि त्यांचे देवत्वही किंचितही आघातास पात्र नाही.

Mantra 2

अदर्शि गातुरुरवे वरीयसी पन्था ऋतस्य समयंस्त रश्मिभिश्चक्षुर्भगस्य रश्मिभिः । द्युक्षं मित्रस्य सादनमर्यम्णो वरुणस्य च । अथा दधाते बृहदुक्थ्यं वय उपस्तुत्यं बृहद्वयः ॥

विस्तीर्णासाठी अधिकच विस्तीर्ण असा मार्ग दिसून आला; ऋत (सत्य-नियम) याचा पंथ किरणांनी सम्यक् जुळविला—भगाच्या किरणांनी, जेच दृष्टी आहेत. मित्र, अर्यमन् आणि वरुण यांचे ते तेजस्वी आसन—मग ते उक्थ्य (प्रेरित वाणी) याचे विशाल पंख, स्तुतीयोग्य विशाल पंख, स्थापन करतात.

Mantra 3

ज्योतिष्मतीमदितिं धारयत्क्षितिं स्वर्वतीमा सचेते दिवेदिवे जागृवांसा दिवेदिवे । ज्योतिष्मत्क्षत्रमाशाते आदित्या दानुनस्पती । मित्रस्तयोर्वरुणो यातयज्जनोऽर्यमा यातयज्जनः ॥

ज्योतिमती अदितीला—अक्षय पृथ्वीची आधारभूमी व स्वर्वती (सौर स्वर्ग) धारण करणारी—उच्च धारण करून, ते दिवसेंदिवस आमच्याकडे येतात; सदैव जागृत, दिवसेंदिवस। दानुनस्पती—प्रवाहमान समृद्धीचे स्वामी—ते आदित्य ज्योतिर्मय क्षत्र (राजतेज) इच्छितात. त्यांच्यात मित्र; वरुण—जो जनांना संयमित/सुधारतो; अर्यमन्—जो जनांना संयमित/सुधारतो.

Mantra 4

अयं मित्राय वरुणाय शंतमः सोमो भूत्ववपानेष्वाभगो देवो देवेष्वाभगः । तं देवासो जुषेरत विश्वे अद्य सजोषसः । तथा राजाना करथो यदीमह ऋतावाना यदीमहे ॥

हा सोम—मित्र व वरुण यांच्यासाठी परम शांतिदायक होऊन—अर्पित पानांमध्ये कल्याणाचा भाग, देवांमध्ये देव-भाग असा ठरतो. आज सर्व देव एकचित्ताने, एकसुराने, याचा स्वीकार व आस्वाद करो. आणि हे दोन राजन् (मित्र-वरुण), ऋतवान् होऊन, आम्ही जे मागतो—ते सिद्ध करा; आम्ही जे मागतो—ते सिद्ध करा.

Mantra 5

यो मित्राय वरुणायाविधज्जनोऽनर्वाणं तं परि पातो अंहसो दाश्वांसं मर्तमंहसः । तमर्यमाभि रक्षत्यृजूयन्तमनु व्रतम् । उक्थैर्य एनोः परिभूषति व्रतं स्तोमैराभूषति व्रतम् ॥

जो मनुष्य मित्र व वरुण यांची अविभक्त (एकाग्र) वृत्तीने सेवा करतो—त्या दात्या, त्या मर्त्याला संकुचित करणाऱ्या अंहस् (पाप/अपकर्म) पासून सर्व बाजूंनी वाचवा. जो ऋजुमार्गी आहे, जो व्रताचे अनुसरण करतो—त्याचे आर्यमन् रक्षण करतो. जो उक्थांनी (प्रेरित वचनांनी) व्रताला अलंकृत करतो, जो स्तोमांनी (स्तुतिगीतांनी) व्रताला शोभित करतो—

Mantra 6

नमो दिवे बृहते रोदसीभ्यां मित्राय वोचं वरुणाय मीळ्हुषे सुमृळीकाय मीळ्हुषे । इन्द्रमग्निमुप स्तुहि द्युक्षमर्यमणं भगम् । ज्योग्जीवन्तः प्रजया सचेमहि सोमस्योती सचेमहि ॥

महान् द्यौ (स्वर्ग) आणि दोन्ही रोदसी (द्यावा-पृथिवी) यांना नमस्कार; मी मित्रासाठी वाणी उच्चारतो, दानशील वरुणासाठी, सुमृळीक (कृपाळू) दानशीलासाठी. इंद्र व अग्नी यांचीही स्तुती करा; तेजस्वी आर्यमन् व भग यांचीही. दीर्घायुषी होऊन आम्ही प्रजेसह (संततीसह) संयुक्त होऊ; सोमाच्या ऊतीसह (रक्षणासह) संयुक्त होऊ.

Mantra 7

ऊती देवानां वयमिन्द्रवन्तो मंसीमहि स्वयशसो मरुद्भिः । अग्निर्मित्रो वरुणः शर्म यंसन्तदश्याम मघवानो वयं च ॥

इंद्राच्या आधाराने उभे असलेले आम्ही, स्वयशस्वी मरुद्गणांसह, देवांची ऊती (सहाय्य) मनोभावे शोधितो. अग्नी, मित्र व वरुण आम्हांस शरणरूप शांती प्रदान करो; आणि आम्हीही—हे मघवन्—यज्ञबल (मघ) धारण करणारे—ते कल्याण प्राप्त करो.