Sukta 136

Mantra 1

प्र सु ज्येष्ठं निचिराभ्यां बृहन्नमो हव्यं मतिं भरता मृळयद्भ्यां स्वादिष्ठं मृळयद्भ्याम् । ता सम्राजा घृतासुती यज्ञेयज्ञ उपस्तुता । अथैनोः क्षत्रं न कुतश्चनाधृषे देवत्वं नू चिदाधृषे ॥

ಪ್ರ ಸು—ಜ್ಯೇಷ್ಠವಾದ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು, ದೀರ್ಘಕಾಲ ಸ್ಥಿರರಾದ, ಕರುಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವ, ಅತಿಸಿಹಿಯಾಗಿ ದಯಾಳುಗಳಾದ ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ—ಹವ್ಯರೂಪವಾದ ಮತಿ (ಪವಿತ್ರ ಚಿಂತನೆ)ಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿರಿ. ಘೃತಾಸುತಿ (ಘೃತಸಮೃದ್ಧ ಸೋಮ)ಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧರಾದ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸಮ್ರಾಟ್ ರಾಜರು—ಅವರ ಕ್ಷತ್ರ (ರಾಜಶಕ್ತಿ) ಎಲ್ಲಿಯೂ ಅಜೇಯ; ಅವರ ದೇವತ್ವವೂ ಎಂದಿಗೂ ಅಜೇಯವೇ.

Mantra 2

अदर्शि गातुरुरवे वरीयसी पन्था ऋतस्य समयंस्त रश्मिभिश्चक्षुर्भगस्य रश्मिभिः । द्युक्षं मित्रस्य सादनमर्यम्णो वरुणस्य च । अथा दधाते बृहदुक्थ्यं वय उपस्तुत्यं बृहद्वयः ॥

ವಿಸ್ತಾರವಾದವನಿಗಾಗಿ ಇನ್ನೂ ವಿಶಾಲವಾದ ಮಾರ್ಗವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ; ಋತ (ಸತ್ಯ-ವ್ಯವಸ್ಥೆ)ಯ ಪಂಥವು ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಸಮನ್ವಯವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದೆ—ಭಗನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಂತಿರುವ ಆ ಕಿರಣಗಳಿಂದ. ಮಿತ್ರನ ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಆಸನ, ಅರ್ಯಮಣನದು, ವರುಣನದು ಸಹ—ಅನಂತರ ಅವರು ಬೃಹದುಕ್ಥ್ಯ (ಪ್ರೇರಿತ ಸ್ತುತಿ)ಯ ವಿಶಾಲ ರೆಕ್ಕೆ, ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಶಾಲ ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ.

Mantra 3

ज्योतिष्मतीमदितिं धारयत्क्षितिं स्वर्वतीमा सचेते दिवेदिवे जागृवांसा दिवेदिवे । ज्योतिष्मत्क्षत्रमाशाते आदित्या दानुनस्पती । मित्रस्तयोर्वरुणो यातयज्जनोऽर्यमा यातयज्जनः ॥

ಜ್ಯೋತಿಷ್ಮತಿಯಾದ ಅದಿತಿಯನ್ನು—ಅಕ್ಷಯ ಭೂಮಿಯ ಆಧಾರವನ್ನೂ ಸ್ವರ್ವತೀ (ಸೂರ್ಯಲೋಕ-ಧಾರಿಣಿ)ಯನ್ನೂ—ಎತ್ತಿ ಧರಿಸಿ, ಅವರು ದಿನೇದಿನೇ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಸದಾ ಜಾಗೃತರು, ದಿನೇದಿನೇ. ದಾನುನಸ್ಪತಿ (ಹರಿಯುವ ಸಮೃದ್ಧಿಯ ಅಧಿಪತಿಗಳು) ಆದ ಆದಿತ್ಯರು ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಕ್ಷತ್ರ (ರಾಜಸತ್ತೆ)ಯನ್ನು ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಮಿತ್ರ; ವರುಣ—ಜನರನ್ನು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವವನು; ಅರ್ಯಮಾ—ಜನರನ್ನು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸುವವನು.

Mantra 4

अयं मित्राय वरुणाय शंतमः सोमो भूत्ववपानेष्वाभगो देवो देवेष्वाभगः । तं देवासो जुषेरत विश्वे अद्य सजोषसः । तथा राजाना करथो यदीमह ऋतावाना यदीमहे ॥

ಈ ಸೋಮನು ಮಿತ್ರನಿಗೂ ವರುಣನಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಶಾಂತಿದಾಯಕನಾಗಿ, ಅರ್ಪಣಗಳ ಪಾನಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗರೂಪವಾದ ಆನಂದ; ದೇವರಲ್ಲಿ ದೇವನ ಪಾಲು. ಇಂದು ಎಲ್ಲ ದೇವರೂ ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಲಿ. ಹಾಗೆಯೇ, ಹೇ ಎರಡು ರಾಜರೇ, ಋತವಂತರೇ, ನಾವು ಬೇಡುವುದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ—ನಾವು ಬೇಡುವುದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿರಿ.

Mantra 5

यो मित्राय वरुणायाविधज्जनोऽनर्वाणं तं परि पातो अंहसो दाश्वांसं मर्तमंहसः । तमर्यमाभि रक्षत्यृजूयन्तमनु व्रतम् । उक्थैर्य एनोः परिभूषति व्रतं स्तोमैराभूषति व्रतम् ॥

ಯಾವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಖಂಡ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಿತ್ರ-ವರುಣರನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೋ—ಆ ದಾನಶೀಲ ಮರಣಶೀಲನನ್ನು ಸಂಕುಚಿತಗೊಳಿಸುವ ಅಂಹಸ (ಪಾಪ/ಅಪಾಯ)ದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಕಾಪಾಡಿರಿ; ಅವನನ್ನು ಅಂಹಸದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ. ಋಜುವಾಗಿ ನಡೆಯುವ, ವ್ರತವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವನನ್ನು ಅರ್ಯಮನ್ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಉಕ್ಥಗಳಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತಾನೋ, ಯಾರು ಸ್ತೋಮಗಳಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಸುಂದರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೋ—

Mantra 6

नमो दिवे बृहते रोदसीभ्यां मित्राय वोचं वरुणाय मीळ्हुषे सुमृळीकाय मीळ्हुषे । इन्द्रमग्निमुप स्तुहि द्युक्षमर्यमणं भगम् । ज्योग्जीवन्तः प्रजया सचेमहि सोमस्योती सचेमहि ॥

ವಿಶಾಲ ದ್ಯೌ ಮತ್ತು ಎರಡು ರೋದಸೀ (ದ್ಯಾವಾ-ಪೃಥಿವೀ)ಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಿತ್ರನಿಗಾಗಿ, ದಾನಶೀಲ ವರುಣನಿಗಾಗಿ, ಸುಮೃಳೀಕ (ಕರುಣಾಮಯ) ದಾನಶೀಲನಿಗಾಗಿ ನಾನು ವಾಣಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಸಹ ಸ್ತುತಿಸಿರಿ; ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅರ್ಯಮನ್ ಮತ್ತು ಭಗನನ್ನೂ. ದೀರ್ಘಜೀವಿಗಳಾಗಿ, ಪ್ರಜೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸೇರಿರೋಣ; ಸೋಮನ ಊತಿ (ರಕ್ಷಣೆ/ಸಹಾಯ)ಯೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಸೇರಿರೋಣ.

Mantra 7

ऊती देवानां वयमिन्द्रवन्तो मंसीमहि स्वयशसो मरुद्भिः । अग्निर्मित्रो वरुणः शर्म यंसन्तदश्याम मघवानो वयं च ॥

ಇಂದ್ರಸಹಾಯಿತರಾದ ನಾವು, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭ ಮರುದ್ಗಣರೊಂದಿಗೆ, ದೇವರ ಊತಿ (ಸಹಾಯ)ವನ್ನು ಮನಸಾರೆ ಕೋರುತ್ತೇವೆ. ಅಗ್ನಿ, ಮಿತ್ರ, ವರುಣರು ನಮಗೆ ಶರಣರೂಪವಾದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ; ಮತ್ತು ನಾವು ಸಹ, ಮಘವಾನರು (ದಾನಶೀಲರು) ಆಗಿ, ಅದನ್ನು ಪಡೆಯೋಣ.