Sukta 136

Mantra 1

प्र सु ज्येष्ठं निचिराभ्यां बृहन्नमो हव्यं मतिं भरता मृळयद्भ्यां स्वादिष्ठं मृळयद्भ्याम् । ता सम्राजा घृतासुती यज्ञेयज्ञ उपस्तुता । अथैनोः क्षत्रं न कुतश्चनाधृषे देवत्वं नू चिदाधृषे ॥

దీర్ఘకాలం నిలిచే, కరుణ ప్రసాదించే, అత్యంత మధురంగా అనుగ్రహించే ఆ ఇద్దరికై—అత్యజ్యేష్ఠమైన, విస్తారమైన నమస్కారాన్ని; హవిరూపమైన మనోమయ అర్పణాన్ని; స్తుతిని—తెచ్చి సమర్పించండి. వారు ఇద్దరు సమ్రాట్లు; ఘృతసమృద్ధమైన సోమసుతి కలవారు; ప్రతి యజ్ఞంలో ఉపస్తుతులు—అప్పుడు వారి క్షత్రం (రాజశక్తి) ఎక్కడా అజేయం; వారి దేవత్వమూ కించిత్తు కూడా దాడికి లోనుకాదు.

Mantra 2

अदर्शि गातुरुरवे वरीयसी पन्था ऋतस्य समयंस्त रश्मिभिश्चक्षुर्भगस्य रश्मिभिः । द्युक्षं मित्रस्य सादनमर्यम्णो वरुणस्य च । अथा दधाते बृहदुक्थ्यं वय उपस्तुत्यं बृहद्वयः ॥

విస్తారమైనవానికి మరింత విశాలమైన మార్గం దర్శనమైంది; ఋత (సత్య-నియమ) మార్గం కిరణాలచే సమన్వయమైంది—భగుని కిరణాలచే, అవే దృష్టి. మిత్రుడు, అర్యమన్, వరుణుడు—వారి ద్యుతిమంతమైన ఆసనం—అప్పుడు వారు ఉక్థ్య (ప్రేరిత వాక్కు) అనే మహత్తర రెక్కను, ఉపస్తుత్యమైన మహా రెక్కను స్థాపిస్తారు.

Mantra 3

ज्योतिष्मतीमदितिं धारयत्क्षितिं स्वर्वतीमा सचेते दिवेदिवे जागृवांसा दिवेदिवे । ज्योतिष्मत्क्षत्रमाशाते आदित्या दानुनस्पती । मित्रस्तयोर्वरुणो यातयज्जनोऽर्यमा यातयज्जनः ॥

జ్యోతిమతీ అదితిని—అక్షయమైన భూమికి ఆధారమై, స్వర్వతీ (సౌర స్వర్గం)ను ధరించునదిగా—ఉన్నతంగా ధరించి, వారు దినదినమూ మన వద్దకు వస్తారు; ఎల్లప్పుడూ జాగ్రత్తగా, దినదినమూ. దానునస్పతి—ప్రవహించే సమృద్ధికి అధిపతులు—ఆ ఆదిత్యులు జ్యోతిర్మయ క్షత్రం (రాజతేజస్సు)ను ఆశిస్తారు. వారిలో మిత్రుడు; వరుణుడు—జనులను నియమించే/సరిదిద్దే వాడు; అర్యమన్—జనులను నియమించే/సరిదిద్దే వాడు.

Mantra 4

अयं मित्राय वरुणाय शंतमः सोमो भूत्ववपानेष्वाभगो देवो देवेष्वाभगः । तं देवासो जुषेरत विश्वे अद्य सजोषसः । तथा राजाना करथो यदीमह ऋतावाना यदीमहे ॥

ఈ సోమము—మిత్రునికీ వరుణునికీ అత్యంత శాంతిదాయకమై—అర్పిత పానాహుతులలో శుభభాగమై, దేవుల మధ్య దైవభాగమై నిలుస్తుంది. ఈ రోజు సమ్మతితో, ఏకమనస్సుతో, సమస్త దేవులు దీనిని ఆనందించి స్వీకరించుగాక. అలాగే, ఓ ఇద్దరు రాజులారా (మిత్ర-వరుణ), ఋతవంతులై, మేము యాచించేది—అది సిద్ధింపజేయుడి; మేము యాచించేది—అది సిద్ధింపజేయుడి.

Mantra 5

यो मित्राय वरुणायाविधज्जनोऽनर्वाणं तं परि पातो अंहसो दाश्वांसं मर्तमंहसः । तमर्यमाभि रक्षत्यृजूयन्तमनु व्रतम् । उक्थैर्य एनोः परिभूषति व्रतं स्तोमैराभूषति व्रतम् ॥

మిత్రునికీ వరుణునికీ అవిభక్త (ఏకాగ్ర) మనస్సుతో సేవచేసే ఆ మనుష్యుని—ఆ దాతను, ఆ మర్త్యుని—సంకుచింపజేసే అంహస్ (పాపం/అపకారం) నుండి అన్ని వైపులా కాపాడుడి. ఋజువుగా నడిచేవాడిని, వ్రతాన్ని అనుసరించేవాడిని—అర్యమన్ రక్షిస్తాడు. ఉక్థములతో (ప్రేరిత వాక్యాలతో) వ్రతాన్ని అలంకరించేవాడు, స్తోమములతో (స్తుతులతో) వ్రతాన్ని శోభింపజేసేవాడు—

Mantra 6

नमो दिवे बृहते रोदसीभ्यां मित्राय वोचं वरुणाय मीळ्हुषे सुमृळीकाय मीळ्हुषे । इन्द्रमग्निमुप स्तुहि द्युक्षमर्यमणं भगम् । ज्योग्जीवन्तः प्रजया सचेमहि सोमस्योती सचेमहि ॥

విశాలమైన ద్యౌ (ఆకాశం)కూ, రెండు రోదసీ (ద్యావా-పృథివీ)కూ నమస్కారం; మిత్రుని కోసం నేను వాక్యాన్ని పలుకుతాను; దానశీలుడైన వరుణుని కోసం, సుమృళీక (కరుణామయ) దానశీలుని కోసం. ఇంద్రుని, అగ్నిని కూడా స్తుతించుడి; ప్రకాశవంతుడైన అర్యమన్‌ను, భగను కూడా. దీర్ఘజీవులమై మేము ప్రజయతో (సంతానంతో) కలిసి ఉండుగాక; సోముని ఊతి (రక్ష)తో కలిసి ఉండుగాక.

Mantra 7

ऊती देवानां वयमिन्द्रवन्तो मंसीमहि स्वयशसो मरुद्भिः । अग्निर्मित्रो वरुणः शर्म यंसन्तदश्याम मघवानो वयं च ॥

ఇంద్రుని ఆధారంగా కలిగిన మేము, స్వయశస్సుతో ప్రకాశించే మరుద్గణులతో కలిసి, దేవుల ఊతి (సహాయం)ను మనసారా కోరుతున్నాము. అగ్ని, మిత్ర, వరుణులు మాకు శరణరూప శాంతిని ప్రసాదించుగాక; అలాగే మేము కూడా—హే మఘవన్—యజ్ఞబలం (మఘ) కలవారమై—ఆ మంగళాన్ని పొందుదుము గాక.