Sukta 136

Mantra 1

प्र सु ज्येष्ठं निचिराभ्यां बृहन्नमो हव्यं मतिं भरता मृळयद्भ्यां स्वादिष्ठं मृळयद्भ्याम् । ता सम्राजा घृतासुती यज्ञेयज्ञ उपस्तुता । अथैनोः क्षत्रं न कुतश्चनाधृषे देवत्वं नू चिदाधृषे ॥

પ્ર સુ—જ્યેષ્ઠ (અતિ પ્રાચીન) અને વિશાળ નમસ્કાર, દીર્ઘકાળ ટકનારા, કૃપા કરનારા, અતિમધુર રીતે દયાળુ એવા તે બે દેવોને—હવ્યરૂપ મનન (મતિ) અર્પણ કરો. ઘૃતાસુતિ (ઘૃતથી સમૃદ્ધ સોમરસ) ધરાવતા, દરેક યજ્ઞે યજ્ઞે સ્તુત એવા તે બે સમ્રાટ રાજાઓ—ત્યારે તેમનું ક્ષત્ર (રાજશક્તિ) ક્યાંયથી અપરાજેય છે; અને તેમનું દેવત્વ પણ કદી અપરાજેય જ છે.

Mantra 2

अदर्शि गातुरुरवे वरीयसी पन्था ऋतस्य समयंस्त रश्मिभिश्चक्षुर्भगस्य रश्मिभिः । द्युक्षं मित्रस्य सादनमर्यम्णो वरुणस्य च । अथा दधाते बृहदुक्थ्यं वय उपस्तुत्यं बृहद्वयः ॥

વિસ્તૃત એવા માટે વધુ વિસ્તૃત માર્ગ દર્શાયો છે; ઋત (સત્ય-વ્યવસ્થા) નો પંથ કિરણોથી સમ્યક ગોઠવાયો છે—ભગના કિરણો, જે દૃષ્ટિ સમાન છે, તે કિરણોથી. મિત્રનું તેજસ્વી આસન, અર્યમણનું, અને વરુણનું પણ—પછી તેઓ બૃહદ ઉકથ્ય (પ્રેરિત સ્તુતિ) નું વિશાળ પંખ, સ્તુતિયોગ્ય વિશાળ પંખ સ્થાપે છે.

Mantra 3

ज्योतिष्मतीमदितिं धारयत्क्षितिं स्वर्वतीमा सचेते दिवेदिवे जागृवांसा दिवेदिवे । ज्योतिष्मत्क्षत्रमाशाते आदित्या दानुनस्पती । मित्रस्तयोर्वरुणो यातयज्जनोऽर्यमा यातयज्जनः ॥

જ્યોતિષ્મતી અદિતિને—અક્ષય પૃથ્વીની આધારભૂમિ અને સ્વર્વતી (સૂર્યલોક-ધારિણી) ને—ઉચ્ચે ધારણ કરીને, તેઓ દિન પ્રતિદિન અમારી પાસે આવે છે, સદા જાગૃત, દિન પ્રતિદિન. દાનુનસ્પતિ (વહેતી સમૃદ્ધિના સ્વામી) એવા આદિત્યો તેજસ્વી ક્ષત્ર (રાજસત્તા) ની આશા રાખે છે. તેમામાં મિત્ર; વરુણ—જનસમુદાયોને નિયમમાં રાખનાર; અર્યમા—જનસમુદાયોને નિયમમાં રાખનાર.

Mantra 4

अयं मित्राय वरुणाय शंतमः सोमो भूत्ववपानेष्वाभगो देवो देवेष्वाभगः । तं देवासो जुषेरत विश्वे अद्य सजोषसः । तथा राजाना करथो यदीमह ऋतावाना यदीमहे ॥

આ સોમ મિત્ર અને વરુણ માટે અતિ શાંતિકારક બની, અર્પણોના પાનમાં ભાગરૂપ આનંદ છે; દેવોમાં દેવનો ભાગ છે. આજે સર્વ દેવો એકમન થઈ તેને આનંદપૂર્વક સ્વીકારે. તેમ, હે બે રાજાઓ, ઋતવાન હો, જે અમે માંગીએ છીએ તે સિદ્ધ કરો—જે અમે માંગીએ છીએ તે સિદ્ધ કરો.

Mantra 5

यो मित्राय वरुणायाविधज्जनोऽनर्वाणं तं परि पातो अंहसो दाश्वांसं मर्तमंहसः । तमर्यमाभि रक्षत्यृजूयन्तमनु व्रतम् । उक्थैर्य एनोः परिभूषति व्रतं स्तोमैराभूषति व्रतम् ॥

જે મનુષ્ય અખંડ ભાવથી મિત્ર અને વરુણની સેવા કરે છે—તે દાનશીલ મર્ત્યને સંકોચક અંહસ (પાપ/અપશકુન)થી ચારે તરફથી રક્ષો; તેને અંહસથી બચાવો. જે ઋજુ માર્ગે ચાલે છે, વ્રતને અનુસરે છે, તેને અર્યમન રક્ષે છે. જે ઉકથોથી વ્રતને શોભાવે છે, જે સ્તોમોથી વ્રતને અલંકૃત કરે છે—

Mantra 6

नमो दिवे बृहते रोदसीभ्यां मित्राय वोचं वरुणाय मीळ्हुषे सुमृळीकाय मीळ्हुषे । इन्द्रमग्निमुप स्तुहि द्युक्षमर्यमणं भगम् । ज्योग्जीवन्तः प्रजया सचेमहि सोमस्योती सचेमहि ॥

વિશાળ દ્યૌ અને બે રોદસી (દ્યાવા-પૃથિવી)ને નમસ્કાર. હું મિત્ર માટે, દાનશીલ વરુણ માટે, સુમૃળીક (કૃપાળુ) દાનશીલ માટે વાણી ઉચ્ચારું છું. ઇન્દ્ર અને અગ્નિનું પણ સ્તવન કરો; તેજસ્વી અર્યમન અને ભગનું પણ. દીર્ઘજીવી બની, પ્રજાથી અમે જોડાયેલા રહીએ; સોમની ઊતિ (રક્ષા/સહાય) સાથે અમે જોડાયેલા રહીએ.

Mantra 7

ऊती देवानां वयमिन्द्रवन्तो मंसीमहि स्वयशसो मरुद्भिः । अग्निर्मित्रो वरुणः शर्म यंसन्तदश्याम मघवानो वयं च ॥

ઇન્દ્રસહાયિત અમે, સ્વયંપ્રભ મરુદગણ સાથે, દેવોની ઊતિ (સહાય) મનમાં ઇચ્છીએ છીએ. અગ્નિ, મિત્ર, વરુણ અમને શરણરૂપ શાંતિ વિસ્તારે; અને અમે પણ, મઘવાન (દાનવીર) બની, તે (કલ્યાણ) પ્રાપ્ત કરીએ.