Sukta 64

Mantra 1

वृषा सोम द्युमाँ असि वृषा देव वृषव्रतः । वृषा धर्माणि दधिषे ॥

ഹേ സോമ, നീ ദ്യുമാൻ—പ്രകാശശക്തിയുടെ വൃഷഭൻ; ഹേ ദേവ, നീ വൃഷവ്രതൻ—വൃഷഭത്തിന്റെ അചഞ്ചല നിശ്ചയമുള്ളവൻ. വൃഷഭരൂപത്തിൽ നീ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഋതത്തിന്റെ ധർമ്മങ്ങളെ ധരിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 2

वृष्णस्ते वृष्ण्यं शवो वृषा वनं वृषा मदः । सत्यं वृषन्वृषेदसि ॥

നിന്റെ ബലം വൃഷഭത്തിന്റെ ബലമാണ്; നിന്റെ ശവം വൃഷഭത്തിന്റെ ജയാനന്ദം; നിന്റെ മദം വൃഷഭത്തിന്റെ ഉന്മേഷധാര. ഹേ വൃഷഭ, നീ സത്യമാണ്—അതിന്റെ പ്രബല പ്രതിഷ്ഠയോടെ.

Mantra 3

अश्वो न चक्रदो वृषा सं गा इन्दो समर्वतः । वि नो राये दुरो वृधि ॥

ശക്തിയിൽ കുതിരപോലെ ഹിണിഹിണിക്കുന്നവനേ, ഹേ വൃഷഭ ഇന്ദു! ഗാവുകൾ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ)യും നമ്മെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന ഊർജ്ജങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചു കൂട്ടുക. ഞങ്ങൾക്കായി റായ (സമൃദ്ധി) യുടെ ദ്വാരങ്ങൾ വിശാലമായി തുറന്ന് വർദ്ധിപ്പിക്ക.

Mantra 4

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया । शुक्रासो वीरयाशवः ॥

മുന്നോട്ട് ഒഴുകിയിരിക്കുന്നു ഈ വാജിന (ശക്തിമാൻ) സോമധാരകൾ—ഗവ്യ (പ്രകാശമയ ഗാവുകൾ/കിരണങ്ങൾ) എന്ന സമൃദ്ധിയും അശ്വയ (കുതിരപോലെ വേഗമുള്ള) പുരോഗമനശക്തിയും നിറഞ്ഞവ; ശുക്ര (ദീപ്തിമാൻ), വീര്യ (വീരബലം) ധരിച്ച, ഉഗ്രവേഗമുള്ളവ.

Mantra 5

शुम्भमाना ऋतायुभिर्मृज्यमाना गभस्त्योः । पवन्ते वारे अव्यये ॥

ഋതത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവരാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട്, കൈകളുടെ സ്പർശത്തിൽ മൃജ്യമാന (ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്), അവർ അവ്യയ വാരേ (അവിനാശി പ്രവാഹം) യിൽ പവിത്രരായി ഒഴുകുന്നു—സോമധാരകൾ, ഋത (സത്യ-ക്രമം) യുടെ പാത്രങ്ങളാകുന്നു.

Mantra 6

ते विश्वा दाशुषे वसु सोमा दिव्यानि पार्थिवा । पवन्तामान्तरिक्ष्या ॥

ഹേ സോമാ, ശുദ്ധീകരിച്ചൊഴുകുന്ന നിന്റെ ധാരകൾ ദാനിയ്ക്ക് എല്ലാ വസുക്കളും—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും—കൊണ്ടുവരട്ടെ; അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നെത്തി, സ്വർഗ്ഗവും ഭൂമിയും തമ്മിൽ മധ്യസ്ഥശക്തികളായി (നമ്മുടെ ഉള്ളിൽ) പ്രവഹിക്കട്ടെ.

Mantra 7

पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत । सूर्यस्येव न रश्मयः ॥

ഹേ വിശ്വവിത് പവമാന, നിന്റെ ധാരകൾ മുന്നോട്ട് വിടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങൾപോലെ; എല്ലായിടത്തും പ്രകാശത്തിന്റെ കണ്ടെത്തലും മറഞ്ഞതിന്റെ വെളിപ്പെടുത്തലും വഹിച്ച്.

Mantra 8

केतुं कृण्वन्दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि । समुद्रः सोम पिन्वसे ॥

ദിവസ്സിന് അപ്പുറത്ത് നിന്നുള്ള പ്രകാശത്തിന്റെ കേതു (ധ്വജം) സൃഷ്ടിച്ച്, നീ എല്ലാ രൂപങ്ങളിലൂടെയും ഒഴുകുന്നു. ഹേ സോമ, നീ സമുദ്രംപോലെ മഹാവിസ്താരമായി പൊങ്ങുന്നു—ആനന്ദത്തിന്റെയും സത്തയുടെയും അളവറ്റ വ്യാപ്തിയായി.

Mantra 10

इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनां मती । सृजदश्वं रथीरिव ॥

ഇന്ദു—അത്യന്തം ശുദ്ധനായവൻ—ചേതനയെ ജാഗ്രതമാക്കുന്നു; കവികളുടെ മതി(ചിന്ത)യ്ക്ക് പ്രിയൻ. രഥി തന്റെ അശ്വത്തെ വിട്ടയക്കുന്നതുപോലെ, അവൻ ശക്തിയുടെ അശ്വത്തെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 11

ऊर्मिर्यस्ते पवित्र आ देवावीः पर्यक्षरत् । सीदन्नृतस्य योनिमा ॥

നിന്റെ ഊർമി പവിത്രത്തെ ചുറ്റി ഒഴുകി—ദേവമാർഗ്ഗത്തേക്ക് നീങ്ങി—പര്യക്രമിച്ച് ഒഴുകിയതു; അത് ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ ഇരുന്നു നിൽക്കുന്നു.

Mantra 12

स नो अर्ष पवित्र आ मदो यो देववीतमः । इन्दविन्द्राय पीतये ॥

ഹേ സോമ, ഞങ്ങൾക്കായി പവിത്രത്തിലേക്ക് ഒഴുകുക—ദേവന്മാർക്ക് അത്യന്തം പ്രിയമായ ആ മദം—ഇന്ദു, ഇന്ദ്രന്റെ പാനത്തിനായി.

Mantra 13

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः । इन्दो रुचाभि गा इहि ॥

ഹേ സോമ (ഇന്ദു), ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയും സമൃദ്ധിയും നിമിത്തം ധാരയായി പവമാനനായി ഒഴുകുക; മനീഷികളാൽ മൃജ്യമാനൻ—ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നവനായി. ഹേ ഇന്ദു, നിന്റെ രുചാഭിഃ (പ്രകാശങ്ങൾ) സഹിതം ഗാഃ—പ്രകാശകിരണരൂപ ‘ഗോ’കളിലേക്കു ചെന്നു അവയിൽ പ്രവേശിക്ക.

Mantra 14

पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः । हरे सृजान आशिरम् ॥

പുനാനൻ—സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ ഗിർവണ (സ്തുതികളുടെ അധിപൻ), ഞങ്ങൾക്ക് വിശാലാവകാശം (വരിവസ്) സൃഷ്ടിക്കയും ജനത്തിനായി ഊർജം—ആത്മബലം—കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുക. ഹേ ഹരി (താമ്രവർണ്ണൻ), സൃജനനായി, അന്തർസുഖത്തിന്റെ ആശീർവാദരൂപ പാനീയം (ആശിരം) ഒഴുക്കിവിടുക.

Mantra 15

पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् । द्युतानो वाजिभिर्यतः ॥

പുനാനൻ—സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ദേവവീതയേ—ദേവന്മാരുടെ സന്തോഷസ്വീകാര്യതയ്ക്കായി, ഇന്ദ്രന്റെ നിഷ്കൃത—നിയത യജ്ഞസ്ഥാനത്തിലേക്കു പോകുക. ദ്യുതാനൻ—പ്രകാശമാനനായി, വാജിഭിഃ—ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികളോടുകൂടെ—അവിടെ എത്തുക.

Mantra 16

प्र हिन्वानास इन्दवोऽच्छा समुद्रमाशवः । धिया जूता असृक्षत ॥

അതെ, പ്രേരിതരായി ഈ വേഗമുള്ള സോമ-ബിന്ദുക്കൾ സമുദ്രത്തേക്കു പാഞ്ഞു; ധിയാ (ചിന്താ-പ്രേരണം) കൊണ്ട് ഉത്തേജിതരായി അവ തങ്ങളുടെ വിശാലതയിൽ വിമുക്തരായി.

Mantra 17

मर्मृजानास आयवो वृथा समुद्रमिन्दवः । अग्मन्नृतस्य योनिमा ॥

വീണ്ടും വീണ്ടും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ സോമ-ബിന്ദുക്കൾ വ്യർത്ഥമായി സമുദ്രത്തിലേക്കു പോയിട്ടില്ല; അവ ഋതത്തിന്റെ യോനിയിലേക്കു—സത്യക്രമത്തിന്റെ ജന്മസ്ഥാനത്തിലേക്കു—എത്തി.

Mantra 18

परि णो याह्यस्मयुर्विश्वा वसून्योजसा । पाहि नः शर्म वीरवत् ॥

ഹേ ഞങ്ങളോടു സ്നേഹമുള്ളവനേ, ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റും സഞ്ചരിക്ക; നിന്റെ ശക്തിയാൽ എല്ലാ വസുക്കളെയും (സമ്പത്തുകളെയും) ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക. ഞങ്ങൾക്ക് വീര്യസമ്പന്നമായ ശരണം കാത്തുരക്ഷിക്ക.

Mantra 19

मिमाति वह्निरेतशः पदं युजान ऋक्वभिः । प्र यत्समुद्र आहितः ॥

വേഗവാനായ വഹ്നി (വഹനകാരൻ) പാത അളക്കുന്നു; ഋഷികളുടെ ഋചകളാൽ സ്വയം യുക്തനാക്കി, അവൻ സമുദ്രവിസ്താരത്തിൽ സ്ഥാപിതനാകുമ്പോൾ.

Mantra 20

आ यद्योनिं हिरण्ययमाशुॠतस्य सीदति । जहात्यप्रचेतसः ॥

വേഗവാൻ ഋതത്തിന്റെ സ്വർണ്ണ യോനിയിൽ ശീഘ്രം ആസീനനാകുമ്പോൾ, അവൻ അപ്രചേതസ്—അജാഗൃത ചൈതന്യാവസ്ഥകളെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

Mantra 21

अभि वेना अनूषतेयक्षन्ति प्रचेतसः । मज्जन्त्यविचेतसः ॥

അതിലേക്കു വേനാ—അന്വേഷകഹൃദയങ്ങൾ ആകാംക്ഷിച്ചു വിളിക്കുന്നു; പ്രചേതസ്—ജാഗൃതർ എത്താൻ പരിശ്രമിക്കുന്നു, എന്നാൽ അവിചേതസ്—അജാഗൃതർ അന്ധകാരത്തിൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്നു.

Mantra 22

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः । ऋतस्य योनिमासदम् ॥

ഹേ ഇന്ദു (സോമ), മരുത്-ബലമുള്ള ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി നീ അത്യന്തം മധുരതരമായ പരിപൂർണ്ണതയോടെ ഒഴുകുക; ഋതത്തിന്റെ യോനിയിൽ—സത്യ-ക്രമത്തിന്റെ നിവാസത്തിൽ—നീ ആസനം സ്വീകരിക്ക.

Mantra 23

तं त्वा विप्रा वचोविदः परि ष्कृण्वन्ति वेधसः । सं त्वा मृजन्त्यायवः ॥

വചനത്തെ അറിയുന്ന പ്രചോദിത ഋഷിമാർ നിന്നെ ചുറ്റും രൂപപ്പെടുത്തി അലങ്കരിക്കുന്നു; വിധാതാക്കളായ ജ്ഞാനികൾ നിന്നെ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—ഹേ സോമ—അന്തര്യാഗത്തിലെ അർപ്പണത്തിന് നിന്റെ പ്രകാശം യോഗ്യമാകുവാൻ.

Mantra 24

रसं ते मित्रो अर्यमा पिबन्ति वरुणः कवे । पवमानस्य मरुतः ॥

ഹേ കവി, നിന്റെ രസം—പവമാന സോമത്തിന്റെ—മിത്രനും അര്യമനും പാനം ചെയ്യുന്നു, വരുണനും പാനം ചെയ്യുന്നു; മരുതുകളും അതിൽ പങ്കുചേരുന്നു.

Mantra 25

त्वं सोम विपश्चितं पुनानो वाचमिष्यसि । इन्दो सहस्रभर्णसम् ॥

ഹേ സോമ, നീ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ (പുനാനഃ) വിപശ്ചിത്—വിവേകപ്രകാശം നിറഞ്ഞ—വാണി (വാച്)യെ നീ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. ഹേ ഇന്ദു, സഹസ്രഭർണസം—ആയിരം ശക്തികൾ വഹിക്കുന്ന—വാണിയെ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 26

उतो सहस्रभर्णसं वाचं सोम मखस्युवम् । पुनान इन्दवा भर ॥

കൂടാതെ ഹേ സോമ, സഹസ്രഭർണസം—ആയിരം ശക്തികൾ വഹിക്കുന്ന—വാണിയെയും, യജ്ഞത്തിനായി ഉത്സുകമായ വാചിനെയും കൊണ്ടുവരിക. ഹേ ഇന്ദു, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നീ അതിനെ ഞങ്ങളിലേക്കു വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരിക.

Mantra 27

पुनान इन्दवेषां पुरुहूत जनानाम् । प्रियः समुद्रमा विश ॥

ഹേ ഇന്ദു, ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നീ—പുരുഹൂത, പലവട്ടം ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവൻ—ഈ ജനങ്ങളുടെ പ്രിയനായിട്ട്, സമുദ്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്ക; മഹാസാഗരസദൃശമായ പൂർണ്ണതയിൽ ലയിക്ക.

Mantra 28

दविद्युतत्या रुचा परिष्टोभन्त्या कृपा । सोमाः शुक्रा गवाशिरः ॥

മിന്നുന്ന ദീപ്തിയാൽ, ചുറ്റും മുഴങ്ങുന്ന സ്തോത്രത്താൽ, രൂപം പകരുന്ന കൃപ/ആകൃതിയാൽ—സോമശക്തികൾ, പ്രകാശമുള്ളതും ശുദ്ധവുമായവ, ഗോ-സാരം (ഗവാശിര) ചേർന്ന് കലരുന്നു; ദീപ്തജ്ഞാനത്തിന്റെ കിരണങ്ങളെ അവ തങ്ങളിലേക്കു ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

Mantra 29

हिन्वानो हेतृभिर्यत आ वाजं वाज्यक्रमीत् । सीदन्तो वनुषो यथा ॥

ഹേതൃകൾ (പ്രേരകർ) ഉണർത്തുമ്പോൾ അവൻ മുന്നേറി വാജം—ബലത്തിന്റെയും ജയത്തിന്റെയും സമൃദ്ധി—വരെ പടിയേറി എത്തുന്നു; ലക്ഷ്യത്തെ തേടുന്ന সাধകർ പോലെ ഇരുന്നുറപ്പിച്ച്, സോമധാരകൾ അകത്ത് യഥാസ്ഥാനത്ത് ആസനം കൈക്കൊള്ളുന്നു.

Mantra 30

ऋधक्सोम स्वस्तये संजग्मानो दिवः कविः । पवस्व सूर्यो दृशे ॥

ഹേ സോമ, ഞങ്ങളുടെ സ്വസ്തിക്കായി, ദിവ്യകവിയായി ഒന്നിച്ചു ചേരുന്നവനായി, ശുദ്ധനായി ഒഴുകുക—ദർശനത്തിനായി സൂര്യനാകുക; അന്തർദർശനത്തെ സത്യമാക്കുന്ന പ്രകാശമാകുക.