Sukta 63

Mantra 1

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् । अस्मे श्रवांसि धारय ॥

ഞങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിവരിക, ഹേ സോമ; സഹസ്രിണമായ റയിയും സുവീര്യവും കൊണ്ടുവരിക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ശ്രവാംസി—പ്രചോദിത സത്യത്തിന്റെ ശ്രവണവും കീർത്തിയും—ധരിപ്പിക്ക.

Mantra 2

इषमूर्जं च पिन्वस इन्द्राय मत्सरिन्तमः । चमूष्वा नि षीदसि ॥

നീ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ഇഷും ഊർജും പുഷ്ടിപ്പെടുത്തുന്നു; ഇന്ദ്രനു ഏറ്റവും മത്‌സരിന്തമനായ നീ ചമൂഷുകളിൽ നിഷീദിക്കുന്നു—സജ്ജമായ പാത്രങ്ങളിൽ സ്ഥിരമാകുന്നു.

Mantra 3

सुत इन्द्राय विष्णवे सोमः कलशे अक्षरत् । मधुमाँ अस्तु वायवे ॥

സുത (പിഴിഞ്ഞെടുത്ത) സോമൻ ഇന്ദ്രനും വിഷ്ണുവും വേണ്ടി കലശത്തിലേക്ക് ഒഴുകി ഇറങ്ങി; വായുവിന്നായി അവൻ മധുമയനായിരിക്കട്ടെ—പ്രാണന്റെ വിശാലഗതിക്ക് യോജ്യമായ മധുരാനന്ദമായി.

Mantra 4

एते असृग्रमाशवोऽति ह्वरांसि बभ्रवः । सोमा ऋतस्य धारया ॥

ഈ തവിട്ടു-താമ്രവർണ്ണമുള്ള, വേഗവാനായ സോമധാരകൾ വളവുകളെ അതിക്രമിച്ച് പാഞ്ഞു പുറപ്പെട്ടു; അവ ഋതത്തിന്റെ ധാരയിൽ ഒഴുകുന്നു—സത്യക്രമത്തിന്റെ ശരിയായ പ്രവാഹത്തിൽ.

Mantra 5

इन्द्रं वर्धन्तो अप्तुरः कृण्वन्तो विश्वमार्यम् । अपघ्नन्तो अराव्णः ॥

ഇന്ദ്രനെ വർധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, അപ്തുരഃ (കർമ്മകർതാക്കൾ) എല്ലാം ‘ആര്യ’—ഉന്നതവും തേജസ്സുമുള്ളതുമാക്കി തീർക്കുന്നു; അവർ അരാവ്ണഃ—ദാരിദ്ര്യവും ക്ഷയകരശക്തികളും—അകറ്റി തള്ളുന്നു.

Mantra 6

सुता अनु स्वमा रजोऽभ्यर्षन्ति बभ्रवः । इन्द्रं गच्छन्त इन्दवः ॥

സുതാഃ—പിഴിഞ്ഞെടുത്ത—ബഭ്രു (താമ്രവർണ്ണ) സോമബിന്ദുക്കൾ തങ്ങളുടെ തന്നെ പാതയിലൂടെ ഒഴുകി തേജോമയമായ രജസ് (ലോക)ത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു; ഈ ഇന്ദവഃ (സോമബിന്ദുക്കൾ) ഇന്ദ്രനിലേക്കാണ് പോകുന്നത്—പ്രകാശം ജയിക്കുന്ന ശക്തിയിലേക്കു.

Mantra 7

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः । हिन्वानो मानुषीरपः ॥

ഈ ധാരയാൽ പവസ്വ, ഹേ സോമ—ഏത് ധാരയാൽ നീ സൂര്യനെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നുവോ; മാനുഷീ അപഃ (മാനവീയ ജലങ്ങൾ)യെ പ്രേരിപ്പിച്ചു നീ നമ്മുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ പ്രവാഹങ്ങളെ പ്രകാശത്തിലേക്കു ചലിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 8

अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि । अन्तरिक्षेण यातवे ॥

സൂര (തേജസ്വി)ൻ ഏതശ (വേഗവാൻ അശ്വം)യെ യോജിപ്പിച്ചു; പവമാനൻ മനസ്സിൽ അധിഷ്ഠിതനായി അന്തരിക്ഷമാർഗ്ഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു—ഭൂമിയും ദ്യൗവും തമ്മിൽ, അന്തർഭവനത്തിന്റെ മേഖലയിലൂടെ ഗതിമാനനായി.

Mantra 9

उत त्या हरितो दश सूरो अयुक्त यातवे । इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन् ॥

യാത്രയ്ക്കായി ആ ദീപ്തനായ ഇന്ദു പത്ത് ഹരിത (താമ്രവർണ്ണ) അശ്വങ്ങളെ യോജിപ്പിച്ചു; പ്രകാശമുള്ള ബിന്ദു മുന്നോട്ട് പോകുന്നു—‘ഞാൻ ഇന്ദ്രൻ’ എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 10

परीतो वायवे सुतं गिर इन्द्राय मत्सरम् । अव्यो वारेषु सिञ्चत ॥

വായുവിന്നായി ചുറ്റുമെല്ലാം സുതസോമം, ഇന്ദ്രനിന്നായി മത്‌സര (ഉല്ലാസകരമായ രസം) ഒഴിക്കുക; അവ്യ (ഉണ്ണിനിറഞ്ഞ ശോധകം) അത് ധാരകളിൽ ചൊരിയട്ടെ—അങ്ങനെ ശുദ്ധമായ മാധുര്യം പ്രചോദിത വാണിയുടെ പ്രവാഹങ്ങളിൽ വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

Mantra 11

पवमान विदा रयिमस्मभ्यं सोम दुष्टरम् । यो दूणाशो वनुष्यता ॥

ഹേ പവമാന സോമ, ഞങ്ങൾക്കായി റയി—കടക്കാൻ ദുഷ്കരമായ സമൃദ്ധി—കണ്ടെത്തിത്തരിക; ക്ഷയം വരുത്തുന്ന ശക്തികൾ ജയിക്കപ്പെടുകയും, ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഇച്ഛയ്ക്ക് സേവകരാകുകയും ചെയ്യട്ടെ.

Mantra 12

अभ्यर्ष सहस्रिणं रयिं गोमन्तमश्विनम् । अभि वाजमुत श्रवः ॥

ഹേ സോമ, സഹസ്രഗുണ റയി—ഗോമന്തവും അശ്വിനവും, പ്രകാശകിരണങ്ങളാലും ത്വരിതശക്തിയാലും സമൃദ്ധമായതിനെ—ഞങ്ങളിലേക്കു അഭ്യർഷ, ഒഴുകിവരിക; കൂടാതെ വാജം (ഊർജ്ജത്തിന്റെ പൂർണ്ണത)യും ശ്രവഃ (വിജയ-കീർത്തി)യും മുന്നോട്ടു പ്രേരിപ്പിക്ക.

Mantra 13

सोमो देवो न सूर्योऽद्रिभिः पवते सुतः । दधानः कलशे रसम् ॥

സോമദേവൻ സൂര്യനുപോലെ; അദ്രി (കല്ലുകൾ)കൊണ്ട് സുത (പിഷിത)നായി, പവമാനനായി ഒഴുകുന്നു; കലശത്തിൽ രസ (ആനന്ദ-സാരം) ധരിച്ചു സ്ഥാപിക്കുന്നു.

Mantra 14

एते धामान्यार्या शुक्रा ऋतस्य धारया । वाजं गोमन्तमक्षरन् ॥

ഈ ആര്യ, ശുക്ര ധാമങ്ങൾ—ഋതത്തിന്റെ ധാരയാൽ—ഒഴുകി പുറപ്പെട്ടു; വാജം (ബലത്തിന്റെ പൂർണ്ണത), ഗോമന്തം—പ്രകാശിത ജ്ഞാനകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായതിനെ—പുറത്തൊഴുക്കി.

Mantra 15

सुता इन्द्राय वज्रिणे सोमासो दध्याशिरः । पवित्रमत्यक्षरन् ॥

തൈരോടു ചേർത്ത് പിഴിഞ്ഞ സോമരസങ്ങൾ വജ്രധാരി ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പവിത്രം (ചാലനി) അതിക്രമിച്ച് ഒഴുകിയിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങളിലെ വിജയബലം പോഷിപ്പിക്കാനായി.

Mantra 16

प्र सोम मधुमत्तमो राये अर्ष पवित्र आ । मदो यो देववीतमः ॥

ഹേ മധുമത്തമ സോമാ! റായി (സമൃദ്ധി)ക്കായി പവിത്രം (ചാലനി)യിലേക്കു ഒഴുകിവരിക; കാരണം ഇതുതന്നെയാണ് ആ മദം—ദേവശക്തികളെ ഏറ്റവും അധികമായി നമ്മുടെ അധീനത്തിലാക്കുന്നത്.

Mantra 17

तमी मृजन्त्यायवो हरिं नदीषु वाजिनम् । इन्दुमिन्द्राय मत्सरम् ॥

അന്വേഷകർ അവനെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—ഈ ഹരി-താമ്രവർണ്ണ, ബലവാനെ—നദികളിൽ; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടിയുള്ള ഇന്ദു, ഉണർത്തുന്ന മദം, വിജയോർജ്ജത്തെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തുന്നത്.

Mantra 18

आ पवस्व हिरण्यवदश्वावत्सोम वीरवत् । वाजं गोमन्तमा भर ॥

ഹേ സോമാ, ഞങ്ങളിലേക്കു ശുദ്ധനായി ഒഴുകിവാ; ഹിരണ്യവത് (സ്വർണപ്രഭയുള്ള), അശ്വാവത് (അശ്വസമ വേഗമുള്ള), വീരവത് (വീരശക്തിയുള്ള) ആയി. ഗോമന്ത വാജ (വിജയ-ബലം/പോഷകശക്തി), പ്രകാശകിരണങ്ങളാൽ സമൃദ്ധമായതു ഞങ്ങൾക്ക് കൊണ്ടുവരിക.

Mantra 19

परि वाजे न वाजयुमव्यो वारेषु सिञ्चत । इन्द्राय मधुमत्तमम् ॥

വാജത്തിനായുള്ള മത്സരത്തിൽപോലെ, വാജയു (വാജ-പ്രേരക) സോമത്തെ ഉണ്ണിനെയായ ഗാലന-മേച്ചിലുകളിൽ ചുറ്റുമൊഴിക്കുക; ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി അതിമധുമത്തമം—ഏറ്റവും മധുരമായ മധുരസപൂർണം—ആകട്ടെ; അങ്ങനെ വിജയം നൽകുന്ന ബലം ഉറപ്പാകട്ടെ.

Mantra 20

कविं मृजन्ति मर्ज्यं धीभिर्विप्रा अवस्यवः । वृषा कनिक्रदर्षति ॥

നന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിപ്രർ പ്രജ്ഞാഭരിതമായ ധികളാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ട കവിയെ പരിഷ്കരിക്കുന്നു. വൃഷഭനെപ്പോലെ അവൻ ഗർജ്ജിച്ചു മുന്നോട്ടു പാഞ്ഞുചെല്ലുന്നു—ശുദ്ധീകരിച്ച ആനന്ദത്തിന്റെ ഉഗ്രവും അപ്രതിരോധ്യവുമായ ബലം.

Mantra 21

वृषणं धीभिरप्तुरं सोममृतस्य धारया । मती विप्राः समस्वरन् ॥

ഋതം (സത്യ-ക്രമം) എന്ന ധാരയിൽ ഒഴുകുന്ന, വൃഷണനായ, വേഗത്തിൽ കര്‍മ്മസിദ്ധി വരുത്തുന്ന സോമനെ പ്രകാശിതമായ ധികളാൽ വിപ്ര ഋഷിമാർ ഒരുമിച്ചു സ്വരസമന്വയത്തോടെ അനുയോജ്യമാക്കുന്നു.

Mantra 22

पवस्व देवायुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः । वायुमा रोह धर्मणा ॥

ഹേ ദേവായുഷ് (ദിവ്യജീവനദാതാ), നീ ശുദ്ധനാകുക; നിന്റെ മദം (ആനന്ദോന്മാദം) ഇന്ദ്രനിലേക്കു പോകട്ടെ; നിന്റെ സ്വധർമ്മം—സത്യകർമ്മത്തിന്റെ നിയമം—അനുസരിച്ച് നീ വായുവിലേക്കു आरोഹണം ചെയ്യുക.

Mantra 23

पवमान नि तोशसे रयिं सोम श्रवाय्यम् । प्रियः समुद्रमा विश ॥

ഹേ പവമാന സോമ, ഞങ്ങളുടെ തോഷം (ആനന്ദം)യിൽ നീ വസിക്ക; ശ്രവായ്യ—പ്രചോദിത ശ്രവണത്തിന് യോഗ്യമായ—റയി (സമൃദ്ധി) നീ കൊണ്ടുവരിക; ഹേ പ്രിയ, സമുദ്രസദൃശമായ മഹാപൂർണ്ണതയിൽ പ്രവേശിക്ക.

Mantra 24

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः । नुदस्वादेवयुं जनम् ॥

ഹേ സോമ, ആക്രമണങ്ങളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, നീ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു; ക്രതു (സങ്കൽപ/ഇച്ഛാശക്തി) അറിയുന്നവൻ, ഉന്മാദകരൻ—ദൈവത്തെ തിരഞ്ഞെടുക്കാത്ത ജനത്തെ അകറ്റി തള്ളുക.

Mantra 25

पवमाना असृक्षत सोमाः शुक्रास इन्दवः । अभि विश्वानि काव्या ॥

പവമാന സോമങ്ങൾ—പ്രകാശമുള്ള തുള്ളികൾ—വിടുതലപ്പെട്ടു; ഋഷിവാണിയുടെ എല്ലാ കാവ്യസത്യങ്ങളിലേക്കും അവ മുന്നേറി പാഞ്ഞുചേരുന്നു.

Mantra 26

पवमानास आशवः शुभ्रा असृग्रमिन्दवः । घ्नन्तो विश्वा अप द्विषः ॥

പവമാനമായ, വേഗമുള്ള, ദീപ്തമായ തുള്ളികൾ ഒഴുകി പുറപ്പെട്ടു; എല്ലാ ദ്വേഷങ്ങളെയും ശത്രുബലങ്ങളെയും അവ പ്രഹരിച്ചു അകറ്റുന്നു.

Mantra 27

पवमाना दिवस्पर्यन्तरिक्षादसृक्षत । पृथिव्या अधि सानवि ॥

പവമാനന്മാർ (ശുദ്ധിയാകുന്നവർ) ദ്യൗലോകത്തിന്റെ ചുറ്റുമുതലും അന്തരിക്ഷത്തിൽ നിന്നുമും വിടുതൽ നേടി ഒഴുകുന്നു; പൃഥിവിയുടെ ശിഖര-മേച്ചിലിൽ അവർ അധിവസിക്കുന്നു.

Mantra 28

पुनानः सोम धारयेन्दो विश्वा अप स्रिधः । जहि रक्षांसि सुक्रतो ॥

പുനാനനായി (ശുദ്ധിയാകെ) ഹേ സോമ, ധാരയിൽ—ഹേ ഇന്ദു—നീ എല്ലാ വക്രതയും/കുടിലതയും അകറ്റുക; ഹേ സുക്രതു, രക്ഷാംസികളെ സംഹരിക്ക.

Mantra 29

अपघ्नन्त्सोम रक्षसोऽभ्यर्ष कनिक्रदत् । द्युमन्तं शुष्ममुत्तमम् ॥

ഹേ സോമ, രക്ഷസുകളെ അപഘ്നന്ത (നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്) നീ ഗർജ്ജനത്തോടെ മുന്നോട്ട് പാഞ്ഞുചെല്ലുക; അത്യുത്തമമായ, ദ്യുമന്ത (പ്രഭാമയ) ശുഷ്മ (ബലം) പ്രസ്ഫുടമാക്കുക.

Mantra 30

अस्मे वसूनि धारय सोम दिव्यानि पार्थिवा । इन्दो विश्वानि वार्या ॥

ഹേ സോമ, ഞങ്ങൾക്കായി വസുക്കളെ ധരിക്കണമേ—ദിവ്യവും പാർത്ഥിവവും; ഹേ ഇന്ദു, ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് എല്ലാ വരണീയ സമൃദ്ധികളെയും പോഷിപ്പിച്ചു നിലനിർത്തണമേ.