
Sukta 8.34
Kāṇva lineage (explicitly referenced: ‘kaṇvasya’)
likely Gāyatrī/Anuṣṭubh-like refrain structure; exact meter not provided in input
ഈ സൂക്തം ഇന്ദ്രനോട് അടിയന്തരമായ ക്ഷണമാകുന്നു: അവൻ തന്റെ തവിട്ടുനിറമുള്ള അശ്വങ്ങളോടെ എത്തി സോമം സ്വീകരിച്ച്, കണ്വസ്യ ഋഷിയുടെ നന്നായി രൂപപ്പെടുത്തിയ സ്തുതിയെ ഉജ്ജ്വലമാക്കട്ടെ. ആവർത്തിക്കുന്ന ധ്രുവപദം ‘ആജ്ഞാപകമായ ഋതത്തിന്റെ ആ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന്’ ഇന്ദ്രനെ ആരാധകന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ മണ്ഡലത്തിലേക്ക് വിളിച്ചു വരുത്തി, വേഗശക്തികളെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുകയും, ചലനത്തെ വിജയകരമായും സത്യധാരകമായും ഉള്ള ശക്തിയാക്കി മാറ്റുകയും ചെയ്യണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
Mantra 1
एन्द्र याहि हरिभिरुप कण्वस्य सुष्टुतिम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഹരികളോടുകൂടെ (താമ്രവർണ്ണ അശ്വ/ശക്തികളോടുകൂടെ) വരിക; കണ്വന്റെ സുനിർമ്മിത സ്തുതിയിലേക്കു സമീപിക്ക. ആജ്ഞാപക സത്യത്തിന്റെ ആ ദിവ്യലോകത്തിൽ നിന്ന്, ഹേ ദിവാവസു, ഞങ്ങളിലെ ഈ ദിവ്യലോകത്തിലേക്കു യാത്രചെയ്യുക.
Mantra 2
आ त्वा ग्रावा वदन्निह सोमी घोषेण यच्छतु । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഇവിടെ വാക്കുചൊല്ലുന്ന ഗ്രാവാ (സോമപേഷണശില) സോമഘോഷത്തോടുകൂടെ നിന്നെ ഇവിടെ എത്തിക്കട്ടെ. ആജ്ഞാപകമായ ഉയർന്ന ദിവ്യലോകത്തിൽ നിന്ന്, ഹേ ദിവാവസു ഇന്ദ്രാ, ഞങ്ങളിലെ ഈ ദിവ്യലോകത്തിലേക്കു വരിക.
Mantra 3
अत्रा वि नेमिरेषामुरां न धूनुते वृकः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഇവിടെ അവരുടെ ഗതിയുടെ നേമി (ചക്രത്തിന്റെ അരിക്) അചഞ്ചലമാണ്; വൃക (ചെന്നായ) വിശാലതയെ കുലുക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ. ദിവയിലെ ആ നിയമകർത്താവിൽ (ശാസകൻ) നിന്നു ഈ ദിവത്തിലേക്ക് വരിക, ഹേ ദിവാവസു ഇന്ദ്ര; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് അചഞ്ചലമായ ഗതി സ്ഥാപിക്കണമേ.
Mantra 4
आ त्वा कण्वा इहावसे हवन्ते वाजसातये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
കാണ്വർ നിന്നെ ഇവിടെ സഹായത്തിനായി വിളിക്കുന്നു; വാജസാതി—ബലസമ്പത്തിന്റെ ജയത്തിനായി. ദിവയിലെ ആ നിയമകർത്താവിൽ (ശാസകൻ) നിന്നു ഈ ദിവത്തിലേക്ക് വരിക, ഹേ ദിവാവസു ഇന്ദ്ര; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ബലത്തിന്റെ വിജയം സ്ഥാപിക്കണമേ.
Mantra 5
दधामि ते सुतानां वृष्णे न पूर्वपाय्यम् । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ വൃഷൺ (പരാക്രമശാലി), ഞാൻ നിനക്കായി സുത സോമം അർപ്പിക്കുന്നു—പുരാതനകാലത്തെപ്പോലെ, ആദ്യം പാനം ചെയ്യേണ്ട പാനം. ദിവയിലെ ആ നിയമകർത്താവിൽ (ശാസകൻ) നിന്നു ഈ ദിവത്തിലേക്ക് വരിക; ആ പ്രാചീന ആനന്ദം ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ബലമായി ഉദിക്കട്ടെ.
Mantra 6
स्मत्पुरंधिर्न आ गहि विश्वतोधीर्न ऊतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ ഇന്ദ്രാ, ക്ഷിപ്രസിദ്ധി നൽകുന്ന സമൃദ്ധികളാൽ സമ്പന്നനേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി സർവ്വദിശാബോധമായി നിലകൊള്ളുക. ആ ദ്യൗലോകത്തിൽ നിന്നുമും അതിന്റെ ആജ്ഞാധികാരശക്തിയാലും, പ്രകാശമയ ദ്യൗവിലേക്കു യാത്രചെയ്യുക—ഹേ ദിവാവസു (ദിവസത്തിന്റെ വിശാലതയുടെ അധിപതി)—ഋതത്തിന്റെ ഗതിയെ താങ്ങുന്ന സഹായം ഞങ്ങൾക്കു കൊണ്ടുവരിക.
Mantra 7
आ नो याहि महेमते सहस्रोते शतामघ । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ മഹേമതേ, ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; ഹേ സഹസ്രോതേ (ആയിരം സഹായങ്ങളുടെ ദാതാ), ഹേ ശതാമഘ (നൂറു ദാനശക്തികളുടെ അധിപതി). ആ ദ്യൗലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാധികാരസത്യത്തിൽ നിന്നു, പ്രകാശമയ ദ്യൗവിലേക്കു യാത്രചെയ്യുക—ഹേ ദിവാവസു—ഞങ്ങളുടെ ഭവനത്തിൽ രക്ഷാകരമായ ബലം കൊണ്ടുവരിക.
Mantra 8
आ त्वा होता मनुर्हितो देवत्रा वक्षदीड्यः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ ഈഡ്യ (ആരാധ്യ) ഇന്ദ്രാ, മനുഷ്യനിൽ സ്ഥാപിതനായ ഹോതൃ (യജ്ഞപുരോഹിതൻ) നിന്നെ ഇവിടെ ദേവത്വത്തിലേക്കു വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരും. ആ ദ്യൗലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാധികാരക്രമത്തിൽ നിന്നു, പ്രകാശമയ ദ്യൗവിലേക്കു നീങ്ങുക—ഹേ ദിവാവസു—ഞങ്ങളെ ഉയർത്തുന്ന ശക്തിയായി സന്നിഹിതനാകുക.
Mantra 9
आ त्वा मदच्युता हरी श्येनं पक्षेव वक्षतः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
മദത്തിൽ അചലനായവനേ, നിന്റെ രണ്ടു ഹരി അശ്വങ്ങൾ ചിറകുകളുള്ള ശ്യേനനെപ്പോലെ നിന്നെ ഇവിടെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരും. ആ ദ്യുലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാപക ശാസനത്തിൽ നിന്ന്, ഹേ ദിവാവസു, ശക്തിയുടെ വേഗപക്ഷയാത്രയായി ഞങ്ങളുടെ തേജോമയ വിശാലതയിലേക്കു വരിക.
Mantra 10
आ याह्यर्य आ परि स्वाहा सोमस्य पीतये । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
വാ, ഹേ ആര്യ, ചുറ്റുമെങ്ങും വാ; സ്വാഹാ—സോമപാനത്തിനായി. ആ ദ്യുലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാപക ശാസനത്തിൽ നിന്ന്, ഹേ ദിവാവസു, തേജോമയ ദ്യുവിലേക്കു നീങ്ങി, ഋതത്തെ നിലനിർത്തുന്ന യഥാർത്ഥ ആനന്ദം ഞങ്ങളിലുണർത്തുക.
Mantra 11
आ नो याह्युपश्रुत्युक्थेषु रणया इह । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക, ഹേ ഉപശ്രുതി—അടുത്തുകേൾക്കുന്നവനേ; ഞങ്ങളുടെ ഉക്തങ്ങളിൽ ഇവിടെ ആനന്ദം മുഴങ്ങട്ടെ. ആ ദ്യുലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാപക ശാസനത്തിൽ നിന്ന്, ഹേ ദിവാവസു, തേജോമയ ദ്യുവിലേക്കു നീങ്ങി, മനുഷ്യക്ഷേത്രത്തിൽ യഥാർത്ഥ ഹർഷം സ്ഥാപിക്ക.
Mantra 12
सरूपैरा सु नो गहि सम्भृतैः सम्भृताश्वः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
സരൂപ (സമാനരൂപ) ശക്തികളോടെ, ഹേ ദിവാവസോ, ഞങ്ങളിലേക്കു വേഗം വരിക; നിന്റെ അശ്വങ്ങൾ സുസംയുക്തവും സംഭൃത (ഏകീകരിത)വുമാകുന്നു. അമുഷ്യ ദിവത്തിന്റെ ശാസന (ആജ്ഞ)യിൽ നിന്നു, പ്രകാശമയ ദിവത്തിലേക്കു ഗമിക്ക; ഞങ്ങളുടെ ഊർജങ്ങളെ ഋതാനുസൃതമായ, ഫലപ്രദമായ ഏകത്വമായി ക്രമീകരിക്ക.
Mantra 13
आ याहि पर्वतेभ्यः समुद्रस्याधि विष्टपः । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
പർവതങ്ങളിൽ നിന്നുമും, സമുദ്രത്തിന്റെ അധി-വിഷ്ടപ (അടിസ്ഥാനം-ആസനം)യിൽ നിന്നുമും, എല്ലാ ഉന്നത ആസനങ്ങളിൽ നിന്നുമും നീ ഇവിടെ വരിക. അമുഷ്യ ദിവത്തിന്റെ ശാസനയിൽ നിന്നു, പ്രകാശമയ ദിവത്തിലേക്കു ഗമിക്ക; ഞങ്ങളെ ഋതത്തിന്റെ ദൃഢസ്ഥാനത്തിലേക്കു ഉയർത്തി സ്ഥാപിക്ക.
Mantra 14
आ नो गव्यान्यश्व्या सहस्रा शूर दर्दृहि । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ ശൂര, ഗോവ്യ (ഗൗദീപ്തി)കളും അശ്വ്യ (അശ്വശക്തി)കളും ആയിരങ്ങളായി ഞങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുവരിക; അവയെ ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് ദൃഢവും ദീർഘസ്ഥായിയും ആക്കുക. അമുഷ്യ ദിവത്തിന്റെ ശാസനയിൽ നിന്നു, പ്രകാശമയ ദിവത്തിലേക്കു ഗമിക്ക; ഈ സമ്പത്തുകളെ സ്ഥിരസിദ്ധിയായി സ്ഥാപിക്ക.
Mantra 15
आ नः सहस्रशो भरायुतानि शतानि च । दिवो अमुष्य शासतो दिवं यय दिवावसो ॥
ഹേ ദിവാവസു! ഞങ്ങളിലേക്കു ആയിരങ്ങളായി—അതെ, പതിനായിരങ്ങളായും നൂറുകളായും—ആയുതങ്ങളും ശതങ്ങളും ആയ സമൃദ്ധികൾ കൊണ്ടുവരിക. ആ ദിവ്യലോകത്തിന്റെ ആജ്ഞാപക ശാസനത്തിൽ നിന്നു പ്രകാശമയ ദിവ്യലോകത്തിലേക്കു നീങ്ങുക; ഞങ്ങളുടെ അന്തർജീവിതത്തിൽ സമൃദ്ധി ധർമ്മമായി നിലനില്ക്കട്ടെ.
Mantra 16
आ यदिन्द्रश्च दद्वहे सहस्रं वसुरोचिषः । ओजिष्ठमश्व्यं पशुम् ॥
ഇന്ദ്രനും ഞങ്ങളുടെ ദാന-യജ്ഞത്തിലേക്കു ആകർഷിതനായി സമീപിക്കുമ്പോൾ, വസു-രോചിഷഃ—പ്രകാശമയ ധനങ്ങൾ—ആയിരമായി ഞങ്ങളിലേക്കു വരട്ടെ; കൂടാതെ അശ്വംപോലെ വേഗമുള്ള, അത്യന്തം ശക്തമായ ഓജസ്—വശീകരിച്ചു യാത്രയിൽ വിനിയോഗിക്കാവുന്ന പശുബലം—ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കട്ടെ.
Mantra 17
य ऋज्रा वातरंहसोऽरुषासो रघुष्यदः । भ्राजन्ते सूर्या इव ॥
നേരെ പായുന്ന, കാറ്റുപോലെ വേഗമുള്ള, ഉഷസ്സിന്റെ അരുണ ഊർജ്ജത്തിൽ ചുവപ്പാർന്ന, രഘുഗതിയിൽ മുന്നോട്ടു കുതിക്കുന്ന ആ പ്രകാശശക്തികൾ—സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ദീപ്തമാകുന്നു; അന്തർമാർഗം ദൃശ്യമാക്കുന്ന പ്രകാശബലങ്ങൾ.
Mantra 18
पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु । तिष्ठं वनस्य मध्य आ ॥
പാരാവതത്തിൽ നിന്നു വരുന്ന ദാനങ്ങളിൽ, വേഗത്തിൽ ഓടുന്ന ചക്രങ്ങളുടെ നടുവിൽ—അവിടെ നീ നിലകൊൾക; വനത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്ക, അവിടെ അന്തർവനത്തിന്റെ കേന്ദ്രഗഹനതയുണ്ട്; ചലനം നിയന്ത്രിക്കാവുന്ന ആ ആഴം.
A direct summons: Indra is called to come with tawny steeds to the Kānva’s well-fashioned praise.
The hymn reiterates arrival and participation—Indra is invited to circle near, drink Soma, and bring the authority of the higher order (‘śāsataḥ’) into the worshipper’s luminous field.
The svāhā-driven Soma invitation peaks as Indra’s descent is imagined as a transfer of power from the commanding heaven to the here-and-now of the rite and heart.
The closing imagery seeks steadiness amid speed—Indra (or the invoked force) is asked to take a firm stand within the moving ‘wheels,’ centering energy in the inner ‘forest’ (depth of being).
divo amuṣya śāsato divaṃ yaya divāvaso
svāhā somasya pītaye
पारावतस्य रातिषु द्रवच्चक्रेष्वाशुषु । तिष्ठं वनस्य मध्य आ ॥It asks Indra to come quickly with his tawny steeds, accept the Soma offering, and bring victorious, truth-sustaining strength into the worshipper’s present life and ritual.
It poetically describes a descent of power: the higher, orderly realm of ṛta is invited to manifest here—so the rite, mind, and life become aligned and energized.
On the surface it evokes chariot-speed and movement; inwardly it suggests stabilizing fast, restless energies by standing in a centered depth—the calm core from which action can be governed.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.