Sukta 39

Mantra 1

ऊर्ध्वो अग्निः सुमतिं वस्वो अश्रेत्प्रतीची जूर्णिर्देवतातिमेति । भेजाते अद्री रथ्येव पन्थामृतं होता न इषितो यजाति ॥

ഊർദ്ധ്വമായി ഉയർന്ന അഗ്നി, ഹേ വസു (ധനദാതാ), സുമതി—ശ്രേഷ്ഠചിന്തയിലേക്കു ചായുന്നു; പ്രതീചി (തിരികെ മടങ്ങുന്ന) ജ്വാലാധാര ദേവതാസഭയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. രഥമാർഗ്ഗത്തിൽ പോകുന്ന രണ്ടു അദ്രി (സോമപീഷണക്കല്ലുകൾ)പോലെ, പ്രേരിതനായ ഹോതൃ ഋത (സത്യ-ക്രമം)ത്തിലും അമൃതത്വത്തിലും ഞങ്ങൾക്കായി യജ്ഞം നിർവഹിക്കുന്നു.

Mantra 2

प्र वावृजे सुप्रया बर्हिरेषामा विश्पतीव बीरिट इयाते । विशामक्तोरुषसः पूर्वहूतौ वायुः पूषा स्वस्तये नियुत्वान् ॥

സുപ്രയയോടെ ഈ ബർഹിസ് (പവിത്രാസനം) അവർക്കായി മനോഹരക്രമത്തിൽ വിരിച്ചിരിക്കുന്നു; വിശ്പതി—കുലാധിപതികളുപോലെ—അവർ ദൃഢസ്ഥാനത്തേക്ക് വരുന്നു. ജനങ്ങൾക്കായി, രാത്രിയും ഉഷസ്സും സംഗമിക്കുന്ന വേളയിൽ, പൂർവഹൂത (ആദ്യം ആഹ്വാനിക്കപ്പെട്ട) വായുവും പൂഷനും നിയുത്വാൻ (യുക്തരഥവാന്മാർ) ആയി നമ്മുടെ സ്വസ്തി (ക്ഷേമം)ക്കായി എത്തുന്നു.

Mantra 3

ज्मया अत्र वसवो रन्त देवा उरावन्तरिक्षे मर्जयन्त शुभ्राः । अर्वाक्पथ उरुज्रयः कृणुध्वं श्रोता दूतस्य जग्मुषो नो अस्य ॥

ഇവിടെ ഭൂമിതലത്തിൽ വസുക്കൾ—ദേവന്മാർ—ആനന്ദിക്കട്ടെ; ശുഭ്ര (പ്രകാശമാന)രായി അവർ വിശാല അന്തരിക്ഷത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ഹേ ഉരു‍ജ്രയ (വിശാലപാദചാരികൾ), ഞങ്ങൾക്കായി അർവാക് (താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്ന/ഞങ്ങളിലേക്കു വരുന്ന) പഥം വിശാലമാക്കുക; ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നിങ്ങളിലേക്കു വന്ന ഈ ദൂതന്റെ വാക്ക് കേൾക്കുക.

Mantra 4

ते हि यज्ञेषु यज्ञियास ऊमाः सधस्थं विश्वे अभि सन्ति देवाः । ताँ अध्वर उशतो यक्ष्यग्ने श्रुष्टी भगं नासत्या पुरंधिम् ॥

യജ്ഞങ്ങളിൽ യജ്ഞിയരും ഉത്സുകരുമായ എല്ലാ ദേവന്മാരും ഒരേ സധസ്ഥാനം—സാമൂഹ്യ ആസനം—ചുറ്റി ഒന്നിച്ചുകൂടുന്നു. ഹേ അഗ്നേ, ഇഷ്ടമായ അധ്വരത്തിൽ അവർക്കു യജിക്ക—ശ്രുഷ്ടിയോടെ, വിധേയമായ ശ്രദ്ധയോടെ—ഭഗനെ, നാസത്യന്മാരെ, പുരന്ധിയെ (പോഷക സമ്പൂർണ്ണത) അർപ്പിക്ക.

Mantra 5

आग्ने गिरो दिव आ पृथिव्या मित्रं वह वरुणमिन्द्रमग्निम् । आर्यमणमदितिं विष्णुमेषां सरस्वती मरुतो मादयन्ताम् ॥

ഹേ അഗ്നേ, ദിവത്തിൽ നിന്നുമും പൃഥിവിയിൽ നിന്നുമും ഉയർന്ന പ്രചോദിത ഗിരോകൾ കൊണ്ടുവരിക; മിത്രനെ, വരുണനെ, ഇന്ദ്രനെ, അഗ്നിയെ (ദൈവാഗ്നിയുടെ സ്വരൂപ-ശക്തികളെ) വഹിക്ക. ആര്യമണനെ, അദിതിയെ, വിഷ്ണുവിനെ കൊണ്ടുവരിക; സരസ്വതിയും മരുതന്മാരും നമ്മുടെ ഹവിയിൽ ആനന്ദിച്ചു, അതിന്റെ ഹർഷം വർധിപ്പിക്കട്ടെ.

Mantra 6

ररे हव्यं मतिभिर्यज्ञियानां नक्षत्कामं मर्त्यानामसिन्वन् । धाता रयिमविदस्यं सदासां सक्षीमहि युज्येभिर्नु देवैः ॥

അവൻ നമ്മുടെ മതികളാൽ യജ്ഞിയർക്കു ഹവ്യം അർപ്പിച്ചു; അവൻ മർത്ത്യരുടെ കാമനയെ അസിന്വൻ—കഞ്ഞുഷമില്ലാതെ—നിറവേറ്റി. ധാതൃ നമ്മുടെ വേണ്ടി അവിദസ്യമായ, സദാ നിലനിൽക്കുന്ന റയിയെ സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ഇപ്പോൾ യോഗത്തിൽ ചേർക്കപ്പെടേണ്ട ദേവന്മാരോടൊപ്പം നാം സഹഗാമികളാകാൻ കഴിവുള്ളവരാകട്ടെ.

Mantra 7

नू रोदसी अभिष्टुते वसिष्ठैॠतावानो वरुणो मित्रो अग्निः । यच्छन्तु चन्द्रा उपमं नो अर्कं यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഇപ്പോൾ, വസിഷ്ഠന്മാർ ദ്യാവാ-പൃഥിവിയെ അഭിഷ്ടുതിയാൽ ആഹ്വാനിക്കുമ്പോൾ, ഋതാവാൻ വരുണനും മിത്രനും അഗ്നിയും പ്രസന്നമായി സന്നിഹിതരാകട്ടെ. ചന്ദ്രവർണ്ണമായ പ്രകാശശക്തികൾ ഞങ്ങൾക്ക് പ്രകാശത്തിന്റെ പരമ അർക്ക് (സ്തോത്രഗാനം) നല്കട്ടെ; ഹേ ദേവന്മാരേ, നിങ്ങൾ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ—ക്ഷേമവും സുരക്ഷിതഗതിയുംകൊണ്ട്—ഞങ്ങളെ കാത്തുകൊള്ളുക.