Sukta 38

Mantra 1

उदु ष्य देवः सविता ययाम हिरण्ययीममतिं यामशिश्रेत् । नूनं भगो हव्यो मानुषेभिर्वि यो रत्ना पुरूवसुर्दधाति ॥

ഈ ദേവൻ സവിതൃ ഉയർന്നു പോയിരിക്കുന്നു; അവൻ ഒഴുകുവാൻ വിട്ട സുവർണ്ണമയ അമതി—പ്രേരിത ചിന്ത—യെ ചലിപ്പിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ മനുഷ്യർ ആഹ്വാനിക്കേണ്ട ഭഗ, ബഹുവസു, രത്നങ്ങളെ വിതരണം ചെയ്യുന്നു—സ്വന്തം ഉള്ളിൽ അനേകം സമ്പത്തുകൾ ധരിച്ചവൻ.

Mantra 2

उदु तिष्ठ सवितः श्रुध्यस्य हिरण्यपाणे प्रभृतावृतस्य । व्युर्वीं पृथ्वीममतिं सृजान आ नृभ्यो मर्तभोजनं सुवानः ॥

ഹേ സവിതൃ, എഴുന്നേൽക്കുക; ഇത് കേൾക്കുക—ഹേ ഹിരണ്യപാണി—ഋതത്തിന്റെ മുൻവഹനത്തിൽ. നീ വിശാലമായ ഭൂമിയെയും അതിരില്ലാത്ത അമതിയെയും വ്യാപകമായി വിടുതൽ ചെയ്യുന്നു; മനുഷ്യർക്കായി മർത്ത്യയാത്രയെ പോഷിപ്പിക്കുന്ന ഭോജന-പോഷണം പ്രേരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്നു.

Mantra 3

अपि ष्टुतः सविता देवो अस्तु यमा चिद्विश्वे वसवो गृणन्ति । स नः स्तोमान्नमस्यश्चनो धाद्विश्वेभिः पातु पायुभिर्नि सूरीन् ॥

സ്തുതിക്കപ്പെട്ട സവിതൃ ദേവൻ നിശ്ചയമായും ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ—അവനെ സർവ്വ വസുക്കളും പോലും പാടുന്നു. അവൻ ഞങ്ങളുടെ സ്തോത്രങ്ങളെയും നമസ്കാര-കർമ്മങ്ങളെയും സ്ഥാപിക്കട്ടെ; തന്റെ എല്ലാ രക്ഷാകവചങ്ങളോടും കൂടി ഞങ്ങളുടെ സൂരിമാരെ (പ്രകാശിത നേതാക്കൾ/സാധകർ) കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 4

अभि यं देव्यदितिर्गृणाति सवं देवस्य सवितुर्जुषाणा । अभि सम्राजो वरुणो गृणन्त्यभि मित्रासो अर्यमा सजोषाः ॥

ദേവി അദിതി ആരെ പാടുന്നു—സവിതൃ ദേവന്റെ സവ (പ്രേരണ/പ്രവർത്തനം) സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്—അവനെ സമ്രാട് വരുണൻ സ്തുതിക്കുന്നു; മിത്രനും അര്യമനും ഒരുമിച്ച്, ഏകമനസ്സോടെ, സ്തുതിക്കുന്നു.

Mantra 5

अभि ये मिथो वनुषः सपन्ते रातिं दिवो रातिषाचः पृथिव्याः । अहिर्बुध्न्य उत नः शृणोतु वरूत्र्येकधेनुभिर्नि पातु ॥

പരസ്പരം ചേർന്ന് പരിശ്രമിക്കുകയും ദാനത്തിലേക്ക് തള്ളിപ്പോകുകയും ചെയ്യുന്ന ആ ശക്തികൾ—സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ദാനത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെ ദാനത്തിന്റെയും സഹചാരികൾ—ഞങ്ങളോടു സമീപിക്കട്ടെ. ആഴത്തിലുള്ള അടിസ്ഥാനം വസിക്കുന്ന സർപ്പം ആയ അഹി ബുധ്ന്യ ഞങ്ങളെ കേൾക്കട്ടെ; വറൂത്രി എന്ന രക്ഷാശക്തി, ഏകധേನು (ഏകധാര) സമൃദ്ധിയുടെ പാൽക്കറവ പശുക്കളോടുകൂടെ, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കട്ടെ.

Mantra 6

अनु तन्नो जास्पतिर्मंसीष्ट रत्नं देवस्य सवितुरियानः । भगमुग्रोऽवसे जोहवीति भगमनुग्रो अध याति रत्नम् ॥

അതു പിന്തുടർന്ന്, ജാസ്പതി ഞങ്ങൾക്കായി രത്നം (ധനം) രൂപപ്പെടുത്തട്ടെ—ദേവൻ സവിതൃയുടെ പഥത്തിൽ മുന്നേറുന്നവനായി. ഉഗ്രൻ ഞങ്ങളുടെ അവസിന് (സഹായത്തിന്) ഭഗനെ വിളിക്കുന്നു; ഭഗൻ അനുഗ്രഹത്തോടെ വരുമ്പോൾ, തീർച്ചയായും രത്നം എത്തിച്ചേരുന്നു.

Mantra 7

शं नो भवन्तु वाजिनो हवेषु देवताता मितद्रवः स्वर्काः । जम्भयन्तोऽहिं वृकं रक्षांसि सनेम्यस्मद्युयवन्नमीवाः ॥

ഞങ്ങളുടെ ഹവേഷു (ആഹ്വാനങ്ങളിൽ) വാജിനഃ (ബലവാന്മാർ) ഞങ്ങൾക്ക് ശം (മംഗളം) ആകട്ടെ—ദേവതാതാ (ദേവപോഷിതർ), മിതദ്രവഃ (മിതമായ വേഗ/ആക്രമണമുള്ളവർ), സ്വർക്കാഃ (സൂര്യപ്രഭ-ധാരകർ). അഹിം (സർപ്പബലം), വൃകം (ഭക്ഷകൻ) റക്ഷാംസി (വൈരശക്തികൾ) എന്നിവയെ ജംഭയന്തഃ (ചതച്ച്), ഏകചക്ര-പരിധിപോലെ ഏകതയോടെ, ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അമീവാഃ (രോഗ-ക്ലേശങ്ങൾ) ദൂരെയാക്കുവിൻ.

Mantra 8

वाजेवाजेऽवत वाजिनो नो धनेषु विप्रा अमृता ऋतज्ञाः । अस्य मध्वः पिबत मादयध्वं तृप्ता यात पथिभिर्देवयानैः ॥

ഓരോ വാജേ-വാജേ (സമൃദ്ധിയുടെ ഓരോ ഉയർച്ചയിലും) ഞങ്ങളെ സഹായിക്കുവിൻ, ഹേ വാജിനഃ—ഞങ്ങളുടെ ധനേഷു (ലാഭങ്ങളിൽ); ഹേ വിപ്രാഃ (ഋഷിമാർ), അമൃതാഃ, ഋതജ്ഞാഃ (ഋതത്തെ അറിയുന്നവർ). ഈ മധ്വഃ (മധുരസാരം) പാനം ചെയ്‌വിൻ, മദയധ്വം (ആനന്ദിക്കുവിൻ); തൃപ്തരായി, ദേവയാനൈഃ പഥിഭിഃ (ദേവമാർഗങ്ങളായ പഥങ്ങളിൽ) യാത്ര ചെയ്‌വിൻ.