Sukta 22

Mantra 1

पिबा सोममिन्द्र मन्दतु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः । सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, സോമം പാനം ചെയ്ക; അത് നിന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കുകയും വിശാലമാക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ—ഹേ ഹര്യശ്വ, അദ്രി (കല്ല്) നിനക്കായി പിഴിഞ്ഞെടുത്ത ഈ സോമം. സോതൃ (പിഴിയുന്നവൻ)ന്റെ ഭുജങ്ങളാൽ അത് നന്നായി കെട്ടിയ കുതിരപോലെ മുന്നോട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നു.

Mantra 2

यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि । स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु ॥

ഹേ ഹര്യശ്വ, നിന്റെ യുക്തമായി ബന്ധിതവും മനോഹരവുമായ മദം (ഉല്ലാസം) ഏതിനാൽ നീ വൃത്രാണി—മൂടിപ്പിടിക്കുന്ന തടസ്സങ്ങളെ—സംഹരിക്കുന്നു; ഹേ പ്രഭൂവസു ഇന്ദ്രാ, അതേ മദം നിന്നെ മത്തനാക്കി നിറയ്ക്കട്ടെ.

Mantra 3

बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् । इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व ॥

ഹേ മഘവൻ (ഉദാരദാതാവേ), എന്റെ ഈ വാക്കിലേക്കു ജാഗരൂകനാകുക—വസിഷ്ഠൻ നിനക്കായി പാടുന്ന ഈ മഹാപ്രശസ്തിരൂപ സ്തുതിയെ. സോമയാഗത്തിന്റെ സഹാനന്ദത്തിൽ ഈ ബ്രഹ്മ (മന്ത്രങ്ങൾ) സ്വീകരിക്കു.

Mantra 4

श्रुधी हवं विपिपानस्याद्रेर्बोधा विप्रस्यार्चतो मनीषाम् । कृष्वा दुवांस्यन्तमा सचेमा ॥

അദ്രി (സോമപേഷണക്കല്ല്) തൃപ്തിയായി കുടിച്ചിരിക്കുന്നതിന്റെ വിളി കേൾക്കുക; അർച്ചിക്കുന്ന വിപ്രന്റെ മണീഷ (പ്രേരിത ചിന്ത)യിലേക്കു ജാഗരൂകനാകുക. നമ്മുടെ ദുവാംസുകൾ (അർപ്പണങ്ങൾ) അന്തർഗ്ഗതത്തിലെ പരമസ്ഥാനത്തേക്കു നയിക്കുന്നവയാക്കുക, അവിടെ ഞങ്ങൾ നിനക്കൊപ്പം സഹചാരികളാകുവാൻ.

Mantra 5

न ते गिरो अपि मृष्ये तुरस्य न सुष्टुतिमसुर्यस्य विद्वान् । सदा ते नाम स्वयशो विवक्मि ॥

ഹേ തുര (വേഗവാനേ), നിന്റെ ഗിരഃ (വാക്കുകൾ/വചനങ്ങൾ) ഞാൻ അസൂയപ്പെടുന്നില്ല; നിന്റെ അസുര്യ (പ്രഭുത്വമയ) മഹിമയുടെ സുഷ്ടുതിയെയും അല്ല—എനിക്ക് അത് അറിയാം. എപ്പോഴും ഞാൻ നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നു—സ്വയംയശസ്വി.

Mantra 6

भूरि हि ते सवना मानुषेषु भूरि मनीषी हवते त्वामित् । मारे अस्मन्मघवञ्ज्योक्कः ॥

ഹേ മഘവൻ (ഇന്ദ്ര), മനുഷ്യരിൽ നിന്റെ സോമ-സവനങ്ങൾ അനവധി; അനേകം വിവേകമുള്ള മനസ്സുകൾ നിന്നെയൊന്നേ വിളിക്കുന്നു. ഹേ ദാനവാൻ, ദീർഘകാലം പാർക്കുന്ന ഹാനിയെ ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് അകറ്റി നിർത്തുക.

Mantra 7

तुभ्येदिमा सवना शूर विश्वा तुभ्यं ब्रह्माणि वर्धना कृणोमि । त्वं नृभिर्हव्यो विश्वधासि ॥

ഹേ ശൂര (ഇന്ദ്ര), ഈ എല്ലാ സവനങ്ങളും നിനക്കായിത്തന്നെ; നിനക്കായി ഞാൻ ബലം വർധിപ്പിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാണി (സ്തുതി-വചനങ്ങൾ) നിർമ്മിക്കുന്നു. നീ മനുഷ്യശക്തികളാൽ ഹവ്യനീയൻ; സർവ്വവിധത്തിലും സന്നിഹിതനും ഫലപ്രദനും ആകുന്നു.

Mantra 8

नू चिन्नु ते मन्यमानस्य दस्मोदश्नुवन्ति महिमानमुग्र । न वीर्यमिन्द्र ते न राधः ॥

ഹേ ഉഗ്രനും അത്ഭുതനും ആയ (ഇന്ദ്ര), ഇപ്പോഴും—നീ നിന്റെ ഇച്ഛയിൽ സ്വയംജാഗ്രതനാകുമ്പോൾ—ആരും നിന്റെ മഹിമയെ എത്തിപ്പിടിക്കുകയില്ല. നിന്റെ വീര്യവും നിന്റെ ദാനസമ്പത്തും ആരും പ്രാപിക്കുകയില്ല.

Mantra 9

ये च पूर्व ऋषयो ये च नूत्ना इन्द्र ब्रह्माणि जनयन्त विप्राः । अस्मे ते सन्तु सख्या शिवानि यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! പൂർവകാല ഋഷികളും ഇന്നത്തെ നവീന ഋഷികളും—വിദ്വാൻമാരായ വിപ്രർ—ബ്രഹ്മാണി (മന്ത്രങ്ങൾ) ജനിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നിന്റെ സഖ്യം ഞങ്ങളിലേക്കു ശിവമായും മംഗളകരമായും ദീപ്തമായും ഇരിക്കട്ടെ. ഹേ ദൈവശക്തികളേ! സ്വസ്തിഭിഃ—ക്ഷേമത്തിന്റെ വിശാലതകളാൽ—നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ കാത്തുകൊള്ളുക.