Sukta 23

Mantra 1

उदु ब्रह्माण्यैरत श्रवस्येन्द्रं समर्ये महया वसिष्ठ । आ यो विश्वानि शवसा ततानोपश्रोता म ईवतो वचांसि ॥

ശ്രവസ്—കീർത്തി-ശ്രവണത്തിന്റെ ജയത്തിനായി—ബ്രഹ്മാണി (മന്ത്രങ്ങൾ) ഉയർത്തുക; ഹേ വസിഷ്ഠാ! സമരത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുക. തന്റെ ശവസാൽ എല്ലാം വ്യാപിപ്പിച്ചവൻ, എന്റെ ആകാംക്ഷയുള്ള വചനങ്ങൾക്ക് ഉപശ്രോതാ—ശ്രോതാവായി—വരട്ടെ.

Mantra 2

अयामि घोष इन्द्र देवजामिरिरज्यन्त यच्छुरुधो विवाचि । नहि स्वमायुश्चिकिते जनेषु तानीदंहांस्यति पर्ष्यस्मान् ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ദേവജാമി—ദേവന്മാരുടെ ബന്ധുവേ! വൈരിയായ ബന്ധനങ്ങൾ വിവാചി—വേർവേർയായി സംസാരിച്ച്—കുഴപ്പം സൃഷ്ടിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ ഈ ഘോഷം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. മനുഷ്യരിൽ ആരും തന്റെ സ്വന്തം ആയുസ്സിനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് ഈ ചുരുക്കങ്ങളും അംഹസ്—ദോഷ-ഭ്രമങ്ങളും—കടന്ന് ഞങ്ങളെ പാരാക്കുക.

Mantra 3

युजे रथं गवेषणं हरिभ्यामुप ब्रह्माणि जुजुषाणमस्थुः । वि बाधिष्ट स्य रोदसी महित्वेन्द्रो वृत्राण्यप्रती जघन्वान् ॥

യോജനത്തിനായി കിരണങ്ങളെ (ഗവേഷണ) തേടുന്ന രഥം രണ്ടു ഹരി-അശ്വങ്ങളാൽ സജ്ജമായി; ബ്രഹ്മാണി (സ്തുതി-മന്ത്രങ്ങൾ) അവനെ സ്വാഗതം ചെയ്ത് സമീപം നിന്നു. തന്റെ മഹിമയാൽ അവൻ രണ്ടു രോദസീ (ആകാശവും ഭൂമിയും) വേർതിരിച്ചു; അപ്രതി (അസമൻ) ഇന്ദ്രൻ വൃത്രാണി (പ്രതിരോധങ്ങൾ) വധിച്ച് വഴി സ്വതന്ത്രമാക്കി.

Mantra 4

आपश्चित्पिप्युः स्तर्यो न गावो नक्षन्नृतं जरितारस्त इन्द्र । याहि वायुर्न नियुतो नो अच्छा त्वं हि धीभिर्दयसे वि वाजान् ॥

ജലങ്ങളും പശുക്കൾപോലെ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ട് വീർത്ത്, ഋത (സത്യ-നിയമം) വരെ എത്തി; അതുപോലെ, ഹേ ഇന്ദ്ര, നിന്റെ സ്തുതികാരരും ഋതത്തെ പ്രാപിച്ചു. നിയുത (യുഗ്മശക്തികൾ) കൂടിയ വായുവിനെപ്പോലെ ഞങ്ങളിലേക്കു വരിക; കാരണം നീ ധീഭിഃ (പ്രകാശിത ചിന്തകളാൽ) വാജാൻ (ബലത്തിന്റെ സമൃദ്ധികൾ) വിതരണം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 5

ते त्वा मदा इन्द्र मादयन्तु शुष्मिणं तुविराधसं जरित्रे । एको देवत्रा दयसे हि मर्तानस्मिञ्छूर सवने मादयस्व ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ മദങ്ങൾ (ആനന്ദോന്മാദങ്ങൾ) നിന്നെ മദിപ്പിക്കട്ടെ—ശുഷ്മിണം (ബലവാൻ), തുവിരാധസം (വിശാല ദാനശീലൻ)—ഗായകനായ ജരിത്രയ്ക്കായി. ദേവത്രാ (ദൈവമാർഗത്തിൽ) നീ ഒരുത്തൻ മാത്രമേ മർത്ത്യർക്കു കൃപ കാണിക്കൂ; ഹേ ശൂര, ഈ സവനേ (സോമപീഡനത്തിൽ) ആനന്ദിച്ചു വർദ്ധിക്ക.

Mantra 6

एवेदिन्द्रं वृषणं वज्रबाहुं वसिष्ठासो अभ्यर्चन्त्यर्कैः । स नः स्तुतो वीरवद्धातु गोमद्यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

ഇങ്ങനെ വസിഷ്ഠന്മാർ അർക്കൈഃ (സ്തുതിഗീതങ്ങളാൽ) ഇന്ദ്രനെ—വൃഷണൻ (വൃഷഭൻ), വജ്രബാഹു (വജ്രധാരി ഭുജവാൻ)—അഭ്യർചിക്കുന്നു. സ്തുതിക്കപ്പെട്ട അവൻ ഞങ്ങൾക്ക് വീരവത്തായും ഗോമത്തായും (ഗോസംപത്തോടുകൂടിയ) സമൃദ്ധി സ്ഥാപിക്കട്ടെ; ദിവ്യരക്ഷകരേ, നിങ്ങൾ ഞങ്ങളെ സദാ സ്വസ്തിഭിഃ (മംഗളാവസ്ഥകളാൽ) കാത്തുകൊള്ളുക.