Sukta 83

Mantra 1

अच्छा वद तवसं गीर्भिराभिः स्तुहि पर्जन्यं नमसा विवास । कनिक्रदद्वृषभो जीरदानू रेतो दधात्योषधीषु गर्भम् ॥

এই প্ৰেৰিত গীৰ্ভিৰে মহাশক্তিমানজনক সম্বোধন কৰা; নমস্কাৰে পৰ্জন্যক স্তৱ কৰা, আৰু তেওঁক ওচৰলৈ আহ্বান কৰা। গর্জন কৰা, দ্ৰুত-দানশীল বলৰ বৃষভ, ঔষধিসকলত জীৱনৰ বীজ স্থাপন কৰে—পৃথিৱী-স্বভাৱত বৃদ্ধিৰ গোপন গৰ্ভ।

Mantra 2

वि वृक्षान्हन्त्युत हन्ति रक्षसो विश्वं बिभाय भुवनं महावधात् । उतानागा ईषते वृष्ण्यावतो यत्पर्जन्यः स्तनयन्हन्ति दुष्कृतः ॥

সি গছ-গছনি আঘাত কৰে, আৰু ৰাক্ষস—অন্ধকাৰৰ শক্তিসমূহকো বধ কৰে; তেওঁৰ মহা অস্ত্ৰৰ আগত সমগ্ৰ ভুৱন কঁপি উঠে। পাৰ্জন্য গৰ্জি উঠি যেতিয়া দুষ্কৃতকাৰীক আঘাত কৰে, তেতিয়া নিৰ্দোষসকলেও কঁপি উঠে।

Mantra 3

रथीव कशयाश्वाँ अभिक्षिपन्नाविर्दूतान्कृणुते वर्ष्याँ अह । दूरात्सिंहस्य स्तनथा उदीरते यत्पर्जन्यः कृणुते वर्ष्यं नभः ॥

ৰথচালকৰ দৰে চাবুক মাৰি অশ্বসমূহক আগবঢ়াই দিয়ে; প্ৰকাশ্যে তেওঁ বৰ্ষাৰ দূতসকলক উন্মুক্ত কৰে। দূৰৰ পৰা সিংহৰ গৰ্জনৰ দৰে গৰ্জন উঠি আহে, যেতিয়া পাৰ্জন্য বৰ্ষাভাৰ-বহন কৰা মেঘ গঢ়ে।

Mantra 4

प्र वाता वान्ति पतयन्ति विद्युत उदोषधीर्जिहते पिन्वते स्वः । इरा विश्वस्मै भुवनाय जायते यत्पर्जन्यः पृथिवीं रेतसावति ॥

আগবাঢ়ি বায়ুসকল বয়; বিদ্যুৎসমূহ জঁপিয়াই উৰি ফুৰে। ঔষধিসকল জাগি উঠে, স্বৰ্গ (স্বঃ) সমৃদ্ধিত ফুলে-ফলে। সমগ্ৰ ভুৱনৰ বাবে পোষণশক্তি জন্মে, যেতিয়া পাৰ্জন্য পৃথিৱীত ৰেতস্—সৃজনবীজ—বৰ্ষায়।

Mantra 5

यस्य व्रते पृथिवी नन्नमीति यस्य व्रते शफवज्जर्भुरीति । यस्य व्रत ओषधीर्विश्वरूपाः स नः पर्जन्य महि शर्म यच्छ ॥

যাৰ ব্ৰতে পৃথিৱী নত হৈ ফল দিয়ে; যাৰ ব্ৰতে কঠিন-খুৰীয়া শক্তিসমূহ হেঁচা দি আগবাঢ়ে; যাৰ ব্ৰতে ঔষধিসকল সৰ্বৰূপা হয়—সেই পর্জন্যে আমাক মহৎ শান্তি আৰু আশ্ৰয় দান কৰক।

Mantra 6

दिवो नो वृष्टिं मरुतो ररीध्वं प्र पिन्वत वृष्णो अश्वस्य धाराः । अर्वाङेतेन स्तनयित्नुनेह्यपो निषिञ्चन्नसुरः पिता नः ॥

হে মৰুতসকল, দ্যুলোকৰ পৰা আমাৰ বাবে বৰষুণ সাজু কৰক; বলৰ বৃষভ-অশ্বৰ ধাৰাসমূহ প্ৰবাহিত কৰক। এই গর্জনেৰে ইয়ালৈ আহক; জল ঢালি দিয়া, হে অসুৰ, আমাৰ পিতৃসদৃশ ৰক্ষক হওক।

Mantra 7

अभि क्रन्द स्तनय गर्भमा धा उदन्वता परि दीया रथेन । दृतिं सु कर्ष विषितं न्यञ्चं समा भवन्तूद्वतो निपादाः ॥

হে স্তনয়িত্নু, উচ্চস্বৰে গর্জন কৰা; কৰ্মৰ গৰ্ভ আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা; জলবাহী ৰথেৰে চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰা। উলটাই থোৱা খোলা চামৰাৰ থলি ভালদৰে টানি দিয়া—উচ্চভূমি আৰু নিম্নভূমি সমান হৈ পৰিপূৰ্ণ হওক।

Mantra 8

महान्तं कोशमुदचा नि षिञ्च स्यन्दन्तां कुल्या विषिताः पुरस्तात् । घृतेन द्यावापृथिवी व्युन्धि सुप्रपाणं भवत्वघ्न्याभ्यः ॥

মহৎ কৌষৰ পৰা ওপৰলৈ ঢালি দিয়া; আগফালে মুকলি কৰা নালাবোৰ (কুল্যা) সোঁতাই বোৱাওক। ঘৃত-সমৃদ্ধ ৰসৰে দ্যাৱা-পৃথিৱীক অভিষিঞ্চন কৰা; অঘ্ন্যা-সমূহৰ (অহিংসিত গাভী-শক্তিসমূহৰ) বাবে সুপ্ৰপান—উত্তম পানীয়—হওক।

Mantra 9

यत्पर्जन्य कनिक्रदत्स्तनयन्हंसि दुष्कृतः । प्रतीदं विश्वं मोदते यत्किं च पृथिव्यामधि ॥

যেতিয়া তুমি, পৰ্জন্য, বাৰে বাৰে গর্জন কৰি, স্তনয়ন কৰি, দুষ্কৃত—অসৎ আৰু ভুল-কৰা—ক আঘাত কৰাঁ; তেতিয়া ইয়াৰ প্ৰতি উত্তৰত এই সমগ্ৰ জগত আনন্দিত হয়—পৃথিৱীৰ ওপৰত যি কিছুমান আছে সকলো।

Mantra 10

अवर्षीर्वर्षमुदु षू गृभायाकर्धन्वान्यत्येतवा उ । अजीजन ओषधीर्भोजनाय कमुत प्रजाभ्योऽविदो मनीषाम् ॥

তুমি বৰষা কৰিলা; বৰষাক উঠাই দৃঢ়ভাৱে ধৰি ৰাখিলা, যাতে শুকান ঠাইবোৰো পাৰ হৈ যাব পৰা যায়। পোষণৰ বাবে তুমি ঔষধি-সমূহ জন্ম দিলা; আৰু প্ৰজাসকলৰ বাবে তুমি কোন মনীষা—বোধৰ প্ৰেৰণা—উদ্ধাৰ কৰিলা?