Sukta 81

Mantra 1

युञ्जते मन उत युञ्जते धियो विप्रा विप्रस्य बृहतो विपश्चितः । वि होत्रा दधे वयुनाविदेक इन्मही देवस्य सवितुः परिष्टुतिः ॥

వారు మనస్సును యోగం చేస్తారు; అలాగే ధీ (చింతన/బుద్ధి-శక్తి)లను కూడా యోగం చేస్తారు—విప్రులు, ఆ విప్రుని; ‘బృహత్’ (విస్తారమైన) మహత్తరుని, సర్వజ్ఞ-దర్శి యొక్క. విధానవిదుడు అయిన ఏకుడు (ఋత్విజ్) హోత్ర-శక్తులను యథావిధిగా విస్తరించి స్థాపిస్తాడు; దేవుడు సవితృ యొక్క ‘పరిష్టుతి’ (చుట్టూరా స్తుతి) నిజంగా మహత్తరమైనది.

Mantra 2

विश्वा रूपाणि प्रति मुञ्चते कविः प्रासावीद्भद्रं द्विपदे चतुष्पदे । वि नाकमख्यत्सविता वरेण्योऽनु प्रयाणमुषसो वि राजति ॥

కవి (ఋషి) సమస్త రూపాలను ప్రకటనకు విడుదల చేస్తాడు; ద్విపద-చతుష్పదులకు మంగళాన్ని అతడు ప్రవేశపెట్టాడు. వరణీయుడైన సవితా నాకం (స్వర్గం/ఆకాశం)ను దర్శనీయంగా చేశాడు; ఉషస్సు ప్రయాణాన్ని అనుసరించి అతడు రాజస కాంతితో ప్రకాశిస్తాడు.

Mantra 3

यस्य प्रयाणमन्वन्य इद्ययुर्देवा देवस्य महिमानमोजसा । यः पार्थिवानि विममे स एतशो रजांसि देवः सविता महित्वना ॥

యwhose అగ్రగమనాన్ని అనుసరించి ఇతర దేవతలూ బలంతో దేవుని మహిమ వైపు కదులుతారో—భౌమ లోకాలను కొలిచినవాడో; ఆ దేవుడు సవితా, తన శీఘ్ర అశ్వాలతో కూడి, తన విశాల మహిమచే రజాంసి (అంతరిక్ష-ప్రదేశాలు)ను కొలుస్తాడు.

Mantra 4

उत यासि सवितस्त्रीणि रोचनोत सूर्यस्य रश्मिभिः समुच्यसि । उत रात्रीमुभयतः परीयस उत मित्रो भवसि देव धर्मभिः ॥

మరియు, ఓ సవితృ, నీవు మూడు రోచనాలు—మూడు ప్రకాశమయ లోకాలు—దాటి సాగుతావు; మరియు సూర్యుని రశ్ములతో నీవు సముచ్చితమవుతావు. మరియు నీవు రాత్రిని ఉభయతః పరిభ్రమిస్తావు; మరియు, ఓ దేవా, నీ ధర్మములచే (దేవ-ధర్మ) నీవు మిత్రుడవుతావు—ఋతానుగత క్రమచలనంలో సామరస్యాన్ని స్థాపిస్తూ.

Mantra 5

उतेशिषे प्रसवस्य त्वमेक इदुत पूषा भवसि देव यामभिः । उतेदं विश्वं भुवनं वि राजसि श्यावाश्वस्ते सवित स्तोममानशे ॥

మరియు ప్రసవం—ప్రేరణాత్మక ప్రవర్తనం—కు అధిపతి నీవొక్కడివే; మరియు, ఓ దేవా, నీ యామములలో (గమనమార్గాలలో) నీవు పూషన్—పోషక మార్గదర్శి—గా అవుతావు. మరియు ఈ సమస్త భువనం—మొత్తం జగత్—పై నీవు విస్తరించి విరాజిల్లుతావు; ఓ శ్యావాశ్వ సవితృ, మా స్తోమం—స్తుతిగానం—స్వీకరించి ఆస్వాదించు.