Sukta 53

Mantra 2

ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः । कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह ॥

रथांवर उभे असलेले हे—त्यांची वार्ता कोण ऐकली, आणि ते कसे गेले? ते कोणासाठी धावून निघाले? सुदासाच्या पाठोपाठ, पोषण-शक्तींनी युक्त जलधारा आणि वर्षाव—सर्व मिळून—प्रवाहमान होऊन उसळतात.

Mantra 3

ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे । नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि ॥

ते मला म्हणाले: ‘मद (आनंद-उन्माद) अवस्थेत आपल्या प्रकाशांसह आणि विविध शक्तींनी युक्त होऊन जे समीप आले आहेत—ते नर, ते तरुण वीर, निष्कलंक—त्यांना पाहा; आणि अशाच रीतीने स्तुती करा.’

Mantra 4

ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु । श्राया रथेषु धन्वसु ॥

जे वेगवान शक्तींमध्ये आहेत, जे गर्जन-ध्वनींमध्ये आहेत—स्वयंप्रकाश—माळांमध्ये, सुवर्णाभूषणांमध्ये, दीप्त अलंकारांमध्ये; आपल्या रथांवर शोभायमान, आपल्या विस्तीर्ण मार्गांवर.

Mantra 5

युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः । वृष्टी द्यावो यतीरिव ॥

तुमच्या रथांच्या मागोमाग—खरोखर—मी माझा आनंद ठेवतो, हे मरुतांनो, शीघ्र दान देणाऱ्यांनो. प्रवाशांसारख्या वर्षाधारा आकाशांतून चालतात.

Mantra 6

आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः । वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः ॥

दात्याकडे ते येतात—हे बलवान, सुदानव—दिव्य कोश खाली उतरवीत. ते पर्जन्याला मुक्त करतात; दोन्ही लोक विस्तारतात, आणि विस्तीर्ण मार्गानुसार वर्षाधारा पुढे सरकतात.

Mantra 7

ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा । स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः ॥

ते (मरुत्) भेदून पुढे जात—नद्यांप्रमाणे—अंतराळ-प्रदेशांना मथत, दुधाळ गायींसारखे वेगाने धावतात. मार्गावर घाम गाळणाऱ्या अश्वांसारखे, बंधन सैल होताच त्या उतावळ्या शक्ती वेगळ्या होऊन पसरतात.

Mantra 8

आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत । माव स्थात परावतः ॥

हे मरुतांनो, द्युलोकातून, अंतरिक्षातून, आणि जे निकट आहे तिथूनही या; दूरच्या परावतामध्ये उभे राहू नका.

Mantra 9

मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् । मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः ॥

रसा, अनितभा, कुभा आणि क्रुमु—या प्रवाहांनी तुमची गती मंदावू नये; सिन्धूने तुम्हाला परत फिरवू नये; समृद्धीने परिपूर्ण सरयू तुमच्या भोवती अडथळा होऊन उभी राहू नये. आमच्यासाठी निश्चयच तुमचे ‘सुम्न’—अनुग्रह—असो.

Mantra 10

तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् । अनु प्र यन्ति वृष्टयः ॥

तुमच्या रथांचा तो वेगवान समूह—कर्मांत सदैव नूतन असा मारुतगण—त्याच्या पाठोपाठ पावसाच्या धाराही पुढे सरकतात.

Mantra 11

शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः । अनु क्रामेम धीतिभिः ॥

त्यांचा-त्यांचा शर्ध, त्यांचा-त्यांचा व्रात, त्यांचा-त्यांचा गण—सुशस्ति (सु-रचित स्तुती) आणि धीती (दीप्त विचार) यांच्या साहाय्याने, पाऊलोपाऊल आपण त्यांचा अनुक्रमे पाठपुरावा करू.

Mantra 12

कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः । एना यामेन मरुतः ॥

आज मरुत कोणाकडे निघून गेले आहेत—कोणत्या सुजात (सुप्रसूत) कडे, कोणत्या रातहव्य (यज्ञ-हवी धारण करणारा) कडे? या त्यांच्या याम (गमन) ने, या अग्रसर मार्गाने?

Mantra 13

येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् । अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम् ॥

ज्या अक्षय (अक्षिति) धान्य-बीजाला तुम्ही बालक व संततीसाठी वहन करता—तेच आम्हांस द्या. आम्ही तुमच्याकडून जे ‘राधस्’ (अनुग्रह-समृद्धी) मागतो—सर्व-आयुष्याचे सौभाग्य, संपूर्ण जीवनाचा विस्तार करणारे कल्याण—ते आम्हांस प्रदान करा.

Mantra 14

अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः । वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह ॥

तुमच्या स्वस्तींनी (रक्षणांनी) आम्ही निंदा व दोषारोप यांपलीकडे जाऊ; अपवाद व वाकडी वैरभावना दूर फेकू. हे आपः (जलदेव्या), शांती व विस्तीर्ण आनंदाचा वर्षाव करून औषधासारखा उपचार आणा; हे मरुतांनो, त्या सुसंवादात आम्ही तुमच्यासह असू.

Mantra 15

सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः । यं त्रायध्वे स्याम ते ॥

हे नर मरुतांनो, ज्याचे तुम्ही त्राण करता—तोच हा मर्त्य सु-देव (देवकृपेने युक्त), महा-आनंदात विस्तीर्ण, आणि सु-वीर (वीरशक्तीने संपन्न) होतो. आम्ही तुमच्याच त्या जनांपैकी असू—असे होवो.

Mantra 16

स्तुहि भोजान्त्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे । यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः ॥

या स्तोत्यानं पुढे सरकणाऱ्या यात्रेत त्या भोज (उदार) मरुतांची स्तुती करा—जशी कुरणासाठी हंबरत असलेली गाई. जिथे तू आहेस तिथूनच त्यांना पूर्वीच्या मित्रांसारखे हाक दे; हे कामिन (अभिलाषी), आपल्या गिरा (वाणी)ने त्यांचे गुणगान कर आणि मरुत-शक्तींना जवळ आण.