Sukta 53

Mantra 2

ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः । कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह ॥

ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿರುವ ಇವರು—ಇವರನ್ನು ಯಾರು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ, ಮತ್ತು ಅವರು ಹೇಗೆ ಸಾಗಿದರು? ಅವರು ಯಾರ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ ಹೊರಟರು? ಸುಧಾಸನನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಪೋಷಕ ಶಕ್ತಿಗಳಿರುವ ಜಲಗಳು, ಮತ್ತು ಜೊತೆಯಾಗಿ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಗಳು, ಹರಿದು ಹೊರಡುತ್ತವೆ.

Mantra 3

ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे । नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि ॥

ಅವರು ನನಗೆ ಹೇಳಿದರು: ‘ಮದದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಬೆಳಕುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಅನೇಕ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೀಪಿಸಿದವರು—ಪುರುಷರು, ಯುವ ವೀರರು, ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು—ಇವರನ್ನು ನೋಡು; ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ತುತಿಸು.’

Mantra 4

ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु । श्राया रथेषु धन्वसु ॥

ಅಞ್ಜಿಷು—ವೇಗದ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ—ಇರುವವರು, ವಾಶೀಷು—ಘೋಷಗಳಲ್ಲಿ—ಇರುವವರು, ಸ್ವಭಾನು (ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ)ರಾದವರು; ಸ್ರಕ್ಷು—ಹಾರಮಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ—, ರುಕ್ಮೇಷು—ಸುವರ್ಣಾಭರಣಗಳಲ್ಲಿ—, ಖಾದಿಷು—ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಅಲಂಕಾರಗಳಲ್ಲಿ—; ರಥಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರಾಯಮಾನ (ಮಹಿಮಾವಂತ)ರಾಗಿ, ಧನ್ವಸು—ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ—ಚಲಿಸುವವರು.

Mantra 5

युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः । वृष्टी द्यावो यतीरिव ॥

ನಿಮ್ಮ ರಥಗಳ ಹಿಂದೆ, ನಿಜವಾಗಿ, ನಾನು ನನ್ನ ಆನಂದವನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮರುತರೆ, ಜೀರದಾನವ (ವೇಗದ ದಾನಕರ್ತೃ)ಗಳೇ. ಯಾತ್ರಿಕರಂತೆ, ಮಳೆಗಳು ಆಕಾಶಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತವೆ.

Mantra 6

आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः । वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः ॥

ದಾಶುಷೇ—ದಾನಕರ್ತನ—ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ ಈ ನರಃ (ವೀರರು), ಸುಧಾನವಃ (ಸು-ದಾತರು), ಬಲಿಷ್ಠರು; ದಿವಃ ಕೋಶಂ—ಸ್ವರ್ಗೀಯ ನಿಧಿಯನ್ನು—ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪರ್ಜನ್ಯನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ರೋದಸೀ—ಎರಡು ಲೋಕಗಳು—ವಿಶಾಲವಾಗಿ ತೆರೆಯುತ್ತವೆ; ಮತ್ತು ಧನ್ವನಾ—ವಿಶಾಲ ಮಾರ್ಗದ ಮೂಲಕ—ವೃಷ್ಟಯಃ (ಮಳೆಗಳು) ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತವೆ.

Mantra 7

ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा । स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः ॥

ತತೃದಾನಾಃ—ಭೇದಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತ—ನದಿಗಳು ಕ್ಷೋದಸಾ ರಜಃ ಅನ್ನು ಮಥಿಸುತ್ತಾ, ಹಾಲುಕೊಡುವ ಹಸುಗಳಂತೆ ಪ್ರವಹಿಸುತ್ತವೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬೆವರುತ್ತಿರುವ ಕುದುರೆಗಳಂತೆ, ವಿಮೋಚನೆ—ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವಾಗ—ಆ ವೇಗವಂತ (ಏನ್ಯಃ) ಶಕ್ತಿಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ.

Mantra 8

आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत । माव स्थात परावतः ॥

ಹೇ ಮರುತೋ, ದಿವದಿಂದ, ಅಂತರಿಕ್ಷದಿಂದ, ಮತ್ತು ಸಮೀಪದಿಂದಲೂ ಬನ್ನಿರಿ. ಪರಾವತಃ—ದೂರದ ದೇಶದಲ್ಲಿ—ದೂರವಾಗಿ ನಿಂತಿರಬೇಡಿ.

Mantra 9

मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् । मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः ॥

ರಸಾ, ಅನಿತಭಾ, ಕುಭಾ ಮತ್ತು ಕ್ರುಮು—ಈ ಪ್ರವಾಹಗಳು ನಿಮ್ಮ ಗತಿಯನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸದಿರಲಿ; ಸಿಂಧು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸದಿರಲಿ; ಪುರೀಷಿಣೀ—ಸಮೃದ್ಧ—ಸರಯು ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ. ನಮಗೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸುಮ್ನ—ಕೃಪಾಪ್ರಸಾದ—ಇರಲಿ.

Mantra 10

तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् । अनु प्र यन्ति वृष्टयः ॥

ನಿಮ್ಮ ರಥಗಳ ಆ ತೀವ್ರ ದಳವನ್ನು—ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನವೀನವಾದ ಮರುತಗಣವನ್ನು—ಅನುಸರಿಸಿ ಮಳೆಯ ಧಾರೆಗಳು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಸಾಗುತ್ತವೆ.

Mantra 11

शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः । अनु क्रामेम धीतिभिः ॥

ಅವರ ಶರ್ಧಂ-ಶರ್ಧಂ, ವ್ರಾತಂ-ವ್ರಾತಂ, ಗಣಂ-ಗಣಂ—ಪ್ರತಿ ಪಡೆ, ಪ್ರತಿ ವ್ರಾತ, ಪ್ರತಿ ಗುಂಪನ್ನು—ಸುಶಸ್ತಿಭಿಃ (ಸುಪ್ರಶಂಸೆಗಳಿಂದ) ಮತ್ತು ಧೀತಿಭಿಃ (ಪ್ರಕಾಶಿತ ಚಿಂತನೆಗಳಿಂದ) ನಾವು ಅನು ಕ್ರಾಮೇಮ: ಹೆಜ್ಜೆಹೆಜ್ಜೆಗೆ ಅವರ ಮುಂದುವರಿಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂಡಿಸೋಣ.

Mantra 12

कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः । एना यामेन मरुतः ॥

ಇಂದು ಮರುತರು ಯಾರ ಕಡೆ ಪ್ರ ಯಯುಃ—ಯಾವ ಸುಜಾತ (ಸುಜನ್ಮ)ನ ಕಡೆ, ಯಾವ ರಾತಹವ್ಯ (ಯಥಾವಿಧಿ ಅರ್ಪಿತ ಹವಿಯನ್ನು ಹೊರುವವ)ನ ಕಡೆ? ಅವರ ಈ ಯಾಮೇನ—ಈ ಗತಿಯ ಮೂಲಕ, ಈ ಮುಂದುವರಿಕೆಯ ಮಾರ್ಗದಿಂದ—ಯಾರು ಆವನು?

Mantra 13

येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् । अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम् ॥

ಮಗು ಮತ್ತು ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಹೊತ್ತು ತರುವ ಅಕ್ಷಯವಾದ ವೃದ್ಧಿಯ ಬೀಜವನ್ನು—ಅದೇ ನಮಗೆ ದಯಪಾಲಿಸಿರಿ. ನಾವು ನಿಮ್ಮಿಂದ ಬೇಡುವ ರಾಧಸ್ (ದಾನ-ಕೃಪೆ)—ಸರ್ವಜೀವನವನ್ನು ಆವರಿಸುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಸಮಸ್ತ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವ ಶುಭಭಾಗ್ಯ—ಅದನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡಿರಿ.

Mantra 14

अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः । वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह ॥

ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಸ್ತಿಗಳ (ರಕ್ಷೆಗಳ) ಮೂಲಕ ನಾವು ನಿಂದೆ ಮತ್ತು ದೋಷಾರೋಪಣೆಯನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗೋಣ; ದೋಷವನ್ನೂ ವಕ್ರವಾದ ಅರಾತಿ (ಕುಟಿಲ ವೈರ)ಯನ್ನೂ ತಳ್ಳಿ ಹಾಕೋಣ. ಹೇ ಆಪಃ (ಜಲದೇವಿಯರೇ), ಶಾಂತಿಯನ್ನೂ ವಿಶಾಲ ಆನಂದವನ್ನೂ ಮಳೆಗರೆದು ಔಷಧಸಮಾನ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಡಿ; ಹೇ ಮರುತಃ, ಆ ಸೌಹಾರ್ದದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇರೋಣ.

Mantra 15

सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः । यं त्रायध्वे स्याम ते ॥

ಹೇ ನರೋ ಮರುತಃ, ನೀವು ರಕ್ಷಿಸುವ ಆ ಮರ್ಥ್ಯನು ಸುಧೇವ (ದೇವಕೃಪೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧ)ನಾಗಿ, ಆನಂದದಲ್ಲಿ ವಿಶಾಲನಾಗುತ್ತಾನೆ; ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುವೀರನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಆ ರಕ್ಷಿತರಾಗೋಣ—ನಾವು ಅದೇ ಆಗೋಣ.

Mantra 16

स्तुहि भोजान्त्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे । यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः ॥

ಈ ಸ್ತುತಿಗಾರನ ಮುಂದುವರಿಯುವ ಯಾತ್ರಾಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ, ಹೇ ಕಾಮಿನೇ, ದಾನಶೀಲ ಭೋಜರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸು; ಮೇಯಲು ಬಯಸುವ ಗೋವುಗಳು ಗರ್ಜಿಸುವಂತೆ. ನೀನು ಇರುವ ಸ್ಥಳದಿಂದ—ಹಿಂದಿನ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಅವರನ್ನು ಅನುಹ್ವಾನಿಸು; ನಿನ್ನ ಗಿರಾ (ವಾಣಿ)ಯಿಂದ ಅವರನ್ನು ಹಾಡಿ ಉಚ್ಚರಿಸು, ಮತ್ತು ಮರುತ್-ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ತರು.