Sukta 53

Mantra 2

ऐतान्रथेषु तस्थुषः कः शुश्राव कथा ययुः । कस्मै सस्रुः सुदासे अन्वापय इळाभिर्वृष्टयः सह ॥

రథాలపై నిలిచిన వీరు—వారి సంగతి ఎవరు విన్నారు, వారు ఎలా సాగారు? ఎవరి కోసం వారు పరుగెత్తి వెళ్లారు? సుదాసుని అనుసరించి, పోషకశక్తులతో కూడిన జలాలు, వర్షాలు—అన్నీ కలిసి—ప్రవహిస్తూ బయలుదేరుతాయి.

Mantra 3

ते म आहुर्य आययुरुप द्युभिर्विभिर्मदे । नरो मर्या अरेपस इमान्पश्यन्निति ष्टुहि ॥

వారు నాతో అన్నారు: ‘మదం (ఆనంద-ఉన్మత్తత) లో తమ కాంతులతోను బహువిధ శక్తులతోను సమీపించిన వారు—వారు నరులు, యువ వీరులు, కలంకరహితులు—వారిని చూడు; అట్లే స్తుతించు.’

Mantra 4

ये अञ्जिषु ये वाशीषु स्वभानवः स्रक्षु रुक्मेषु खादिषु । श्राया रथेषु धन्वसु ॥

వేగవంతమైన శక్తుల్లో ఉన్నవారు, గర్జన-ధ్వనుల్లో ఉన్నవారు—స్వయంజ్యోతి—మాలల్లో, స్వర్ణాభరణాల్లో, ప్రకాశించే అలంకారాల్లో; తమ రథాలపై మహిమతో, తమ విశాల మార్గాల్లో.

Mantra 5

युष्माकं स्मा रथाँ अनु मुदे दधे मरुतो जीरदानवः । वृष्टी द्यावो यतीरिव ॥

మీ రథాల వెనుకనే—నిజంగా—నా ఆనందాన్ని నేను ఉంచుతాను, ఓ మరుతులారా, శీఘ్ర దానదాతలారా. ప్రయాణికులవలె వర్షాలు ఆకాశాల్లో సంచరిస్తాయి.

Mantra 6

आ यं नरः सुदानवो ददाशुषे दिवः कोशमचुच्यवुः । वि पर्जन्यं सृजन्ति रोदसी अनु धन्वना यन्ति वृष्टयः ॥

దాత వద్దకు వారు వస్తారు—ఈ బలవంతులు, సుదానవులు—దివ్య కోశాన్ని దిగివచ్చేలా చేస్తూ. వారు పర్జన్యాన్ని విడుదల చేస్తారు; రెండు లోకాలు విస్తరిస్తాయి, విశాల మార్గానుసరించి వర్షాలు ముందుకు సాగుతాయి.

Mantra 7

ततृदानाः सिन्धवः क्षोदसा रजः प्र सस्रुर्धेनवो यथा । स्यन्ना अश्वा इवाध्वनो विमोचने वि यद्वर्तन्त एन्यः ॥

వారు (మరుత్) చీల్చుకుంటూ—నదులవలె—ఆకాశ-ప్రదేశాలను మథిస్తూ, పాలు ఇచ్చే ఆవులవలె వేగంగా ప్రవహిస్తారు. మార్గంలో చెమటోడ్చే అశ్వాలవలె, బంధం సడలిన వేళ ఆ ఉగ్రశక్తులు విడివిడిగా తిరిగి విస్తరిస్తాయి.

Mantra 8

आ यात मरुतो दिव आन्तरिक्षादमादुत । माव स्थात परावतः ॥

హే మరుతులారా, ద్యులోకం నుండి, అంతరిక్షం నుండి, ఇంకా సమీపంలో ఉన్న చోటు నుండీ రండి; దూరమైన పరావతలో నిలిచి ఉండకండి.

Mantra 9

मा वो रसानितभा कुभा क्रुमुर्मा वः सिन्धुर्नि रीरमत् । मा वः परि ष्ठात्सरयुः पुरीषिण्यस्मे इत्सुम्नमस्तु वः ॥

రసా, అనితభా, కుభా, క్రుము—ఈ ప్రవాహాలు మీ గమనాన్ని తగ్గించకూడదు; సింధు మిమ్మల్ని వెనక్కి తిప్పకూడదు; సమృద్ధితో నిండిన సరయు మీ చుట్టూ అడ్డుగా నిలవకూడదు. మా కొరకు నిశ్చయంగా మీ ‘సుమ్న’—అనుగ్రహం—ఉండుగాక.

Mantra 10

तं वः शर्धं रथानां त्वेषं गणं मारुतं नव्यसीनाम् । अनु प्र यन्ति वृष्टयः ॥

మీ రథాల ఆ ఉగ్ర సమూహం—కార్యాలలో నిత్యనూతనమైన మారుతగణం—దాని అనుసరణలో వర్షధారలు ముందుకు సాగుతాయి.

Mantra 11

शर्धंशर्धं व एषां व्रातंव्रातं गणंगणं सुशस्तिभिः । अनु क्रामेम धीतिभिः ॥

వారి వారి శర్ధం, వారి వారి వ్రాతం, వారి వారి గణం—సుశస్తి (సక్రమంగా నిర్మిత స్తుతులు) మరియు ధీతి (దీప్తమైన ఆలోచనలు) ద్వారా, అడుగడుగునా మనం వారిని అనుసరించుదాం.

Mantra 12

कस्मा अद्य सुजाताय रातहव्याय प्र ययुः । एना यामेन मरुतः ॥

ఈ రోజు మరుతులు ఎవరి వద్దకు బయలుదేరారు—ఏ సుజాతుడు (సుప్రసూతుడు) వైపు, ఏ రాతహవ్యుడు (యజ్ఞ-హవులను ధారించువాడు) వైపు? ఈ వారి యామం (గమనం) ద్వారా, ఈ ముందుకు సాగే మార్గం ద్వారా?

Mantra 13

येन तोकाय तनयाय धान्यं बीजं वहध्वे अक्षितम् । अस्मभ्यं तद्धत्तन यद्व ईमहे राधो विश्वायु सौभगम् ॥

శిశువుకూ సంతానానికీ మీరు మోసుకొచ్చే ఆ అక్షయ (అక్షిత) ధాన్యబీజాన్ని—అదే మాకు దయచేయండి. మేము మీ నుండి కోరే ‘రాధస్’ (అనుగ్రహ-సంపద)—సర్వాయువు సౌభాగ్యం, సమస్త జీవనాన్ని విస్తరింపజేసే కల్యాణం—అదిని మాకు ప్రసాదించండి.

Mantra 14

अतीयाम निदस्तिरः स्वस्तिभिर्हित्वावद्यमरातीः । वृष्ट्वी शं योराप उस्रि भेषजं स्याम मरुतः सह ॥

మీ స్వస్తుల (రక్షణల) వల్ల మేము నిందను, దూషణను దాటి పోవుదుము; దోషాన్ని, వంకర శత్రుత్వాన్ని విసర్జించుదుము. హే ఆపః (జలదేవతలారా), శాంతిని, విస్తారమైన ఆనందాన్ని వర్షించి, ఔషధసమానమైన చికిత్సను తీసుకురండి; హే మరుతులారా, ఆ సమరస్యంలో మేము మీతో కలిసి ఉండుదుము.

Mantra 15

सुदेवः समहासति सुवीरो नरो मरुतः स मर्त्यः । यं त्रायध्वे स्याम ते ॥

హే నర మరుతులారా, మీరు రక్షించే ఆ మానవుడు—దేవకృపతో ‘సుదేవ’ుడై, మహానందంలో విస్తరించి, ‘సువీర’ుడై (వీరశక్తి సంపన్నుడై) అవుతాడు. మేము మీవారిలో ఆ ఒక్కరమై ఉండుదుము—అలా కావాలి.

Mantra 16

स्तुहि भोजान्त्स्तुवतो अस्य यामनि रणन्गावो न यवसे । यतः पूर्वाँ इव सखीँरनु ह्वय गिरा गृणीहि कामिनः ॥

ఈ స్తోత్రకర్త ముందుకు సాగు యాత్రలో ఆ భోజ (ఉదార) మరుతులను స్తుతించు—మేత కోసం మ్రోగే ఆవుల వలె. నీవున్న చోట నుంచే వారిని పూర్వ మిత్రుల్లా పిలువు; ఓ కామిన (ఆకాంక్షగలవాడా), నీ గిరా (వాక్కు)తో వారిని గుణగానం చేసి, మరుత్-శక్తులను సమీపానికి తీసుకురా.