Sukta 16

Mantra 1

प्र वः सतां ज्येष्ठतमाय सुष्टुतिमग्नाविव समिधाने हविर्भरे । इन्द्रमजुर्यं जरयन्तमुक्षितं सनाद्युवानमवसे हवामहे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ—സത്യവാന്മാരിൽ ഏറ്റവും ജ്യേഷ്ഠൻ—നിനക്കായി ഞാൻ ഉത്തമമായ സ്തുതി മുന്നോട്ടു കൊണ്ടുവരുന്നു; ജ്വലിച്ച അഗ്നിയിൽ സമിധയോടെ ഹവി അർപ്പിക്കുന്നതുപോലെ. അജരൻ, സദാ നവയൗവനൻ, ശക്തിയാൽ സമൃദ്ധൻ, പുരാതനനുമായിട്ടും യുവാവുമായ ഇന്ദ്രനെ സഹായത്തിനും രക്ഷയ്ക്കുമായി ഞങ്ങൾ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 2

यस्मादिन्द्राद्बृहतः किं चनेमृते विश्वान्यस्मिन्त्सम्भृताधि वीर्या । जठरे सोमं तन्वी सहो महो हस्ते वज्रं भरति शीर्षणि क्रतुम् ॥

വിശാലനായ ഇന്ദ്രനിൽ നിന്ന് ആരും—അൽപം പോലും—വേർപിരിയാൻ കഴിയില്ല; എല്ലാ വീര്യങ്ങളും (ശക്തികളും) അവനിൽ തന്നെ സമാഹരിക്കപ്പെട്ടും സ്ഥാപിതവുമാണ്. അവന്റെ ജഠരത്തിൽ സോമം; അവന്റെ തനുവിൽ സഹോയും മഹോയും—ബലവും മഹത്ത്വവും; അവന്റെ കൈയിൽ വജ്രം; അവന്റെ ശിരസ്സിൽ ക്രതു—കാര്യസാധകമായ ജ്ഞാനസങ്കൽപം—വസിക്കുന്നു.

Mantra 3

न क्षोणीभ्यां परिभ्वे त इन्द्रियं न समुद्रैः पर्वतैरिन्द्र ते रथः । न ते वज्रमन्वश्नोति कश्चन यदाशुभिः पतसि योजना पुरु ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ഭൂമിയും ദ്യൗവും—ഇരു ലോകങ്ങളും—നിന്റെ ഇന്ദ്രിയം (പരാക്രമം) ചുറ്റിപ്പിടിക്കാനാവില്ല; സമുദ്രങ്ങളും പർവതങ്ങളും, ഹേ ഇന്ദ്രാ, നിന്റെ രഥത്തെ തടയാനാവില്ല. നീ നിന്റെ ആശു (വേഗികൾ) കൂടെ അനേകം യോജനകൾ കടന്ന് പറക്കുമ്പോൾ, ആരും നിന്റെ വജ്രത്തെ പിന്തുടർന്ന് എത്തിച്ചേരുകയില്ല.

Mantra 4

विश्वे ह्यस्मै यजताय धृष्णवे क्रतुं भरन्ति वृषभाय सश्चते । वृषा यजस्व हविषा विदुष्टरः पिबेन्द्र सोमं वृषभेण भानुना ॥

എല്ലാവരും അവനിലേക്കു—യജ്യനും ധൃഷ്ണുവുമായ വൃഷഭനിലേക്കു—ക്രതു (സങ്കൽപശക്തി) കൊണ്ടുവരുകയും അവനോടു ചേർന്നു നിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഹേ വൃഷഭ, ഹവിഷാ കൊണ്ടു യജിക്ക; ഹേ ഏറ്റവും വിജ്ഞാനവാനേ, ഇന്ദ്ര, നിന്റെ വൃഷഭസദൃശമായ ഭാനുവോടെ സോമം പാനം ചെയ്ക.

Mantra 5

वृष्णः कोशः पवते मध्व ऊर्मिर्वृषभान्नाय वृषभाय पातवे । वृषणाध्वर्यू वृषभासो अद्रयो वृषणं सोमं वृषभाय सुष्वति ॥

വൃഷ്ണന്റെ കോശം മധുരമായ ഊർമിയോടെ ഒഴുകുന്നു—വൃഷഭനു ആഹാരമായി, വൃഷഭനു പാനത്തിനായി. വൃഷണ അധ്വര്യുക്കൾ, വൃഷഭസദൃശമായ അദ്രികൾ (പീഡനശിലകൾ), വൃഷഭനുവേണ്ടി വൃഷണ സോമത്തെ സുഷ്വതി (പീഡിപ്പിക്കുന്നു/ഒതുക്കുന്നു).

Mantra 6

वृषा ते वज्र उत ते वृषा रथो वृषणा हरी वृषभाण्यायुधा । वृष्णो मदस्य वृषभ त्वमीशिष इन्द्र सोमस्य वृषभस्य तृप्णुहि ॥

വൃഷഭമാണ് നിന്റെ വജ്രം; വൃഷഭമാണ് നിന്റെ രഥം; വൃഷഭങ്ങളാണ് നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (അശ്വങ്ങൾ); വൃഷഭസദൃശങ്ങളാണ് നിന്റെ ആയുധങ്ങൾ. ഹേ വൃഷഭ, വൃഷ്ണന്റെ മദ (ഉല്ലാസം) നിനക്കധീനമാണ്; ഹേ ഇന്ദ്ര, വൃഷഭസദൃശമായ സോമത്തിൽ തൃപ്തനാകുക.

Mantra 7

प्र ते नावं न समने वचस्युवं ब्रह्मणा यामि सवनेषु दाधृषिः । कुविन्नो अस्य वचसो निबोधिषदिन्द्रमुत्सं न वसुनः सिचामहे ॥

ഹേ ധീരനായ (സ്ഥിരനായ) ഇന്ദ്രാ! കടക്കുവാൻ നാവുപോലെ, ഉച്ചാരണം തേടുന്ന വചനവുമായി, ബ്രഹ്മം (മന്ത്രം) സഹിതം, സോമ-സവനങ്ങളിൽ ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. അവൻ നമ്മുടെ ഈ വചനത്തെ ശ്രദ്ധിക്കുമാറാകട്ടെ; ധനത്തിന്റെ ഉറവപോലെ ഇന്ദ്രനെ നാം ഒഴുക്കി (അർപ്പിച്ച്) നിറയ്ക്കട്ടെ.