Sukta 33

Mantra 1

प्र मा युयुज्रे प्रयुजो जनानां वहामि स्म पूषणमन्तरेण । विश्वे देवासो अध मामरक्षन्दुःशासुरागादिति घोष आसीत् ॥

മനുഷ്യരിൽ നേതാക്കൾ എന്നെ മുന്നോട്ടു ബന്ധിച്ചു; ഞാൻ ഉള്ളിൽ പൂഷണനെ ധരിച്ച് കൊണ്ടുപോകുകയായിരുന്നു. അപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും എന്നെ കാത്തു: “ദുഃശാസു വന്നിരിക്കുന്നു!”—എന്നായിരുന്നു ആ ഘോഷം.

Mantra 2

सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः । नि बाधते अमतिर्नग्नता जसुर्वेर्न वेवीयते मतिः ॥

എന്റെ വാരിയെല്ലുകൾ എല്ലാടവും എന്നെ കത്തിക്കുന്നു—സപത്നിമാരെപ്പോലെ; അജ്ഞാനം എന്നെ അമർത്തുന്നു—നഗ്നത, ക്ഷീണം. ഭയത്തെപ്പോലെ വിറച്ച് മാറിപ്പോകുന്നില്ല എന്റെ മതി.

Mantra 3

मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो । सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव ॥

എലികളെപ്പോലെ അവർ എന്നെ—എന്റെ ഉള്ളിലെ ശക്തിയെ തന്നേ—കടിച്ചുതിന്നുന്നു, ഹേ ശതക്രതു, നിന്റെ സ്തോതാവിനെ. ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, ഒരിക്കൽ എങ്കിലും കരുണ കാണിക്ക; പിന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പിതാവുപോലെ ആയിരിക്കുക.

Mantra 4

कुरुश्रवणमावृणि राजानं त्रासदस्यवम् । मंहिष्ठं वाघतामृषिः ॥

ഋഷി കുരുശ്രവണനെ—ത്രാസദസ്യവ രാജാവിനെ—തിരഞ്ഞെടുത്തു; വാഘതന്മാർ, വാക്കിന്റെ ഗായകർ, അവർക്കു ഏറ്റവും ഉദാരനായവനെ.

Mantra 5

यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया । स्तवै सहस्रदक्षिणे ॥

ആരുടെയോ രഥത്തെ മൂന്നു ഹരിത അശ്വങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു, യാർ ശരിയായും നിപുണമായും സഞ്ചരിക്കുന്നു—ആ സഹസ്രദക്ഷിണൻ, ആയിരം ദാനശക്തികളുടെ അധിപൻ, നമ്മുടെ സ്തുതിയാൽ സ്തുതിക്കപ്പെടട്ടെ.

Mantra 6

यस्य प्रस्वादसो गिर उपमश्रवसः पितुः । क्षेत्रं न रण्वमूचुषे ॥

ആരുടെ ഉച്ചാരണങ്ങൾ വർധിച്ചുവരുന്ന മാധുര്യത്തോടെ നിറഞ്ഞവയോ—പിതാവിന്റെ പുത്രനായ ഉപമശ്രവസിന്റെ ഈ ഗീരുകൾ—അവ മനോഹരമായ ഒരു ക്ഷേത്രംപോലെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടു: ആത്മവൃദ്ധിക്കായി വിശാലവും പോഷകവുമായ ഭൂമിപോലെ.

Mantra 7

अधि पुत्रोपमश्रवो नपान्मित्रातिथेरिहि । पितुष्टे अस्मि वन्दिता ॥

ഇവിടെ വരിക, ഹേ പുത്ര ഉപമശ്രവസേ, മിത്രാതിഥിയുടെ നപാതേ; പിതാവിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ നിലകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നവൻ—നിനക്കു വന്ദനം അർപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 8

यदीशीयामृतानामुत वा मर्त्यानाम् । जीवेदिन्मघवा मम ॥

ഞാൻ അമൃതജനങ്ങളിൽ—അല്ലെങ്കിൽ മർത്ത്യരിലും—ആധിപത്യം കൈവശമാക്കാൻ കഴിഞ്ഞാൽ, എന്റെ ഉള്ളിൽ മഘവൻ സത്യമായി ജീവിക്കട്ടെ: സമൃദ്ധിയുടെ അധിപൻ, ആത്മജീവനെ ധാരകൻ.

Mantra 9

न देवानामति व्रतं शतात्मा चन जीवति । तथा युजा वि वावृते ॥

ദേവന്മാരുടെ വ്രതം (ധർമ്മനിയമം) ലംഘിക്കുന്നവൻ, നൂറു ആത്മാക്കളുണ്ടായാലും, ജീവിക്കുന്നില്ല. യഥായോഗ്യമായ യോഗത്തിൽ—ശരിയായ ബന്ധനത്തിൽ—ചേരുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ഒരാൾ വികസിച്ച് സത്യ-ഭവനത്തിലേക്ക് എത്തുകയുള്ളൂ.