Sukta 32

Mantra 1

प्र सु ग्मन्ता धियसानस्य सक्षणि वरेभिर्वराँ अभि षु प्रसीदतः । अस्माकमिन्द्र उभयं जुजोषति यत्सोम्यस्यान्धसो बुबोधति ॥

ഹേ (ദേവന്മാരേ), ധിയാസാന—ചിന്തകന്റെ കർമശക്തിയിൽ—തിരഞ്ഞെടുത്ത വരങ്ങളോടെ മുന്നോട്ട് വരിക; ശ്രേഷ്ഠത്തിലേക്ക് അഭിമുഖമായി ഉറച്ചിരിക്കുക. സോമ്യ അന്ധസ്—സോമത്തിന്റെ പിഴിഞ്ഞ സാരം—ഞങ്ങളിലകത്ത് ഉണരുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ഇന്ദ്രൻ രണ്ടിനെയും—അർപ്പണത്തെയും അതിൽ നിന്നുയരുന്ന വർധനയെയും—സ്വീകരിച്ച് ആനന്ദിക്കുന്നു.

Mantra 2

वीन्द्र यासि दिव्यानि रोचना वि पार्थिवानि रजसा पुरुष्टुत । ये त्वा वहन्ति मुहुरध्वराँ उप ते सु वन्वन्तु वग्वनाँ अराधसः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, ബഹുസ്തുത, നീ ദിവ്യ രോചനങ്ങൾ—പ്രകാശമയ ലോകങ്ങൾ—കൂടിയും പാർത്ഥിവ രജസ്—ഭൂമിയിലെ വ്യാപ്തികൾ—കൂടിയും നിന്റെ ദീപ്തശക്തിയാൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു. ആരെല്ലാം വീണ്ടും വീണ്ടും അധ്വരങ്ങൾ—യജ്ഞാർപ്പണങ്ങൾ—നിന്റെ അടുക്കൽ വഹിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്നുവോ, അവർ വാഗ്വൻ—പ്രേരിത ഗായകർ—യുടെ സിദ്ധികളെ പരാജയമില്ലാതെ സമൃദ്ധിയായി നേടട്ടെ.

Mantra 3

तदिन्मे छन्त्सद्वपुषो वपुष्टरं पुत्रो यज्जानं पित्रोरधीयति । जाया पतिं वहति वग्नुना सुमत्पुंस इद्भद्रो वहतुः परिष्कृतः ॥

അതുതന്നെ എന്നെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നു—രൂപത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ പരിപൂർണ്ണമായ രൂപം—പുത്രൻ പിതൃ-മാതൃവംശപരമ്പര (ജാനം) അധ്യയനം ചെയ്യുമ്പോൾ. ഭാര്യ സുമനസ്സോടെ, സ്വേച്ഛാപൂർവ്വമായ സ്നേഹത്തോടെ ഭർത്താവിനെ വഹിക്കുന്നു; ആത്മപുരുഷനുവേണ്ടി ഈ ശുഭ വിവാഹ-യാത്ര സുസജ്ജവും സുസംസ്കൃതവുമായിത്തീരും.

Mantra 4

तदित्सधस्थमभि चारु दीधय गावो यच्छासन्वहतुं न धेनवः । माता यन्मन्तुर्यूथस्य पूर्व्याभि वाणस्य सप्तधातुरिज्जनः ॥

അപ്പോൾ അവൻ സധസ്ഥത്തിൽ (ദേവസാമൂഹ്യസീറ്റ്) മനോഹരമായ ധ്യാനം സ്ഥാപിക്കുന്നു—ഗാവഃ (പ്രകാശകിരണങ്ങൾ) പാൽക്കറക്കുന്ന പശുക്കളെപ്പോലെ ആജ്ഞ അനുസരിച്ചു വഹതു (ഭാരം/യാത്ര) മുന്നോട്ട് വഹിക്കുമ്പോൾ. കൂട്ടത്തിന്റെ പുരാതന മാതാവ് (മന്തുഃ) വാണിയിലേക്കു നീങ്ങുമ്പോൾ, സപ്തധാതു-ആധാരിത മനുഷ്യജനൻ തന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവത്തിലേക്കു പ്രേരിതനാകുന്നു.

Mantra 5

प्र वोऽच्छा रिरिचे देवयुष्पदमेको रुद्रेभिर्याति तुर्वणिः । जरा वा येष्वमृतेषु दावने परि व ऊमेभ्यः सिञ्चता मधु ॥

പ്ര വോഽച്ഛാ ദേവയുഷ്പദം രിരിചേ—നിങ്ങളിലേക്കു ദേവാന്വേഷക പഥം ഒഴുകിപ്പകരപ്പെടുന്നു; ഏക തുർവണി ശക്തി രുദ്രന്മാരോടൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നു. അമൃതർ ദാനം ചെയ്യുന്നിടത്ത് ജരയും അതിക്രമിക്കപ്പെടുന്നു; നിങ്ങളുടെ ഊമേഭ്യഃ (രക്ഷകൾ) നിന്നു ഞങ്ങളുടെ ചുറ്റും മധുമയ ആനന്ദം ചൊരിയുക.

Mantra 6

निधीयमानमपगूळ्हमप्सु प्र मे देवानां व्रतपा उवाच । इन्द्रो विद्वाँ अनु हि त्वा चचक्ष तेनाहमग्ने अनुशिष्ट आगाम् ॥

നിന്നെ നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അപ്സു (ജലങ്ങളിൽ) മറഞ്ഞിരിക്കുമ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ വ്രതത്തിന്റെ പാലകൻ (വ്രതപാ) എന്നോടു പറഞ്ഞു. ജ്ഞാനിയായ ഇന്ദ്രൻ നിന്നെ തീർച്ചയായും കണ്ടു, നിന്നെ അനുഗമിച്ചു; ആ മാർഗ്ഗദർശനത്താൽ, ഹേ അഗ്നേ, അന്തരത്തിൽ നിന്നു അനുശാസിതനായി ഞാൻ ഇവിടെ എത്തി.

Mantra 7

अक्षेत्रवित्क्षेत्रविदं ह्यप्राट् स प्रैति क्षेत्रविदानुशिष्टः । एतद्वै भद्रमनुशासनस्योत स्रुतिं विन्दत्यञ्जसीनाम् ॥

ക്ഷേത്രം അറിയാത്തവൻ ക്ഷേത്രവിദനെ സമീപിക്കുന്നു; ക്ഷേത്രവിദന്റെ അനുശാസനത്താൽ ഉപദേശിതനായി അവൻ മുന്നോട്ടു പോകുന്നു. ഇതുതന്നെ സത്യമായ അനുശാസനത്തിന്റെ മംഗളം: നേരായ വഴിയിൽ ചരിക്കുന്നവരുടെ ലളിതമായ നേരിട്ട പാതയും അവൻ കണ്ടെത്തുന്നു.

Mantra 8

अद्येदु प्राणीदममन्निमाहापीवृतो अधयन्मातुरूधः । एमेनमाप जरिमा युवानमहेळन्वसुः सुमना बभूव ॥

ഇന്ന് തീർച്ചയായും അവൻ പ്രാണം പുറപ്പെടുവിച്ചു, ഈ ദിവസങ്ങളെ രൂപപ്പെടുത്തി; ആവൃതനായി അവൻ മാതൃ-ഊധഃ (അമ്മയുടെ മുല) കുടിച്ചു. അങ്ങനെ യുവാവായിരുന്നവനിലേക്കും ജരിമാ (വൃദ്ധാവസ്ഥ) എത്തി; എങ്കിലും സുദാതാ, അക്രോധിതനായി, സുമനസ്സോടെ നിലകൊണ്ടു.

Mantra 9

एतानि भद्रा कलश क्रियाम कुरुश्रवण ददतो मघानि । दान इद्वो मघवानः सो अस्त्वयं च सोमो हृदि यं बिभर्मि ॥

ഹേ കലശമേ, ഈ മംഗളകർമ്മങ്ങൾ നാം നിർവഹിക്കട്ടെ; ഹേ കുരുശ്രവണ, നീ ദാനമായി മഘങ്ങൾ നൽകുന്നതുപോലെ. ഹേ മഘവൻ, നിന്റെ ദാനം അങ്ങനെ തന്നെയിരിക്കട്ടെ; ഞാൻ ഹൃദയത്തിൽ ധരിക്കുന്ന ഈ സോമത്തിനും (സോമ) അതു ലഭിക്കട്ടെ.