Sukta 33

Mantra 1

प्र मा युयुज्रे प्रयुजो जनानां वहामि स्म पूषणमन्तरेण । विश्वे देवासो अध मामरक्षन्दुःशासुरागादिति घोष आसीत् ॥

મને આગળ માટે જોડ્યા—માનવોમાંના આગેવાનો; હું અંદર પુષણને ધારણ કરીને લઈ જતો હતો. ત્યારે સર્વ દેવોએ મને રક્ષ્યો: “દુઃશાસુ આવી ગયો!”—એવો ઘોષ થયો.

Mantra 2

सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः । नि बाधते अमतिर्नग्नता जसुर्वेर्न वेवीयते मतिः ॥

મારા પાંજરાં સર્વ બાજુએ મને દહે છે—જાણે સોપત્નીઓ; અજ્ઞાન મને દબાવે છે—નગ્નતા, થાક. મારી મતિ ભયની જેમ કંપીને દૂર થતી નથી.

Mantra 3

मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो । सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव ॥

ઉંદરાં જેમ તેઓ મને—મારી મધ્યની શક્તિને—કોતરી ખાય છે, હે શતક્રતુ, તારા સ્તોતાને. હે મઘવન ઇન્દ્ર, એક વાર તો દયા કર; ત્યાર પછી પિતાની જેમ અમારો થા.

Mantra 4

कुरुश्रवणमावृणि राजानं त्रासदस्यवम् । मंहिष्ठं वाघतामृषिः ॥

ઋષિએ કુરુશ્રવણ—ત્રાસદસ્યુવ રાજાને—પસંદ કર્યો; જે વાઘતાઓ, વાણીના ગાયકોએ, માટે અતિ ઉદાર છે.

Mantra 5

यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया । स्तवै सहस्रदक्षिणे ॥

જેના રથમાં ત્રણ હરિત અશ્વો જોડાયેલા છે, જે સદ્માર્ગે અને કુશળ રીતે ગતિ કરે છે—તે સહસ્રદક્ષિણ, હજારો દાનશક્તિવાળો, અમારા સ્તુતિથી સ્તવિત થાઓ.

Mantra 6

यस्य प्रस्वादसो गिर उपमश्रवसः पितुः । क्षेत्रं न रण्वमूचुषे ॥

જેના વચનો વધતી મીઠાશથી પરિપૂર્ણ છે—ઉપમશ્રવસ (પિતાના પુત્ર)નાં આ ગીર—તેઓએ રમ્ય ક્ષેત્ર સમાન ઉચ્ચાર્યા છે: આત્મવૃદ્ધિ માટે વિસ્તૃત, પોષક ભૂમિ જેવી.

Mantra 7

अधि पुत्रोपमश्रवो नपान्मित्रातिथेरिहि । पितुष्टे अस्मि वन्दिता ॥

અહીં આવો, હે પુત્ર ઉપમશ્રવસ, મિત્રાતિથિનો નપાત્; પિતાના આધાર પર સ્થિત રહી હું તારો સ્તુતિકાર છું—તને વંદન અર્પું છું.

Mantra 8

यदीशीयामृतानामुत वा मर्त्यानाम् । जीवेदिन्मघवा मम ॥

જો હું અમૃતજનોમાં—અથવા મર્ત્યોમાં પણ—ઈશિત્વ ધારણ કરી શકું, તો મારામાં મઘવન જીવંત રહે: પૂર્ણતાનો સ્વામી, આત્મજીવનને ધારણ કરનાર.

Mantra 9

न देवानामति व्रतं शतात्मा चन जीवति । तथा युजा वि वावृते ॥

જે દેવોના વ્રત (ધર્મ-નિયમ)ને લાંઘે છે, તે તો સો આત્માઓ ધરાવતો હોય તોય જીવતો નથી. માત્ર યોગ્ય યોગ—સાચા જોડાણમાં—જ મનુષ્યને વિસ્તારે છે અને સત્ય-ભવન તરફ લઈ જાય છે.