Sukta 34

Mantra 1

प्रावेपा मा बृहतो मादयन्ति प्रवातेजा इरिणे वर्वृतानाः । सोमस्येव मौजवतस्य भक्षो विभीदको जागृविर्मह्यमच्छान् ॥

മഹത്തായ വിറയലുകൾ എന്നെ മദിപ്പിക്കുന്നു—അശാന്തമായ കാറ്റുകളിൽ നിന്നു ജനിച്ച്, വരണ്ട നിലത്തിൽ ഉരുളുന്നവ. മുജവതിലെ സോമരസപാനത്തെപ്പോലെ, അക്ഷം (പാശം/ചൂതുപാശം) എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു—ജാഗരൂകവും ഭയം വിതയ്ക്കുന്നതുമായത്—എന്റെ അസ്തിത്വത്തെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ.

Mantra 2

न मा मिमेथ न जिहीळ एषा शिवा सखिभ्य उत मह्यमासीत् । अक्षस्याहमेकपरस्य हेतोरनुव्रतामप जायामरोधम् ॥

അവൾ എനിക്കു കരുണ കാണിച്ചില്ല, പിന്മാറിയുമില്ല—ഒരിക്കൽ എന്റെ സുഹൃത്തുകൾക്കും എനിക്കും ശിവയായിരുന്നവൾ. അക്ഷത്തിന്റെ കാരണത്താൽ—ആ ഏകാധിപനായതിനുവേണ്ടി—വ്രതനിഷ്ഠയും ധർമ്മാനുസാരിണിയുമായ എന്റെ ഭാര്യയെ പോലും ഞാൻ പുറത്താക്കി.

Mantra 3

द्वेष्टि श्वश्रूरप जाया रुणद्धि न नाथितो विन्दते मर्डितारम् । अश्वस्येव जरतो वस्न्यस्य नाहं विन्दामि कितवस्य भोगम् ॥

ശ്വശ്രൂ ദ്വേഷിക്കുന്നു; ഭാര്യ എന്നെ തള്ളിപ്പറത്തി പുറത്താക്കി അടച്ചിടുന്നു; അഭയം തേടുന്നവന് സഹായിയെ ലഭിക്കുകയില്ല. വില്പനയ്ക്കായി നിർത്തിയ വൃദ്ധകുതിരപോലെ—കിതവന്റെ (ജൂജുകാരന്റെ) ഭോഗത്തിൽ എനിക്ക് ആനന്ദം കണ്ടെത്താനാവുന്നില്ല.

Mantra 4

अन्ये जायां परि मृशन्त्यस्य यस्यागृधद्वेदने वाज्यक्षः । पिता माता भ्रातर एनमाहुर्न जानीमो नयता बद्धमेतम् ॥

ജയലാഭത്തിനായി ലോഭിയായ അക്ഷങ്ങൾ (പാശങ്ങൾ) പിടിച്ചവന്റെ ഭാര്യയെ മറ്റുള്ളവർ സ്പർശിച്ച് തങ്ങളോടൊപ്പം കൊണ്ടുപോകുന്നു. പിതാവും മാതാവും സഹോദരന്മാരും അവനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു: ‘ഞങ്ങൾ അവനെ അറിയുന്നില്ല; ഇവനെ ബന്ധിച്ച് കൊണ്ടുപോകുക.’

Mantra 5

यदादीध्ये न दविषाण्येभिः परायद्भ्योऽव हीये सखिभ्यः । न्युप्ताश्च बभ्रवो वाचमक्रतँ एमीदेषां निष्कृतं जारिणीव ॥

ഞാൻ തീവ്ര ആഗ്രഹത്തിൽ ദഹിച്ച്, ഇവയാൽ (അക്ഷങ്ങളാൽ) ജയിക്കാനാവാതെ വരുമ്പോൾ, അകന്നുപോകുന്ന സുഹൃത്തുകളിൽ നിന്ന് ഞാൻ വീണൊഴിയുന്നു. താഴെ വീണ തവിട്ടുനിറമുള്ളവർ (അക്ഷങ്ങൾ) അവരുടെ വാക്ക് നിർമ്മിച്ചു; പുറത്താക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീപോലെ, ഞാൻ അവരുടെ മോചനമാർഗം തേടി പോകുന്നു.

Mantra 6

सभामेति कितवः पृच्छमानो जेष्यामीति तन्वा शूशुजानः । अक्षासो अस्य वि तिरन्ति कामं प्रतिदीव्ने दधत आ कृतानि ॥

കിതവൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ) സഭയിലേക്കു പോകുന്നു; ഉള്ളിൽ ചോദിക്കുന്നു—“ഞാൻ ജയിക്കുമോ?”—എന്ന്, ശരീരം മുഴുവൻ ഉഗ്രമായ ആകാംക്ഷയിൽ വലിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. എന്നാൽ അക്ഷങ്ങൾ (പാശങ്ങൾ) അവന്റെ കാമനയെ പല ദിശകളിലേക്കു ചിതറിക്കുന്നു; പ്രതിദീവ്നേ—വീണ്ടും വീണ്ടും—കൃതാനി, അഥവാ മുമ്പേ ചെയ്ത കർമങ്ങളെ, അവന്റെ മേൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 7

अक्षास इदङ्कुशिनो नितोदिनो निकृत्वानस्तपनास्तापयिष्णवः । कुमारदेष्णा जयतः पुनर्हणो मध्वा सम्पृक्ताः कितवस्य बर्हणा ॥

അക്ഷങ്ങൾ സത്യമായും അങ്കുശങ്ങളുപോലെ—കുത്തുന്നവ, തുളയ്ക്കുന്നവ; അവ മുറിക്കുന്നു, കത്തിക്കുന്നു, പീഡിപ്പിച്ചു തപിപ്പിക്കുന്നു. അവ വീണ്ടും വീണ്ടും ജയിക്കുന്നു; കുമാരന്റെ പങ്കും വരെ കവർന്നു കൊണ്ടുപോകുന്നു; മധുരമായ വഞ്ചനാലോഭവുമായി കലർന്ന്, കിതവനെ ഞെരിക്കുന്ന ബലമായി മാറുന്നു.

Mantra 8

त्रिपञ्चाशः क्रीळति व्रात एषां देव इव सविता सत्यधर्मा । उग्रस्य चिन्मन्यवे ना नमन्ते राजा चिदेभ्यो नम इत्कृणोति ॥

അവരുടെ ത്രിപഞ്ചാശ (അമ്പത്തിമൂന്ന്) വ്രാതം കളിക്കുന്നു—ദേവനെപ്പോലെ; സവിതാ ദേവനെപ്പോലെ സത്യധർമ്മത്തിൽ സ്ഥിരം. ഉഗ്രന്റെ മന്യുവിനും (ക്രോധത്തിനും) അവർ നമിയുന്നില്ല; രാജാവും പോലും അവർക്കു നമസ്കാരം ചെയ്യുന്നു.

Mantra 9

नीचा वर्तन्त उपरि स्फुरन्त्यहस्तासो हस्तवन्तं सहन्ते । दिव्या अङ्गारा इरिणे न्युप्ताः शीताः सन्तो हृदयं निर्दहन्ति ॥

അവ താഴെ ഉരുളി പിന്നെ മുകളിലേക്ക് ചാടുന്നു; കൈകളില്ലാത്തവ (പാശങ്ങൾ) കൈകളുള്ള മനുഷ്യനെയും കീഴടക്കുന്നു. വരണ്ട നിലത്തിൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ദിവ്യ അങ്കാരങ്ങൾപോലെ—തണുത്തതായി തോന്നിയാലും—അവ ഹൃദയം തന്നെ ദഹിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 10

जाया तप्यते कितवस्य हीना माता पुत्रस्य चरतः क्व स्वित् । ऋणावा बिभ्यद्धनमिच्छमानोऽन्येषामस्तमुप नक्तमेति ॥

കിതവന്റെ ഭാര്യ, ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടവൾ, ദുഃഖത്തിൽ കത്തുന്നു; അമ്മ മകനെക്കുറിച്ച്—“എന്റെ അലഞ്ഞുനടക്കുന്ന മകൻ എവിടെയാകും?” എന്ന് വിചാരിക്കുന്നു. കടത്തിൽ മുങ്ങി, ഭയത്തോടെ, ധനം ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ രാത്രിയിൽ മറ്റുള്ളവരുടെ വീടുകളിലേക്കു പോകുന്നു—ആശ്രയം തേടി, സ്വന്തം സത്യപഥം നഷ്ടപ്പെടുത്തി.

Mantra 11

स्त्रियं दृष्ट्वाय कितवं ततापान्येषां जायां सुकृतं च योनिम् । पूर्वाह्णे अश्वान्युयुजे हि बभ्रून्त्सो अग्नेरन्ते वृषलः पपाद ॥

ഒരു സ്ത്രീയെ കണ്ടാൽ കിതവൻ ദഹിക്കുന്നു—മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെയും ഉറച്ച ഗൃഹ-യോനി (വീട്-ആശ്രയം) യെയും കണ്ടുകൊണ്ട്. പൂർവാഹ്നത്തിൽ അവൻ തന്റെ തവിട്ടുനിറമുള്ള കുതിരകളെ കെട്ടി; എന്നാൽ അവസാനം അഗ്നിയുടെ അറ്റത്ത് വീണ വൃഷലനെപ്പോലെ തകർന്നു വീഴുന്നു—ക്ഷീണിച്ച്, പതിച്ച്.

Mantra 12

यो वः सेनानीर्महतो गणस्य राजा व्रातस्य प्रथमो बभूव । तस्मै कृणोमि न धना रुणध्मि दशाहं प्राचीस्तदृतं वदामि ॥

നിങ്ങളുടെ മഹാഗണത്തിന്റെ സേനാനി, വ്രാതത്തിന്റെ രാജാവും ആദ്യനായവനും ആയവനോട് ഞാൻ സമർപ്പിക്കുന്നു; നേടിയ ധനം ഞാൻ തടഞ്ഞുവെയ്ക്കുന്നില്ല. പത്ത് അഹം പ്രാചീ ദിശയിലേക്കു പോയിരിക്കുന്നു; അതേ ഋതം (സത്യ-ക്രമം) ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Mantra 13

अक्षैर्मा दीव्यः कृषिमित्कृषस्व वित्ते रमस्व बहु मन्यमानः । तत्र गावः कितव तत्र जाया तन्मे वि चष्टे सवितायमर्यः ॥

അക്ഷങ്ങളോടെ കളിക്കരുത്; കൃഷിയേ ചെയ്യുക—വയൽ ഉഴുകുക. ന്യായമായി ലഭിച്ച വിത്തത്തിൽ ആനന്ദിക്ക, അതിനെ ധാരാളമെന്ന് കരുതുക. അവിടെ പശുക്കൾ ഉണ്ട്, ഓ കിതവ; അവിടെ ജായയും ഉണ്ട്: ഇങ്ങനെ സവിതൃ—ആര്യൻ—എനിക്ക് വ്യക്തമായി കാണിക്കുന്നു.

Mantra 14

मित्रं कृणुध्वं खलु मृळता नो मा नो घोरेण चरताभि धृष्णु । नि वो नु मन्युर्विशतामरातिरन्यो बभ्रूणां प्रसितौ न्वस्तु ॥

മൈത്രി സ്ഥാപിക്കുവിൻ—സത്യമായിട്ടു—ഞങ്ങളോടു കരുണ കാണിക്കുവിൻ; ഭീകരബലത്തോടെ ഞങ്ങളോടു ധൃഷ്ടമായി നീങ്ങരുത്. ഇനി നിങ്ങളുടെ മന്യു നിയന്ത്രണത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കട്ടെ; അമരാതി മറ്റെവിടെയാകട്ടെ—തവിട്ടവരുടെ (അക്ഷങ്ങളുടെ) കുരുക്കിൽ തന്നെ.