
Sukta 10.33
Pūṣan (inner guide) with Viśve Devāḥ as protectors
இந்த ஸூக்தம், ‘உள்ளே’ தாங்கப்பட்டுள்ள உள் வழிகாட்டியாகப் பூஷனை முன்வைக்கிறது; அதேவேளை விஶ்வே தேவாஃ அபாயம், அச்சம், பகைமையான சக்திகள் ஆகியவற்றுக்கு எதிராகக் கூட்டு காவலர்களாக நிற்கின்றனர். பயணம்–பாதுகாப்பு என்ற கரு, ஒழுக்கப் போதனையுடன் இணைகிறது: தேவர்களின் வ்ரதம் (தம்/பிரபஞ்ச ஒழுங்கு) மீறப்படக் கூடாது; உண்மையான விரிவு ‘சரியான யோகம்/யோகனம்’ மூலம்—அதாவது தெய்வ ஒழுங்குடன் ஒழுக்கமாகத் தன்னை இணைத்து ஒத்திசைவாக்குவதால்—உண்டாகிறது.
Mantra 1
प्र मा युयुज्रे प्रयुजो जनानां वहामि स्म पूषणमन्तरेण । विश्वे देवासो अध मामरक्षन्दुःशासुरागादिति घोष आसीत् ॥
மனிதர்களின் முன்னோடிகள் என்னை முன்னே இணைத்தனர்; நான் உள்ளே பூஷணனைத் தாங்கி எடுத்துச் சென்றேன். அப்போது எல்லாத் தேவர்களும் என்னைக் காத்தனர்—“துஃஶாஸு வந்துவிட்டான்!”—என்றே முழக்கம் எழுந்தது.
Mantra 2
सं मा तपन्त्यभितः सपत्नीरिव पर्शवः । नि बाधते अमतिर्नग्नता जसुर्वेर्न वेवीयते मतिः ॥
என் விலா எலும்புகள் எல்லாத் திசையிலும் என்னைச் சுடுகின்றன, போட்டி மனைவிகள் போல; அமதி (அறியாமை) என்னை அழுத்துகிறது—நிர்வாணம், சோர்வு. என் சிந்தனை அச்சம்போல் நடுங்கி விலகிப் போகவில்லை.
Mantra 3
मूषो न शिश्ना व्यदन्ति माध्य स्तोतारं ते शतक्रतो । सकृत्सु नो मघवन्निन्द्र मृळयाधा पितेव नो भव ॥
ஓ சதக்ரது! எலிகள் போல அவர்கள் என் நடுவே—என் வலிமையையே—மற்றும் உன் ஸ்தோதாவை கவ்விக் கவ்வி அரிக்கின்றனர். ஓ மகவன் இந்திரா! ஒருமுறையாவது எங்களுக்கு இரக்கம் செய்; அப்பொழுது நீ எங்களுக்கு தந்தைபோல் ஆகு.
Mantra 4
कुरुश्रवणमावृणि राजानं त्रासदस्यवम् । मंहिष्ठं वाघतामृषिः ॥
ரிஷி குருஶ்ரவணன் எனும் திராஸதஸ்யவ அரசனைத் தேர்ந்தெடுத்தார்; அவர் வாக்கின் பாடகர் ஸ்தோதர்களுக்கு மிகுந்த उदாரன், மிகப் பெரிய தானவான்.
Mantra 5
यस्य मा हरितो रथे तिस्रो वहन्ति साधुया । स्तवै सहस्रदक्षिणे ॥
மூன்று ஹரித அசுவங்கள் ஏற்றிச் செல்கின்ற ரதம் உடையவர்—சஹஸ்ர-தக்ஷிணன், தானவல்ல प्रभு—நல்லதும் திறமையுமான வழியில் செல்பவர்; அவர் எங்கள் ஸ்தவத்தால் போற்றப்படுவாராக.
Mantra 6
यस्य प्रस्वादसो गिर उपमश्रवसः पितुः । क्षेत्रं न रण्वमूचुषे ॥
யாருடைய வாக்குகள் நாளும் நாளும் இனிமை பெருகுகின்றனவோ—பிதாவின் புதல்வன் உபமஶ்ரவஸின் அந்த ‘கிர’கள்—அவை மனமகிழ் வயலைப் போலப் பிரகடனமாயின; விரிந்த, இனிய நிலம்போல் அந்த வாக்கு வளர்ச்சிக்கும் உயர்வுக்கும் ஆதாரமாய் நிற்கிறது.
Mantra 7
अधि पुत्रोपमश्रवो नपान्मित्रातिथेरिहि । पितुष्टे अस्मि वन्दिता ॥
புதல்வன் உபமஶ்ரவஸே, மித்ராதிதியின் நபான், இங்கே வா. பிதாவின் ஆதாரத்தில் நிலைத்து, நான் உன்னை வணங்கும் ஸ்தோதாவாய் உனக்கு நமஸ்காரம் அர்ப்பணிக்கிறேன்.
Mantra 8
यदीशीयामृतानामुत वा मर्त्यानाम् । जीवेदिन्मघवा मम ॥
நான் அமிர்தர்களிடையே—அல்லது மர்த்தியர்களிடையேயும்—ஈசித்துவம் பெற இயன்றால், என் மவன் (மவான்) என் உள்ளே நிச்சயம் வாழ்வானாக; நிறைவு-செல்வத்தின் ஆண்டவன் என் உயிரைத் தாங்குவானாக.
Mantra 9
न देवानामति व्रतं शतात्मा चन जीवति । तथा युजा वि वावृते ॥
தேவர்களின் விரதத்தை மீறுபவன்—நூறு ஆத்மாக்கள் இருந்தாலும்—வாழ்வதில்லை. சரியான யோகம்/யுக்தி (யுஜா) மூலமே மனிதன் விரிந்து, உண்மையான ‘பவம்’ (சத்திய-பவனம்) நோக்கி செல்கின்றான்.
Pūṣan is the Vedic guide of paths and safe passages. In this hymn he is presented as an inner guide—something the worshipper ‘carries within’ while moving through danger.
The Viśve Devāḥ are the ‘All-Gods,’ a collective form of divine protection. They represent the unified powers that guard the worshipper when threats arise and when one stays aligned with ṛta.
It teaches that no one truly thrives by crossing the gods’ law (vrata). Real growth and freedom come from ‘right yoking’—disciplined alignment of action and mind with divine order.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.