Sukta 84

Mantra 1

असावि सोम इन्द्र ते शविष्ठ धृष्णवा गहि । आ त्वा पृणक्त्विन्द्रियं रजः सूर्यो न रश्मिभिः ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ, അതിശക്തനേ! നിനക്കായി സോമം പിഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; ധൃഷ്ണു ബലത്തോടെ വരിക. സൂര്യൻ തന്റെ രശ്മികളാൽ രജഃ (അന്തരിക്ഷ-വിസ്താരം) നിറയ്ക്കുന്നതുപോലെ, പ്രകാശമയ ലോകം നിന്നെ ഇന്ദ്രിയ (ഇന്ദ്ര-ശക്തി) കൊണ്ട് പരിപൂർണ്ണമാക്കട്ടെ.

Mantra 2

इन्द्रमिद्धरी वहतोऽप्रतिधृष्टशवसम् । ऋषीणां च स्तुतीरुप यज्ञं च मानुषाणाम् ॥

ഇന്ദ്രനെയേ രണ്ടു ഹരി (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ) വഹിക്കുന്നു—അപ്രതിധൃഷ്ട ശവസ് (അജേയ ബലം) ഉള്ളവനെ—ഋഷികളുടെ സ്തുതികളിലേക്കും മനുഷ്യരുടെ യജ്ഞത്തിലേക്കും.

Mantra 3

आ तिष्ठ वृत्रहन्रथं युक्ता ते ब्रह्मणा हरी । अर्वाचीनं सु ते मनो ग्रावा कृणोतु वग्नुना ॥

ഹേ വൃത്രഹൻ (തടസ്സനാശക), നീ രഥത്തിൽ आरोഹിക്ക; ബ്രഹ്മ (മന്ത്രശക്തി)കൊണ്ട് നിന്റെ രണ്ടു ഹരി (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ) യുക്തമായിരിക്കുന്നു. വേഗപ്രേരണയോടെ ഗ്രാവാ (സോമപേഷണക്കല്ല്) നിന്റെ മനസ്സിനെ മുഴുവനായി ഞങ്ങളിലേക്കു തിരിക്കട്ടെ.

Mantra 4

इममिन्द्र सुतं पिब ज्येष्ठममर्त्यं मदम् । शुक्रस्य त्वाभ्यक्षरन्धारा ऋतस्य सादने ॥

ഹേ ഇന്ദ്ര, ഈ സുത (പിഴിഞ്ഞ) സോമം പാനം ചെയ്ക—ജ്യേഷ്ഠം, അമർത്യമായ മദം (ദിവ്യാനന്ദോന്മാദം). ഋതത്തിന്റെ സാദനത്തിൽ ശുക്ര (പ്രകാശമയ) ധാരകൾ നിനക്കു നേരെ ഒഴുകുന്നു.

Mantra 5

इन्द्राय नूनमर्चतोक्थानि च ब्रवीतन । सुता अमत्सुरिन्दवो ज्येष्ठं नमस्यता सहः ॥

ഇപ്പോൾ ഇന്ദ്രനുവേണ്ടി പാടുവിൻ, ഉക്ത (വിധിപൂർവ്വ സ്തുതി)ങ്ങൾ ഉച്ചരിക്കുവിൻ. സുത ഇന്ദു (സോമബിന്ദുക്കൾ) ആനന്ദോന്മാദത്തിലായി; ജ്യേഷ്ഠ സഹഃ (പരമശക്തി)യെ നമസ്കരിക്കുവിൻ.

Mantra 6

नकिष्ट्वद्रथीतरो हरी यदिन्द्र यच्छसे । नकिष्ट्वानु मज्मना नकिः स्वश्व आनशे ॥

ഹേ ഇന്ദ്രാ! നീ ദാനം നൽകാൻ ഇച്ഛിക്കുന്നപ്പോൾ, നിന്റെ രണ്ടു ഹരികൾ (താമ്രവർണ്ണ അശ്വങ്ങൾ) സഹിതം നിന്നേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠനായ രഥസാരഥി ആരുമില്ല. നിന്റെ മഹത്വത്തിൽ ആരും നിന്നെ അനുഗമിക്കുകയില്ല; സ്വന്തം അശ്വങ്ങളാൽ പോലും ആരും നിന്നെ എത്തിപ്പിടിക്കുകയില്ല.

Mantra 7

य एक इद्विदयते वसु मर्ताय दाशुषे । ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग ॥

യാഗാർപ്പണം ചെയ്യുന്ന മർത്ത്യന് സത്യമായ വസു (സമ്പത്ത്) ഏകാന്തമായി വിഭജിച്ചു നൽകുന്നവൻ—അപ്രതിഷ്കുതൻ, അധിപതി, സ്വാമി—അവൻ ഇന്ദ്രൻ തന്നേ; അതെ, ആ ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 8

कदा मर्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् । कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग ॥

എപ്പോൾ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ പാദത്തോടെ യുക്തമായ അർപ്പണമില്ലാത്ത മർത്ത്യനെ—ഉണങ്ങിയ തടി-തുമ്പുപോലെ—കുലുക്കി താഴെയിടും? പിന്നെ എപ്പോൾ, ഹാ ഇന്ദ്രാ, അവൻ നമ്മുടെ വിളിയും വാക്കും കേൾക്കും?

Mantra 9

यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावाँ आविवासति । उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग ॥

ആരെങ്കിലും സോമം പിഴിഞ്ഞ്, അനേകരുടെ നടുവിൽ നിന്നെ വിളിച്ചു താഴെയിറക്കുമ്പോൾ, അവനു തന്നെയാണ് ആ ഉഗ്രശക്തി ലഭിച്ചു അധിപത്യമായി മാറുന്നത്—അതെ, അതാണ് ഇന്ദ്രൻ.

Mantra 10

स्वादोरित्था विषूवतो मध्वः पिबन्ति गौर्यः । या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभसे वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥

ഇങ്ങനെ മധുരമായ മധുവിന്റെ മാധുര്യം പ്രകാശമുള്ള ഗൗര്യഃ കുടിക്കുന്നു, വിശാലമായി സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിച്ച്; ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം സഹയാത്രികരായി, വൃഷ്ണനോടൊപ്പം ശോഭയ്ക്കായി ഉല്ലസിക്കുന്നവർ—സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞവർ, അവന്റെ സ്വരാജ്യം അനുഗമിക്കുന്നു.

Mantra 11

ता अस्य पृशनायुवः सोमं श्रीणन्ति पृश्नयः । प्रिया इन्द्रस्य धेनवो वज्रं हिन्वन्ति सायकं वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥

ഇവ അവന്റെ പുള്ളിപ്പുള്ളിയായ യുവശക്തികൾ സോമത്തെ കലക്കി ഒരുക്കുന്നു; ഇന്ദ്രന്റെ പ്രിയ ധേനുക്കൾ വജ്രത്തെ—ആ സായകത്തെ—മുന്നോട്ട് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു, സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞവർ, അവന്റെ സ്വരാജ്യം അനുഗമിച്ച്.

Mantra 12

ता अस्य नमसा सहः सपर्यन्ति प्रचेतसः । व्रतान्यस्य सश्चिरे पुरूणि पूर्वचित्तये वस्वीरनु स्वराज्यम् ॥

അവർ പ്രചേതസ്സുകളായി, നമസ്കാരത്തോടും ബലത്തോടും കൂടി അവനെ ആരാധിച്ചു സേവിക്കുന്നു. അവന്റെ അനേകം വ്രതങ്ങൾ—കർമ്മനിയമങ്ങൾ—അവർ പിന്തുടർന്നു; പുരാതന ബോധത്തിനായി, സമൃദ്ധിയാൽ നിറഞ്ഞവർ, അവന്റെ സ്വരാജ്യം (സ്വാധീനാധിപത്യം) അനുസരിച്ച്.

Mantra 13

इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः । जघान नवतीर्नव ॥

ഇന്ദ്രൻ, അപ്രതിഷ്കുതൻ (അടക്കാനാവാത്തവൻ), ദധീചിയുടെ അസ്ഥികളാൽ വൃത്രങ്ങളെ—അവരോദ്ധത്തിന്റെ ആവരണങ്ങളെ—സംഹരിച്ചു; ഒൻപത്തൊമ്പത് (നവതീർ നവ) വൃത്രങ്ങളെ അവൻ ജഘാന ചെയ്തു.

Mantra 14

इच्छन्नश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् । तद्विदच्छर्यणावति ॥

പർവ്വതങ്ങളിൽ ഒളിപ്പിച്ചിരുന്ന അശ്വത്തിന്റെ ശിരസ്സിനെ തേടി, അവൻ അത് ശർയാണാവത്തിൽ കണ്ടെത്തി—വേഗഗതിയുടെ നഷ്ടപ്പെട്ട ശക്തിയെ വീണ്ടെടുത്തു.

Mantra 15

अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् । इत्था चन्द्रमसो गृहे ॥

ഇവിടെയേ അവർ ഗാവിന്റെ—ത്വഷ്ടൃയുടെ—ഗൂഢനാമം പിന്തുടർന്ന് കണ്ടെത്തി; ഇങ്ങനെ ചന്ദ്രന്റെ ഗൃഹത്തിൽ.

Mantra 16

को अद्य युङ्क्ते धुरि गा ऋतस्य शिमीवतो भामिनो दुर्हृणायून् । आसन्निषून्हृत्स्वसो मयोभून्य एषां भृत्यामृणधत्स जीवात् ॥

ഇന്ന് ആര് ഋതത്തിന്റെ അശ്വങ്ങളെ ധൂരിയിൽ (നുകപ്പാളിയിൽ) കെട്ടുന്നു—വേഗവാന്മാർ, ജ്വലിക്കുന്നവർ, നിയന്ത്രിക്കാൻ ദുഷ്കരർ? അമ്പുകളോടെ ഇരിക്കുന്ന, ഹൃദയത്തിൽ നിന്നു ശ്വസിക്കുന്ന, ആനന്ദം പകരുന്ന അവർ; ആരാണ് അവരെ സേവനത്തിലേക്ക് കീഴ്പ്പെടുത്തുക, അവൻ ജീവിക്കട്ടെ.

Mantra 17

क ईषते तुज्यते को बिभाय को मंसते सन्तमिन्द्रं को अन्ति । कस्तोकाय क इभायोत रायेऽधि ब्रवत्तन्वे को जनाय ॥

ആര് മുന്നോട്ടു പായുന്നു, ആര് സംഘർഷത്തിലേക്ക് തള്ളപ്പെടുന്നു, ആര് ഭയപ്പെടുന്നു? സമീപസ്ഥനായ സത്യ ഇന്ദ്രനെ ആര് മനസ്സിൽ ധരിക്കാനാകും? ആര് അവനെ ബാല-ആത്മാവിനായി പറയുന്നു, ആര് ശക്തമായ ശക്തികൾക്കായി, ആര് റായ്—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണത—ക്കായി? ആര് ദേഹത്തിനായി, ആര് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ജനത്തിനായി പറയുന്നു?

Mantra 18

को अग्निमीट्टे हविषा घृतेन स्रुचा यजाता ऋतुभिर्ध्रुवेभिः । कस्मै देवा आ वहानाशु होम को मंसते वीतिहोत्रः सुदेवः ॥

ഹവിഷ്യത്താലും ഘൃതത്താലും, സ്രുചയാൽ, ധ്രുവമായ ഋതുക്കളിൽ ഋതുഭിഃ—യഥാവിധി ജനിച്ച യജ്ഞങ്ങളാൽ—അഗ്നിയെ ആരാണ് സ്തുതിച്ച് ആഹ്വാനിക്കുന്നത്? ആര്ക്കുവേണ്ടി ദേവന്മാർ ഹോമത്തിലേക്ക് രഥം ഓടിച്ച് വേഗത്തിൽ വരുന്നു? ആരാണ് സുദേവൻ, വീതിഹോത്ര—സത്യമായ സ്വീകരണ-വിധി—യെ, ഋതത്തിന്റെ പ്രകാശമയ ക്രമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതിനെ, മനസ്സിൽ ധരിക്കുന്നത്?

Mantra 19

त्वमङ्ग प्र शंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् । न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः ॥

നീ തന്നേ, ഹേ ദേവാ, അതിശവಿಷ್ಠ, മർത്ത്യനെ പ്ര ശംസിച്ച്—ഉന്നതനാക്കുന്നു. നിന്നൊഴികെ, ഹേ മഘവൻ ഇന്ദ്ര, മർഡിതാ—രക്ഷകനും ചികിത്സകനും—ആരും ഇല്ല. നിനക്കു ഞാൻ ഈ വചനം, ഈ ദൃഢവാക്യം, പറയുന്നു.

Mantra 20

मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसोऽस्मान्कदा चना दभन् । विश्वा च न उपमिमीहि मानुष वसूनि चर्षणिभ्य आ ॥

ഹേ വസോ, നിന്റെ രാധാംസി—ദാനങ്ങൾ—ഉം നിന്റെ ഊതയഃ—സഹായങ്ങൾ—ഉം ഞങ്ങളെ ഒരിക്കലും വഞ്ചിക്കരുത്, ഒരിക്കലും പരാജയപ്പെടരുത്. ഹേ മാനുഷ, ഞങ്ങൾക്ക് സർവ്വ വസൂനി—ധനം-തേജസ്—പൂർണ്ണമായി അളന്ന് നൽകുക; ചർഷണിഭ്യഃ—ജനസമൂഹങ്ങൾക്കായി—അവയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരിക.