Sukta 30

Mantra 1

आ व इन्द्रं क्रिविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् । मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः ॥

ഹേ ജനങ്ങളേ, ഇന്ദ്രനെ ആഹ്വാനിക്കുവിൻ; ക്രിവികൾ അവനെ സമീപത്തേക്ക് വലിക്കുന്നതുപോലെ—ശതക്രതു സ്വാമിയെ ഉയർത്തിപ്പാടുവിൻ. മഹിഷ്ഠ ദാതാവിന്മേൽ സോമത്തിന്റെ ഇന്ദു-ബിന്ദുക്കൾ പകർന്നുവിടുവിൻ; ജയശക്തി ഞങ്ങളിലുണരട്ടെ.

Mantra 2

शतं वा यः शुचीनां सहस्रं वा समाशिराम् । एदु निम्नं न रीयते ॥

അവൻ ശുചിയായ ശക്തികളിൽ നൂറിനെ കൊണ്ടുവരുകയോ, സുസംയോജിത സമൃദ്ധികളിൽ സഹസ്രത്തെ കൊണ്ടുവരുകയോ ചെയ്താലും—അവൻ താഴ്വരയിലേക്കു വീഴുന്നില്ല; ദാതാവിന്റെ തേജസ്സുള്ള ബലം ഒരിക്കലും ക്ഷയിക്കുകയില്ല, താഴേക്ക് വഴുതുകയില്ല.

Mantra 3

सं यन्मदाय शुष्मिण एना ह्यस्योदरे । समुद्रो न व्यचो दधे ॥

ഈ ശക്തികൾ ബലവാനായ (ഇന്ദ്രന്റെ) മദ/ആനന്ദത്തിനായി ഒന്നിച്ചുകൂടുമ്പോൾ—അവ അവന്റെ ഉദരത്തിൽ ധാരിതമാണ്; സമുദ്രംപോലെ അവൻ അപാരമായ വിശാലതയെ തന്റെ ഉള്ളിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

Mantra 4

अयमु ते समतसि कपोत इव गर्भधिम् । वचस्तच्चिन्न ओहसे ॥

ഞങ്ങളുടെ ഈ വചനം നിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന് നിനക്കുള്ളിൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു—പ്രാവുകൾ തങ്ങളുടെ കൂടിൽ ഇരിക്കുന്നതുപോലെ; ആ വാണിയെയേ നീ ഞങ്ങളുടെ വർദ്ധനയ്ക്കായി പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Mantra 5

स्तोत्रं राधानां पते गिर्वाहो वीर यस्य ते । विभूतिरस्तु सूनृता ॥

ഹേ രാധകളുടെ പതി, ഗിർവാഹ (സ്തുതി-വാഹകൻ), ഹേ വീരാ—ഇത് നിനക്കുള്ള സ്തോത്രം; നിന്റെ വിഭൂതി ഞങ്ങൾക്ക് സൂനൃതാ—സത്യവും ദീപ്തവുമായ വാണി—ആകട്ടെ.

Mantra 6

ऊर्ध्वस्तिष्ठा न ऊतयेऽस्मिन्वाजे शतक्रतो । समन्येषु ब्रवावहै ॥

ഹേ ശതക്രതു (ഇന്ദ്ര), ഞങ്ങളുടെ ഊതി (രക്ഷ)ക്കായി നേരെ എഴുന്നേൽക്കുക; ഈ വാജ (ബല-സമൃദ്ധി)യിൽ; മറ്റുപോരാട്ടങ്ങളിലും ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് (ഏകസ്വരത്തിൽ, വിജയത്തോടെ) സംസാരിക്കട്ടെ.

Mantra 7

योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे । सखाय इन्द्रमूतये ॥

ഓരോ യോഗേ-യോഗേയും, ഓരോ വാജേ-വാജേയും, ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ തവസ്തര (പരാക്രമശാലി) ഇന്ദ്രനെ വിളിക്കുന്നു—സഖാക്കളായി—ഊതി (രക്ഷക സഹായം)ക്കായി.

Mantra 8

आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः । वाजेभिरुप नो हवम् ॥

അവൻ തീർച്ചയായും വരും, അവൻ ശ്രവിച്ചാൽ; സഹസ്രഗുണ ഊതികളുമായി (ആയിരമടങ്ങ് സഹായങ്ങളുമായി) വാജങ്ങളുമായി (ബല-സമൃദ്ധികളുമായി) സമീപിച്ചു—ഞങ്ങളുടെ ഹവ (ആഹ്വാനം)വിലേക്കു.

Mantra 9

अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् । यं ते पूर्वं पिता हुवे ॥

പുരാതന നിവാസത്തെ അനുഗമിച്ച് ഞാൻ തുവിപ്രതി—മഹാശക്തിയുള്ള ആ പുരുഷനെ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു; നിന്റെ പൂർവ്വകാല പിതാവ് മുമ്പേ ആഹ്വാനം ചെയ്തവനെയത്രേ.

Mantra 10

तं त्वा वयं विश्ववारा शास्महे पुरुहूत । सखे वसो जरितृभ्यः ॥

ഹേ പുരുഹൂത—അനേകം പ്രാവശ്യം ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുന്നവനേ! സർവ്വ ഇഷ്ടസമൃദ്ധികൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഉപദേശിക്കുകയും പ്രാർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ഹേ സഖാ, ഹേ വസു—ധനദാതാവേ, ഗായക-സ്തോത്രകർക്ക് വേണ്ടി (ഞങ്ങളോടൊപ്പം) ഇരിക്ക.

Mantra 11

अस्माकं शिप्रिणीनां सोमपाः सोमपाव्नाम् । सखे वज्रिन्त्सखीनाम् ॥

ഞങ്ങളുടെ—ശിപ്രിണീ, ദീപ്തകപോലന്മാരായവരുടെ—ഹേ സോമപാഃ, സോമപാനികളിൽ സോമപാനിയേ! ഹേ വജ്രിൻ, സഖന്മാരുടെ സഖനായി ഇരിക്ക.

Mantra 12

तथा तदस्तु सोमपाः सखे वज्रिन्तथा कृणु । यथा त उश्मसीष्टये ॥

അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ, ഹേ സോമപാ; ഹേ സഖാ, ഹേ വജ്രധാരി—അങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്യുക. യജ്ഞാർപ്പണത്തിനും അതിന്റെ സിദ്ധിക്കും വേണ്ടി ഞങ്ങൾ നിന്നെ ആഗ്രഹിക്കേണ്ടതിന്നായി.

Mantra 13

रेवतीर्नः सधमाद इन्द्रे सन्तु तुविवाजाः । क्षुमन्तो याभिर्मदेम ॥

ഇന്ദ്രനോടുള്ള സഹമദത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് രേവതീ—വർദ്ധനയുടെ സമൃദ്ധ ശക്തികൾ—ഉണ്ടാകട്ടെ; ബഹുവാജ, പ്രചുരബലസമ്പന്നമായവ. അവയാൽ ഞങ്ങൾ ദീപ്തരായി, അന്തർരസത്തിൽ ഉല്ലസിക്കട്ടെ.

Mantra 14

आ घ त्वावान्त्मनाप्तः स्तोतृभ्यो धृष्णवियानः । ऋणोरक्षं न चक्र्योः ॥

അതെ—സ്വയം അധീനമായ, ലഭിച്ച ശക്തിയോടെ നീ സ്തോതാക്കളുടെ അടുക്കൽ ധൈര്യത്തോടെ വരുന്നു, ഹേ ധീരനേ. ചക്രങ്ങൾക്കായി അച്ചിനെ വിടുതൽ ചെയ്യുന്നതുപോലെ—ഗതിയിലെ അന്തർതടസ്സം നീ നീക്കുന്നു.

Mantra 15

आ यद्दुवः शतक्रतवा कामं जरितॄणाम् । ऋणोरक्षं न शचीभिः ॥

ഹേ ശതക്രതു (ഇന്ദ്ര), സ്തുതികാരരുടെ സേവനത്തിലേക്കു/ഭക്തിയിലേക്കു നീ അടുത്തുവരുകയും ഗായകരുടെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നിന്റെ ശചീഭിഃ (പ്രഭാവശാലിയായ ശക്തികളാൽ) നീ അക്ഷത്തെ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് വിടുവിക്കുന്നു—അന്തരഗതിയെ സാധ്യമാക്കുന്നു.

Mantra 16

शश्वदिन्द्रः पोप्रुथद्भिर्जिगाय नानदद्भिः शाश्वसद्भिर्धनानि । स नो हिरण्यरथं दंसनावान्त्स नः सनिता सनये स नोऽदात् ॥

എപ്പോഴും ഇന്ദ്രൻ മുന്നോട്ടുതള്ളുന്ന ശക്തികളാൽ, മുഴങ്ങുന്ന ബലങ്ങളാൽ, സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കുന്ന ഊർജങ്ങളാൽ നിധികളെ ജയിക്കുന്നു. ദംസനാവാൻ—ദീപ്തകർമ്മങ്ങളുടെ അധിപതി—ഞങ്ങൾക്ക് സ്വർണരഥം ദയചെയ്യട്ടെ; ജയത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ ജയകനാകട്ടെ; ഞങ്ങൾക്ക് ദാനം നൽകട്ടെ.

Mantra 17

आश्विनावश्वावत्येषा यातं शवीरया । गोमद्दस्रा हिरण्यवत् ॥

ഹേ അശ്വിനൗ, അശ്വസമൃദ്ധമായ ഈ അർപ്പണ-ശക്തിയോടെ വരുവിൻ—ശവീരയാ (വീര്യവത്തായ ബലം) കൊണ്ട്. ഹേ ദസ്രാ (അദ്ഭുതകർതാക്കൾ), ഗോമത് (ഗോസംപത്തുള്ള)യും ഹിരണ്യവത് (സ്വർണമയ)യും ആയ സമൃദ്ധി കൊണ്ടുവരുവിൻ.

Mantra 18

समानयोजनो हि वां रथो दस्रावमर्त्यः । समुद्रे अश्विनेयते ॥

ഹേ ദസ്രാ അശ്വിന്മാരേ! നിങ്ങളുടെ രഥം ഒരേ സമാന യോജനയിൽ യുക്തമായിരിക്കുന്നു—അമർത്ത്യം; അത് സമുദ്രത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നു, ഹേ അശ്വിന്മാരേ, തന്റെ വിശാലതയിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ട്.

Mantra 19

न्यघ्न्यस्य मूर्धनि चक्रं रथस्य येमथुः । परि द्यामन्यदीयते ॥

നിങ്ങൾ അഘ്ന്യ (അഹിംസ്യ) യുടെ ശിരസ്സിൽ രഥചക്രം സ്ഥാപിച്ചു; മറ്റൊന്ന് (ചക്രം/ഗതിശക്തി) ദ്യൗവിനെ ചുറ്റി സഞ്ചരിക്കുന്നു—പ്രകാശമയ ലോകങ്ങളിൽ യഥോചിത പരിക്രമണങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്.

Mantra 20

कस्त उषः कधप्रिये भुजे मर्तो अमर्त्ये । कं नक्षसे विभावरि ॥

ഹേ ഉഷസ്സേ, കധപ്രിയേ! അമർത്ത്യേ, നിന്റെ അമര സാന്നിധ്യത്തിൽ നിന്റെ മർത്ത്യ ദാനം ആരാണ് അനുഭവിക്കുന്നത്? ഹേ വിഭാവരീ, നീ ആരെയാണു എത്തുന്നത്—ജാഗരണത്തിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടുവന്ന്?

Mantra 21

वयं हि ते अमन्मह्यान्तादा पराकात् । अश्वे न चित्रे अरुषि ॥

ഞങ്ങൾ നിനെയെത്രയും സത്യമായി അറിയുന്നു—അടുത്തതിൽ നിന്നു പരമദൂര അതിരുവരെയായി; ഹേ അരുഷി (ചുവപ്പായി ദീപ്തിയുള്ളവളേ), നീ ചിത്രമായ (ദീപ്തമായ) അശ്വംപോലെ—ജാഗരണപ്രകാശം വഹിക്കുന്ന വേഗവാഹക.

Mantra 22

त्वं त्येभिरा गहि वाजेभिर्दुहितर्दिवः । अस्मे रयिं नि धारय ॥

ഹേ ദിവഃ ദുഹിതർ (ആകാശത്തിന്റെ പുത്രിയേ), ആ വാജങ്ങളായ (ബല-സമൃദ്ധികളായ) സമ്പത്തുകളോടെ ഇവിടെ വരിക; ഞങ്ങളിലേയ്ക്ക് റയി—അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയും ദീപ്തിമയ സമൃദ്ധിയും—ദൃഢമായി സ്ഥാപിക്ക.